အခန်း ၃၉၇
Vol. 36 Ch. 397
အခန်း (၃၉၇) လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်ခြင်း
"အိုး... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေက ဘာတွေများလဲ... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပါ... ငါတို့ အတူတကွ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."
ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီးက ပြောဆိုလိုက်၏။
"ကင်ဆာရောဂါကို အောင်နိုင်တဲ့ နည်းပညာတွေက နိုင်ငံတကာမှာ ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုကို သေချာပေါက် ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်..."
"ဒါက လူသားတွေအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ... ဘယ်လောက်များတဲ့ လူတွေက မနာလိုဖြစ်ကြမလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး..."
"အထူးသဖြင့် မူလကတည်းက ဆေးဝါးပိုင်းမှာ အားကောင်းတဲ့ တချို့နိုင်ငံတွေမှာဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်ကို သေချာပေါက် ခံရမှာပါ..."
"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်..."
"ပြင်ပလောကကနေ ပူးပေါင်းပြီး ဖိအားပေးလာနိုင်ပြီး အဲဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက်လည်း ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်..."
မျက်မှန်တပ်ထားပြီး သိမ်မွေ့ပုံပေါက်သော အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောလိုက်လေသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်... ဒါက ပြဿနာတစ်ခုဆိုပေမဲ့ ဖြေရှင်းလို့ မရနိုင်တဲ့ ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."
"ကင်ဆာရောဂါ ဆေးဝါး တင်ပို့မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ သေချာ ဂရုတစိုက် ဆွေးနွေးပြီး ကဏ္ဍစုံမှာ တင်းကျပ်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ သတ်မှတ်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်..."
"ဒါကို မက်မောနေတဲ့ သူတွေအတွက်ကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး... ငါတို့ဆီ ရောက်လာသမျှ အရာအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ..."
"အတိုချုပ်ပြောရရင် ဆုံးဖြတ်ချက်က ကျွန်တော်တို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်..."
"ဒါ့အပြင် ဒီဆေးကို လောလောဆယ်မှာ အများပြည်သူအတွက် ထုတ်ပေးဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ပြည်တွင်းမှာပဲ အရင် အသုံးပြုမှာပါ... နိုင်ငံခြားသားတွေအတွက်ကတော့ အထူး အခြေအနေတွေ ရှိပါတယ်... သေချာ ဆွေးနွေးပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်သွားမှာပါ..."
အစည်းအဝေးမှာ နှစ်နာရီနီးပါးခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး စည်းမျဉ်းများကိုလည်း အပြီးသတ် သတ်မှတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။
အမှန်တကယ် ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ခြင်းကို အတည်ပြုရန် ကြေညာချက်တစ်ခုကို နောက်ပိုင်းတွင် ထုတ်ပြန်သွားမည် ဖြစ်ပေ၏။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤဆေးဝါး၏ ဈေးနှုန်းသည် ယခုအခါ အွန်လိုင်းတွင် အဓိက ဆွေးနွေးနေကြသော ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။
ဤဈေးနှုန်းကို ကြေညာလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆေးဝါးမှာ အလွန် ဈေးကြီးမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသူများမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြမည် ဖြစ်ပေ၏။
ဈေးနှုန်းမှာ ယွမ် ၃၂,၀၀၀ ဖြစ်သော်လည်း အထူး ထောက်ပံ့ကြေးများပြီးနောက် လူတစ်ဦးစီသည် ယွမ် ၂၀,၀၀၀ ကျော်သာ ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ လုံးဝ ပရဟိတ လုပ်ရပ်တစ်ခုပင်။
အချို့သော လူများသည် ယွမ် သိန်းနဲ့ချီ၍ အသုံးပြုကြသော်လည်း ရောဂါလက္ခဏာများကို ယာယီသာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ကြပေ၏။ သို့သော် ယခုအခါ ယွမ် ၂၀,၀၀၀ နှင့် ရောဂါကို လုံးဝ ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနိုင်ပေသည်။
ဤဈေးနှုန်းသည် အခြားဆေးဝါးများအတွက် အလွန် ဈေးကြီးကောင်း ကြီးနိုင်သော်လည်း ၎င်းက ကင်ဆာအတွက် အသက်ကယ်ဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်နေလေ၏။ ယွမ် နှစ်သောင်းဆိုသည်မှာ လုံးဝ အခမဲ့နီးပါးပင်။
"ဥက္ကဋ္ဌစု... ဒီပရောဂျက် ပြီးဆုံးသွားရင် နိုဘယ်ဆု ကော်မတီက ခင်ဗျားကို ဆက်သွယ်လာမလား သိချင်မိတယ်..."
"စီစဥ်သူလူကြီး အချို့က ကင်ဆာရောဂါ ဆေးဝါးကုမ္ပဏီတွေကို လုပ်ကိုင်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်..."
"ခင်ဗျား ဒီမှာ ရှိနေပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားအပေါ် သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုက အလွန်အမင်း မြင့်တက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်..."
အစည်းအဝေးအပြီးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စုယွမ်ကို သတိပေးလိုက်ပေသည်။
"သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ စိတ်ဝင်စားရမှာလဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ နည်းပညာကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ သူတို့က မျှော်လင့်နေကြတာလား..."
"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီနည်းပညာကို သူတို့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရင်တောင် သူတို့က ဒါကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
စုယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနေတာဆိုတော့ ဥက္ကဋ္ဌစု အနေနဲ့ ဂရုစိုက်သင့်တယ်..."
ထိုအမျိုးသားက အကြံပြုလိုက်လေသည်။
အမှန်တကယ်တွင် စုယွမ်သည် စီစဥ်သူလူကြီးအချို့ တာ့ရှားသို့ လာရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး စုယွမ်၏ ကင်ဆာရောဂါ ကုသရေးနည်းပညာကို မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် လွှဲပြောင်းပေးလာစေရန် နိုဘယ်ဆုကို အသုံးပြုချင်နေကြကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိပြီးဖြစ်ပေ၏။
၎င်းက ဆုတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကင်ဆာရောဂါ ကုသရေး နည်းပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဘာမှမဟုတ်ချေ။
ထို့အပြင် မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း နိုဘယ်ဆု၏ ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်မှုသည် ကျဆင်းလာနေခဲ့ပြီး အရင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ ၎င်းကို ဂရုစိုက်သူ နည်းပါးလာခဲ့လေပြီ။
ထို့အပြင် အကယ်၍ စုယွမ်သာ ဆုများကို လိုချင်ပါက သူသည် ဆုပေါင်းများစွာကို ရရှိနိုင်ပေသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အပေါ်ယံ အရာများကို သူ စိတ်မဝင်စားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။
ဒုတိယအဆင့် ကုသမှု အစီရင်ခံစာများသည် တရုတ်နိုင်ငံတွင် ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရုံသာမက နိုင်ငံခြားတွင်လည်း ကြီးမားလှသော ဆွေးနွေးမှု လှိုင်းတံပိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။
[ဘုရားရေ... တာ့ရှားက လူတွေက ဘာလို့ ဒီနည်းပညာကို ထိန်းချုပ်ခွင့် ရသွားရတာလဲ... ဒါက ကပ်ဘေးတစ်ခုပဲ...]
[ဟုတ်တယ်... တာ့ရှားက လူတွေက ဒီနည်းပညာကို တကယ်ကြီး ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ကြပြီပေါ့... ဒါက ငါတို့အတွက် ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး...]
[အရင်က ငါတို့ သူတို့ကို မကြာခဏ ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြပေမဲ့ အခုကျတော့ တာ့ရှားက ဒါကိုသုံးပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်ပြီး အပြစ်ပေးလာမလား... ကင်ဆာလူနာ အများအပြားဟာ အဆုံးမှာ အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပေမဲ့ အဲဒီအလင်းရောင်က သူတို့ဆီကို လုံးဝ ရောက်မလာဘူးဆိုတာကို သိလိုက်ရတာက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလဲ...]
[ကျစ်... ဒါတွေအားလုံးက မင်းတို့ရဲ့ အမှားပဲ... အေးအေးချမ်းချမ်း အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်တာက ပိုကောင်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား... အရင်က မင်းတို့က တာ့ရှားကို ဘာလို့ အဲဒီလို သွားပစ်မှတ်ထားခဲ့ရတာလဲ... အခု သူတို့ဆီမှာ ကင်ဆာရောဂါ နည်းပညာ ရှိနေပြီဆိုတော့ တကယ်လို့ သူတို့သာ မလွှတ်ပေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကင်ဆာလူနာတွေ ဘာလုပ်ရမှာလဲ...]
[မှန်တယ်... မင်းတို့လို လူတွေကြောင့် ငါတို့ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ကုသမှုကို မရတာလား... ကျစ်... မင်းတို့ အားလုံး သေပါစေလို့ ငါ ကျိန်ဆဲတယ်...]
[တာ့ရှားက လူတွေကို တကယ်အားကျတယ်... ဒီနည်းပညာကို အကောင်အထည်ဖော်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့တွေ ကင်ဆာရောဂါအတွက် စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့...ဟူးး... ကျွန် ငါနိုင်ငံမှာကော ဘာလို့ ဒီလိုလူမျိုးတွေ မရှိရတာလဲ...]
[မင်းတို့ တကယ်ကြီး ဒါကို ယုံကြည်နေကြတာလား... ချီး... ဒီလောက် အရူးတွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အများကြီး ရှိနေရတာလဲ... မင်းတို့ အားလုံးက အရမ်းကို နုံအလွန်းတယ်... ဒါက တာ့ရှားရဲ့ မျက်လှည့်ပြကွက် သက်သက်ပဲ...]
[အရူးအစစ်က မင်းပဲ... သူတို့က ကုသမှု အစီရင်ခံစာကိုတောင် တရားဝင် ထုတ်ပြန်ပြီးသွားပြီ... ဒါကိုတောင် မင်းက မယုံသေးဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားနေတုန်းပဲ... မင်းကိုတော့ ဘယ်သူမှ ကယ်တင်လို့ မရတော့ဘူး...]
[ဘုရားရေ... တာ့ရှားက လူသားချင်း စာနာထောက်ထားပြီး ဒီဆေးဝါးကို ကျွန်တော်တို့လည်း အသုံးပြုခွင့် ရနိုင်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မယ်...]
ထိုမှတ်ချက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အခန်းတစ်ခန်းအတွင်းရှိ လူလတ်ပိုင်းနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားအချို့၏ မျက်နှာများပေါ်၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့လေ၏။
"ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်နေရတာလဲ..."
"တာ့ရှားရဲ့ အမြန်နှုန်းက အရမ်းကို မြန်လွန်းတယ်..."
"ဒီသတင်း ထွက်လာတာနဲ့ အာဗင် ဆေးဝါးကုမ္ပဏီမှာ ငါ့ရဲ့ ပေါ့ဆမှုအတွက် ဘောနပ်စ်က ၁၁၀ ထိ ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်..."
"ဘုရားရေ... တကယ်လို့ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ရှယ်ယာရှင်တွေက ငါ့ကို တာဝန်ယူခိုင်းကြတော့မှာပဲ..."
"ကျစ်... တာ့ရှား..."
"ကျစ်..."
အာဗင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။
"ငါ့ကုမ္ပဏီလည်း ရှစ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး ကျဆင်းသွားတယ်... ဒါက ငါတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုပဲ..."
"ဒါက ဒုတိယအဆင့် သတင်းပဲ ရှိသေးတယ်နော်... တကယ်လို့ ပရောဂျက်သာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရင် ငါတို့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် သက်ရောက်မှု ရှိလာမလဲဆိုတာကို ငါ တွေးတောင် မတွေးချင်တော့ဘူး..."
ဂျွန်က သူ၏ နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ထုတ်ဖော်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။
"ဟူးး... ရှင်တို့ အားလုံး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလို့ မရဘူးလား..."
"ဒါက စုယွမ် သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား... ရှင်တို့ အဘိုးကြီးတွေက အသက်ကြီးလာလေလေ ပိုပြီး အသုံးမကျလာလေလေပဲ..."
ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အပြာရောင် မျက်လုံးများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျှောက်လာပြီး ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောဆိုလိုက်၏။
"အဲလစ်... မင်းပြောတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... မင်းရဲ့ မိသားစု စီးပွားရေးကရော ထိခိုက်မှု မရှိဘူးလား..."
"မင်းရဲ့ကုမ္ပဏီက အကြီးဆုံး အရှုံးပေါ်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီ မဟုတ်ဘူးလား... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ကို ဒီလိုမျိုး လာရယ်ရဲတာလဲ..."
ထိုအဖွဲ့က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကြလေသည်။
“ဟမ့်... ရှင်တို့လို အမြော်အမြင် မရှိတဲ့လူတွေကတော့ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...
စစ်မှန်တဲ့ နည်းပညာကို ရယူဖို့ တာ့ရှားကို သွားဖို့တောင် မစဉ်းစားကြဘူးလား...
တကယ်လို့ အဲဒီနည်းပညာကိုသာ လက်ထဲမှာ ရထားနိုင်ရင်၊ ဒါက တခြားအရာအားလုံးထက် ပိုအရေးကြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား...
အခုအချိန်မှာ အရှုံးပေါ်သွားရင်တောင် နောင်တစ်ချိန်မှာ အမြတ်အစွန်းတွေ အဆပေါင်းများစွာနဲ့ ပြန်ရလာနိုင်တာပဲ...”
“ရှင်တို့မှာတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအပေါ် အမြင်ဆိုတာ လုံးဝ မရှိဘူးပဲ...”
အဲလစ်က လှောင်ပြောင်ရယ်မောလျက် ရက်ရက်စက်စက် ပြောလိုက်လေ၏။
“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်မလည်း တာ့ရှားကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်...
နည်းပညာကို ငါ အရယူနိုင်ခဲ့ရင်၊ အဲဒီအချိန်ကျမှ ရှင်တို့ကို မျှဝေမပေးဘူးဆိုပြီး ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်...”
အဲလစ်က ပြောလိုက်ပြီးနောက် လှုပ်ခါလျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။
"အဲဒီ ယုတ်မာတဲ့ အဲလစ်..."
"အဲဒီမိန်းမက လုံးဝ ယုတ်မာလွန်းတယ်..."
"ဒါပေမဲ့ သူပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်... ငါတို့ တာ့ရှားကို မြန်မြန်သွားပြီး ငါတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လက်ထဲ အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်ဖို့ လိုတယ်..."