အခန်း ၃၉၈

အခန်း (၃၉၈) ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့်

ကျင်းတူး လေဆိပ်တွင် နိုင်ငံတကာ လေကြောင်းလိုင်း တစ်ခုသည် ချောမွေ့စွာ ရပ်နားသွားခဲ့ပေ၏။

အနည်းဆုံး လူဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် အုပ်စုလိုက် ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

ဤသူများ အားလုံးသည် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ဆေးဝါးကုမ္ပဏီများ၏ ခေါင်းဆောင်များအပြင် ဆေးပညာနယ်ပယ်မှ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ အချို့လည်း ဖြစ်ကြပေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ နိုဘယ်ဆု ဖြစ်၏။

စုယွမ်သည် လက်ရှိတွင် ဆေးပညာနယ်ပယ်၌ လူမသိသူမသိ ဖြစ်နေသော်လည်း ဤကင်ဆာရောဂါ ကုသရေးနည်းပညာအတွက် နိုဘယ်ဆု ဆယ်ဆုခန့်ကို သူ ရရှိနိုင်သည်ဟု ပြောမည်ဆိုလျှင် ချဲ့ကားပြောဆိုရာ ရောက်မည်မဟုတ်ချေ။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ရှယ်ယာများ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ဤလူက နည်းပညာကို မလွှဲပြောင်းပေးချင်ပါက သူတို့၏ ဆေးဝါးကုမ္ပဏီမှ ရှယ်ယာအချို့ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းက ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေ၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နည်းလမ်းတွေက အများကြီး ရှိနေသေးတယ်...ငါတို့ လိုအပ်သလို နည်းဗျူဟာမျိုးစုံကို အသုံးချနိုင်သလို၊ နောက်ကွယ်ကနေ လှုပ်ရှားမှုတချို့ကိုလည်း တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်နိုင်တာပဲ...ဒီရှယ်ယာတွေကတော့ အချိန်တိုအတွင်း ချမ်းသာသွားစေမယ့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...

"ငါ ဒါကို တစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး... ကမ္ဘာ့ကင်ဆာဆေးဝါးတွေကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတဲ့ ထိပ်တန်း ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးတွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့က နည်းပညာကို ရှာဖွေဖို့အတွက် ဒီနေ့ တာ့ရှားကို ရောက်လာရတယ်ပေါ့..."

"ဒါက အံ့သြစရာပါပဲ..."

အိုဝင်ဆေးဝါးကုမ္ပဏီ၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူ မစ္စတာအိုဝင်က ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ တာ့ရှားကို နောက်ဆုံးအကြိမ် လာခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကလို့ ငါ မှတ်မိတယ်..."

"ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ တာ့ရှားရဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နည်းပညာက ငါတို့ မျှော်ကြည့်လို့ပဲ ရနိုင်မယ့် အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ..."

"ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."

"အို ဘုရားသခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကောင်းချီးပေးပါ..."

"ဒီတစ်ခေါက်သာ ငါတို့ ကျရှုံးသွားခဲ့ရင် ဒါက ငါတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုအဖြစ် စုယွမ် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက သူတို့အပေါ် ကြီးမားလှသော သက်ရောက်မှု ရှိနေကြောင်းကို အာဗင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က သိရှိထားကြပေ၏။

ထို့အပြင် ငွေရှာရန်နှင့် အကျိုးအမြတ် ရရှိရန်ကိုသာ ဂရုစိုက်ကြသည့် ထိုဝေါစထရိက လူများသည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။

ထိုလူများသည် အကျိုးအမြတ် ရရှိရန်ကိုသာ ဂရုစိုက်ကြပြီး သင်က သူတို့နှင့် နိုင်ငံတူသည် ဖြစ်စေ မတူသည်ဖြစ်စေ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

တာ့ရှားက ပြင်ပလောကသို့ သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အားကောင်းလှသော ဝေါစထရိ အရင်းအနှီးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုက သူတို့၏ ကုမ္ပဏီများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေ၏။

ဤအရာက သူတို့ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်စေခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... ပြီးတော့ အဲဒီလူကလည်း သဘောတူသင့်တယ်..."

"ဒါ့အပြင် ငါတို့က အရမ်း အဆင့်မြင့်တဲ့ လူတွေလေ... ငါတို့က တာ့ရှားကို ကိုယ်တိုင် လာရောက်တယ်ဆိုတာက သူတို့အတွက် အရမ်းကို ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပဲ..."

ဂျွန်ဆင်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းက အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ဆောင်ကြဉ်းပေးတာပဲ..."

"သူတို့ ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်..."

ထိုအဖွဲ့သည် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြပေ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် နိုင်ငံတကာ အင်တာနက်ပေါ်၌ ပိုစ့်တစ်ခု တင်ခဲ့ကြသည်။

[နိုဘယ်ဆု ကော်မတီက တာ့ရှားထဲကို ဝင်ရောက်လာပါပြီ... ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတွေက မစ္စတာစုယွမ်ကို ဒီနှစ် နိုဘယ်ဆုအတွက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအဖြစ် ပူးတွဲ အမည်စာရင်း တင်သွင်းခဲ့ကြပါပြီ...]

ဤလုပ်ရပ်သည် သတင်းစကား တစ်ခုကို ပေးပို့နေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

များစွာသော လူများသည် စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့ကြလေ၏။

ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ နိုင်ငံအများအပြားသည် ယခုအခါ တာ့ရှား၏ နည်းပညာအပေါ် မနာလိုဖြစ်နေကြပေပြီ။

နိုင်ငံအများအပြားသည် ဤနည်းပညာအတွက် လိုင်စင်ရယူရန် ဈေးနှုန်းတစ်ခုကိုပင် ပေးချေလိုကြလေသည်။

စီစဉ်ရေး ကော်မတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ တစ်ဦးအနေဖြင့် အာဗင်သည် တာ့ရှားကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန် စုယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ပေ၏။

ကျင်းတူးရှိ ဗီလာတစ်ခုအနီးတွင် စုယွမ်၏ အိမ်အနီးပတ်ဝန်းကျင်သည် အရင်ကနှင့် အလွန် ကွာခြားသွားခဲ့လေပြီ။ စုယွမ်သည် တာ့ရှားတွင် အလွန် အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ လုံခြုံရေးသည် ယခုအခါ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်နေပေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ် လူများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စစ်ဆေးရန် လူအများအပြားကို အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချထားခဲ့လေ၏။

"ဟယ်လို... ရှောင်စူး... လူတချို့က မင်းကို နိုဘယ်ဆု ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအဖြစ် အမည်စာရင်း တင်သွင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်..."

"ဒီလူတွေမှာ ဆိုးရွားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ငါတို့ ခံစားရတယ်... ဒါကြောင့် မင်း သူတို့ကို ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသင့်တယ်..."

ဤစကားကို ကြားရချိန်တွင် စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူသည် ဤသတင်းအချက်အလက်ကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာဗင်နှင့် အခြား ဆယ်ဂဏန်းခန့်ရှိသော လူများသည် ဘတ်စ်ကားတစ်စီးဖြင့် တွေ့ဆုံမည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေသည်။

သူတို့သည် ဤနေရာကို အထူးတလည် ငှားရမ်းခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာတွင် ကင်မရာများ တပ်ဆင်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ရှေ့တွင် ထိုင်နေကြပြီးနောက် ကုလားထိုင် တစ်လုံးကို ချထားခဲ့သည်။

စုယွမ် ရောက်လာပြီးနောက် ဤကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ခိုင်းပြီး သူတို့၏ မေးခွန်းများနှင့် အကဲဖြတ်မှုများကို လက်ခံရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သူတို့သည် မူလက သဘောတူညီမှုတစ်ခု ရရှိရန် စုယွမ်၏ အိမ်သို့ တိုက်ရိုက်သွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် စုယွမ်၏ အိမ်ဘယ်မှာရှိသည်ကို သူတို့ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြချေ။

စုယွမ်ကို ဆက်သွယ်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ တရားဝင် လမ်းကြောင်းများမှ တစ်ဆင့်သာ ဖြစ်လေသည်။

"စုယွမ်က ဘာလို့ အချိန်ကို လေးစားမှု လုံးဝ မရှိရတာလဲ..."

"ငါတို့ ဒီမှာ စောင့်နေတာ သုံးနာရီရှိနေပြီ... ဒီကောင်က အခုထိ ရောက်မလာသေးဘူး..."

"ဒါက သူတို့ ငါတို့ကို မလေးစားဘူးဆိုတဲ့ လက္ခဏာတစ်ခုလား..."

အိုဝင်က ရှင်းလင်းစွာ မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ကျစ်... ဒီကျိန်ဆဲခံရမယ့် တာ့ရှားက လူတွေက ငါတို့ကို အရမ်းကို မလေးမစား လုပ်တာပဲ..."

ဂျွန်ဆင်လည်း အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့၏။

"အခု မွန်းလွဲ တစ်နာရီတောင် ထိုးနေပြီ စားစရာ တစ်ခုခု ရှာကြရအောင်..ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ အရမ်း ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ သေတော့မယ်..."

"ဒီကောင် ဘယ်အချိန်ရောက်လာမလဲဆိုတာ ငါတို့ တကယ်မသိဘူး... ငါတို့ ဒီအတိုင်း စောင့်နေစရာ မလိုပါဘူး..."

ဂျွန်ဆင်နှင့် သူ၏သူငယ်ချင်းများသည်လည်း အလွန်အမင်း ဗိုက်ဆာနေခဲ့ကြသဖြင့် အစားအသောက် မှာယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။

"တာ့ရှားက ပါဆယ်မှာစားတဲ့ အစားအစာတွေက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်..."

"ပါဆယ်မှာစားကြရအောင်..လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ငါ တာ့ရှားကို လာတုန်းက ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့်လို့ ခေါ်တဲ့ အစားအစာတစ်ခုကို ငါ အရမ်း ကြိုက်သွားခဲ့တယ်... အခုထိလည်း ငါ ကြိုက်နေတုန်းပဲ..."

"ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့်ရဲ့ အရသာကို စမ်းကြည့်ဖို့ အားလုံးကို ငါ အကြံပြုချင်တယ်..."

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ဂျွန်ဆင်သည် ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့် အမြောက်အမြားအပြင် ထောင်းထားသော ကြက်သွန်နီနှင့် ကြက်သွန်ဖြူ အစိမ်းအချို့ကိုပါ မှာယူလိုက်လေ၏။

"ဂျွန်ဆင်... ဒါက အရေးကြီးတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခုလေ... တကယ်လို့ အနံ့ဆိုးတွေ ထွက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"ငါတို့လို အထက်တန်းလွှာတွေက တာ့ရှားက သာမန်လူတွေ စားတဲ့ အစားအစာကို စားနေတယ်ဆိုတာ ပြင်ပလောကကသာ သိသွားရင် အဲဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့်ဆိုတဲ့ အဲဒီအရာတွေကိုတော့ ငါ မစားဘူး..."

အိုဝင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပေသည်။

"အိုး... ငါ့သူငယ်ချင်း အိုဝင်... ဒါက ဘယ်လောက်တောင် အရသာရှိလဲဆိုတာကို မင်း နားမလည်သေးပါဘူး..."

"ငါတို့ ဒီအစားအစာကို စားနေတာကို ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ... ဟင်..."

"ခဏနေ ငါတို့ စားနေတဲ့အချိန်ကျရင် မင်း မနာလို မဖြစ်နဲ့နော်..."

ဂျွန်ဆင်က တိုက်ရိုက်ပင် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် အံ့သြစရာကောင်းသော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့် အိတ်ကြီးနှစ်အိတ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပေ၏။

"ဘုရားရေ..."

"ဒါက အဲဒီအရသာပဲ..."

"ဒါက တာ့ရှားရဲ့ အစစ်မှန်ဆုံး အရသာပဲ... မင်း သိလား..."

"ငါ အရင် စားတော့မယ်..."

ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ကာ နက်တိုင် တပ်ထားပြီး ဆံပင်ကိုလည်း သေသပ်စွာ ဖြီးသင်ထားသော ဂျွန်ဆင်သည် ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့် တစ်ခုကို ယူကာ အားရပါးရ စတင် စားသောက်လေတော့၏။

"ဟူးးး.. ဒါက အဲဒီအရသာ အတိအကျပဲ..."

တာ့ရှားမှာ စကားပုံဟောင်းတစ်ခု ရှိတယ်လေ...

ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့်တွေက အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝမှာ အချို့သော ကဏ္ဍတွေအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေတယ်တဲ့...

"ငါ ထပ်စားဦးမယ်..."

ဂျွန်ဆင်က စံပြအဖြစ် စားပြနေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားများသည် အားရပါးရ စတင် စားသောက်ကြလေတော့သည်။

တရားဝင် ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးအချို့သည်လည်း သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့်များကို စတင် စားသောက်ကြတော့၏။

"ဘုရားရေ..."

အာဗင်သည် သူ မြင်တွေ့နေရသည့် အရာများကြောင့် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပေသည်။

သူ၏ပါးစပ်မှ သွားရည်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာခဲ့လေ၏။

"ငါ နည်းနည်းလောက်ပဲ စားကြည့်မယ်..."

ထို့နောက် သူသည် ကြက်သွန်မြိတ် အစာသွတ်မုန့်များကို သဘောကျ နှစ်ခြိုက်နေသူများ၏ အတန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

"ဘုရားရေ... ဒါက အဲဒီလောက်တောင် အနံ့မွှေးနေတာလား..."

အိုဝင်က အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပေ၏။

"သေချာတာပေါ့... ကြက်သွန်ဖြူ တစ်မွှာလောက် ထည့်လိုက်... အဲဒါက ပိုပြီးတောင် မွှေးသွားစေလိမ့်မယ်..."

ဂျွန်ဆင်က အကြံပြုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အခန်းတစ်ခုလုံးသည် ကြက်သွန်မြိတ် အနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေ၏။

ထိုအဖွဲ့ အစားအစာများကို ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြစဉ်မှာပင် တံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ကင်မရာမန်း အချို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့ကြပေသည်။