အခန်း ၁၈၁

🍄 Chapter 181

ဆောင်းရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက် ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ယွမ်ယွမ်သည် စုန့်လင်းထံတွင် အဆိုပညာ သွားရောက်သင်ယူရန် နေ့စဉ် ကျောင်းသို့သွားနေဆဲဖြ၏။

ရှောင်ဝမ်ကမူ အစပိုင်းတွင် မသွားချင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ချန်မေ့လန်က သူ့အား ယွမ်ယွမ်ကို စောင့်နေစဉ်အတွင်း အလုပ်တစ်ခုခုရှိစေရန် ဘတ်စကက်ဘောအတန်းတစ်ခုသို့ စာရင်းသွင်းပေးလိုက်သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် ချန်မေ့လန်ဝယ်ပေးထားသော ဘတ်စကက်ဘောဖိနပ်အသစ်ကို စမ်းစီးကြည့်ရင်း ညည်းတွားလိုက်၏။

“ငါတို့ ဒီလိုမျိုး ပိုက်ဆံတွေ အဆက်မပြတ် သုံးနေရင် ယွမ်ယွမ်အတွက် စန္ဒရားကို ဘယ်တော့ဝယ်နိုင်မှာလဲ”

ဤမိခင်သည် ငွေသုံးစွဲရာတွင် အလွန်လက်ဖွာလွန်းလှရာ ရှောင်ဝမ်အတွက် မျက်နှာရှုံ့မဲ့ရသည်အထိ ဖြစ်စေသည်။

ယွမ်ယွမ်၏စန္ဒရားကို သူတို့ ဘယ်တော့ဝယ်နိုင်မည်နည်း။

ချန်မေ့လန်က ပြုံးလျက် သူ၏တင်ပါးကို ပုတ်လိုက်သည်။

“သွားလေ၊ စီးပြီး ခုန်ကြည့်လိုက်ဦး”

ဘောလုံးဖိနပ်များသည် ချော်မလဲစေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဘတ်စကက်ဘော ဖိနပ်များမှာမူ အထူးသဖြင့် ခုန်ရန်ကောင်းသော ပျော့ပျောင်းသည့် ဖိနပ်အောက်ခံများ ပါရှိ၏။

တုန်းဖန်အုပ်စု ဝန်ထမ်းများ၏ ကလေးများထဲတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဘတ်စကက်ဘောဖိနပ်မျိုးရှိသူ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

များသောအားဖြင့် လူငယ်ယောကျ်ားလေးများသာ စီးလေ့ရှိကြသည်။

ရှောင်ဝမ်ကဲ့သို့ ရာသီအလိုက် ခြေထောက်အရွယ်အစား ပြောင်းလဲနေသော ကြီးထွားဆဲ ကလေးတစ်ယောက်အတွက် ဤမျှဈေးကြီးသောဖိနပ်မျိုးကို မည်သူက ဝယ်ပေးမည်နည်း။

ရှောင်ဝမ်သည် ဘောလုံးကို ပုတ်ကာ ဘတ်စကက်ဘောကွင်းဘက်သို့ ပြေးသွားပြီး ခုန်လိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင် အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရုံသာမက ဘတ်စကက်ဘော ကစားနေကြသော ကလေးတစ်စုလည်း သူ့အနားသို့ စုရုံးလာကြပြီး အားကျစွာ ကြည့်နေကြလေ၏။

ရှောင်၀မ်သည် သူ့အသက်အရွယ်နှင့်ယှဉ်လျှင် အရပ်ရှည်သူ ဖြစ်သည်။

သူ့ဖခင်မှာ ဘတ်စကက်ဘော ကစားရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း နှစ်သက်လေ၏။

ဤသည်မှာ နည်းပြပါရှိသော သီးသန့်အတန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အခြားကလေးများမှာလည်း သူ့အရပ်လောက်သာရှိကြသည်။

အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ညည်းတွားခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်း ကစားကြည့်သောအခါ ရှောင်ဝမ်သည် ကလေးများအားလုံးထဲတွင် အတော်ဆုံးကစားသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တစ်ချက်သွင်းပြီးနောက် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိခင်ဖြစ်သူနှင့် ရှောင်လန်တို့ အဝေးမှနေ၍ လက်ခုပ်တီးပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခဏတာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ချန်မေ့လန်သည် ယွမ်ယွမ်၏ စန္ဒရားလေ့ကျင့်မှုကို ကြည့်ရှုရန် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သို့သော် သူမ အပြင်သို့ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျောင်းဂိတ်တံခါးဝတွင် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသော ယန်ပင်းနှင့် ယန်ရှီရှန်းတို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ရှီရှန်းမှာ အလွန် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေပုံရပြီး ယန်ပင်း၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ယန်ရှီရှန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ယန်ပင်းက သူ့မျက်နှာကိုသူ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူလည်း ထိုနည်းတူ စိတ်ပျက်နေပုံရ၏။

ချန်မေ့လန် အနီးသို့ လျှောက်သွားရင်း မေးလိုက်၏။

“ဒုတိယအစ်ကို၊ ဒီနေ့ လုပ်ငန်းခွင်မှာ အလုပ်မရှိဘူးလား”

လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာများ ရှိကြစမြဲပင်။ ယန်ပင်းသည် အစိုးရ အလုပ်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူ ငွေအနည်းငယ် ရှာနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ဘဝမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

စုန့်ဟွိုင်ဟွာသည် သူမ၏ ထူးချွန်သော လုပ်ငန်းခွင် စွမ်းရည်များကြောင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးရာထူးသို့ ရာထူးတိုးတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယန်ပင်းအပေါ် အပေါ်ယံတွင် ရင်းနှီးဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း သူ့ကို မမြင်ရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံလေသည်။

လိင်မှုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍မူ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။ သူသည် ပြည့်တန်ဆာများထံ သွားရောက်ရန်လည်း မတတ်နိုင်သလို ဇနီးဖြစ်သူကလည်း သူ့ကို အထိခံမည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် ရဲစခန်းတွင် လေးစားခံရသော ဒုညွှန်ကြားရေးမှူးဘဝမှ သူဌေးသစ်တစ်ဦး၏ နောက်လိုက်ငယ်သားဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စိတ်ပျက်စရာကောင်းမှုများက သူ့ကို လွှမ်းမိုးနေလေသည်။

သို့သော် အစိုးရအလုပ်မှ နုတ်ထွက်ပြီးနောက် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

မေ့လန်မှာ ယခုအခါ သူ့သူဌေးဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူသည် ဖော်ရွေသောမျက်နှာထားကိုသာ ပြသရတော့သည်။

ယန်ပင်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“အခြေအနေ လာကြည့်တာပါ၊ မကြာခင် လုပ်ငန်းခွင်ကို သွားတော့မလို့”

ထို့နောက် သူ ထွက်သွားလေသည်။

ချန်မေ့လန်သည် သူနှင့် ယန်ရှီရှန်းတို့ တစ်ခုခုကြံစည်နေကြကြောင်း ရိပ်မိသော်လည်း ဆက်လက်မစူးစမ်းတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ယန်ရှီရှန်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ယန်ပင်းသည် ဟူရှောင်မေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ရှီရှန်းသည် ဟူရှောင်မေ ကိုယ်ဝန်ရလာစေရန် ဖန်ရှန်ကူညီပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ထိုအခါမှ သူတို့အား ရဲတိုင်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းဖမ်းဆီးနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အပြောလွယ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အတော်လေး ခက်ခဲလှသည်။

ဖန်ရှန်၏မိသားစုသည် ဥပဒေ၏ မီးခိုးရောင်နယ်ပယ်များတွင် လှုပ်ရှားလေ့ရှိသည်။

ဖန်ကျန်းဟွာသည် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးစနစ်တွင် အလုပ်လုပ်ပြီး ဥပဒေကို ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။

သူတို့၏ လုပ်ရပ်များအားလုံးမှာ ဟူရှောင်မေကိုအသုံးချရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားပါက သူမကသာ တာဝန်အားလုံးကို ခေါင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ရှီရှန်းကဲ့သို့ပင် ဟူရှောင်မေမှာလည်း ဓားစာခံတစ်ဦးမျှသာဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် မကြာသေးမီက ဖန်ရှန်သည် အခြားသူများကို သတိပေးရန်အတွက် လူတစ်ဦးကို စံပြအဖြစ် အပြစ်ပေးခဲ့သည်။

ယန်ပင်းကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသော သူ၏နည်းလမ်းများနှင့် လှည့်ကွက်များက သူ့ကိုရော ယန်ရှီရှန်းကိုပါ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ယန်ရှီရှန်းသည် ဟူရှောင်မေအား လွှတ်ထားပေးရန် ဆန္ဒရှိနေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဟူရှောင်မေသည် သူနှင့်အတူ နှစ်အနည်းငယ်ကြာ ရှိနေခဲ့ပြီး ချီတုန်မိန်မှာလည်း သူ ဒုက္ခရောက်နေချိန်က သူ့အပေါ် ကြင်နာမှု ပြသခဲ့ဖူးသည်။

အကယ်၍ ဖန်ရှန်ကို ဖြုတ်ချနိုင်မည့်နည်းလမ်း ရှိမည်ဆိုပါက ဟူရှောင်မေအပေါ် သူ အငြိုးမထားတော့ဟု ယန်ရှီရှန်း တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဖန်ရှန်ကို ရဲတိုင်ရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် သူ့ကို ဖြုတ်မချနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

ဖန်ရှန်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အဆုံးမရှိသော လက်စားချေမှုများအား ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ယန်ရှီရှန်း စိုးရိမ်နေလေသည်။

ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်တွင် သူတို့သည် လုကျင်းယွီက ဖန်ရှန်နှင့် ရင်းနှီးအောင်ပေါင်းသင်းကာ တုန်းဖန်အုပ်စု၏ ဝန်ထမ်းအိမ်ရာပရောဂျက်ကို ရယူပြီး ကျင်းတုန်းခရိုင်တွင် နောက်ထပ် ရုတ်တရက်ကြီးပွားလာသူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်ကိုသာ လက်ပိုက်ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ အခြားမလုပ်နိုင်ကြချေ။

သေချာပေါက် ဤအချိန်တွင် ချန်မေ့လန်သည် တုန်းဖန်အုပ်စု၏ ဝန်ထမ်းအိမ်ရာ ပရောဂျက်ကို မျက်စိကျနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယန်ပင်းရော ယန်ရှီရှန်းပါ မသိရှိကြသေးချေ။

သူမတွင် ပြင်ဆင်စရာ အလုပ်များစွာ ရှိနေသေးသောကြောင့်သာ ယခုအချိန်အထိ လှုပ်ရှားမှုမရှိသေးခြင်းဖြစ်သည်။

တရုတ်နှစ်သစ်ကူးမှာ ဖေဖော်ဝါရီလ ၅ ရက်နေ့ဖြစ်ပြီး သူမ၏ပြင်ဆင်မှုများအားလုံးကို ဖေဖော်ဝါရီလ ၂ ရက်နေ့မှသာ အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

လျိုမင် စက်ရုံတွင် ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူမသည် စာရွက်စာတမ်းအထပ်လိုက်ကြီးကို ယူဆောင်ကာ တုန်းဖန်အုပ်စု၏ ရုံးခန်းအဆောက်အအုံဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ခဲ့သည်။