အခန်း ၁၈၃

🍄 Chapter 183

ရဲတပ်ဖွဲ့အတွက်မူ နှစ်သစ်ကူးသည် တကယ့်ကို စိန်ခေါ်မှုများသော အချိန်ကာလတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ယန်ကျောက်သည် အလှည့်ကျတာဝန်များကို စီစဉ်ထားပြီး နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့မှစ၍ နှစ်ဆန်းငါးရက်နေ့အထိ အန္တရာယ်အများဆုံး ကာလများတွင် ၂၄ နာရီ အလှည့်ကျတာဝန်ထမ်းဆောင်ရန်နှင့် ခုနစ်ရက်နေ့နှင့် ကိုးရက်နေ့တို့တွင် နားရက်ယူရန် စီစဉ်ထားသည်။

နှစ်သစ်ကူးမတိုင်မီတွင် သူသည် တတိယအဆင့် ဂုဏ်ပြုဆုသုံးခုအတွက် ဆုကြေးငွေများအပါအဝင် နောက်ဆုံးငွေပေးချေမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် မိသားစုအတွက် ရောင်စုံတီဗွီကြီးတစ်လုံးကို မှာယူခဲ့သည်။

ဤနှစ်တွင် ကလေးများသည် နွေဦးပွဲတော်အစီအစဉ်ကို ကာလာရောင်စုံဖြင့် ကြည့်ရှုနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက် တီဗွီသွားယူရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဖုန်းဝင်လာသည်။

အတွင်းရေးမှူးလျိုသည် သူ့ရုံးခန်းသို့ တိုက်ရိုက် ဖုန်းဆက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

လျိုမင်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလာ၏။

“ဗိုလ်ကြီးယန်၊ ခင်ဗျားဇနီးက ကျွန်တော်တို့ တုန်းဖန်အုပ်စုမှာ အလုပ်တချို့လုပ်ချင်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားကို ပြောပြလောက်မှာပါ၊ သူ့အတွက် အားလုံးစီစဉ်ပေးပြီးပါပြီ...”

ယန်ကျောက်သည် အီလက်ထရောနစ်ပစ္စည်း အမှုတစ်ခုတွင် တုန်းဖန်အုပ်စုကို များစွာကူညီပေးခဲ့ဖူးသည်။

ယန်ကျောက်သည် ရာထူးနိမ့် စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး လျိုမင်မှာ အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယန်ကျောက်တွင် နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ ရဲတပ်ဖွဲ့စနစ်အသီးသီး၌ ရဲဘော်ဟောင်းအများအပြား ရှိနေ၏။

ယန်ကျောက်အတွက်မူ အမှုများကို ဖော်ထုတ်ခြင်းမှာ သူ၏ တာဝန်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဆုလာဘ်ကိုမျှ မျှော်လင့်ခြင်းမရှိချေ။

သို့သော် အတွင်းရေးမှူးလျို၏အမြင်တွင်မူ လူ့အဖွဲ့အစည်းက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ့အမြင်အရ ရဲတပ်ဖွဲ့သည် အကျိုးခံစားခွင့်များ ရရှိမှသာ အမှုများကို ကြိုးစားပမ်းစားလုပ်ဆောင်ကြမည်ဟု ယူဆထားသည်။

ထို့ကြောင့် အဆက်အသွယ်များကို အသုံးချကာ ယန်ကျောက်အား မျက်နှာသာပေးလိုသော အတွင်းရေးမှူးလျို၏ဆန္ဒကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ချန်မေ့လန်က ဤပရောဂျက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရယူနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက် ခဏတာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ချန်မေ့လန်သည် သူမအား အတွင်းရေးမှူး လျိုနှင့် မိတ်ဆက်ပေးနိုင်မလားဟု တစ်ညက မေးခဲ့ဖူးကြောင်း၊ ထိုအချိန်က သူ ငြင်းဆိုခဲ့ကြောင်းကို သတိရသွားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ချန်မေ့လန်သည် အတွင်းရေးမှူးလျိုကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လော။

ပရောဂျက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်မေ့လန် စတင်လုပ်ဆောင်နေပြီဖြစ်ပြီး ယန်ကျောက်သည် ယခုမှ စတင်လေ့လာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မည်သည့် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်မဆို အလုပ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသူများကသာ တာဝန်ယူသင့်သည်။

သို့သော် ချန်မေ့လန်က သူ့အဆက်အသွယ်များကြောင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်နေခြင်းများလော။

သို့မဟုတ် သူမက တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ရှိနေခြင်းများလော။

သူ၏ သဘောထားနှင့် အပြုအမူမှာ အမြဲတမ်း တစ်သမတ်တည်း ရှိနေသည်။

“သူ့ကို ဘာအခွင့်ထူးမှ မပေးပါနဲ့၊ အတွင်းရေးမှူး လျို၊ အရာအားလုံးကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မူဝါဒတွေ၊ စည်းမျဉ်းတွေ၊ ပြီးတော့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေအတိုင်းပဲ ဆောင်ရွက်ပါ”

အတွင်းရေးမှူးလျိုက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ သေချာတာပေါ့၊ အရာအားလုံးက တင်ဒါလုပ်ငန်းစဉ်ကနေတစ်ဆင့် သွားမှာပါ၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို အသိပေးရုံသက်သက်ပါ၊ ဒါနဲ့ ကွမ်တုံကအမှုအတွက် ခင်ဗျား ကူညီပေးခဲ့တာကို တကယ်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

သူ၏ကျေးဇူးတင်စကားမဆုံးမီမှာပင် ယန်ကျောက်က “ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါက ကျွန်တော့် တာဝန်ပါ” ဟု ပြောကာ ဖုန်းချသွားလေသည်။

အတွင်းရေးမှူးလျိုမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဖုန်းကိုကိုင်ထားမိလျက်သား ဖြစ်နေသည်။

‘ယန်ကျောက်က ကျေနပ်သွားတာလား ဒါမှမဟုတ် မကျေနပ်တာလား'

ယနေ့ သူတို့ တီဗွီသယ်ယူရန် လိုအပ်သဖြင့် ရှောင်လျိုက ယန်ကျောက်အား ကားဖြင့် လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ယန်ကျောက်သည် တီဗွီဝယ်ယူရုံသာမက ဗျူရို၏စက်ပစ္စည်းဌာနမှ ဗီဒီယိုခွေဖွင့်စက် တစ်လုံးကိုလည်း ငှားရမ်းလာခဲ့သည်။

လစဉ်လတိုင်း ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဌာနသည် ယာဉ်အန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး၊ လိမ်လည်မှု၊ လူသတ်မှု အစရှိသော အမှုအမျိုးမျိုးနှင့် ပတ်သက်သည့်ဗီဒီယိုခွေတစ်ခွေကို ထုတ်လုပ်လေ့ရှိသည်။

ဤတိတ်ခွေများအား ပြည်သူလူထု အသိပညာပေးရေးနှင့် ဥပဒေရေးရာ ပညာပေးရည်ရွယ်ချက်များအတွက် ဌာနခွဲအသီးသီးသို့ ဖြန့်ဝေပေးလေ့ရှိသည်။

၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အရေးကြီးဆုံးသောလုပ်ငန်းစဉ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ဥပဒေရေးရာအသိပညာပေးခြင်းနှင့် ပြည်သူလူထုအား ဥပဒေအကြောင်း ပညာပေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် လိမ်လည်မှုအမှုအခင်းများနှင့် ပတ်သက်သည့် ဥပဒေရေးရာပညာပေး ဗီဒီယိုခွေတစ်ခွေကို အိမ်သို့ ယူဆောင်လာရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သူသည် စက်ပစ္စည်းဌာနသို့ သွားရမည်ဖြစ်သော်လည်း သက်သေခံပစ္စည်းအခန်းရှေ့မှ ဖြတ်သွားစဉ် စင်ပေါ်ရှိ တိတ်ခွေတစ်ခွေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယနေ့မှာ လဆုတ် ၂၇ ရက်နေ့ဖြစ်သည်။ ယန်ကျောက်သည် တစ်နေကုန် အလုပ်များနေပြီး အစာလည်း မစားရသေးချေ။

တံခါးဝသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြက်သွန်မြိတ်နှင့် နှမ်းနံ့သင်းနေသော ရင်းနှီးသည့်ဂျုံရနံ့ကို သူ ရလိုက်၏။

သူသည် ရှင်းကျန်းတွင် စစ်မှုထမ်းခဲ့စဉ်က နန်ပေါင်မုန့်ပြားများကို အလွန်နှစ်သက်ခဲ့သော်လည်း ချန်တူးစစ်ဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက်တွင် တစ်ခါမျှမစားခဲ့ရတော့ချေ။

ဆာလောင်နေချိန် နန်ပေါင်မုန့်နံ့ကို ရုတ်တရက်ရလိုက်သောအခါ သူသည် အလွန်ဆာလောင်လွန်းသဖြင့် တီဗွီကို ချက်ချင်းမတပ်ဆင်တော့ဘဲ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ အပြေးအလွှားဝင်သွားလေသည်။

သေချာပေါက် ၎င်းမှာ နန်ပေါင်မုန့်ဖြစ်ပြီး ယန်ကျောက် အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်သော တဆေးပါသည့် နန်ပေါင်မုန့်မျိုးဖြစ်ကာ နှမ်းနှင့် ကြက်သွန်မြိတ်များဖြူးထားပြီး အောက်ခြေမှာ အညိုရောင်သန်းနေသည်။

၎င်းကို အပြင်မှ ဝယ်လာခြင်းဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း ဆယ်ချပ်တိတိရှိ၏။

ချန်မေ့လန်သည် သိုးသားဟင်းချိုကို ချက်ပြုတ်နေပြီး ရှောင်လန်က မီးဖိုဘေးရှိ ခွေးခြေခုံလေးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ နန်ပေါင်မုန့်ပြားကို ကိုက်စားနေလေသည်။

ယန်ကျောက်သည် ချက်ချင်းပင် အတုံးကြီးကြီးတစ်တုံးကို ဖဲ့ယူလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သော နန်ပေါင်မုန့်ပြားကို စားရာတွင် ယန်ကျောက်သည် တစ်ချပ်လုံးကို တစ်ခဏအတွင်း အကုန် စားပစ်နိုင်လေ၏။

ထို့အပြင် ချန်မေ့လန်သည် သိုးသားဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်ကို ချက်ချင်း ခပ်ယူကာ ကြက်သွန်ဖြူများနှင့် ကြက်သွန်မြိတ်များဖြူးပြီး သူ့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“တီဗွီကြီး တစ်လုံးပဲ”

စန္ဒရားလေ့ကျင့်ပြီး ပြန်လာသော ယွမ်ယွမ်က အိမ်ထဲဝင်ဝင်ချင်း အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဖေဖေ သမီးတို့အတွက် ဝယ်လာတာလား”

အနောက်မှ လိုက်ပါလာသော ရှောင်ဝမ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ညည်းတွားလိုက်၏။

“ငါတို့ ဒီလိုမျိုး ပိုက်ဆံတွေကို ဖြုန်းတီးပစ်နေတာ ရပ်လို့ မရဘူးလား၊ ဒီလိုမျိုး အမြဲတမ်း ပစ္စည်းတွေ ဝယ်နေရင် ငါတို့ ဘယ်တော့ စန္ဒရားဝယ်နိုင်မှာလဲ”

ယန်ကျောက်သည် နန်ပေါင်မုန့်ကို အကိုက်အနည်းငယ်ဖြင့် မျိုချလိုက်ပြီး တီဗွီကို သူ့အိပ်ခန်းထဲသို့ သယ်သွားကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“လန်၊ ခဏလောက် ဒီကိုလာပါဦး”

သူက သူမကို “လန်” ဟု ခေါ်လိုက်တိုင်း ရှောင်ဝမ်နှင့် ယွမ်ယွမ်တို့သည် နားလည်မှုရှိစွာဖြင့် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လေ့ရှိကြသည်။