အခန်း ၁၈၈

🍄 Chapter 188

“အခုလေးတင် တုန်းဖန်အုပ်စုမှာ ကားမတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်၊ လူတစ်ယောက်သေသွားတယ်ဆိုပြီး မတော်တဆမှုဖြစ်စေတဲ့ ယာဉ်မောင်းက လာတိုင်တယ်၊ ငါ အမြန်သွားပြီး ကိုင်တွယ်ရမယ်”

“နှစ်သစ်ကူးအချိန်ကြီးမှာ တစ်ယောက်ယောက်က မတော်တဆမှုနဲ့ သေသွားတာလား၊ ကားမောင်းတဲ့သူ ထောင်ကျမှာလား”

ချန်မေ့လန်၏ အမြင်တွင် ကားလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကားမောင်းရင်း လူသတ်မိခြင်းမှာ သေဒဏ်ပေးသင့်သည်ဟု ယူဆသည်။

ယန်ကျောက်သည် အင်္ကျီချိတ်မှ သူ၏ သံလွင်စိမ်းရောင်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ရင်း ရှင်းပြလိုက်၏။

“ယာဉ်အန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး ဥပဒေအရ အရက်မူးပြီးမောင်းတာ၊ မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲပြီး မောင်းတာ၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အန္တရာယ်ရှိတဲ့မောင်းနှင်မှုမျိုး မဟုတ်သရွေ့ ယာဉ်မောင်းက လူတိုက်ပြီးနောက် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် လာရောက်အဖမ်းခံမယ်၊

ဒဏ်ရာရသူကို ဆေးရုံကို ပို့ဆောင်ကုသပေးမယ်၊ ပြီးတော့ စေတနာမှန်နဲ့ လျော်ကြေးပေးမယ် ဆိုရင် ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှုကို ချင့်ချိန်ပြီး ကင်းလွတ်ခွင့် ပြုနိုင်တယ်၊

ထောင်ဒဏ် ဆိုင်းငံ့ထားပြီး ထောင်ချစရာမလိုပါဘူး”

ယာဉ်မတော်တဆမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှု ရှိနေသေးသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် ယာဉ်မတော်တဆမှုဖြင့် လူသေဆုံးပါက ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှုကို မေးခွန်းထုတ်လေ့မရှိတော့ချေ။

မတော်တဆမှုတွင် ပါဝင်သည့် နှစ်ဖက်လုံးသည် လျော်ကြေးငွေကိုသာ ဆွေးနွေးကြမည်ဖြစ်ပြီး ငွေကြေးကိစ္စသက်သက်သာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ကားများနှင့် ထရပ်ကားများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ယာဉ်မတော်တဆမှုများမှာ ပိုမို၍ မကြာခဏဖြစ်ပွားလာနေပြီဖြစ်သည်။

ချန်မေ့လန်သည် နောက်နှစ်ဝက်မှစ၍ ကလေးများအား အလှည့်ကျကြိုပို့လုပ်ရန် ယန်တာ့ဝေနှင့် တိုင်ပင်ရန်ပင် စဉ်းစားနေမိသည်။

ကျောင်းမှာ သိပ်မဝေးလှသော်လည်း ကားများလွန်းသဖြင့် ကျောင်းသွားရာလမ်းကြောင်းမှာ အန္တရာယ်များလွန်းလှသည်။

“ငါသွားတော့မယ်၊ လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်အတွက် အိမ်ကို သေချာဂရုစိုက်ပေးပါဦး”

ယန်ကျောက် အပြင်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ချန်မေ့လန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။

“အဲဒီဗီဒီယိုခွေ... မင်းအတွက် ထားခဲ့ပေးရမလား”

“ယူသွားပါ၊ အမြန်ယူသွားလိုက်”

ချန်မေ့လန်က ချက်ချင်းပြန်ပြောလိုက်သည်။

‘ငါက ဘာလို့ နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့မှာ အိမ်မှာတစ်ယောက်တည်း လူကြီးကားတွေ ကြည့်နေရမှာလဲ၊ သူ ငါ့မကို ဘာထင်နေတာလဲ'

နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့တွင် သေချာပေါက် မိသားစုတစ်စုလုံး အတူတကွ နွေဦးပွဲတော်အစီအစဉ်ကို ကြည့်ရှုကြမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက် မရှိသဖြင့် မိသားစု တစ်စုလုံး အဝိုင်းပုံ ကန်ကုတင်ပေါ်တွင် ပြုံတိုးအိပ်စက်ကြ၏။

နှစ်သစ်ကူးပထမနေ့တွင် ကလေးများ စိတ်ကြိုက်ကစားနိုင်သည်။

ချန်တကုန်းတို့ ဇနီးမောင်နှံမှာ ဇာတိရွာသို့ ပြန်သွားကြပြီး ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်လည်း ပိတ်ထားသဖြင့် ချန်မေ့လန်လည်း ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်လေ၏။

သို့သော် ရှောင်ဝမ်သည် ဘယ်သောအခါမျှ ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေလေ့မရှိချေ။

မကြာသေးမီက သူသည် ကက်ဆက်ခွေများ ရောင်းချခြင်းဖြင့် ငွေအများအပြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး မနေ့က ချန်မေ့လန်က သူတို့ကို နှစ်သစ်ကူးမုန့်ဖိုးအဖြစ် ဆယ်ယွမ်စီ ပေးခဲ့သည်။

ရှောင်ဝမ်သည် မည်သည့်စကားမျှမဆိုဘဲ တိတ်ခွေအလွတ်အချို့ ဝယ်ယူခဲ့ပြီး ယမန်နေ့ညက ရေပန်းစားနေသော သီချင်းသစ်အချို့ကို ယွမ်ယွမ်အား အလျင်အမြန် အသံသွင်းခိုင်းခဲ့သည်။

“မင်းရဲ့ ခံစားချက်နောက်ကို လိုက်ပါ ”၊ “အဘွားရဲ့ ဖန်ဟူပင်လယ်အော်” နှင့် “အချစ်သီချင်း ၁၉၉၀” ကဲ့သို့သော သီချင်းများ ဖြစ်သည်။

ဤသီချင်းများမှာ ယခုမှ ထွက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး မူရင်းအဆိုတော်များ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ဘယ်သူမှမသိကြဘဲ နားထောင်ရကောင်းသည်ဟုသာ ထင်မှတ်ကြသည်။

ထို့အပြင် နှစ်သစ်ကူးအကြိုနေ့ဝန်းကျင် ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း တုန်းဖန်စက်ရုံ၊ ရှီးမေ့စက်ရုံနှင့် စက်ရုံကြီးများအားလုံးမှ လူများသည် အားလပ်ရက်ဖြစ်ပြီး အပြင်ထွက်လည်ပတ်နေကြသဖြင့် သူ၏တိတ်ခွေများအားလုံး ရောင်းထွက်သွားခဲ့၏။

ရှောင်ဝမ်သည် ယွမ်ယွမ်၏တိတ်ခွေများကို ရောင်းချခြင်းဖြင့် ယွမ် ၁၇၂ ယွမ် တိတိ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း ချန်မေ့လန်သိသောအခါ အလွန်အံ့ဩမိသွားလေသည်။

ထိုကောင်လေးသည်ယခုအခါ ယွမ်တစ်ရာကျော် ပိုင်ဆိုင်သော သူဌေးပေါက်စလေး ဖြစ်နေလေပြီ။

နှစ်သစ်ကူးကာလအတွင်း ယောင်းမဟွမ်လည်း ကလေးမွေးဖွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ချန်မေ့လန်အနေဖြင့် လက်ဆောင်အဖြစ် ဘာပေးရမည်ကို မသိသဖြင့် ဤအားလပ်ရက် အနည်းငယ်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မွေးကင်းစကလေးငယ် ဝတ်ဆင်ရန် အဝတ်အစားအနည်းငယ် ချုပ်ပေးဖို့ရာ ပြင်ဆင်နေလေသည်။

…….

“ဖေဖေ”

အပြင်မှ ယွမ်ယွမ်၏အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဖေဖေ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ၊ မြန်မြန် အထဲဝင်ပြီး ထိုင်ပါဦး”

ချန်မေ့လန်သည် ယန်ကျောက် ပြန်ရောက်လာသည်ဟု ထင်ကာ သူမ၏ရင်တွင်း၌ ဝမ်းသာမှုကြောင့် တစ်ခဏမျှ ခုန်ပေါက်သွားသော်လည်း ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ယန်ရှီရှန်း၏ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်မိလေသည်။

ယန်ရှီရှန်းသည် အညိုရောင်သိုးမွေး ကုတ်အင်္ကျီရှည်၊ အနက်ရောင် ဖီဒိုရာဦးထုပ်၊ ပြောင်လက်နေသော သားရေဖိနပ်များနှင့် အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီတို့ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲထဲမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ ခန့်ညားနေလေသည်။

သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ အနီရောင်စာအိတ်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ ရှောင်ဝမ်ကို အရင်ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

“ငါ့ကို ဖေဖေလို့ ခေါ်ရင် ငါ အဲဒါကို ပေးမယ်”

အနီရောင်စာအိတ်က မည်မျှပင် ကြီးပါစေ ရှောင်ဝမ်က သူ့ကို ထိုသို့ခေါ်မည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ရှီရှန်းက စာအိတ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

“ဒါက အမေရိကန် ဒေါ်လာတွေလေ၊ မင်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး မဟုတ်လား” ထို့နောက် သူက စာအိတ်ကို မေ့လန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။

“ရော့၊ ဒါက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ဆီကရတဲ့ အမေရိကန်ဒေါ်လာတွေ၊ ယူပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါးသုံးလိုက်ပါ၊”

သူမ၏ဖခင်အရင်း လာသောအခါ ယွမ်ယွမ်က အပျော်ရွှင်ဆုံးဖြစ်သည်။

ယန်ရှီရှန်း အိမ်သို့ယူသွားပြီး စားရန်အတွက် အီကြာကွေးနှင့် ကြော်ထားသောမုန့်များကို ရှာဖွေပေးရန် သူမ အလုပ်များနေလေသည်။

ချန်မေ့လန်သည် အနီရောင်စာအိတ်ကို လက်မခံဘဲ မိုင်းတွင်းမှ ကိစ္စအချို့နှင့် ပတ်သက်၍ ယန်ရှီရှန်းအား မေးမြန်းရန် တွေးထားလိုက်၏။

ကျိုးရွှယ်ချင်းတို့အုပ်စု၏ ကျောက်မီးသွေးများ အလိုအလျောက်မီးလောင်ကျွမ်းသည့်ကိစ္စကို တောင်ပိုင်းသို့ သွားခဲ့သော ကျောက်မီးသွေးသူဌေးများက အကြွေးများစွာ ပါဝင်နေသဖြင့် စုပေါင်း၍ ဖုံးကွယ်ထားကြလိမ့်မည်။

ရှီးဖျင်မြို့ရှိ ကျောက်မီးသွေး သူဌေးများမှာ အချိန်အတော်ကြာမှသာ သိရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် မဆေးကြောရသေးသော ကျောက်မီးသွေးမှာ အလိုအလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းရန် အလွန်လွယ်ကူကြောင်း ထိုအချက်အလက်များက သက်သေပြနေသည်။

အကယ်၍ ယန်ရှီရှန်း ကျောက်မီးသွေးလုပ်ငန်းကို တကယ်ဆက်လုပ်လိုပါက ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူ ပေါ့ဆ၍မရနိုင်ချေ။

ယန်ရှီရှန်းသည် ယန်ကွမ်ရွာသို့ မရောက်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ချန်မေ့လန်နှင့် သေချာစကားပြောလိုနေသည်။

သူ ပြတင်းပေါက်သို့ လျှောက်သွားကာ ထပ်မံပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ် မေ့လန် အနောက်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော ရှောင်ဝမ်၏လက်ထဲ၌ အမည်းရောင်နှင့် အခေါင်းပေါက်ပါသော အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သေနတ်ပြောင်းဝတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

ယန်ကျောက်သည် သေနတ်ကိုင်ဆောင်သော ရဲအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူတို့အိမ်တွင် ထိုကဲ့သို့သောပစ္စည်းများ ရှိနေနိုင်သည်။

ယန်ရှီရှန်း အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ချက်ချင်းမြှောက်လိုက်၏။

“ယန်ရှောင်ဝမ်၊ သေနတ်နဲ့ မဆော့နဲ့၊ မြန်မြန် အောက်ချထားလိုက်၊ မတော်တဆ ပစ်မိသွားဦးမယ်”