← Chapters

အခန်း ၁၄၇

Vol. 15 Ch. 147

အခန်း ၁၄၇

Vol. 15 Ch. 147

အခန်း (၁၄၇) တစ်ယောက်တည်း ခုခံခြင်း

​ချန်ဖန်သည်လည်း အောက်တွင် အားကုန်ရုန်းကန်ကာ ပြေးနေသော ကျိုးချွမ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်၊ သို့သော် ယွီရှင်းစစ် ပြောသကဲ့သို့ မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ပြေးနေသည်ကိုမူ သူ မတွေ့မိဘဲ ကျိုးချွမ်တစ်ယောက် ပြေးရင်းလွှားရင်း အော်ဟစ်နေသည်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

​ကျိုးချွမ်၏ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ချန်ဖန်ပင် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားရသည်။

​“သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးနေတာလား” ယွီရှင်းစစ်က ပြောလိုက်သည်။

​“မင်း ကောင်းကောင်းနားနေစမ်းပါ၊ စကားနည်းနည်းပြော”

​ချန်ဖန်က ပြောရင်း အောက်ရှိ ကျိုးချွမ်ထံသို့ ဓားပျံကို ထိုးစိုက်ကာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

​“ဂျူနီယာညီလေးကျိုး...”

​ကျိုးချွမ်ကမူ ချန်ဖန်၏ လှမ်းခေါ်သံကို မကြားသည့်အလား အားကုန်ရုန်းကန်ကာ ပြေးမြဲပြေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​ချန်ဖန်က ခေါင်းခါကာ ပြုံးလိုက်ပြီး အရှိန်မြှင့်၍ ကျိုးချွမ်၏ ရှေ့သို့ ကျော်တက်ကာ ဓားပျံကို ပိတ်ရပ်လိုက်တော့သည်။

​ကျိုးချွမ်က ရှေ့တွင် လမ်းပိတ်ရပ်နေသော လူရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်မသွားဘဲ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း “ဟမ်... တစ်ခါ ထပ်ပြီး ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ပြန်ပြီပဲ၊ စီနီယာအစ်ကိုချန်... စီနီယာအစ်ကိုယွီ... မင်းတို့ စိတ်ချကြပါ၊ ငါ သေချာပေါက် ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်အောင်သွားပြီး အကြီးအကဲတွေကို ခေါ်ပြီး မင်းတို့ဆီ ကယ်တင်ဖို့ လာခဲ့မယ်”

​ကျိုးချွမ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့၏ ပံုရုပ်များ မည်မျှလောက် ပေါ်လာခဲ့သည် မသိရပေ၊ ဤပံုရုပ်နှစ်ခုကြောင့်သာလျှင် သူက လဲမကျဘဲ အားတင်းကာ ဆက် ပြေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​“ဟားဟား... အဟွတ် အဟွတ်”

​“ကောင်းကောင်းနားနေစမ်းပါ၊ ပါးစပ်ပိတ်ထား”

​“ဂျူနီယာညီလေးကျိုး... သတိထားဦး၊ ဒါ ငါတို့တကယ့်လူတွေပါ”

​ချန်ဖန်က ကျိုးချွမ်ကို ထပ်မံ အော်ခေါ်လိုက်ရသည်၊ အကယ်၍ ကျိုးချွမ်ကို အော်မတားပါက ကျိုးချွမ်သည် သူ့ထံသို့ တည့်တည့် ဝင်တိုက်မိတော့မည် ဖြစ်သည်။

​“ဟမ်...” ကျိုးချွမ်က ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးလိုက်ပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့ကို မယုံကြည်နိုင်စရာ မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။

​ရုတ်တရက် ကျိုးချွမ်၏ မျက်ရည်၊ နှာရည်များ အားလုံး စီးကျလာခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်မှာ တကယ့်လူစစ်စစ်များ ဖြစ်နေသဖြင့် “တကယ်... တကယ်ပဲ မင်းတို့တွေလား၊ စီနီယာအစ်ကိုချန်... စီနီယာအစ်ကိုယွီ... မင်းတို့ မသေဘူးပဲ၊ တကယ်ကို ဝမ်းသာလွန်းလို့ပါဗျာ”

​“ဖယ်စမ်းပါ... အဟွတ် အဟွတ်”

​“စိတ်ချပါ... သွားစို့၊ ငါ မင်းတို့ကို ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို ခေါ်သွားပေးမယ်”

​“အင်း အင်း...” ကျိုးချွမ်က မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ရင်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​ချန်ဖန်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ယွီရှင်းစစ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းနေသော ကျိုးချွမ်တို့ကို ဓားပျံပေါ်သို့ တင်ဆောင်ကာ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

​“စီနီယာအစ်ကိုချန်... ဟို တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတွေကော ဘယ်လိုနေလဲ” ကျိုးချွမ်က ချီစုစည်းဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း အားအင်များ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာခဲ့သည်။

​“ကယ်နိုင်သလောက်တော့ ကယ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ မကယ်နိုင်တဲ့သူတွေကိုလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ဘူး၊ အခုဆို မိစ္ဆာသားရဲတွေ အားလုံးက တစ်နေရာတည်းမှာ စုရုံးနေကြပြီ၊ အနည်းဆုံး အကောင်ရေ သောင်းချီ ရှိနေတာ၊ တကယ်လို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိနေဦးမယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မယ်။​အခု အခြေအနေက ငါတို့ ဝင် စွက်ဖက်နိုင်တဲ့ အခြေအနေ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ငါတို့ လုပ်နိုင်တာက ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို အမြန်ဆုံးပြန်ပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ထွက်ခွာခိုင်းဖို့ပဲ၊ တကယ်လို့ အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေသာ ဟဲကွမ်းတောင်တန်းကနေ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်က မြို့ တွေ အားလုံး ဘေးဒုက္ခ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်”

​“ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး တစ်နေရာတည်းမှာ စုရုံးလာကြတာလဲ မသိဘူး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်လို့များလား” ကျိုးချွမ်က ယခုအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီဖြစ်ရာ သားရဲဒီရေလှိုင်း ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားရန် စိတ်ကူးရလာခဲ့သည်။

​“မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကို ကြည့်ရတာ တစ်စုံတစ်ယောက်က စနစ်တကျ စည်းရုံးထားသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တိကျတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုတော့ မသိရသေးဘူး”

​“မကြာသေးခင်က ဟဲကွမ်းတောင်တန်းကို လာပြီး မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အမဲလိုက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ များပြားလွန်းလို့ အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဒေါသထွက်အောင် ဆွပေးသလို ဖြစ်သွားတာလား” ကျိုးချွမ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​“ဒါတွေကို ခန့်မှန်းနေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး၊ အခုအချိန်မှာ အရေးကြီးဆုံးက သားရဲဒီရေလှိုင်းရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို တားဆီးဖို့ပဲ”

​“စီနီယာအစ်ကိုချန် ပြောတာ မှန်ပါတယ်... အော့... စီနီယာအစ်ကို... ဒါဆိုရင်လည်း အမြန်ဆုံး ပျံပေးပါဦး... အော့”

​“မင်း ဘာဖြစ်လို့လဲ” ချန်ဖန်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​“ငါ့ကိုယ်ပေါ်ကို လာမအန်နဲ့” ယွီရှင်းစစ်က မေ့မြောနေရာမှ တစ်ဖန် ပြန်လည် သတိရလာခဲ့ပြန်သည်။

​ဟဲကွမ်းတောင်တန်း အတွင်း၌မူ

​ချန်ကျီက သူ၏ အော်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်၊ ယခုအချိန်တွင် သားရဲဒီရေလှိုင်းမှာ ဟဲကွမ်းတောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်အထိ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​“ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဆက်ပြီး ထွက်ခွင့်ပြုလိုက်ရင်တော့ နည်းလမ်းမဟုတ်တော့ဘူး၊ ပတ်ဝန်းကျင်က သေမျိုး တွေရဲ့ ရွာတွေဆိုရင် မြက်တစ်ပင်တောင် ကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး”

​ချန်ကျီက သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဤသားရဲဒီရေလှိုင်းကြီးကို မည်သို့ ရပ်တန့်အောင် လုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

​“အို... ထားလိုက်ပါတော့၊ တားဆီးနိုင်သလောက်တော့ တားဆီးရမှာပဲ”

​ချန်ကျီက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အစီအရင်အလံ ရာဂဏန်းကျော်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မီတာ ရာဂဏန်းအထိ ရှည်လျားသော အစီအရင် သုံးခု ခင်းကျင်းပြီး သွားခဲ့သည်။

​အစီအရင် သုံးခုမှာ သားရဲဒီရေလှိုင်း တိုးဝင်လာမည့် လမ်းကြောင်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် တန်းစီ၍ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့သည်။

​သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ အရှေ့ဆုံးမှ မိစ္ဆာသားရဲများက အစီအရင် ၏ အလင်းအလွှာ ကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိပြီး အနောက်သို့ လွင့်စင်ကာ ပြန်လည် ကန်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

​အနောက်ဘက်မှ အားကုန် တိုးဝှေ့လာနေကြသော မိစ္ဆာသားရဲများက ရှေ့တွင် ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိရှိကြသဖြင့် ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ တိုးဝင်နေကြရာ ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ဒါဇင် ကျော်မှာ နင်းချေခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

​မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးအတွင်း၌ ခဏမျှ ဆူညံသောင်းကျန်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးက ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

​မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ညွှန်ကြားမှုကို ခံနေရသည့်အလား အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။

​သို့သော်လည်း ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်တွင် မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးက တစ်ဖက်သို့ ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြပြန်သည်။

​ရှေ့တည့်တည့် လမ်းကြောင်းမှာ သွား၍ မရတော့သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက် ဘေးနှစ်ဖက်သို့ လမ်းကြောင်းလွှဲကာ ဝိုင်းပတ်ရန် စတင် ရှာဖွေကြတော့သည်၊ ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးက ၎င်းတို့တွင် မည်သည့် ပိတ်ဆို့မှုမျှ မရှိဘဲ ဆက်လက် တိုးဝင်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားကြသည့် တိုင်အောင် ဖြစ်သည်။

​မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံးက တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ကွေ့ပတ်သွားသည့်အလား ဘေးနှစ်ဖက်သို့ အလုံးအရင်းဖြင့် လျှံကျကာ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။

​“တကယ်ပဲ မရဘူးပဲ၊ အစီအရင် ရဲ့ အတိုင်းအတာက ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတာကိုး၊ သူတို့ကို ခဏတစ်ဖြုတ်ပဲ တားဆီးနိုင်ပေမဲ့ တစ်သက်လုံးတော့ တားမထားနိုင်ဘူး။ ​သူတို့က အစီအရင် ကို ကွေ့ပတ်သွားရုံပဲဆိုတော့ လာမယ့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ထျန်ကန်းဓား အစီအရင် ကို သုံးပြီး စမ်းကြည့်ရမယ်”

​ချန်ကျီက အတွေး တစ်ချက်ဖြင့် ယခင်က ချထားသော လိပ်နက် အစီအရင် ကို အားလုံး ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထို့နောက်တွင် တိုက်ခိုက်ရေး အစီအရင် ထျန်ကန်းဓားအစီအရင် အဖြစ် အားလုံး လဲလှယ်လိုက်တော့သည်။

​လိပ်နက်အစီအရင် မှာ ကာကွယ်ရေး သက်သက်သာ ရှိသဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲများ တိုးဝင်လာမည့် လမ်းကြောင်းကိုသာ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သည်။

​ချန်ကျီသည် ယခင်က လိပ်နက်အစီအရင် ကို ထျန်ကန်းဓားအစီအရင် အဖြစ် အားလုံး လဲလှယ်ပြီးနောက် သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

​သူက ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင်လည်း ထျန်ကန်းဓား အစီအရင် သုံးခုကို ထပ်မံ ခင်းကျင်း ထားလိုက်ပြီး အစီအရင် ကို စတင် လည်ပတ် လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ညာဘက်ခြမ်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြန်သည်။

​အစီအရင် သုံးခုစီ ချထားခြင်းမှာ ချန်ကျီအတွက် အစီအရင် ခင်းကျင်းနိုင်သော အကွာအဝေး၏ ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်ပြီး ထို့ထက် ပို၍ ခင်းကျင်း ချင်ပါက ရှေ့သို့ ဆက်၍ အကွာအဝေး ချဲ့ထွင်ရမည် ဖြစ်သည်။

​ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ချထားသော အစီအရင် များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသောအခါ အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာသော မိစ္ဆာသားရဲများက ထျန်ကန်းဓားအစီအရင် ၏ ဓားချီများအောက်တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ကြေမွ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။

​သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ အနောက်ဘက်မှ မိစ္ဆာသားရဲများက ရှေ့မှ သားရဲများမှာ မည်သည့် အကြောင်းရင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးသွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံး ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးရဲကြတော့ပေ။

​သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင်လည်း ချန်ကျီ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် တောက်လျှောက်ဆိုသလို အစီအရင် သုံးခုကို ဆက်တိုက် ခင်းကျင်း ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

​ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု မရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများက အတွင်းသို့ တိုးဝင်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားချီများ၏ တိုက်ခိုက် ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ကြရာ အနောက်ဘက်မှ မိစ္ဆာသားရဲများမှာလည်း အလားတူပင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မတိုးရဲကြတော့ပေ။

​“ထိရောက်တယ်၊ ယာယီတော့ ခြိမ်းခြောက်ထားနိုင်ပြီ”

​ချန်ကျီက အစီအရင် များကို ဆက်တိုက် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ချထားခဲ့ရာ ထိုအစီအရင် များ ဆက်စပ်သွားသော အခါတွင် မီတာ ၃၀၀ ကျော်အထိ ရှည်လျားစွာ တည်ရှိနေတော့သည်။

​ထို့နောက် ချန်ကျီက ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံတက်လိုက်ပြီး အောက်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးကို ငေးကြည့်နေစဉ် မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီး၏ အနောက်ဘက် အကျဆုံးနေရာတွင် သူနှင့် ရင်းနှီးသော သတ္တဝါ တစ်ကောင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​“တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေ လား”

​အကွာအဝေးမှာ အနည်းငယ် ဝေးကွာနေသော်လည်း တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ချန်ကျီအနေဖြင့် သေသေချာချာ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီး၏ အနောက်ဘက် အကျဆုံးနေရာတွင် တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေမှာ ဗဟိုချက် အဖြစ် ဝိုင်းရံခြင်း ခံထားရပြီး ၎င်း၏ ဘေးနားတွင် ၎င်းထက် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် အနည်းငယ် သေးငယ်သော လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေတစ်ကောင်လည်း ရှိနေသေးသည်။

​“သူကပဲ ဒီတစ်ခေါက် သားရဲဒီရေလှိုင်းရဲ့ တရားခံအစစ်လား” ချန်ကျီ၏ ရင်ထဲ၌ သံသယများ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

​“ကောင်းကင် မျက်စိ”

​ချန်ကျီက ယခုအချိန်တွင် တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေနှင့် အကွာအဝေး အလွန် ဝေးကွာနေသဖြင့် အကယ်၍ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့်သာ စစ်ဆေးမည်ဆိုပါက ဤမျှ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးကို စစ်ဆေး နိုင်မည် ဟု မသေချာပေ။

​ထို့ပြင် သူက ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှုသံဖျောက် ကျင့်စဉ် ကို အသုံးပြုထားဆဲ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါက သူ၏ တည်နေရာကို တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေက သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားပေလိမ့်မည်။

​အကယ်၍ အကွာအဝေး ဝေးကွာလွန်း၍ စစ်ဆေး ၍ မရနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ကောင်းကင်မျက်စိ က ယခုအချိန်တွင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

​သို့သော်လည်း ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်တွင် ချန်ကျီ၏ အသိစိတ်ထဲ၌ အချက်အလက် အချို့ တိုးလာခဲ့သည်။

​“ကောင်းကင် မျက်စိ က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ဒီလောက် ဝေးတဲ့ အကွာအဝေးကိုတောင် စစ်ဆေး နိုင်တယ်ဟ။ ​ဒီမြွေကြီးက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က သူ့ကို တွေ့တုန်းက သူက တတိယ အဆင့် အလယ်အလတ် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ အခု ဘယ်နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးလဲ၊ တတိယဆင့် နှောင်းပိုင်း အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီ။ ​ဒီလို ကြည့်ရရင် ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က သူ့ကို တွေ့တုန်းက သူက အောင့်အည်း သည်းခံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ တကယ်ပဲ ပြဿနာ ရှိခဲ့တာပဲ၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်က သူ အဆင့်တက်ခါနီး အရေးကြီးတဲ့ အချိန် ဖြစ်နေလို့ နေမှာ။ ​ဒါပေမဲ့ သူ အခု အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်ပြီးတာနဲ့ ဒီလို သားရဲဒီရေလှိုင်းကြီးကို ဖန်တီးလိုက်တယ်ဆိုတော့ သူက ဟဲကွမ်းတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက် ချင်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို လာပြီး ကလဲ့စားချေချင်တာလား။ ​ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးကို လုပ်စရာ မလိုပါဘူးနော်”

All Chapters