အခန်း (၁၄၇-၁၄၈)
Vol. 9 Ch. 146-148
အခန်း(၁၄၇) ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းသို့ ချီတက်ခြင်း
ဆောင်းရာသီ၏ နောက်ဆုံးလများဖြစ်သော နှစ်၏ဆယ့်နှစ်လမြောက် လဆန်း(၁၉)ရက်နေ့တွင် ရွှမ်နယ်မြေ၌ အေးစိမ့်သောလေအဝှေ့နှင့်အတူ မိုးဖွဲဖွဲလေးများ ရွာသွန်းနေသည်။ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လေပြေညင်းများ တိုက်ခတ်လာသောအခါ တောင်ထိပ်များ၏ အရိပ်အယောင်ကို မသဲမကွဲ မြင်တွေ့ရသည်။
"နှစ်သစ်ကူးချိန်နီးနေပြီ၊ ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ပြန်ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်လိုသေးလဲမသိဘူး"
"ချိုင့်ဝှမ်းသခင်က နှစ်သစ်ကူး ပူဇော်ပွဲကို အမြဲတမ်း ဦးဆောင်တာပဲ၊ နှစ်သစ်မတိုင်ခင် ပြန်ရောက်လာမှာပါ"
"ဒါတွေအားလုံးက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်နဲ့ ရှောင်ပီလီတို့ကြောင့်ပဲ၊ သူတို့သာ ဝင်မစွက်ဖက်ရင် ငါတို့ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းက သိုင်းလောကအရေးတွေနဲ့ ဘာလို့ ပတ်သက်နေစရာလိုမှာလဲ"
"ဟုတ်ပါရဲ့...... ဒီလိုရာသီဥတုမှာ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို ရောက်လာတဲ့သူရှိပါလား၊ ပြီးတော့ ကြည့်ရတာလည်း အရမ်းငယ်သေးတယ်"
ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း၏ ဧည့်ခံဆောင်ရှေ့တွင် တောင်ဂိတ်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် တပည့်နှစ်ယောက်သည် မိုးရေထဲ၌ ချိုင့်ဝှမ်းဂိတ်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းတွင် တပည့်ဦးရေမှာ အယောက်တစ်ရာခန့်သာ ရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းသည် သိုင်းလောက အင်အားစုများနှင့် အဆက်အသွယ်နည်းပါးပြီး ကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ထားသလို နေထိုင်လေ့ရှိရာ အပြင်လူများ လာရောက်ခြင်းမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။
ယခုကဲ့သို့ နှစ်ကုန်ခါနီးအချိန်မျိုးတွင် အပြင်လူတစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို နောက်ဆုံးလာရောက်ခဲ့သူမှာ နန်းတော်မှ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူသည်။
ယခုလာသူမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်ပြီး မည်သည့်ဂိုဏ်းမှမှန်း မသိရသလို၊ ဤမျှအေးစက်သော ရာသီဥတုတွင် ထီးပင်မပါဘဲ လာရောက်ခြင်းမှာ ထူးဆန်းနေသည်။
ထိုလူငယ်သည် သူတို့ဆီမှ ငါးမီတာအကွာသို့ ရောက်လာသောအခါ အကြီးဖြစ်သူ တပည့်က အဆောင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ရပ်စမ်း"
"မင်းမှာ လာရောက်ကြောင်း ကတ်ပြားပါသလား"
ရှောင်ပီလီသည် မြူနှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသော ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။
"မပါဘူး"
"ဒါပေမဲ့ လာရောက်ကြောင်း ကတ်ပြား လိုအပ်မယ်လို့တော့ မထင်ဘူး"
တပည့်ဖြစ်သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြန်ပြောသည်။
"မင်းကို မင်းတို့ဆရာတွေ မမှာလိုက်ဘူးလား"
"လာရောက်ကြောင်း ကတ်ပြားမပါတဲ့သူတွေကို ငါတို့ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းက လက်မခံဘူး"
ရှောင်ပီလီသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။
"သူတို့ကတော့ သူတို့ပေါ့၊ ငါကတော့ မတူဘူး"
"သူတို့က အကူအညီတောင်းဖို့ လာကြတာ၊ ငါကတော့ မတူဘူး၊ ဒီဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ဖို့ လာတာ"
မန်ပြည်နယ်သည် ရွှမ်နယ်မြေနှင့် အလွန်ဝေးကွာသည်။ သူသည် တစ်ညလုံး အနားယူချိန် သုံးနာရီသာပေးပြီး တစ်ယောက်တည်း ခရီးနှင်ခဲ့ရာ တစ်ရက်ခွဲအကြာတွင် ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် သတင်းပေါက်ကြားပြီး ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ လူများ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ်မှ ချီစွမ်းအင်နှစ်ခုကို ခံစားနေရသေးသောကြောင့် သူတို့ သတင်းမရသေးဟု ယူဆရသည်။
ဘာတဲ့။
ရှောင်ပီလီ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဧည့်ခံဆောင်မှ တပည့်နှစ်ယောက်မှာ သူတို့ နားကြားမှားသည်ဟုပင် ထင်လိုက်မိသည်။ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း တည်ထောင်ပြီးကတည်းက မည်သူမျှ လာရောက်စိန်ခေါ်ရဲသူ မရှိခဲ့ပေ။ ယနေ့တွင်မူ လူငယ်တစ်ယောက်က လာရောက်စိန်ခေါ်နေသည်တဲ့လား။
"ဟူး"
ရှောင်ပီလီ၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ အကြီးဖြစ်သူ တပည့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
နွားမကြောက်သော ကျားဟူသည့် စကားအတိုင်းပင်။ ချိုင့်ဝှမ်းသခင်သည် နန်းတော်၏ အုပ်ချုပ်သူနှင့် တပည့်ချင်း အစ်ကိုတော်စပ်သူဖြစ်ပြီး နန်းတော်၏ အားပေးထောက်ခံမှု ရထားသူ ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို စိန်ခေါ်လာလျှင် သေလမ်းသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။
"မင်းက ပြဿနာရှာဖို့ လာတာဆိုတော့ မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဖျက်ဆီးပြီး အကြီးအကဲဆီ ပို့ပေးရုံပဲ ရှိတော့တယ်"
စကားဆုံးသည်နှင့် တပည့်နှစ်ယောက်သည် ဝဲယာမှနေ၍ ရှောင်ပီလီကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့်သွေးစက်များ ပန်းထွက်သွားပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် လေးပိုင်းပြတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။ သွေးများသည် မိုးရေနှင့်အတူ ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်သို့ စီးဆင်းသွားသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +၂၀၀၀】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +၂၀၀၀】
"အရိုးတောင် မကျန်အောင် လုပ်နိုင်ပေမဲ့ သဲလွန်စလေးတောင် မချန်ထားရင် ငါသတ်လိုက်မှန်း သိုင်းလောကက ဘယ်လိုသိမှာလဲ"
ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။
---
ထိုအချိန်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်လာသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် နောက်တစ်ယောက်၏ အိမ်ဝင်းထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်။
"ရွှမ်ဖာ အစ်ကိုတော်၊ ကျွန်ုပ် စိုးရိမ်မိတယ်"
"ငါတို့ ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ထျန်းကျီမဟာ အစီအရင်ရဲ့ အကာအကွယ် ရှိနေပေမဲ့ အဆင့်(၂) ကျွမ်းကျင်သူတွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့ဆီကို ဒီလို ကြိုတင်ခံစားချက်မျိုး ရောက်လာတာ မကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုခု ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာပဲ"
သူသည် မိုးရေထဲတွင် ရပ်နေသော်လည်း သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အကာအကွယ်စွမ်းအင်ကြောင့် မိုးရေများ သူ့အနားသို့ မကပ်နိုင်ပေ။
ကျွီ။
တံခါးပွင့်လာပြီး ရွှမ်ဖာ ထွက်လာကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။
"ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ"
"ချိုင့်ဝှမ်းသခင်က နန်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ အတူရှိနေတာ၊ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လာတိုက်ရင်တောင် ထျန်းကျီမဟာ အစီအရင်ကို အရင် ဖျက်ဆီးရဦးမှာ"
"လျှပ်စီးဘေးဒဏ် နှစ်ခါခံထားရတဲ့သူတောင် ဒီအစီအရင်ကို ခဏနဲ့ မဖျက်နိုင်ဘူး..."
ရွှမ်ဖာ ပြောမဆုံးသေးမီမှာပင် အလွန်တောက်ပသော ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဓားချက်သည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ မြူနှင်းများကိုပင် ပြိုကွဲသွားစေသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းအထက်ရှိ မိုးရေများပင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဓားရောင်ခြည် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါမိုးရေများ ပြန်ရွာကျလာသည်။
"ဘယ်သူလဲ"
"ထျန်းကျီမဟာ အစီအရင်ကို လာတိုက်ရဲတယ်၊ သေခြင်းတရားဆိုတာ ဘယ်လိုရေးမှန်း မသိဘူးလား"
"ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို လာပြီး ပြဿနာရှာရဲတယ်ပေါ့"
"သေချင်နေတာပဲ"
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ဂိတ်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။ ရွှမ်ဖာနှင့် ရွှမ်ယွီတို့ နှစ်ယောက်သာ နေရာတွင် ရပ်နေမိပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်ရှိနေသည်။
ခုနက ဓားချက်သည် ထျန်းကျီမဟာ အစီအရင်ကိုပင် အက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။ ခဏတာသာ ဖြစ်သော်လည်း အစီအရင်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်သူတစ်ယောက်အတွက် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း ဝင်ရောက်ရန် လုံလောက်သည်။ ဤကဲ့သို့လူမျိုး ဝင်လာခြင်းသည် ချိုင့်ဝှမ်းအတွက် ဘေးဒုက္ခပင်ဖြစ်သည်။
ဓားရောင်ခြည် တစ်ချက်လက်သွားပြီး ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ ဂိတ်ပေါက်ဘက်မှ အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရွှမ်ဖာနှင့် ရွှမ်ယွီတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းပိုင်းသို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ ယခု မပြေးလျှင် အသက်ရှင်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။
ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ အခြားလူများ၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်မှာမူ ကံကြမ္မာအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ သူတို့သည် အလွန်မြန်ဆန်စွာဖြင့် မိုင်ပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းပိုင်းရှိ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းနားသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့ ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်သည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူတို့ရှေ့တွင် စောင့်နေသည်။
"ရှောင်... ရှောင်ပီလီ"
"ချိုင့်ဝှမ်းသခင်ကော"
ရွှမ်ယွီ၏ မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းသခင်နှင့် နန်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ရှောင်ပီလီကို သွားရောက်ရှင်းလင်းမည် မဟုတ်ပါလား။
မထွက်ခွာမီကပင် ချိုင့်ဝှမ်းသခင်သည် သွေးဖြင့်တွက်ချက်ခြင်း နည်းလမ်းကို သုံးကာ ရှောင်ပီလီသည် မန်ပြည်နယ်တွင် ရှိနေကြောင်း တွက်ချက်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ရှောင်ပီလီက သူတို့ ချိုင့်ဝှမ်းထဲ ရောက်နေသည်တဲ့လား။ ချိုင့်ဝှမ်းသခင်ကော ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။
ရှောင်ပီလီ၏ ဓားဖျားမှ သွေးစက်တစ်စက် မြေပေါ်သို့ ကျသွားပြီး သူက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီး ပြန်မလာနိုင်တော့တာက သူ သေသွားလို့ပဲပေါ့"
"ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူသေတာ တစ်ရက်ခွဲပဲ ရှိသေးတယ်၊ မရဏလမ်းမှာ မြန်မြန်သွားရင် ချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရွှမ်ကျီးကို မှီမှာပါ၊ အဲဒီကျရင် အဖော်ရတာပေါ့"
တုန်ရီသွားသော သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် မိုးရေထဲတွင် တုန်ယင်နေသည်။ မိုးရွာနေသော်လည်း ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးတွင် သွေးနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ မိုးသံမှလွဲ၍ အခြားအသံများ မကြားရတော့ပေ။ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းတွင် သူတို့ သုံးယောက်သာ အသက်ရှင်ကျန်တော့ဟန်ရှိသည်။
ရွှမ်ဖာက လေးနက်စွာ ပြောသည်။
"ရှောင်သူရဲကောင်း၊ ငါတို့ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းက မင်းရဲ့ ရန်သူဖြစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး၊ နန်းတော်ရဲ့ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ရဲလို့ပါ..."
ရှောင်ပီလီသည် လက်ကို မြှောက်ကာ သူ့စကားကို ဖြတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"ငါက မင်းတို့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေကို နားထောင်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒီနေ့ ငါလာတာက ဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ဖို့ပဲ"
"ဒါပေမဲ့ အမြစ်မဖြတ်ခင် မင်းတို့ဆီက ထျန်းကျီ နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှု ကျမ်းကို တောင်းချင်တယ်"
"မင်းက ထျန်းကျီ နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှုအတွက် လာတာလား" ရွှမ်ယွီ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ထျန်းကျီ နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှုကို ကံကြမ္မာ ပါလာတဲ့သူတွေပဲ ကျင့်နိုင်တာ၊ မင်းက အဆင့်(၁) ဖြစ်နေရင်တောင် မင်း လုံးဝ..."
ရုတ်တရက် ရွှမ်ယွီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးများမှာ ရွှမ်ဖာ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စင်လာသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +၃၂၀၀၀】
ရှောင်ပီလီသည် ရွှမ်ဖာကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"စကားမပြောခင် သေချာစဉ်းစား၊ မင်းက ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှာ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့သူပဲ"
"ငါ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး၊ မင်းသာ အလကားစကားတွေ ပြောနေဦးမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုပဲ မြည်းစမ်းကြည့်ရတော့မှာပဲ"
အခန်း(၁၄၈) ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း ပျက်စီးသွားပြီလား။
"မင်း အတိအကျ ဘာတွေ သိချင်နေတာလဲ"
ရွှမ်ဖာက ရှောင်ပီလီကို ကြည့်၍ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ရွှမ်ယွီ ပြောတာ လိမ်ညာတာ မဟုတ်ဘူး။ ထျန်းကျီနတ်ဘုရားတွက်ချက်မှု ကျင့်စဉ်က ကံကြမ္မာထူးခြားတဲ့သူမှ ကျင့်ကြံလို့ ရတာ။ အကြိမ်တိုင်း အသုံးပြုတိုင်းမှာလည်း ကိုယ့်ရဲ့ သက်တမ်းက တိုတောင်းသွားရတယ်"
"မင်းက ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တာတောင် အဆင့်(၁) လျှပ်စီးဘေးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေပြီ။ အဆင့်(၁) လျှပ်စီးဘေးနယ်ပယ် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ အများစုတောင် မင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ ဘာလို့များ ထျန်းကျီနတ်ဘုရားတွက်ချက်မှု ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ချင်နေရတာလဲ"
"မင်း ကျင့်နိုင်တယ်ပဲ ထားဦး။ မင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တာနဲ့ ကံကြမ္မာရှေ့မှာ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့တဲ့ စွမ်းအားမဲ့မှုကိုပဲ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ သိလေ သိလေလေ လူသားစွမ်းအားနဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို နားလည်လာလေပဲ။ ဘာမှ မပြောင်းလဲနိုင်ဘဲ ကံကြမ္မာ ကျရောက်လာတာကို ငေးကြည့်နေရဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"
သွေးများ ဖြာထွက်သွားပြီး ရွှမ်ဖာ၏ ပြတ်ထွက်သွားသော လက်ချောင်း သုံးချောင်း လွင့်ထွက်သွားသည်။
ရှောင်ပီလီ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ထပ်ပြီး မြည်းစမ်းချင်နေသေးပုံပဲ"
"ငါ မင်းကို ထျန်းကျီနတ်ဘုရားတွက်ချက်မှု ကျင့်စဉ်ကျမ်းကို ပေးဖို့ ပြောထားတယ်။ ပေးလိုက်ရုံပဲလေ။ ဘာလို့ စကားတွေ အဲလောက်များနေတာလဲ"
ရွှမ်ဖာ၏ နားထင်မှ ချွေးစက်ကြီးများ စီးကျလာသည်။
ဒီ ရှောင်ပီလီဆိုတဲ့သူက စကားတောင် မဆုံးခင် လုပ်ဆောင်တတ်သူပဲ။
ရွှမ်ဖာ သွားကို ကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ ထျန်းကျီနတ်ဘုရားတွက်ချက်မှု ကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးလို့ မရဘူး။ တစ်ခုလုံးမှာ ငါနဲ့ ရွှမ်ယွီ၊ ပြီးတော့ ချိုင့်ဝှမ်းသခင်ပဲ အမွေအနှစ်အစစ်ကို ရထားတာ။ ငါတို့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ထဲမှာ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ချန်ရစ်ထားခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်။ အဲဒီကျင့်စဉ်ကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်မိရင် ငါတို့ သေရလိမ့်မယ်"
"မင်းသာ သာမန်တွက်ချက်မှုနည်းလမ်းတွေကိုပဲ လိုချင်ရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ စာကြည့်တိုက်မှာ အများကြီး ရှိတယ်။ မင်း..."
ရွှမ်ဖာ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရှောင်ပီလီ၏ ပုံရိပ်က သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ခေါင်းကို လက်ကြီးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ဘုန်း။
ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှမ်ဖာ၏ ဘိုးဘေးအသက်မှတ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
ဒုန်း ဒုန်း။
ရွှမ်ဖာ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး အမူအရာများမှာလည်း မကြာခဏ ပြောင်းလဲကာ တွန့်လိမ်နေသည်။
ဘန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ၊
ရွှမ်ဖာ၏ ခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် +၃၂၀၀၀】
【စိတ်ခံစားမှုဖြတ်တောက်ခြင်း ခုနစ်သတ် ကျင့်စဉ် +၁】
"စိတ်ခံစားမှုဖြတ်တောက်ခြင်း ခုနစ်သတ် ကျင့်စဉ်လား"
"ဒါက ငါ့ရဲ့ ဓားတာအို ပိုမိုတိုးတက်ဖို့အတွက် အာဟာရ ဖြစ်စေမှာပဲ"
ရှောင်ပီလီ အလောင်းကို မြေပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။
အလောင်းနှစ်လောင်းဆီမှ တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ ဘာမှ မရသဖြင့် ရှောင်ပီလီ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းမှ တန်ဖိုးရှိသည့် ပစ္စည်းများအားလုံးကို သိမ်းဆည်း၍ သေတ္တာကြီး နှစ်လုံးဖြင့် မြင်းကျောပေါ် တင်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပီလီ ယွင်ကျိုးနယ်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။
---
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊
မြို့တော်။
ချင်ထျန်းရုံးတော်။
ကွမ်ရွှမ်ယွင်က ခုနစ်ထပ်မျှော်စင်၏ ခုနစ်ထပ်မြောက် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်၍ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဆရာ၊ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းမှ ရွှမ်ဖာနဲ့ ရွှမ်ယွီတို့လည်း သေဆုံးသွားကြပါပြီ"
"ရှောင်ပီလီ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို ရောက်သွားတာ သေချာတယ်"
"ဆရာဦးလေးငယ် ရွှမ်ကျီးရဲ့ သွေးဖြင့်တွက်ချက်ခြင်း နည်းလမ်းအရ ရှောင်ပီလီက ကံကြမ္မာကို လုယူသူ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကိုင်တွယ်ရမလား"
ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ ချင်ထျန်းရုံးတော်ထဲမှ သက်ကြီးရွယ်အို အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ရှောင်ပီလီက ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်သူ ဖြစ်လို့ သတ်ဖို့ မလွယ်ဘူး"
"ငါတို့သာ အလျင်စလို လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ကိစ္စတွေကို ပြေလည်အောင် မလုပ်နိုင်တဲ့အပြင် ရှောင်ပီလီကို ပိုပြီး သန်မာသွားစေဖို့ပဲ အကြောင်းဖန်လာလိမ့်မယ်"
"သူ့တည်နေရာကို ရှာပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်"
"မင်း နန်းတော်ကို သွားပြီး ဘုရင်ကြီးရဲ့ အဆောင်အယောင်တံဆိပ်ကို ယူကာ ထျန်းဇုန်ကို သွား။ ထျန်းဇုန်ရဲ့ သန့်ရှင်းသောသား ဖန်စွေ့ယွင်ကလည်း ကံကြမ္မာကို လုယူသူပဲ။ သုံးရာနှစ်အတွင်းမှာပဲ လျှပ်စီးဘေး လေးကြိမ်အထိ ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ထျန်းဇုန်ရဲ့ အကာအကွယ်ကြောင့် သူ့ကို ငါတို့ လုပ်ဖို့ မလွယ်ဘူး"
"အဲဒီတော့ သူပဲ ရှောင်ပီလီကို ကိုင်တွယ်ပါစေ"
ကွမ်ရွှမ်ယွင် မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ထျန်းဇုန်ရဲ့ သန့်ရှင်းသောသား ဖန်စွေ့ယွင်ကလည်း ကံကြမ္မာကို လုယူသူလား"
ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုတို့မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် အမွေအနှစ်များ ရှိသည်။ မင်းဆက်များ ပြောင်းလဲသော်လည်း ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုတို့က အမြဲတမ်း အမှန်ကန်ဆုံး ရွေးချယ်မှုများကို လုပ်နိုင်ကြသည်။
မဟာချန်အင်ပါယာ စတင်တည်ထောင်ချိန်က သူတို့က ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဂိုဏ်းတို့၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့်သာ မဟာချန်အင်ပါယာ ပြိုလဲခဲ့ရသည်။
မဟာချန်အင်ပါယာ တည်ထောင်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဂိုဏ်းတို့အား အကျိုးအမြတ်များစွာ ပေးခဲ့သည်။
သူကိုယ်တိုင်ပင် ဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဂိုဏ်းတို့၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားကို မသိရှိခဲ့ပေ။
ဖန်စွေ့ယွင် အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ်သို့ မရောက်ခင်က သူသည် နဂါးနှင့်ကျားစာရင်း၊ မဟာဆရာသခင်များ စာရင်းနှင့် မဟာဆရာသခင်ကြီးများ စာရင်းတွင် အငြင်းပွားစရာမလိုသော နံပါတ်(၁) ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဖန်စွေ့ယွင်က အသက်(၇၀) အရွယ်တွင် အဆင့်(၁) လျှပ်စီးဘေးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်အတွင်း လျှပ်စီးဘေး လေးကြိမ်အထိ ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။
အနာဂတ်တွင် သူသည် အနည်းဆုံး လျှပ်စီးဘေး ခြောက်ကြိမ်အထိ ကျော်ဖြတ်နိုင်သူ ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပင်။
သူသိထားသမျှ သိုင်းလောကအရ၊ အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု သတင်းထွက်နေသူများထဲတွင် လျှပ်စီးဘေး ခြောက်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်နိုင်သူမှာ လက်ချောင်းနှင့် ရေတွက်၍ ရလောက်အောင်ပင် နည်းပါးသည်။
သို့သော် ဆရာက တစ်ခါက ပြောဖူးသည်။
ဒီလောကသည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ လျှပ်စီးဘေး အကြိမ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားသော အိုဟောင်းနေသည့် နတ်ဆိုးကြီးအချို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်အထိ လုပ်ဆောင်ထားပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် အသက်ရှင်နေကြသည်။
သူတို့က အလွန်တိတ်ဆိတ်လွန်းသဖြင့် သာမန်သိုင်းလောကသားများက သူတို့၏ သဲလွန်စကို ရှာမတွေ့နိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
အခန်းထဲမှ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဖန်စွေ့ယွင်က ရှောင်ပီလီနဲ့ မတူဘူး။ သူက ထျန်းဇုန် ဂိုဏ်းချုပ်က အဆင့်(၁) လျှပ်စီးဘေးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ အနှစ်သာရကို ဆေးဝါးအဖြစ် သုံးပြီး အဆင့်မြင့်ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူ့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အတင်းအဓမ္မ တည်ဆောက်ပေးထားတဲ့ ကောင်းကင်ဆေးလုံးပဲ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းက အံ့မခန်းပဲ"
"ရှောင်ပီလီကတော့... ငါတောင် သူ့ကို မဖတ်နိုင်ဘူး"
"လျှပ်စီးဘေး ခြောက်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက သူ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလောက် မြန်တဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းက နည်းနည်းတော့ လွဲနေတယ်"
"မင်း အရင်ဆုံး နန်းတော်ကို သွားပါ။ ထျန်းဇုန်က ဘုရင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်စရာ ရှိနေတယ်။ ဖန်စွေ့ယွင်ကို ရှောင်ပီလီနဲ့ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်၊ သူ သေချာပေါက် လုပ်လိမ့်မယ်"
"လိုအပ်ရင် မင်း ရှောင်ပီလီကို သတ်ပြီးရင်လည်း ဖန်စွေ့ယွင်နဲ့ ပြန်လာလို့ ရတယ်"
ကွမ်ရွှမ်ယွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ရှောင်ပီလီက ဒီလောက် ပြဿနာကြီးနေမှတော့ ဆရာ ကိုယ်တိုင်ပဲ လှုပ်ရှားပြီး သတ်ပစ်လိုက်ပါလား"
အခန်းထဲမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကြာမြင့်မှ အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။
"လျှိုကျင့်ဖုန်း မသေသေးဘူး။ အဲဒီတုန်းက ငါ အရေးကြီးတဲ့ အချက်အလက်အချို့ကို မြင်ခဲ့ရလို့ပဲ နတ်ဆိုးဆရာတော် ပုခုန်းကို ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားပြီး ရှင်းပစ်ခဲ့တာ။ လျှိုကျင့်ဖုန်း ပေါ်လာမလားလို့ ကြည့်တာ"
"လျှိုကျင့်ဖုန်း ပေါ်လာခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း ငါ ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်"
---
တစ်ဆယ့်နှစ်လမြောက်၊ နှစ်ဆယ်ရက်နေ့။
သာယာသော နေ့။
ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမပေါ်တွင် ချင်းကျိုးနယ်မှ ကျန်းဝူဆောင်၏ ခန်းမသခင် လျှိုဝူစီးနင်းလာသော မြင်းတစ်ကောင် တရကြမ်း ပြေးလွှားနေသည်။
ချင်းကျိုးနယ်က မန်ပြည်နယ်နှင့် ကပ်လျက် ရှိသည်။
ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းသခင် ရှောင်ပီလီလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားကြောင်း သတင်းရပြီးနောက် သူသည် နန်းတော်သို့ သတင်းပို့ရန် လူလွှတ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ ရပ်နားခြင်းမရှိဘဲ အပြေးသွားခဲ့သည်။
သူ့သားက ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရှိသည်။ သာမန်တပည့်လေးသာ ဖြစ်သော်လည်း ပါရမီက ကောင်းမွန်သည်။ အသက်(၃၀) အရွယ်တွင် အဆင့်(၆) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နေရာရထားသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ကြာပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ သတင်းပို့တဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လာတွေ့လို့ ရတာပေါ့။ အခွင့်အရေးယူပြီး ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ရင်တော့ ပိုတောင် ကောင်းသေးသည်။
သူသည် ပြိုင်ဘက်နှစ်ယောက်ကြားမှ ခန်းမသခင် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သည်မှာ သူ့သားက ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း၏ တပည့် ဖြစ်နေ၍ပင်။
ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းသခင် သေဆုံးသွားသော်လည်း ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းတွင် ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ရှိနေသေးသည်ဖြစ်ရာ ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုတို့နှင့် သိပ်မကွာလှပေ။
ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သွားလျှင် သူ့ရာထူးက ပို၍ ခိုင်မာသွားမှာ အသေအချာပင်။
"အင်း"
လျှိုဝူ ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း၏ ဂိတ်ပေါက်သို့ ရောက်သည်နှင့် အလောင်းပုပ်နံ့ကို ရလိုက်သည်။
သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ မြင်းပေါ်ကနေ လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
အလောင်းတွေ။
ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်း၏ ဂိတ်ပေါက်တွင် အလောင်းတွေက နေရာအနှံ့ ပျံ့ကျဲနေသည်။
ပြီးတော့ အားလုံးက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နှစ်ပိုင်းပိုင်းခံထားရသည့် အလောင်းတွေပဲ။
လင်းယုန်ရဲများက အလောင်းများကြားမှ တစ်ခါတစ်ရံ ပြန်ပျံတက်လာသည်။
'ဒုန်း' ခနဲ အသံနှင့်အတူ လျှိုဝူ၏ လက်ထဲမှ လက်နက်က မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ့မျက်နှာမှာ မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"ရှောင်ပီလီ"
"ထျန်းကျီချိုင့်ဝှမ်းကို ရှောင်ပီလီ ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား"