အခန်း (၁၆၁-၁၆၂)
Vol. 9 Ch. 161-162
အခန်း(၁၆၁) တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းခြင်း
ရှောင်နူကျွန်း၊ တည်းခိုခန်း။
ဆိပ်ကမ်းဘက်မှ ရုတ်ချည်း တိတ်ဆိတ်သွားသော တိုက်ပွဲသံများကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ ဇိုကုန်းဟူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ယခုလေးတင် တိုက်ခိုက်သွားသူမှာ ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
သို့သော် ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ် နှစ်ယောက်တိုက်ပွဲမှာ လျင်မြန်စွာနှင့် မပြီးဆုံးနိုင်ပေ။
တစ်ဖက်က အခြားတစ်ဖက်ကို လုံးဝ အနိုင်ယူပြီး တိုက်ကွက်သုံးချက်အတွင်း အနိုင်ပိုင်းလိုက်မှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။
သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း ထိုမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း အဆင့်တူ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှုမရှိပေ။
တိုက်ခိုက်သွားသူ၏ သိုင်းပညာမှာ သူထက် သာလွန်နေရမည်။
ဇိုကုန်းဟူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ထပ်မံပေါ်လာသည်။
ဤပင်လယ်ရပ်ခြားဒေသတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သူများမှာ တိမ်တိုက်များအလား များပြားလှပေသည်။
ဤခရီးစဉ်ဖြင့် ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းချုပ်၏ ရုပ်အလောင်းကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာနိုင်ပါ့မလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။
ထိုအချိန်တွင်၊
အခန်းထဲ၌ ရှိနေသော ယွီကျင်းရှို့၏ နားရွက်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှောင်ပီလီ၏ ပုံရိပ်မှာ အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"ဘယ်လိုလဲ" ယွီကျင်းရှို့က မေးသည်။
ရှောင်ပီလီက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"ဖုန်းစစ်နန်း ရှိနေတဲ့နေရာကို ရှာတွေ့ပြီ"
"သူမ ရှန်းလုံကျွန်းမှာ ရှိနေတယ်"
ဘာ။
ယွီကျင်းရှို့မှာ ကြက်သေသေသွားသည်။
ရှန်းလုံကျွန်းမှာလား။
ယွီကျင်းရှို့က "သူမ အဖမ်းခံလိုက်ရတာလား" ဟု မေးသည်။
ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဖုန်းစစ်နန်းကို ရှန်းလုံကျွန်းရဲ့ ကျွန်းသခင်ငယ်က ဖမ်းခေါ်သွားတာ။ သူတို့ လက်ထပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်"
"ကျန်တဲ့လူတွေအားလုံးလည်း နန်းတော်ရဲ့ လက်ထဲ ရောက်ကုန်ပြီ"
"နောက်ထပ် ခရီးစဉ်အတွက် မင်း လိုက်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါ ရှန်းလုံကျွန်းကို တစ်ယောက်တည်း သွားမယ်"
"ငါ ဆိပ်ကမ်းမှာ လူအနည်းငယ်ကို သတ်လိုက်ပြီး အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်။ မင်းက ငါ မင်းဘေးနားမှာ အမြဲရှိနေခဲ့တာ ဆိပ်ကမ်းမှာပဲ သေသွားတယ်လို့ အကုန်လုံးကို ပြောလိုက်။ ပြီးရင် ရှောင်နူကျွန်းကနေ လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး ပြန်သွားလိုက်တော့"
ကံကောင်းစွာပင်၊ ယွီကျင်းရှို့မှာ ရှောင်ပီလီ၏ လုပ်ရပ်များစွာကို သိရှိထားသူ ဖြစ်သည့်အတွက် အလွန်အမင်း အံ့အားမသင့်တော့ပေ။
သူမ၏ ဘေးနားရှိသူ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို ဤနည်းဖြင့်သာ ဖုံးကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိသည်။
ယွီကျင်းရှို့က ခေါင်းညိတ်သည်။
"နားလည်ပြီ"
"လုပ်စရာရှိတာ သွားလုပ်လိုက်ပါ။ အရှေ့ပင်လယ်မှာ 'အရှေ့ပင်လယ် အရူးဓားသမား' ပိုင်ထျန်းရွှမ်းနဲ့ ရှေးဟောင်းမင်းဆက်မှ ကျန်ရစ်သူတွေကိုပဲ သတိထားပါ"
ရှောင်ပီလီ၏ ဘေးနားတွင် ဆက်ရှိနေခြင်းက ရှောင်ပီလီကိုသာ ကန့်သတ်ရာရောက်မည်ကို သူမ သိသည်။
ယခင်က သူမ အရှေ့ပင်လယ်သို့ လာခဲ့သည်မှာ ရှောင်ပီလီအား ဖုန်းစစ်နန်း၏ နေရာကို ရှာဖွေပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။
ဖုန်းစစ်နန်း၏ နေရာကို ရှာတွေ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူမအနေဖြင့် ထူးထူးခြားခြား ကူညီပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားရာ မည်သူ့ကိုမျှ သတိမပြုမိလိုက်ပေ။
---
ခဏအကြာတွင်။
"သေကုန်ပြီ"
"အကုန်လုံး သေကုန်ပြီ"
"ဆိပ်ကမ်းမှာ လူတွေ အများကြီး သေကုန်တယ်"
အော်ဟစ်သံများ တည်းခိုခန်းထဲသို့ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
အနားမယူဘဲ စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာကြသည်။
ဆားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ ကျန်းထောင်မှာ ဒုတိယထပ်တွင် ရပ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်။ သူ၏အကြည့်မှာ ယွီကျင်းရှို့ထံ ခဏတာ ရောက်သွားပြီးမှ သတင်းယူလာသူထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။
"တကယ် ဘာဖြစ်တာလဲ"
ယခင်က မည်သူမျှ ဆိပ်ကမ်းသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခု သတင်းယူလာသူ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်၍ ဆိပ်ကမ်း၌ အနိုင်အရှုံး ပေါ်ပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် 'စကြာဝဠာ လက်ဝါး' လျှို့ဝှက်ကျမ်းမှာ မည်သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားမှန်း မသိရသေးပေ။
ဟူး ဟူး ဟူး။
သတင်းယူလာသူမှာ အသက်ရှူမှားလျက် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောသည်။
"သေကုန်ပြီ"
"အကုန်လုံး သေကုန်ပြီ"
"ဆိပ်ကမ်းတစ်ခုလုံး သွေးတွေနဲ့ နီရဲနေတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် သေသွားလဲတောင် မသိဘူး"
တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိလူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
သွေးတွေက ဆိပ်ကမ်းကို နီရဲသွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား။
ဒါဆို လူ ဘယ်လောက်တောင် သေသွားမလဲ။
အဲဒီကို သွားခဲ့တဲ့လူတွေ အကုန်လုံး သေကုန်တာ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်။
အကြီးအကဲ ကျန်းထောင်က ဒေါသတကြီး မေးသည်။
"လူ ဘယ်လောက် သေသွားတာလဲ"
သတင်းယူလာသူက ခေါင်းခါသည်။
"မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကို သွားရင်တောင် ရေတွက်နိုင်မယ် မထင်ဘူး။ မြေပြင်မှာ အလောင်းတစ်လောင်းပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ကျန်တာက သွေးတွေပဲ။ အကုန်လုံး သေကုန်ပြီလို့ပဲ ထင်တယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲ ကျန်းထောင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ယွီကျင်းရှို့က အချိန်ကိုက် ပြောလိုက်သည်။
"ဆရာကြီးကျန်း၊ ကျွန်မတို့ အတူတူ သွားကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ"
"ကျွန်မရဲ့ ဆရာဦးလေးငယ်လည်း ခုနက အဲဒီကို သွားခဲ့တယ်၊ သူ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်တယ်"
အကြီးအကဲ ကျန်းထောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူတောင်းစားဂိုဏ်းမှ ဇိုကုန်းဟူကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီပြီး ပြောသည်။
"ဆရာကြီးဇို၊ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သွားကြည့်ကြရအောင်"
ဇိုကုန်းဟူက ခေါင်းညိတ်သည်။
"သွားကြရအောင်"
"အားလုံး အတူတူ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"
လူအုပ်စုမှာ ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သွေးနံ့များမှာ လူတိုင်း၏ နှာခေါင်းဝသို့ ရောက်လာသည်။
"အော့"
အချို့သော လူငယ်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပျို့အန်ခြင်းကို မထိန်းနိုင်ကြတော့ပေ။
သူတို့မှာ အသက်နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး ဤသို့သော မြင်ကွင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက ငရဲခန်းအလားပါပဲ။
ဇိုကုန်းဟူက အလောင်းတစ်လောင်းတည်း ကျန်ရှိနေသည့်နေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။
"အလောင်းသန့်စင်ရေးဂိုဏ်းက ကောင်းကင်-လူသားပဲ"
သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အလောင်းကို နှစ်ချက်ခေါက်လိုက်သည်။
သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။
အကြီးအကဲ ကျန်းထောင်က အလောင်းဘေးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။
"သူက သူ့ကိုယ်သူ ရွှေရောင်သံချပ်ကာကိုယ်ခန္ဓာအဖြစ် ပြောင်းလဲထားတာ။ အရင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆားဂိုဏ်းကလည်း အလောင်းသန့်စင်ရေးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့ရဲ့ နာမည်ဆိုးက ကျော်ကြားပေမဲ့ သူတို့ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်သွားရင် အဆင့်တူ ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် သူတို့ရဲ့ ခုခံမှုကို ဖျက်ဆီးဖို့ ခက်ခဲတယ်"
"အလောင်းသန့်စင်ရေးဂိုဏ်းကလူကို သတ်ချင်ရင် သူတို့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ရတာ"
"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ အဲဒီ လက်ဝါးချက်တစ်ချက်က ရွှေရောင်သံချပ်ကာကို ဖျက်ဆီးသွားတာ။ တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်"
ဇိုကုန်းဟူက ခေါင်းညိတ်သည်။
"တိုက်ခိုက်သွားသူက ပထမအဆင့် လျှပ်စီးဘေးနယ်ပယ်က မဟုတ်ရင်တောင် ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ်ထဲမှာ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူပဲ ဖြစ်ရမယ်"
"သူက လက်ဝါးသိုင်းမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး ဘာမှ မငဲ့ကွက်ဘဲ လုပ်တတ်တယ်... မဟုတ်ဘူး၊ သူ ငဲ့ကွက်တာပဲ။ ဘာမှ မငဲ့ကွက်ဘူးဆိုရင် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သွားတဲ့လူတွေကို အကုန်သတ်စရာ မလိုဘူးလေ"
ပြောပြီးနောက် ဇိုကုန်းဟူက ယွီကျင်းရှို့ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါကာ ပြောသည်။
"သခင်မလေးယွီ၊ သင်တို့ ကျန်းရှန်ဆောင်က ကျွမ်းကျင်သူတော့ အသက်အန္တရာယ် ရှိလောက်ပြီ"
ယွီကျင်းရှို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါ်လာပြီး သူမ အခက်အခဲနှင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
အကြီးအကဲ ကျန်းထောင်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။
"သခင်မလေးယွီ၊ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီ၊ သင် ရှန်းလုံကျွန်းကို ဆက်သွားဦးမလား ဒါမှမဟုတ် ရှောင်နူကျွန်းမှာပဲ သင်္ဘောပြန်စောင့်မလား"
ယွီကျင်းရှို့က ခေါင်းခါသည်။
"ဒီခရီးစဉ်က ကျွန်းသခင်ရဲ့ မွေးနေ့မှာ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းဖို့ ဖြစ်တဲ့အတွက် တစ်ဝက်မှာ လမ်းခုလတ်နဲ့ ပြန်လှည့်လို့ မရပါဘူး"
"မွေးနေ့ပွဲ ပြီးတဲ့အခါမှပဲ ကျွန်မ ပြန်သွားပါ့မယ်"
ထိုအချိန်တွင်၊
ရှောင်ပီလီမှာ တစ်ယောက်တည်း လှိုင်းလေထန်သည့် ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နေသည်။
ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းမှာ ပေဒါဇင်ကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုမျှ လှိုင်းလေထန်ခြင်းမှာ သင်္ဘောကြီးများအတွက် အခက်အခဲ ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ရှောင်ပီလီအတွက်မူ ဘာမှ မဟုတ်ပေ။
သူက လျှပ်စီးဘေးဒဏ်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင် တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။
ဤမျှ အသေးအဖွဲ လှိုင်းလေမှာ ဘာပမာဏရှိမည်နည်း။
တစ်နာရီအကြာတွင်၊
ရှောင်ပီလီမှာ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
【အရှင်သခင်ရှောင်ပီလီ】
【နယ်ပယ်_ပထမအဆင့် လျှပ်စီးဘေးနယ်ပယ် (လျှပ်စီးဘေး နှစ်ကြိမ်!)】
【သိုင်းပညာ: ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ် (အထွတ်အထိပ်)၊ နတ်ဆိုးဓား (အထွတ်အထိပ်)၊ ရွှေဗုဒ္ဓကျင့်စဉ် (အထွတ်အထိပ်)၊ လိပ်နက်ကြီးစိုးကိုယ်ခန္ဓာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် (အထွတ်အထိပ်)၊ မဖျက်ဆီးနိုင်သော နတ်ဘုရားပေးပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ ရေတွင်းထဲမှ နည်းလမ်းရှစ်သွယ် (အထွတ်အထိပ်)၊ ဝေလုံနတ်ဘုရားလက်ဝါး (၄၀/၁၀၀)၊ ကောင်းကင်ဓား ကျင့်စဉ်(၈)ရပ် (အထွတ်အထိပ်)... တိမ်ခွင်းလက်ဝါးသိုင်း (၃၉/၁၀၀)၊ လေနတ်ဘုရား ကန်ချက် (၄၇/၁၀၀)၊ နတ်ဘုရားဓားချက် (အထွတ်အထိပ်)၊ နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ (အထွတ်အထိပ်)၊ ထိုးဖောက်မရသော ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ၊ ဓားဖြင့် တာအိုသို့ဝင်ရောက်ခြင်း။】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ်_၁၈၄၆၄၀၀】
【ရယူရန်_စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်မျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်း】
ဟူး။
စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီမှာ အသက်ကို ဝအောင် ရှူလိုက်သည်။
အရင်က စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် သူက နတ်ဆိုးဓားနှင့် စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်မျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ခဲ့သည်။
သူ့ဓားတာအို၏ အဆုံးအစမှာ အနည်းငယ် လျော့ရဲလာသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
ပိုမိုအားကောင်းသော ဓားသိုင်းအချို့ကို ပြီးမြောက်အောင်သာ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ ဓားတာအိုမှာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းများတွင် မမှတ်တမ်းတင်ထားသော အဆင့်(၅)သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူတွင် ကျင့်ကြံမှုအမှတ် တစ်သန်းကျော် ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ပထမအဆင့် နတ်ဘုရားပေးပညာကို ပြီးမြောက်အောင် ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်သည်။
စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်မျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်းက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မိသည်။
ရှောင်ပီလီက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်မျိုး အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ထုတ်ယူမည်"
အခန်း(၁၆၂) ရှန်းလုံကျွန်း
အံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ်၏ ကျင့်စဉ်များစွာသည် ရှောင်ပီလီ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ရေစီးကြောင်းသဖွယ် စီးဝင်လာသည်။
မာနထောင်လွှားသော ဘဝ၊
ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားသော မြို့၊
ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှု ဓားချက်၊
အံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ်၏ တိုက်ကွက်တစ်ခုချင်းစီသည် ရှောင်ပီလီ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
【အံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ် (၁၀/၁၀၀)】
ရှောင်ပီလီ၏ ဓားတာအိုအဆင့်သည် ယခုအခါ အလွန်ပင် မြင့်မားနေပေပြီ။ မည်သည့်ကျင့်စဉ်မှ ထပ်မံလေ့ကျင့်စရာမလိုဘဲ တစ်ခဏချင်းမှာပင် အံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် အစကရှိနေသော ငါးရာခိုင်နှုန်းမှ နောက်ထပ် ငါးရာခိုင်နှုန်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် ရှောင်ပီလီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဓားစိတ်ဆန္ဒပုံစံ ခုနစ်မျိုးက လူသားတို့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကနေ ပေါက်ဖွားလာတာ။ ရှုပ်ထွေးခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ မာနကြီးခြင်း၊ စွဲလမ်းခြင်း၊ တည်ငြိမ်ခြင်း၊ အေးစက်ခြင်းနဲ့ ဒေါသထွက်ခြင်း ဆိုပြီး ခုနစ်မျိုး ခွဲထားတယ်။ တိုက်ကွက်တစ်ခုချင်းစီက စိတ်ခံစားချက်တစ်ခုရဲ့ ပုံရိပ်ပဲ။ စိတ်ခံစားချက် ပိုပြင်းထန်လေ စွမ်းအား ပိုကြီးလေပဲ။ ဒီအံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ်ကို ဟွမ်ယီက ဓားစိတ်ဆန္ဒပုံစံ ခုနစ်မျိုးကို အခြေခံပြီး ဖန်တီးခဲ့တာပေါ့"
"ဒီအံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ် တစ်ခုတည်းတင် အတော်လေးကို အားကောင်းနေပြီ"
"သာမန်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ် ဆယ်မျိုးလုံးသာ စုံလင်နေမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဓားတာအိုအဆင့်ကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှာ အသေအချာပဲ"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခရီးတစ်ထောင်ဟာ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကပဲ စတာပေါ့။ အခု ငါ့ဆီမှာ အတွေ့အကြုံမှတ်တွေ အများကြီးရှိနေပြီဆိုတော့ အရင်ဆုံး အံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ်ကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ မြှင့်တင်လိုက်မယ်၊ ပြီးရင်တော့ တခြားအားကောင်းတဲ့ ဓားသိုင်းတွေကို လိုက်ရှာရမှာပေါ့"
"အံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ်ကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ မြှင့်တင်ဖို့ အတွေ့အကြုံမှတ် တစ်သိန်းရှစ်သောင်းကို သုံးလိုက်မယ်"
ရှောင်ပီလီ၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ်အတွက် ကျင့်ကြံမှု အတွေ့အကြုံမှတ်များစွာသည် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
【အံ့ဖွယ်စိတ်ခံစားမှု အသွင်ပြောင်း ခုနစ်ရပ် (အထွတ်အထိပ်)】
ရှောင်ပီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓားစိတ်ဆန္ဒများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ပြင်ရှိ မုန်တိုင်းနှင့် မိုးရေများကို တစ်ထောင်ကွာအထိ မရောက်နိုင်အောင် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
တစ်ထောင်ကျော်အကွာတွင် မုန်တိုင်းများ တရုန်းရုန်း ဖြစ်နေသော်လည်း ရှောင်ပီလီပတ်လည် တစ်ထောင်အတွင်း၌မူ ဓားစိတ်ဆန္ဒကြောင့် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပေါ်မှ နေရောင်ခြည်များ တောက်ပစွာ ကျရောက်လာကာ ရှောင်ပီလီကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးအသွင် ဖန်တီးထားလေသည်။
---
အတော်ကြာပြီးနောက် ရှောင်ပီလီ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ ရူးသွပ်သောဓား..."
ရှောင်ပီလီသည် အရှေ့ပင်လယ်၏ နက်နဲသော နေရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏအကြာမှ စကားဆိုသည်။
"မဟာချန်အင်ပါယာထဲမှာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုဘာသာနဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် မဟာချန်မင်းဆက်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေက အလွန်နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်။ ငါ အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး"
"အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ ရူးသွပ်သောဓား ပိုင်ထျန်းရွှမ်းဟာ ပင်လယ်ရပ်ခြားရဲ့ နံပါတ်(၁) ဓားသမားဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ့ရဲ့ ဓားတာအိုကို ပဉ္စမမြောက်နယ်ပယ်ဆီ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ဖြစ်နိုင်တယ်"
"အဲ့ဒီလိုဆိုရင် အရင်ဆုံး ရှန်းလုံကျွန်းကို သွားပြီးမှ ရူးသွပ်သောဓားနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ"
အကယ်၍သာ သူသည် တတိယမြောက် လျှပ်စီးဘေးဒဏ်ကို အခုချက်ချင်း ရင်ဆိုင်လိုက်မည်ဆိုပါက ကြီးမားသော ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် မူလဝိညာဉ်သက်သက်ဖြင့် တတိယမြောက် လျှပ်စီးဘေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်သည့်အတွက် လျှပ်စီးဘေးဒဏ် သုံးကြိမ်၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အပြည့်အဝ ရယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ ရှန်းလုံကျွန်းမှာသာ တကယ်ကို နဂါးဆိုးတစ်ကောင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူ၏ နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအားသည် တတိယမြောက် လျှပ်စီးဘေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်အောင် လုံလောက်သွားပေလိမ့်မည်။
မဟာကျိုး၏ အကြွင်းအကျန်များအကြောင်း ပြောရလျှင် ကျိုးထုံ ပြောခဲ့ဖူးသည့်အတိုင်း မဟာကျိုး၏ အကြွင်းအကျန်များထဲတွင် လျှပ်စီးဘေးဒဏ် ခြောက်ကြိမ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးသူ ရှိနေခဲ့သည်။ အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင် ခြောက်ပါး ပေါင်းစည်းတိုက်ခိုက်မှသာ သူတို့၏ ဖိအားကို အနည်းငယ် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ရူးသွပ်သောဓားသည် ရိုးရှင်းသူ မဟုတ်နိုင်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ လျှပ်စီးဘေးဒဏ် ငါးကြိမ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးသူ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
---
ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက်။
ကျယ်ပြန့်လှသော ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် ကောင်းကင်သည် ကြည်လင်နေသည်။ ရှောင်ပီလီသည် ကုန်သွယ်ရေးသင်္ဘောကြီးတစ်စင်းပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ကျွန်းကြီးတစ်ကျွန်း ပေါ်လာသည်။
"ရွက်လွှင့်သူတစ်ထောင် စုဝေးကာ လှိုင်းများ ထကြွနေ၏။ သင်္ဘောတစ်သောင်း ယှဉ်ပြိုင်ကာ ပင်လယ်၏ အစွမ်းကို ပြသနေ၏"
"ရှန်းလုံကျွန်းဟာ အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ ကျွန်းကြီးသုံးကျွန်းထဲက တစ်ခုဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်လှတယ်"
ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ပီလီသည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရင်ကကဲ့သို့ မာန်ပါသော အသွင်အပြင်မျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ သူ့မူလမျက်နှာအတိုင်း ပြန်ဖြစ်နေသည်။
ယွီကျင်းရှို့က သူ့ဘေးမှာ မရှိတော့သည့်အတွက် သူမှန်းသိသွားသည့်တိုင် ကျန်းရှန်ဆောင်ကို ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သူ့ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက အတွေ့အကြုံမှတ်များ ထပ်မံရယူရန် ကောင်းသော အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။
ရှောင်ပီလီ၏ မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေသည့် ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော သခင်လေးတစ်ဦးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယပ်တောင်ကို ခတ်လိုက်ကာ ပြုံးပြသည်။
"ညီလေး၊ မဟာချန်အင်ပါယာက လာတာလား"
"ရှန်းလုံကျွန်းက မဟာချန်အင်ပါယာရဲ့ အကြီးဆုံး ဆိပ်ကမ်းတွေလောက် မခမ်းနားပေမဲ့ အခုက ကျွန်းသခင် ထန်ရဲ့ အသက်လေးရာပြည့် မွေးနေ့ဖြစ်သလို ကျွန်းသခင်လေးကလည်း မယားငယ် ထပ်ယူတာဆိုတော့ အရှေ့ပင်လယ်က အင်အားစုတွေ အများကြီး စုဝေးနေကြတယ်။ ရှန်းလုံကျွန်းနားက သင်္ဘောအရေအတွက်က မဟာချန်အင်ပါယာရဲ့ အကြီးဆုံး ဆိပ်ကမ်းထက်တောင် ပိုများနေမလားလို့"
ရှောင်ပီလီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"တကယ်ပါပဲ၊ ပိုများနေမှာ အသေအချာပါပဲ"
ရှောင်ပီလီက သူတို့နှင့် တွေ့ဖူးသည့် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်က လူများကဲ့သို့ အရှေ့ပင်လယ်ကျွန်းများကို မထီမဲ့မြင် မလုပ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ဝန်ခံလိုက်သည့်အတွက် ယွဲ့ဟွာသည် ရှောင်ပီလီကို အနည်းငယ် သဘောကျသွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"ညီလေး၊ မင်းလည်း အတွေ့အကြုံသစ်တွေ ရအောင် အကြီးအကဲတွေနဲ့ လိုက်လာတာလား"
"ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ မိသားစုက ရှန်းလုံကျွန်းနဲ့ ကုန်သွယ်ရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာမျိုး ရှိလို့လား"
"ပြောရရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ယွဲ့မိသားစုက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကနေ အရှေ့ပင်လယ်ကို ပြောင်းလာတာ နှစ်နှစ်ရာကျော်ပြီ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမိလို့ ပင်လယ်ရပ်ခြားကို ထွက်ပြေးခဲ့ရတာလို့ အဘိုးက ပြောပြဖူးတယ်။ ကံကောင်းတာက ဘိုးဘေးမှာ သိုင်းပညာ အနည်းငယ် ရှိနေလို့သာ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ ခြေကုပ်ယူနိုင်ခဲ့တာ"
စကားဆုံးသောအခါ ယွဲ့ဟွာ၏ မျက်နှာတွင် ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရသူကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်းတို့ ယွဲ့မိသားစုက အခုဆိုရင် ရွှမ်ယွီကျောက်တန်းရဲ့ တောင်ဘက်က ကျွန်းငယ်လေး သုံးကျွန်းကိုတောင် လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားပြီး ဧရာမဝေလငါးကျွန်းနဲ့ပါ လက်တွဲထားတာပဲ။ မင်းတို့က အဆုံးမရှိတဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေတွေကို ခံစားနေရတာကို ဘာလို့ သက်ပြင်းချနေတာလဲ"
အချိန်မတော်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
စကားပြောသူမှာ ယောက်ျားယောင် ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော် ယွဲ့ဟွာက ချက်ချင်း ပြန်ပြောသည်။
"ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဘိုးဘေး ရွှမ်ယွီကျောက်တန်းကို ပထမဆုံး ရောက်လာတုန်းက မင်းတို့ အားလုံးက ဝိုင်းမပယ်ခဲ့ကြဘူးလား။ အကယ်၍သာ ဘိုးဘေးရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ယွဲ့မိသားစုက အရည်အချင်းရှိသူတွေ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ရင် မင်းတို့က ကျွန်တော်တို့ကိုကတည်းက မောင်းထုတ်လိုက်မှာပေါ့"
"တောက် တောက်" ယောက်ျားယောင် ဝတ်ထားသည့် မိန်းကလေးက လျှာကို နှစ်ချက်ခေါက်လိုက်သည်။
"ဒါတွေက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"
"မင်းက ငယ်ငယ်ကတည်းက ချမ်းသာသုခကို ခံစားလာရတာ၊ ငါးတစ်ကောင်တောင် မဖမ်းဖူးဘူး။ ဘာလို့ ဒီမှာ သက်ပြင်းချနေရတာလဲ"
ရှောင်ပီလီသည် ထိုနှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းသာ ခါလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရန်ငြိုးမရှိသည့်အပြင် အတော်လေးလည်း ရင်းနှီးပုံရသည်။ ထို့ပြင် နှစ်ဦးစလုံးသည် အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်၊ ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သိုင်းပညာတွင် အဆင့်(၇) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေကြပြီဖြစ်ရာ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲတွင် အတော်လေး အရည်အချင်းရှိကြသည်။ သူတို့သည် အရှေ့ပင်လယ်ရှိ အင်အားစု နှစ်ခုမှ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"သခင်လေးယွဲ့၊ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်က ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုထဲက စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းကို ပြောတာလား"
"ကျွန်တော် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကနေ ခုလေးတင် ရောက်လာတာပဲ။ မင်းတို့ မကြားသေးဘူးလား"
"စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက မလုပ်သင့်တာတစ်ခုကို လုပ်မိပြီး သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အားလုံး တစ်ညတည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်"
စကားပြောသူမှာ ဝသော ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကုန်သွယ်ရေးသင်္ဘော၏ လှေကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားသည်။
လူအများစုမှာ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်း၏ နာမည်ကို မကြားဖူးကြသော်လည်း "ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစု" ဆိုသော စကားလုံးသည် မဟာချန်အင်ပါယာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီး ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင်ပင် ကျော်ကြားလှသည်။
သူတို့အားလုံး သိကြသည်မှာ
ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုထဲက အင်အားစုများသည် ရှန်းလုံကျွန်းထက် မနိမ့်ကျသော အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။ အခုတော့ သူတို့ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီလား။
ယွဲ့ဟွာနှင့် တခြားသူများအားလုံး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ချက်ချင်း မေးလိုက်ကြသည်။
"ဘယ်သူလုပ်လိုက်တာလဲ"
"စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက မဟာချန်မင်းဆက်ကို သွားစော်ကားမိတာလား"
ဝသော ကုန်သည်ကြီးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"'နတ်ဆိုးဓား' ရှောင်ပီလီလေ"
"ဒီနာမည်ကို ကျွန်တော် ပင်လယ်နယ်မြေကို ကုန်သွယ်ဖို့ သွားတဲ့အခါ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်ကမှ ကြားဖူးတာ။ ရှောင်ပီလီက အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးပြီး အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်နေပြီတဲ့... မဟုတ်ဘူး... သူ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားတဲ့ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ အရေအတွက်က လက်တစ်ဖဝါးစာလောက် ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်"
သူတို့ပတ်လည်တွင် လူများ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူလား။
ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
ပင်လယ်ရပ်ခြားတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာမှ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးတောင် ပေါ်လာချင်မှ ပေါ်လာမှာ။
ရှောင်ပီလီက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါလိုက်သည်။
တကယ်ပဲ၊ သူ ပင်လယ်ရပ်ခြားကို မကြာခဏ မရောက်ပေမဲ့ သူ့အကြောင်း သတင်းစကားတွေကတော့ ပျံ့နှံ့နေဆဲပဲ။