အခန်း (၁၆၅-၁၆၆)

အခန်း(၁၆၅) နတ်ဘုရားအလိုတော်

လင်းရှို့၏ မျက်ဝန်းတို့၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူ လှုပ်ရှားဖို့ပင် မဝံ့ရဲချေ။

ရှန်းလုံကျွန်း၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ရှောင်ပီလီ၏ ကျော်ကြားလှသော နာမတော်ကို ကြားဖူးကာ ပုံတူပန်းချီကားများကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း...

ရှောင်ပီလီကိုယ်တိုင် ပင်လယ်ခရီးဖြင့် ရှန်းလုံကျွန်းသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ရှောင်ပီလီသည် ဖုန်းစစ်နန်းနှင့် ကျောမူအာတို့အတွက် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိရှိနေသည်။

ထိုအချိန်၌၊

အိမ်တော်သခင်မသည်လည်း ငေးမောနေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရှောင်ပီလီအား လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး၊ သူက..."

"ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်" လင်းရှို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်ပီလီအား လက်အုပ်ချီကာ အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်း ရှောင်၊ ကျောမူအာကို နန်းတော်က စေလွှတ်လိုက်တာမို့ ကျွန်ုပ်မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပါဘူး။ ကျောမူအာကို စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု မလုပ်ခဲ့ရင် နန်းတော်ကို ရှင်းပြရခက်ပါလိမ့်မယ်။"

"သခင်ကြီးမှာ အမိန့်ပေးစရာရှိရင်သာ ပြောလိုက်ပါ"

လင်းရှို့၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် နိမ့်ချနေ၏။

နာမည်ကြီးသူ၏ အရိပ်ပင် ကြောက်လန့်ရသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။

ရှောင်ပီလီသည် ဂုဏ်သတင်းကျော်စောသော သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ကဲ့သို့ နာမည်ပျက်ရှိသော နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းများကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ကောင်း တိုက်ခိုက်နိုင်ပေသည်။

ထိုမျှမက၊ ရှောင်ပီလီသည် မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ လူသတ်နိုင်သူဖြစ်ပြီး တစ်မိသားစုလုံးကို အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်လေ့ရှိသဖြင့် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်သူများထက်ပင် ပို၍ ရက်စက်သူဖြစ်၏။

သူ လောင်းကစား မလုပ်ရဲချေ။

စကားတစ်ခွန်းမှားယွင်းပြောလိုက်ပါက ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားမည့်အရေးကို သူ ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ဟူး။

အိမ်တော်သခင်မမှာ အသက်ရှူသံ ပြင်းသွားသည်။

သူမ၏ သခင်ကြီးမှာ အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိသည်။ ရှန်းလုံကျွန်း၏ သခင်လေး ရောက်လာပါကပင် သူမ၏ သခင်ကြီးအား လေးစားသမှုဖြင့် ဆက်ဆံရမည် ဖြစ်၏။

ထိုသို့သော အမူအရာမျိုးဖြင့် နိမ့်ချနေသည်ကို သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

"မင်းက အတော်လေး အကဲခတ်ကောင်းသားပဲ" ရှောင်ပီလီသည် လင်းရှို့အား ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို အချိန်ကုန် မခံတော့ဘူး။ ငါ ဘာကြောင့် ရောက်လာတာလဲဆိုတာ မင်း သိတယ်မလား။"

လင်းရှို့သည် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်သည်-

"ဖုန်းစစ်နန်းနဲ့ ကျောမူအာကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသူက အရှေ့ဘက်စခန်းမှ 'သွေးလက်' ကျွမ်းကျင်သူ ဖေးထောင် ဖြစ်ပါတယ်။"

"ဖေးထောင်က လက်ရှိ ရှန်းလုံကျွန်းမှာ ရှိနေပါတယ်။"

"ဖုန်းစစ်နန်းနဲ့အတူ ထွက်ပြေးလာတဲ့ သွေးဝတ်ရုံမျှော်စင်က လူအများစု သေဆုံးကုန်ပါပြီ။ ကျောမူအာနဲ့ ဖုန်းစစ်နန်းအပြင် တခြားသုံးလေးယောက်လောက် ဖေးထောင်လက်ထဲ ရောက်သွားပေမဲ့ သူတို့လည်း အသက်ရှင်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်"

"သူတို့က သွေးဝတ်ရုံမျှော်စင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မသိကြလို့ သူတို့ကို အသက်ရှင်ထားဖို့ မလိုပါဘူး"

"ရှန်းလုံကျွန်းသခင်က သူ့ရဲ့ (၄၀၀) နှစ်မြောက် မွေးနေ့အပြီးမှာ ဖုန်းစစ်နန်းကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်တော့မှာပါ။"

ပြောပြီးနောက် လင်းရှို့သည် ရှောင်ပီလီအား သတိကြီးစွာ ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်း၊ တခြား ဘာများ သိချင်ပါသေးလဲ။"

ရှောင်ပီလီသည် အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်း ရှန်းလုံကျွန်းမှာ နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။"

"ဟွမ်းရှီးဂိုဏ်းရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းက ဖိုစူပြည်နယ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

လင်းရှို့သည် အလျင်အမြန်ပင် ဖြေဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်ုပ် ရှန်းလုံကျွန်းမှာ နေတာ နှစ်(၃၀) ရှိပါပြီ။"

"ဖိုစူပြည်နယ်တစ်ခုတည်းမှာတင် အင်အားစုတွေ အရမ်းများနေပြီး အားလုံးက နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တင်မြှောက်ထားကြပါတယ်။"

"ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်ုပ်ကို ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ။ အနာဂတ်မှာ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှာ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာရင် ကျွန်ုပ်တို့မှာ နောက်ဆုတ်ဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု အပိုရှိအောင်လို့ပါ။"

ရှောင်ပီလီသည် ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ရှန်းလုံကျွန်းက နဂါးနတ်ဆိုးအကြောင်း ကြားဖူးလား။"

လင်းရှို့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ကောလဟာလ မဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ (၁၇) နှစ်က ရှန်းလုံကျွန်းနားမှာ ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာတာကို ကျွန်ုပ် ခံစားမိခဲ့တယ်။ အဲဒါက နဂါးနတ်ဆိုး ဖြစ်ရမယ်။"

"ကျွန်ုပ်က ရှန်းလုံကျွန်းရဲ့ သခင်လေး ထန်ထျန်းစီနဲ့ ရင်းနှီးပါတယ်။ သူက ကျွန်ုပ်ဆီကနေ အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်အချို့ကို လဲလှယ်ခဲ့ဖူးတယ်။ နဂါးနတ်ဆိုးတွေက အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာပဲ ရှိတတ်ပြီး ရှန်းလုံကျွန်းသခင် ထန်တောင် သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကို အတိအကျ ရှာတွေ့ဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ သူ ပြောတာ ကြားဖူးပါတယ်။"

"သို့သော်လည်း မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်းမှာ မဟာကျိုးမင်းဆက်ရဲ့ ကျန်ရစ်သူတွေက အရှေ့ပင်လယ်မှာ လှုပ်ရှားနေတာကြောင့် ရှန်းလုံကျွန်းက အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်။"

"ဒီတစ်ခါ ရှန်းလုံကျွန်းသခင် ထန်ရဲ့ (၄၀၀) နှစ်မြောက် မွေးနေ့မှာ ရှန်းလုံကျွန်းက သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို ထုတ်ပြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ နဂါးနတ်ဆိုး ပေါ်လာဖို့ ရှိပါတယ်။"

ရှောင်ပီလီသည် နဂါးနတ်ဆိုးကို ဘာကြောင့် ရှာနေမှန်း မသိသော်လည်း၊ မေးမြန်းလာသည့်အတွက် သူ သိသမျှကို ရိုးသားစွာ ဖြေဆိုလိုက်သည်။

"သေချာလို့လား။" ရှောင်ပီလီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်သည် မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး နတ်ဘုရားပေးကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှန်းလုံကျွန်းသခင် မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

နဂါးနတ်ဆိုးသာ ပေါ်လာပါက နဂါးကို ကျားပါးစပ်ထဲ ပို့လိုက်သလို မဖြစ်ပေဘူးလား။

လင်းရှို့သည် အလျင်အမြန်ပင် ဆိုလိုက်သည်။

"ရှန်းလုံကျွန်းသခင် ထန်က တစ်လလောက်ကတင် အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ သိုင်းနတ်ဘုရား ကျိုးယွမ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်။ ရှန်းလုံကျွန်းသခင် ထန် အရေးနိမ့်ခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်။ အခုဆို မဟာကျိုးမင်းဆက် ကျန်ရစ်သူတွေက ပိုပြီး လှုပ်ရှားလာကြတယ်။ သခင်လေးက မနေ့က ပြောတာတော့ ရှန်းလုံကျွန်းသခင် ထန်က အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ခဏခဏသွားနေတာ နဂါးနတ်ဆိုးကို ပြန်ခေါ်လာဖို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"ဒါမှမဟုတ်ရင် မဟာကျိုးမင်းဆက်က လူတွေသာ တကယ်လှုပ်ရှားလာရင် ရှန်းလုံကျွန်းက ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစုတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။"

"သိုင်းနတ်ဘုရား" ရှောင်ပီလီ အေးစက်စက် ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီဘွဲ့နာမည်က နည်းနည်းတော့ ကြီးကျယ်နေသလိုပဲ"

လင်းရှို့သည် အသက်ရှူမှားလျက် ပြုံးလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်း ရှောင်၊ သင် မသိတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျိုးယွမ်က မဟာကျိုးမင်းဆက်က ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ပြန်လည်ဝင်စားတာလို့ ကောလဟာလ ရှိပါတယ်။ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်(၁၀၀) လောက်ကမှ သူ့ရဲ့ မွေးဖွားမှုလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အဲဒီကတည်းက တိုးတက်မှုက အလွန်မြန်ဆန်ပါတယ်။"

"ထိုမျှမက၊ ကျိုးယွမ်က လျှပ်စီးဘေးဒဏ်ကို တစ်ခါပဲ ရင်ဆိုင်ထားရပေမဲ့ လျှပ်စီးဘေးဒဏ် နှစ်ခါ ရင်ဆိုင်ထားတဲ့ ရှန်းလုံကျွန်းသခင် ထန်ကိုတောင် ဖိအားပေးနိုင်တယ်။ သူ့ကိုသာ အချိန်ပေးလိုက်ရင်..."

ထိုအခါ လင်းရှို့သည် သူ့ရှေ့က လူသည် အသက်(၁၈) နှစ်သာ ရှိသေးကြောင်း သတိရသွားသည်။

ရှောင်ပီလီက ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ပြန်လည်ဝင်စားတာများ ဖြစ်နေမလား။

"ဒါဆိုရင်တော့ စောင့်ကြည့်ရကျိုးနပ်တာပေါ့" ရှောင်ပီလီ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအကြံအစည်ဖြင့်၊

ရှောင်ပီလီသည် ကျောမူအာအနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ဓားစွမ်းအင်သည် ကျောမူအာ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သံကြိုးအားလုံးကို ပြတ်တောက်သွားစေသည်။

ဘုန်း။

ရှောင်ပီလီ၏ လက်ဝါးသည် ကျောမူအာ၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်ရာ သန့်စင်သော သက်ရှည်ကျင့်စဉ် ချီစွမ်းအင်များ ကျောမူအာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊

ကျောမူအာ၏ ဒဏ်ရာများ အားလုံး ပျောက်ကင်းသွားပြီး လင်းရှို့၏ ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံခဲ့ရသည့် မူလဝိညာဉ်ပါ အမြန်ဆုံး သက်သာလာသည်။

ကျောမူအာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ၊

ရှောင်ပီလီ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်စွာ ဆိုလိုက်သည်-

"အစ်ကို ရှောင်... ဆရာကြီး ရှောင်"

သူသည် အစ်ကို ရှောင်ဟု ခေါ်ချင်ခဲ့သော်လည်း သူ ထွက်ပြေးလာသည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကြားခဲ့ရသော ကောလဟာလများကို ပြန်သတိရသွားသည်။

သူ အစ်ကိုဟု မခေါ်ဝံ့တော့ပေ။

"အဆင်ပြေလား" ရှောင်ပီလီ ပြုံးလိုက်သည်။

ကျောမူအာ၏ နှုတ်ခမ်းထက်၌ ခါးသက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ဆရာကြီး ရှောင်သာ ကယ်မသွားရင် ကျွန်တော် ဒီတစ်ခါ သေရပါတော့မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဟွမ်းရှီးဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော်က သေရမှာ မကြောက်ပေမဲ့ ဒီလူရဲ့ မူလဝိညာဉ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်အောက်မှာ သိသမျှ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အကုန် ပေါက်ကြားသွားခဲ့တယ်။"

"ဒီလူက သွေးဝတ်ရုံမျှော်စင်နဲ့ ကျန်းရှန်းဆောင်ကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်မိလား မသိဘူး။"

"နန်းတော်သာ သိသွားရင် ကျန်းရှန်းဆောင်လည်း သွေးဝတ်ရုံမျှော်စင်လိုပဲ ကံဆိုးလိမ့်မယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှို့သည် အလျင်အမြန် ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မနေ့ကမှ ပြောပြခဲ့တာပါ။ ကျွန်ုပ်တောင် သွေးလက် ဖေးထောင်ကို အကြောင်းမကြားရသေးပါဘူး။"

"သူရဲကောင်း ရှောင်၊ စိတ်ချပါ။ ကျွန်ုပ် လျှို့ဝှက်ထားပေးမှာပါ။"

ကျောမူအာသည် အေးစက်စက် ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းသာ အဲဒီတုန်းက ကြားဝင်မနှောင့်ယှက်ရင် ငါတို့ ရှန်းလုံကျွန်းကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် အဖော်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူတို့သည် ရှန်းလုံကျွန်းတွင် နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့်သာ နေပြီး တခြားနေရာသို့ ဆက်သွားရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဟွမ်းရှီးဂိုဏ်းမှ လူယုတ်မာက ဖုန်းစစ်နန်း၏ ထူးခြားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို မြင်ပြီး မတော်မလျော် ပြုမူရန် ကြံစည်ခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ အထောက်အထားများ ပေါက်ကြားသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီလူသာ မရှိရင် လူအများကြီး သေစရာ မလိုပါဘူး။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ပီလီ မျက်ဝန်းတို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်းရှို့၏ ရင်ခုန်သံ မြန်ဆန်သွားပြီး သူ၏ မူလဝိညာဉ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဘုန်း။

ချက်ချင်းဆိုသလို ရှောင်ပီလီ၏ နောက်ကွယ်မှ နတ်ဘုရားရုပ်တုသည် မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး ရှောင်ပီလီ၏ ကျောပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်မူ နတ်ကွန်းအပြင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပြေးသွားသည်။

ရှောင်ပီလီလက်ထဲမှ သူ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။

သို့သော် နတ်ကွန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ပြီး ဆူညံသံများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါက၊

ရှန်းလုံကျွန်းသခင် သတိပြုမိလာလိမ့်မည်။

သူ သေရမည်ဆိုလျှင်တောင် ရှောင်ပီလီကို အလွယ်တကူ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။

"အား"

နတ်ကွန်းအပြင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် အိမ်တော်သခင်မ၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ၊

ရင်ဘတ်ပေါ်၌ သွေးစက်ကြောင်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး... သွေးများ ဖြာထွက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘုန်းခနဲ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားလေသည်။

ဒါက၊

ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားတာလား။

လင်းရှို့၏ အတွေးတို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပိကျသွားသည်။

ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၃၂၀၀၀

ကောင်းကင်အလိုတော် လေးသွယ်ကျင့်စဉ် + ၁

အခန်း(၁၆၆) ဖုန်းစစ်နန်းကို နှုတ်ဆက်ခြင်း

ဒုန်း။

နတ်ကွန်းငယ်အတွင်းရှိ နတ်ရုပ်သည်လည်း ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ပြတ်တောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည်။

ကောင်းကင်သဘောတရား လေးသွယ် ကျင့်စဉ်တဲ့လား။

ငါ အခု ဂျန်ဒမ်စက်ရုပ်ကို မောင်းနှင်နိုင်တော့မှာလား။

'မှော်ဓား ဘဝနှင့်သေခြင်း စစ်တုရင်' ဇာတ်လမ်းတွဲထဲတွင် ဇာတ်လိုက်သည် ဤသိုင်းပညာကို အသုံးပြုသောအခါ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အားမလိုအားမရဖြစ်စရာကောင်းလှသော်လည်း ၎င်းသည် ဓားဘိုးဘေး၏ အထွတ်အထိပ်ကျင့်စဉ်ဖြစ်ရာ ဇာတ်လိုက်၏ အရည်အချင်းသာ ဖြစ်တန်ရာသည်။

သို့သော် ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူသည် မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ဓားသိုင်းကိုသာ ကျင့်ကြံရန် လမ်းကြောင်းကို အစောကပင် သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်သည်။

အခြားသိုင်းပညာများကို ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက သူ့၏ဓားတာအိုသည် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ စတင်ပေတော့မည်။

"အသက်ချမ်းသာပေးပါ… အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

နတ်ကွန်းငယ်အတွင်းမှ ဆီးနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဘွားအိုမှာ ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး သူမ၏အောက်မှ ဆီးနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"စိတ်မပူပါနှင့်၊ အခုလောလောဆယ်တော့ မသတ်သေးပါဘူး"

ရှောင်ပီလီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမမှာ အဆင့်(၇) အထွတ်အထိပ်သာရှိပြီး သတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအမှတ်များစွာ မရရှိနိုင်သလို အမြဲလိုလို ပေါ်လာတတ်သည့် အဘွားအို ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပါက ရှန်းလုံကျွန်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ဘုန်း

ရှောင်ပီလီ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ဘိုးဘေးအသက်မှတ်မှ ပြင်းထန်သော မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပန်းထွက်လာသည်။

ကောင်းကင်ပြောင်းလဲ မြေပြင်တုန်ခါစေသည့် မဟာကျင့်စဉ်။

အိမ်တော်သခင်မ၏ မျက်လုံးများမှာ ဗလာကျင်းသွားသည်။

"ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်တော်က ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေနိုင်တယ်"

"ဝါးတောထဲကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်မလာနဲ့တော့"

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ဟွမ်းရှီးဂိုဏ်းက လူကို လာရှာရင် ရှန်းလုံကျွန်းသခင်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲအတွက် ရက်အနည်းငယ် ခရီးထွက်သွားတယ်လို့ ပြောလိုက်"

ရှောင်ပီလီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ရှိမူလဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပြင်ဆင်ခြင်းမှာ 'ဖုန်းယွင်' ထဲမှ ဧကရာဇ် ရှီထျန်းက ဒီအာမုန်း၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ပြင်ဆင်သကဲ့သို့ ခက်ခဲလှသည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အိမ်တော်သခင်မမှာ ချွင်းချက်ဖြစ်သည်။

နဂါးဆိုး ပေါ်လာသည်အထိ ရက်အနည်းငယ်သာ သူမကို ထိန်းချုပ်ထားရန် လိုအပ်သည်။

အိမ်တော်သခင်မက ငေးငိုင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဝါးတောပြင်ပရှိ ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်တော်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဝါးတောအပြင်ဘက်သို့ ရောက်မှသာ သူမ၏ မျက်လုံးများ ကြည်လင်လာပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဂုဏ်သရေရှိလူကြီး ရှန်းလုံကျွန်းကနေ ရက်အနည်းငယ် ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါက ဘာလို့ တောင်နောက်က ဝါးတောထဲမှာ ရှိနေရတာလဲ"

အိမ်တော်သခင်မ၏ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်

"ဖုန်းစစ်နန်းက ရှန်းလုံကျွန်းပေါ်မှာ ရှိနေတော့ အကြီးအကဲ ရှောင်အနေနဲ့ သွားရောက်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်" ကျောမူအာက ရှောင်ပီလီကို ကြည့်၍ တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ နောက်မှ ရှန်းလုံကျွန်းရဲ့ အချက်အချာနေရာကို သွားမယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဖုန်းစစ်နန်းကို ကယ်ထုတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး"

နဂါးဆိုးသည် သူ၏ နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံမှုနှင့် ပတ်သက်နေသည်။ ဖုန်းစစ်နန်း ဘေးကင်းနေသရွေ့ သူမကို ရက်အနည်းငယ်လောက် သည်းခံခိုင်းထားရဦးမည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်းလုံကျွန်းသခင်၏ အသက်လေးရာပြည့် မွေးနေ့ပွဲမှာလည်း ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

"မင်း အလောင်းကို ရှင်းလိုက်၊ ငါ ဖုန်းစစ်နန်းဆီ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်။

"ကောင်းကင်သဘောတရား လေးသွယ် ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်နုတ်မယ်"

ရှောင်ပီလီ ချက်ချင်းပင် ထုတ်နုတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း။

ကောင်းကင်သဘောတရား လေးသွယ် ကျင့်စဉ်၏ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများ သူ၏စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။

လေနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ။

မီးနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ။

လျှပ်စီးနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ။

လျှပ်စစ်နတ်ဘုရား၏ ဒေါသ။

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ပီလီ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ဖုန်းစစ်နန်း ရှိနေသည့်နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ရှန်းလုံကျွန်းမှာ ကြီးမားသော်လည်း ရှန်းလုံကျွန်းသခင်၏ မျိုးဆက်များ နေထိုင်သည့်နေရာမှာ ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်တော်နှင့် မဝေးလှပေ။ ဆိပ်ကမ်းမှ ဆယ်လီသာကွာဝေးသည့် နဂါးခေါင်းတောင်ပေါ်တွင် ရှိသည်။

ရှန်းလုံကျွန်း၏ အချက်အချာဖြစ်သည့် နဂါးခေါင်းတောင်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိပြီး လုံခြုံရေးမှာလည်း တင်းကျပ်လှသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်မှာ လုံးဝမှောင်မိုက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း နဂါးခေါင်းတောင်တွင်မူ မီးရောင်များ ထိန်ညီးနေသည်။

ပင်လယ်လေမှာ တဟူးဟူး တိုက်ခတ်နေသည်။

ရှောင်ပီလီသည် လေပြင်းတစ်ချက်သဖွယ် တောင်ကြားထဲသို့ ရွေ့လျားသွားရာ အစောင့်များ မည်သူမျှ မသိလိုက်ပေ။

ဖုန်းစစ်နန်း၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီးနောက် ရှောင်ပီလီသည် ပြွတ်သိပ်နေသော အဆောက်အအုံများကြားမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းစစ်နန်းသည် အစောင့်များဖြင့် လုံခြုံစွာ စောင့်ကြပ်ထားသည့် အဆောင်ငယ်လေး၏ ဒုတိယထပ်တွင် ထိုင်နေသည်။

အဆောင်အတွင်း၌ အဆင့်(၅) အဘွားအိုနှစ်ယောက်က သူမကို အမြဲစောင့်ကြပ်နေသည်။

အဆောင်ပြင်ပတွင် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦး စောင့်ကြပ်နေပြီး အစောင့်အလွှာများစွာ ရှိနေသဖြင့် ဖုန်းစစ်နန်းသည် မကြာသေးခင်က အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ဤခြံဝင်းငယ်မှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိပေ။

"ဟူး"

ဖုန်းစစ်နန်းသည် မှန်ထဲမှ သူမ၏ပုံရိပ်ကို ကြည့်၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အခု သူမ၏ သိုင်းစွမ်းအားများ ပိတ်ဆို့ခံထားရသည်။

ဤအဘွားအိုနှစ်ယောက်က အနီးကပ်စောင့်ကြပ်နေသဖြင့် သူမတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် အခွင့်အရေးတောင် မရှိပေ။

သူမ၏ အဖေနှင့် အခြားသူများ မည်သို့ဖြစ်နေကြမလဲ။

ပြီးတော့ ရှောင်ပီလီရော၊ သူတို့ ထွက်ပြေးစဉ်က ရှောင်ပီလီသည် မန်ပြည်နယ်တွင် အင်ပါယာနန်းတော်မှ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်။ ရှောင်ပီလီ အခု ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေပြီလဲ။

ရှောင်ပီလီ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်မှန်း သိခဲ့ရင် ယန်ပြည်နယ်မှ သူ့နှင့်အတူ အစောကတည်းက ထွက်သွားခဲ့သင့်သည်။ အခုဆိုရင် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်မှာ လွတ်လပ်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ နေနေရမလား မသိ။

'ငါတို့တွေကို ကာကွယ်ရင်း နန်းတော်က ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ဟန့်တားထားတဲ့ အဖေကတော့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားတော့ ပင်လယ်ထဲကို လာမှာမဟုတ်ဘူး'

'ကျန်းရှန်ဆောင်က ကျွမ်းကျင်သူတွေ လာကောင်း လာနိုင်ပေမဲ့ နဂါးခေါင်းတောင်က အခုဆိုရင် နဂါးတွင်း၊ ကျားတွင်း ဖြစ်နေပြီ၊ ကျန်းရှန်ဆောင်မှူး ရမ်ထျန်းစန်း ကိုယ်တိုင် လာရင်တောင် ဘာမှ ရလာမှာမဟုတ်ဘူး'

'ပြီးတော့ အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးကလည်း နန်းတော်နှင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပူးပေါင်းထားတာ၊ ငါ့ရဲ့ သွေးဝတ်ရုံမျှော်စင်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မဟာချန်နှင့် အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးတို့က မဟာကျိုး၏ လက်ကျန်များကို အစောကတည်းက စတင်တိုက်ခိုက်နေလောက်ပြီ'

"ဟူး"

ဖုန်းစစ်နန်း အတွေးထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမသည် အခုဆိုရင် ကျန်းရှန်ဆောင်မှူး ရမ်ထျန်းစန်းက လူများကို ပင်လယ်ထဲ စေလွှတ်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးက သူတို့ကို ဖမ်းမိပါက သို့မဟုတ် ကျောမူအာက သူတို့၏ သွေးဝတ်ရုံမျှော်စင်နှင့် ကျန်းရှန်ဆောင်ကြား ဆက်သွယ်မှုကို ပေါက်ကြားသွားပါက ကျန်းရှန်ဆောင်သည် တစ်ညတည်းနှင့် ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။

"ညဉ့်နက်သော်လည်း အိပ်မပျော်ဘူးလား"

ဖုန်းစစ်နန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု သူမ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

"ရှောင်…"

ဖုန်းစစ်နန်းသည် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ပီလီသည် မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေမှန်းမသိ ဒုတိယထပ်တွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမကို အနီးကပ် လိုက်ပါနေသည့် အဘွားအိုနှစ်ယောက်ကတော့ ဒုတိယထပ် တံခါးဝတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရှောင်ပီလီ ပြောနေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြပေ။

သို့သော် ဖုန်းစစ်နန်းသည် ၎င်းမှာ အဆင့် (၁)လျှပ်စီးဘေးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်ပီလီ၏ အနားသို့ ပြေးသွားကာ တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

"ရှင် လာကယ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး"

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အလွန်အကျွံ မတွေးပါနဲ့"

"ငါ ဒီနေ့ မင်းကို လာကယ်တာ မဟုတ်ဘူး"

ဟမ်။

ဖုန်းစစ်နန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ရှင်က ဒီကို ရောက်နေပြီ၊ ပြီးတော့ မင်းကို လာကယ်တာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား။

ဒါဆို ရှင် ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။

ရှောင်ပီလီက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ငါ ဒီနေ့ လာတာက မင်း ဘေးကင်းမကင်း ကြည့်ဖို့ပဲ"

"ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ တစ်ခုခု ပေးဖို့ လာတာ"

ပြောပြီးနောက် ရှောင်ပီလီသည် သူ၏အိတ်ထဲမှ ငွေရောင်အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏အောက်ခြေမှာ ဥဒေါင်းအမွှေးအတောင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး အနုပညာလက်ရာတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။

ဥဒေါင်းမြီးယပ်။

ရှောင်ပီလီသည် ထိုအချိန်က ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ လူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် ဥဒေါင်းမြီးယပ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဤအရာမှာ အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်သော်လည်း အဆင့် (၁)ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သည့် သူ့အတွက်မူ အသုံးမဝင်လှပေ၊ သို့သော် ဖုန်းစစ်နန်းအတွက်မူ ကာကွယ်ရန် ကောင်းမွန်သည်။

ရှောင်ပီလီ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ်မှ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖုန်းစစ်နန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။

နွေးထွေးသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရှန်းလုံကျွန်း၏ သီးသန့်သိုင်းစွမ်းအား ပိတ်ဆို့ထားမှုမှာ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားသည်။

"ဒီအရာက ကောင်းကင်လူသားတွေကိုတောင် ထိခိုက်စေနိုင်တယ်" ရှောင်ပီလီသည် ဥဒေါင်းမြီးယပ်ကို ဖုန်းစစ်နန်းအား ပေး၍ ပြောသည်။

"အဲဒီ ကျွန်းသခင်လေးက မင်းကို တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ဒါကို သုံးပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်"

"ငါ မင်းကို အခု မခေါ်သွားနိုင်သေးဘူး၊ ရှန်းလုံကျွန်းက နဂါးဆိုး ပေါ်လာဖို့ စောင့်နေတာ။ သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရသွေးကို ရတာနဲ့ မင်းကို အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို ခေါ်သွားမယ်"

"ငါ ရှိနေသရွေ့ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ပေါ်လာရင်တောင် မင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး"

"ရှင် နဂါးဆိုးရဲ့ သွေးနဲ့ နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်မလို့လား" ဖုန်းစစ်နန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မပြည့်စုံသည့် နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်မှာ သူမက ရှောင်ပီလီအတွက် အဆောက်အအုံထဲမှ ခိုးထုတ်လာပေးသည့်အရာဖြစ်သည်။

ဖုန်းစစ်နန်း တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

"မကြာသေးခင်က ထန်ဝေ့ လာတွေ့ပြီး မွေးနေ့ပွဲအတွင်း မဟာကျိုး၏ လက်ကျန်များ လှုပ်ရှားမှုကို ဟန့်တားဖို့ အရှေ့ပင်လယ် သူတော်စင်ခြောက်ပါးထဲက တစ်ဦး ရှန်းလုံကျွန်းကို ရောက်လာတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ရှင် သတိထားဖို့ လိုတယ်"

ရှောင်ပီလီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါ ဒီကို ရောက်နေမှတော့ သူတို့သာ သတိထားရမှာ"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ လျှပ်စီးဘေး တစ်ကြိမ်ဖြတ်ကျော်ထားတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်နှင့် နှစ်ကြိမ်ဖြတ်ကျော်ထားတဲ့ နောက်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ၊ သူတို့ကို သတ်ဖို့က ခက်ခဲလှမှာ မဟုတ်ဘူး"