အခန်း ၃၃

အခန်း ၃၃ ဥပဒေပြင်ပက လူမိုက်

[စနစ် သတိပေးချက် ပိုင်ရှင်သည် စားဖိုမှူး တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သွားပါပြီ]

[ဆုကြေးငွေများ ရရှိပါပြီ]

[ဆုကြေးများ ပေါ်ထွက်လာပါပြီ... ပိုင်ရှင်သည် အမှတ် တစ်ရာ... အထူးဝန်ထမ်း တစ်ဦး... အထူးပစ္စည်း ခြောက်ခု... မြင်ကွင်း ပြုပြင်မွမ်းမံခွင့် တစ်ကြိမ်တို့ကို ရရှိပါသည်]

[စနစ် သတိပေးချက် ပိုင်ရှင်သည် အထူးကျွမ်းကျင်မှု ရရှိပါပြီ]

[ကျွမ်းကျင်မှု... စိတ်ပညာ မာစတာ]

[ဒီကျွမ်းကျင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်တာနဲ့ ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ အမှောင်ရိပ်တွေ အားလုံးကို ခြယ်လှယ်နိုင်တဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ စကားသံတွေက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ တီးတိုးပြောသံတွေလိုပဲ အခြားသူတွေကို သေမင်းဆီကို လမ်းပြပေးလိမ့်မယ်... မင်းဟာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်လာပြီး တည်ငြိမ်နေတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင် လုပ်မယ့် တရားခံ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်... အဲဒီလိုပဲ မင်းဟာ ဥပဒေပြင်ပက လူမိုက်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်]

ရွှီရှန်း တစ်ယောက် ကြောင်အမ်းသွားသည်။ မျက်စိရှေ့ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှန်း၏ ခေါင်းထဲတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"ဒီကျွမ်းကျင်မှုက... သိပ်ပြီး ရိုးသားတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်..."

ရွှီရှန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို ဖော်ပြချက်များကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိပြီးလျှင် ဥပဒေပြင်ပက လူမိုက်ဆိုသည့် အရာဖြစ်လာမည်ဟု ရွှီရှန်း ထင်မြင်မိသည်။

ကမ္ဘာကြီး၏ အမှောင်ရိပ်များကို ခြယ်လှယ်ခြင်းဆိုသည်ကို တွေးတောမိသည်။ အခြားသူများကို ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ရန် မြှူဆွယ်ပြီး ရာဇဝတ်မှု မျိုးစေ့များကို ထုတ်ယူမည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဆိုသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

'ဒုက္ခပဲ... ဥပဒေပြင်ပက လူမိုက်ဆိုတာ ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေပါလား...'

"ကျွမ်းကျင်မှုတွေနဲ့ တွဲသုံးလို့ ရသေးတယ်..."

ခွေးကိုယ်လူခေါင်း တာဝန်တွင် ရွှီရှန်း သည် လူချစ်လူခင်ပေါများသော အပြုံး ဟူသည့် ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာက လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် အလွန်အသုံးဝင်ပြီး အခြားသူများက ရွှီရှန်းကို အလိုအလျောက် သဘောကျလာစေနိုင်သည်။

စိတ်ပညာ မာစတာ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အများအားဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိမှသာ အကောင်းဆုံး အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြသနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူချစ်လူခင်ပေါများသော အပြုံး ကျွမ်းကျင်မှုက ထိုလိုအပ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။

"ငါ နာမည်ပြောင်းပြီး ကျန်း လို့ မှည့်လိုက်ရမလား..."

ရွှီရှန်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။ ရွှီရှန်းသည် ကျန်းဆန်း ၏ နေရာကို အစားထိုးနိုင်မည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ ထိုကျွမ်းကျင်မှု နှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းအစ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

အတွေးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရွှီရှန်း သည် အခြား ဆုကြေးများကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အထူးဝန်ထမ်း ဆိုသည်ကို ရှင်းပြရန် မလိုအပ်ပေ။ လီရှူ တို့ မောင်နှမနှင့် တူညီမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

အမှတ်များကို ရွှီရှန်း သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအရာဖြင့် သာမန် ကျွမ်းကျင်မှုများကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လူချစ်လူခင်ပေါများသော အပြုံး ကျွမ်းကျင်မှုမှာ မူလက အဆင့်တစ် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အဆင့်နှစ် သို့ တိုးမြှင့်နိုင်သည်။ အဆင့်သုံး သို့ တက်ရန် အမှတ် နှစ်ရာ လိုအပ်ပြီး အဆင့်လေး သို့ တက်ရန် အမှတ် သုံးရာ လိုအပ်သည်။ အဆင့်ငါး သို့ တက်ရန် အမှတ် လေးရာ လိုအပ်ပြီး အဆင့်တက်တိုင်း အတွေ့အကြုံမှတ်များ သုညသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

မြင်ကွင်း ပြုပြင်မွမ်းမံခွင့် နှင့် အထူးပစ္စည်း များကိုမူ ရွှီရှန်း အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အသေးစိတ် ဟူသော ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

[မြင်ကွင်း ပြုပြင်မွမ်းမံခွင့်မှာ အမည်အတိုင်းပင် ပိုင်ရှင်အတွက် သီးသန့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးခြင်း ဖြစ်သည်]

[မှတ်ချက်အနေဖြင့် နေရာလွတ် အနည်းငယ် လိုအပ်ပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းဟု နားလည်နိုင်သည်]

'ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းလား...'

"ပိုက်ဆံပေးစရာ မလိုဘူးထင်တယ်..."

ရွှီရှန်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ယခု အိမ်အပြန် ဟူသော မြင်ကွင်းအတွက် ရွှီရှန်း ကိုယ်တိုင် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲခဲ့ရသည်။ ဒုတိယ မြင်ကွင်းကို ပြုပြင်ရန်အတွက် ငွေလုံးဝ မရှိတော့ပေ။ ဆုကြေးအဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံခွင့် ရရှိလိုက်ခြင်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။

[အထူးပစ္စည်းမှာ အသက်မဲ့ပစ္စည်း ဖြစ်ပြီး အထူး အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ ရှိသည်]

[အထူးပစ္စည်းမှာ အသားတစ်တုံး ခြောက်ခု]

[မှတ်ချက်အနေဖြင့် ပိုင်ရှင်က ၎င်းကို သိုးသားဟု ထင်လျှင် ပိုင်ရှင်၏ မျက်စိထဲတွင် သိုးသား ဖြစ်နေမည် ဖြစ်ပြီး ဝက်သားဟု ထင်လျှင် ဝက်သား ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သည်... ထိုနည်းတူစွာ လူသားဟု ထင်လျှင်...]

[မှတ်ချက်အနေဖြင့် ပစ္စည်း၏ မူလသဘာဝကို ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ဘဲ ဆီလီကွန် ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်]

ကိုယ်ထင်တာက ကိုယ်ထင်တဲ့အတိုင်း ဖြစ်နေသည်ဆိုသည့် အချက်ကို ရွှီရှန်း တွေးတောမိသည်။ ရွှီရှန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"အရမ်းကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းပဲ..."

ညံ့ဖျင်းသော သရဲအိမ် တစ်ခုသည် အမြင်အာရုံကို လှုံ့ဆော်မှုများဖြင့်သာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖန်တီးလေ့ရှိသည်။ အရည်အသွေးမီသော သရဲအိမ် တစ်ခုသည် မြင်ကွင်း လေထုဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖန်တီးလေ့ရှိသည်။ အလွန် ကောင်းမွန်သော သရဲအိမ် တစ်ခုသည် ကိုယ်ပိုင် ကြောက်ရွံ့မှု သံသရာထဲသို့ ကျရောက်သွားစေရန် ဖန်တီးလေ့ရှိသည်။

ပြင်ပမှ လှုံ့ဆော်မှုများက စိတ်ထဲရှိ ကိုယ်ပိုင် တွေးတောမှုများလောက် လွှမ်းမိုးမှု မရှိနိုင်ပေ။ ဥပမာတစ်ခု ပေးရလျှင် ငယ်စဉ်က ညဘက် လမ်းလျှောက်ဖူးကြမည် ဖြစ်သည်။ ညဘက် လမ်းလျှောက်ခြင်း ဆိုသည်မှာ သာမန် လမ်းတစ်လမ်း ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေရုံသာ ရှိသည်။ အကယ်၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေးလျှင် ဘာမျှ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ စဉ်းစားမိသွားပါက ထိုသာမန် လမ်းလေး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မျက်စိထဲတွင် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်၍ အသုံးပြုရမည် ဆိုလျှင် ရှင်းလင်းလှသည်။

"သရဲရှိတယ်လို့ ထင်ရင် တကယ် သရဲရှိနေမှာပဲ..."

"ပြီးတော့ ပေါ်လာတဲ့ သရဲက ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေကို ပိုနက်ရှိုင်းသွားစေပြီး ငါ့ခန့်မှန်းချက်တွေက သရဲကို ပိုပြီး အသက်ဝင်လာစေမှာပဲ..."

ရွှီရှန်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပစ္စည်းများကို မည်သို့ လက်ခံရယူရမည်ကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

[မြင်ကွင်း ပြုပြင်မွမ်းမံခွင့်ကို အသုံးပြုချိန်တွင် မြင်ကွင်းအတွင်း၌ အတူတကွ ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်]

"အော်... အိမ်ပြင်တဲ့ အချိန်မှာ ရုပ်မြင်သံကြားစက်ကြီး အပိုရသလိုမျိုးပဲပေါ့..."

ရွှီရှန်း နားလည်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အိမ်သုံး ပစ္စည်းများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"အခု ငါက အထူးဝန်ထမ်းကို သွားရှာပြီး စည်းရုံးရမယ်... အဲဒီနောက်မှာ တိရစ္ဆာန် လမ်းကြား ကို ပြန်လည် စီစဉ်လို့ ရပြီ..."

ရွှီရှန်း အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး အထူးဝန်ထမ်း ရှိမည့် နေရာကို နှိပ်လိုက်သည်။

[အထူးဝန်ထမ်း]

[တွေးခေါ်မှုက ကိုယ်ရောက်နေတဲ့ အလွှာကို ကျော်လွန်သွားပြီး စွမ်းဆောင်ရည်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို မပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အချိန်မှာ... စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားရမှာ သေချာတယ်]

[စက်တင်ဘာ လနှစ်ဆယ့်တစ်ရက်နေ့ ညဆယ်နာရီခွဲ အချိန်... ချွန်းဟွာလမ်း ပေါ်ကို အမျိုးသား တစ်ယောက် လျှောက်လာတယ်... သူက ဆူညံနေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး သူနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ခံစားနေရတယ်... ဘဝရဲ့ လမ်းပျောက်နေမှုထဲကို နစ်မြုပ်နေတယ်]

"စက်တင်ဘာ လနှစ်ဆယ့်တစ်ရက်နေ့ ဆိုတာ ဒီနေ့ည ဆယ်နာရီခွဲ အချိန်ပဲ..."

ရွှီရှန်း အချိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ ခြောက်နာရီသာ ရှိသေးသည်။ ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက် ရွှီရှန်းသည် ခြေလှမ်းများကို ခပ်သွက်သွက် လျှောက်ကာ ကစားကွင်းရှိ သရဲအိမ်ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။

"အချိန် စောပါသေးတယ်..."

ရွှီရှန်း အမှတ်များ အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး လူချစ်လူခင်ပေါများသော အပြုံး အဆင့်တစ် ကို လူချစ်လူခင်ပေါများသော အပြုံး အဆင့်နှစ် သို့ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီးနောက် အချက်အလက် မျက်နှာပြင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ကစားကွင်းမှာ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းပြီး ကျန်ဆန်းမြို့ တွင် အကြီးဆုံးနှင့် အထင်ရှားဆုံး ကစားကွင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်များ မရှိသည့်အတွက် သရဲအိမ်ဆီသို့ ရောက်ရန် အတော်လေး အချိန်ယူ၍ လမ်းလျှောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သရဲအိမ် အနီးသို့ မရောက်မီမှာပင် ငိုယိုအော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါ မကစားတော့ဘူး..."

"သရဲ... သရဲတွေ ရှိတယ်... ဒီထဲမှာ သရဲတွေ ရှိတယ်..."

"ငါ့ကို ခေါ်သွားပါ... ငါ မကစားချင်တော့ဘူး... မြန်မြန် ခေါ်သွားပါ..."

"ဟင့်ဟင့်... နင်က လိမ်တယ်... ဒီထဲမှာ မကြောက်ရဘူးလို့ ပြောခဲ့တာလေ..."

ကစားကွင်း ပိတ်ချိန်မှာ အတော်လေး စောသော်လည်း ခြောက်နာရီအထိတော့ မစောသေးပေ။ ယခု အချိန်မှာ လူအများဆုံး အချိန်ဖြစ်ပြီး သရဲအိမ် အပေါက်ဝတွင် စပ်စုလိုသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရွှီရှန်း အနီးသို့ ရောက်သွားသောအခါ တက်ကြွနေသော မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိတ်လန့်နေသော လူအချို့က သရဲအိမ် အထွက်ပေါက်တွင် ပုံရိပ်ပျက်မတတ် ထိုင်ချကာ ငိုယိုနေကြသည်။

ဦးလေးကျန်း နှင့် ဦးလေးလီ တို့က ရွှီရှန်း ဝယ်ယူထားသော အတွင်းခံများကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရောင်းချနေကြသည်။ ရွှီရှန်း လူအုပ်ထဲတွင် ရပ်ကာ ရယ်မောနေပြီး ဘေးရှိ လူများကို လက်မှတ်ဝယ်ရန် အားပေးနေသည်။

ထိုစဉ် ရုတ်တရက် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ရှောင်ရှန်း... အကျင့်မပျက်နဲ့လေ..."

ရွှီရှန်း ၏ ခါးနေရာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုးလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုနေရာမှာ ရွှီရှန်း၏ အားနည်းချက် ဖြစ်ပြီး ထိမိပါက အလွန် ယားယံလေ့ရှိသည်။ ရွှီရှန်း ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

'ရဲတင်းလိုက်တာ... ငါ့နယ်မြေမှာ ငါ့ကို လာဆရာလုပ်နေတယ်ပေါ့...'

'ငါက ဥပဒေပြင်ပက လူမိုက်ဆိုတာကို မသိဘူးထင်တယ်...'

ရွှီရှန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အထက်အောက် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မှသာ ခေါင်းမော့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခါးထောက်ရပ်နေသော ခါးစည်းစပတ် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကောင်မလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အော်... ပြင်လိုက်ပါ့မယ်..."

ရွှီရှန်း လိမ္မာစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဟန်ယွဲ့ ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ ရွှီရှန်း လူအုပ်ထဲတွင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် ဧည့်သည်များကို ရေသောက်ရန်နှင့် လက်မှတ်ဝယ်ရန် မြှူဆွယ်နေသည်ကို ဟန်ယွဲ့ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအရာက သာမန်ကိစ္စ ဖြစ်ပြီး ပြဿနာ မရှိပေ။

သို့သော် ရွှီရှန်း က တစ်ဖက်လူ၏ ချစ်သူနှင့် ချစ်သူ၏ ရည်းစားအတွက် လက်မှတ်ဝယ်ပေးနိုင်ကြောင်း ဖြားယောင်းနေသည်။ ချစ်သူ၏ ရည်းစားကို ရေများများ သောက်ခိုင်းပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးကို အထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို ဖန်တီးနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

မီမီ ပင်လျှင် ထိုနည်းလမ်းကို ကြားရသောအခါ ခေါင်းခါသွားခဲ့သည်။ ဥပဒေနှင့် မငြိစွန်းသော်လည်း ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် လုံးဝ မလျော်ညီပေ။

မည်သို့သော ဥပဒေပြင်ပက လူမိုက်မျိုး ဖြစ်နေသည်ကို စဉ်းစားစရာပင်။