အခန်း ၃၁၆

အခန်း (၃၁၆) ပြန်လည်နိုးထလာသော စိတ်အားထက်သန်မှု

"ငါတို့ အချိန်ထပ်ဖြုန်းနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး..."

ချန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး

လဲ့ယန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးအား သူက လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့သုံးယောက်က ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ယောက်ကို ထိန်းထားလိုက်... ကျန်တဲ့သုံးယောက်ကို ငါ ရှင်းမယ်..."

"နန်းတော်သခင်... ခင်ဗျား နောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..."

လဲ့ယန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ချိုးသွားပေသည်။

သူတို့သုံးဦးစလုံးမှာ ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့်များသာဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်မှ ရန်သူများက ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်နေလေ၏။

သူတို့သုံးဦးပေါင်း၍ ဧကရာဇ်တစ်ပါးတည်းကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အနိုင်နိုင် တောင့်ခံထားရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် ဧကရာဇ်နှစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုခြင်းက သေလမ်းရှာနေခြင်းနှင့် တူနေပေ၏။

"စက္ကန့်နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ တောင့်ခံထားစမ်းပါ..."

ချန်ဖုန်း၏ အငွေ့အသက်များ ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မသတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း သုံးဦးကိုမူ ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"စက္ကန့်နှစ်ဆယ်ဆိုရင်... ပြဿနာမရှိဘူး..."

ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ယိုးဟွန်းက အံကြိတ်လျက် ပြောလိုက်၏။

ထိုစက္ကန့်နှစ်ဆယ်အတွင်း မသေစေရန် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းတော့ ရှိနေသေးပေသည်။

၎င်းတို့အဖွဲ့ သဘောတူညီမှု ရရှိသွားချိန်မှာပင်။

ချန်ဖုန်း၏ အငွေ့အသက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သွေးဆာနေသော စွမ်းအင်များ ဖြာထွက်လာခဲ့လေ၏။

သူက ဓားကြီး (စနစ်မှဆု) ကို ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မှုန်ဝါးသွားပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးထံသို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းလိုက်ပေ၏။

"သတ်..."

ချန်ဖုန်းက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်ယံသို့ပင် တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားလေ၏။

"သတ်..."

"သတ်..."

"သတ်..."

လဲ့ယန်နှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးသည်လည်း ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်သွားကြပေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်မှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

၎င်းတို့သည် လဲ့ယန်တို့ ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် သုံးဦးကို လုံးဝ အလေးမထားခဲ့ဘဲ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ယခုလေးတင် ချန်ဖုန်းက ၎င်းတို့အား ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များကို ခံစားခဲ့ရစေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအန္တရာယ်အငွေ့အသက်က လူတိုင်းကို ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားစေခဲ့လေ၏။

"ငါ့ကို ကယ်ကြပါဦး..."

ဆီရိုနိုင်ငံမှ ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသည် ချန်ဖုန်း သူ့ထံ ပြေးဝင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ ရူးသွပ်မတတ် ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

သူ မြန်ဆန်သော်လည်း ချန်ဖုန်းက ပို၍ မြန်ဆန်နေပေ၏။

ထိုအခိုကိတွင် ဓားကြီးက အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဝုန်း..."

ချန်ဖုန်းသည် ရန်သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်ရာ ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေ၏။

ထိုသူမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားပြီး သေဆုံးသွားချိန်တွင်ပင် သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပေသည်။

စက္ကန့်ငါးစက္ကန့်ပင် မကြာလိုက်ဘဲ ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။

"တောက်... သူ့ကို ဝိုင်းသတ်ကြ... အကုန် ဝိုင်းထားလိုက်..."

ကျန်ရှိနေသူများသည် ဆက်လက်၍ ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိတော့ချေ။

၎င်းတို့သည် မူလက စစ်ကူများ ရောက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းချင်ခဲ့သော်လည်း ဤအတိုင်း ဆက်စောင့်နေပါက ၎င်းတို့၏ အသက်များ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်ပေသည်။

သူတို့အားလုံးက သူတို့၏ နောက်ဆုံးလက်နက်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြလေ၏။

"ဝုန်း..."

ထိုအုပ်စုသည် အမြန်ဆုံး ပြန်လည်စုစည်းနိုင်ရန်အတွက် လဲ့ယန်နှင့် သူ၏အဖော်များကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ လေးဦးပေါင်းကာ ချန်ဖုန်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါက အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပေမည်။

လူစုကွဲသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေလမ်းသာ ရှိတော့ပေ၏။

"တောက်... ဆယ့်ငါးစက္ကန့်ပဲ ကျန်တော့တယ်... တောင့်ခံထားကြ..."

လဲ့ယန်သည် အကြိမ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားခဲ့သော်လည်း အရှေ့သို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ရန်သူများ ပြန်လည်စုစည်းသွားခြင်းကို တားဆီးရမည်သာ ဖြစ်ပေ၏။

"တောက်... ခုနက ငါ မရှောင်လိုက်နိုင်ဘူး... ပေါ့ဆသွားတယ်..."

ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ယန်ရီက ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး သွားကြိတ်ကာ ဘယ်တော့မှ နောက်မဆုတ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်လေသည်။

"သတ်..."

ချန်ဖုန်း၏ ဓားက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းခုတ်လိုက်၏။

သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကာ ဒုတိယမြောက် လူထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"ဝုန်း..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ဖုန်းက ဧကရာဇ်အဆင့် ရန်သူတစ်ယောက်ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဝင်တိုက်ကာ လွင့်စင်သွားစေပြီးနောက် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူ၏ ဓားကြီးကို အောက်ဘက်ရှိ နောက်ထပ် ဧကရာဇ်အဆင့် တစ်ယောက်ဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်ပေ၏။

ဓားကြီးက ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

သူ့အား ဝင်တိုက်ခံလိုက်ရသော ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာလည်း ချက်ချင်းပင် သွေးထွေးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားတော့၏။

ချန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပြန်လည်သန်စွမ်းလာနေခဲ့ရာ ခွန်အားဖြစ်စေ၊ အမြန်နှုန်းဖြစ်စေ၊ ခံနိုင်ရည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ အင်အားအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရန်သူမှာ ဒဏ်ရာမရဘဲ ကျန်ရစ်နေရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ချန်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် မိစ္ဆာတစ်ပါးအလား ဖြစ်နေပြီး စက္ကန့်နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်မီအချိန်အတွင်း ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးကို အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်ရှိနေသော ဧကရာဇ်အဆင့်နှစ်ဦး၏ နှုတ်ခမ်းများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တွန့်ချိုးသွားကြပေသည်။

၎င်းတို့သည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးကြတော့၏။

"သေစမ်း..."

ချန်ဖုန်းက ၎င်းတို့အား ထွက်ပြေးခွင့် မပေးဘဲ သူ၏ အမြန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ကာ ချက်ချင်း လိုက်မီသွားခဲ့သည်။

လဲ့ယန်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြပြီး ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးက အခြားတစ်ယောက်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြလေ၏။

ရန်သူမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် လဲ့ယန်နှင့် အခြားသူများကိုပင် ၎င်းတို့ အနိုင်မယူနိုင်တော့ချေ။

တိုက်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးစလုံးသည် တစ်မိနစ်အတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

အပြင်ဘက်ရှိ နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ လုံးလုံးလျားလျား ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားကြပေ၏။

မဟာမိတ်တပ်တစ်ခုလုံးရှိ ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် အများအပြားလည်း ကျဆုံးသွားခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစုမှာ လုံးဝနီးပါး ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် နိုင်ငံဆယ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မဟာမိတ်တပ်ဖြစ်ရာ ရှုံးနိမ့်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြိုကွဲသွားမည်သာ ဖြစ်ပေ၏။

ထို့အပြင် ဟွာရှစစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ လက်နက်ကြီး အားလုံးကလည်း ဤနေရာသို့ စုပြုံပစ်ခတ်နေခဲ့သည်။

အမြောက်ဆံများက နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲနေပြီး တိုက်လေယာဉ်များနှင့် တင့်ကားများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာရာ ၎င်းတို့မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဲကြတော့ချေ။

၎င်းတို့သည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်ကျဲ ထွက်ပြေးကြတော့၏။

၎င်းတို့၏ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားများ လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားချိန်တွင် မဟာမိတ်တပ်ကို ဦးဆောင်နေသော တပ်မှူးများသည် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ ရုံးချုပ်၌ ရှိနေကြလေသည်။

အမိန့်ပေးမှုများကို ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့်သာ ပြုလုပ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စစ်မြေပြင်ရှိ ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းများအားလုံး ပိတ်ဆို့ခံထားရသကဲ့သို့ တပ်မှူး၏ အမိန့်များကို ၎င်းတို့ လက်ခံရရှိခြင်း မရှိတော့ချေ။

ဤသည်မှာ ခေါင်းဆောင်မရှိသော တပ်ပျက်ကြီးအလား ဖြစ်နေပေ၏။

ဗိုလ်ချုပ် ကွမ်တာယွီ နှင့် သူ၏လူများ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ချန်ဖုန်းက ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့သုံးဦးစလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပြီး မေးစေ့များပင် မြေကြီးနှင့် ထိလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေ၏။

ဘာတွေဖြစ်ကုန်သည်မသိပေ။

ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ့်ငါးဦးနှင့် မဟာဧကရာဇ်အဆင့် တစ်ဦးတို့ ဝိုင်းရံထားသည်ဟု ပြောထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သုံးဦးသည် သေရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြပြီး စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင် ချန်ဖုန်းကို ကယ်တင်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ယခုအခြေအနေက ဤမျှနှင့်ပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

သူတို့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်မှာ ချန်ဖုန်းက ရန်သူသုံးဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းအားသည် မဟာဧကရာဇ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။

၎င်းတို့တွင် တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိခဲ့ဘဲ ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်မှ အလျင်အမြန် ဆင်းကာ ချန်ဖုန်းအား နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာတို့..."

ချန်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ စေတနာကို အလွန် ကျေးဇူးတင်နေခဲ့လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ချန်ဖုန်းကိုယ်တိုင်လည်း အလွန် သိချင်နေခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် ဆယ်ဦးနှင့် မဟာဧကရာဇ်အဆင့် တစ်ဦးတို့ အဘယ်ကြောင့် ပေါ်မလာခဲ့သနည်းဟု တွေးတောနေမိ၏။

"အားလုံးပဲ... အခု စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းကြရအောင်..."

"စစ်မြေပြင်မှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့်နဲ့အထက် စစ်သည်တွေ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်ပြီး နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ် တစ်ခုလုံးကို မျိုးဖြုတ်ပစ်ကြ..."

ချန်ဖုန်း၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံးအလား ကျယ်လောင်နေပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။

ချက်ချင်းပင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် အဇူရာနန်းတော်မှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများက လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်မှ သာမန်စစ်သည်များမှာမူ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ တိုက်လေယာဉ်များနှင့် တင့်ကားများကဲ့သို့သော လက်နက်ကြီးများဖြင့် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခံရလေ၏။

စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြောင်းပြန်လှန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

စစ်မြေပြင်တွင် လူများ အဆက်မပြတ် သေဆုံးနေကြပြီး ယခုအချိန်၌ အများဆုံး သေဆုံးနေသူများမှာ နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်မှ လူများသာ ဖြစ်လေသည်။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြပြီး ယနေ့ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရခြင်းမျိုး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ဤသည်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်သည့် တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်ပေ၏။

နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်သည် လီနှစ်ဆယ်၊ လီသုံးဆယ်၊ လီငါးဆယ်အထိ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဆက်လက်၍ ဆုတ်ခွာနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ နယ်စပ်သို့ပင် ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

၎င်းတို့၏ အရေအတွက်မှာ မူလ ၅ သိန်းမှ ၄ သိန်း၊ ထို့နောက် ၃ သိန်းသို့ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စစ်သည်အင်အား ၁ သိန်းပင် မပြည့်တော့ချေ။

ဤတိုက်ပွဲသည် ဟွာရှနိုင်ငံအတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာရန် ဖန်တီးထားခြင်းပင်။

သို့သော် ဟွာရှနိုင်ငံသည် အောင်ပွဲရရုံသာမကဘဲ အသာစီးရမှုကိုပါ ဆက်လက် ဖိအားပေးရမည် ဖြစ်ပေ၏။

စစ်မြေပြင်အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ရှန်ကွမ်ယွဲ့ သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် မချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ချန်ဖုန်းနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်ရတိုင်း မိမိတို့ဘက်က အသာစီးရသည်ဖြစ်စေ၊ အရေးနိမ့်နေသည်ဖြစ်စေ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘဲ နောက်ဆုံးတွင် အမြဲတမ်း ကျေနပ်အားရစရာကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲရမည်သာ ဖြစ်လေ၏။

မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် စစ်သည်အင်အား တစ်သိန်း၏ ဝိုင်းရံခံခဲ့ရစဉ်ကလည်း ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက တကယ်ကို ကျေနပ်အားရစရာကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ... တကယ်ကို မိုက်လွန်းတယ်..."