အခန်း ၃၁၇

အခန်း (၃၁၇) နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း၊ လူတိုင်း ထိတ်လန့်နေကြရပြီ

မယာလင်းယုန်အင်ပါယာ ၏ ရုံးချုပ်၌။

အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြလေ၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်သည် အဇူရာနန်းတော်သခင်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်စဉ်က အမိန့်ပေးစခန်းကို စစ်မြေပြင်၏ အနောက်ဘက်တွင် ထားရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် တပ်မှူးခြောက်ဦး သေဆုံးသွားခဲ့ရပေသည်။

ယခင်အတွေ့အကြုံများမှ သင်ခန်းစာယူကာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့က အဝေးမှနေ၍ တိုက်ခိုက်သည့် နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တပ်မှူးဆယ်ဦးသည် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ ရုံးချုပ်မှနေ၍ ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့် ရှေ့တန်းနှင့် ဆက်သွယ်နေခဲ့ကြ၏။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်ကပင် ၎င်းတို့သည် ရှေ့တန်းနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့် အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ မရရှိနိုင်တော့ချေ။

ထိုမျှသာမက အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ ဖန်သားပြင်များပေါ်တွင်လည်း စစ်မြေပြင်မှ မြင်ကွင်းများကို မပြသနိုင်တော့ဘဲ ဟက်ကာများ၏ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရပုံ ပေါ်နေပေ၏။

ဤမြင်ကွင်းအချို့ကို ခေတ်မီ ဂြိုဟ်တုနည်းပညာကို အသုံးပြု၍ ရိုက်ကူးထားခြင်းဖြစ်ပြီး အချို့ကိုမူ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှ ဝန်ထမ်းများက ပေးပို့ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ မြင်ကွင်းအားလုံးနီးပါး ချို့ယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါကို စုံစမ်းစမ်း... ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သေချာအောင် လုပ်..."

မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ တပ်မှူး ဟာလေ မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့၏။

တကယ်တမ်းတွင် သူသည် နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်က ဤတိုက်ပွဲ၌ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ခြေရှိသည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ဂြိုဟ်တု၏ ထိန်းချုပ်မှုမှာလည်း ဟွာရှ ဟက်ကာများ၏ ခိုးယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပုံပေါ်နေပေ၏။

တပ်မှူး ဟာလေ သည် အစည်းအဝေးခန်းမ တစ်လျှောက်လုံး အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

ဆီရိုနိုင်ငံမှ တပ်မှူးနှင့် အခြားသော အင်ပါယာ တပ်မှူးများလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့၏။

ထိုစဉ် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက ပြာယာခတ်နေသော အမူအရာဖြင့် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တပ်မှူး... စောစောက ပိုင်နက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ယောက်နဲ့ မဟာဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေအကြောင်း သတင်းရပါပြီ..."

၎င်းတို့သည် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် မည်သည့် ရုန်းကန်ထားသော လက္ခဏာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရကြောင်း သိရလေ၏။

ဤသတင်းကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း ကြက်သီးမွေးညင်းထသွားကြပေသည်။

ရန်သူသည် ဤကျွမ်းကျင်သူ ဆယ့်တစ်ဦးကို အသံတိတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ၎င်းတို့သည် သေချာပေါက် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေ၏။

ထို့အပြင် ဤထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူသည် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ ပိုင်နက်အတွင်းသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ ရန်သူသာ ရုံးချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာပါက ၎င်းတို့၏ အသက်များမှာ သေချာပေါက် အန္တရာယ်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက ထိုသတင်းကို စဉ်းစား၍ မပြီးဆုံးမီမှာပင် အခြား လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ပြေးဝင်လာခဲ့ပြန်၏။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ပင် ပြာယာခတ်နေပေသည်။

"တပ်မှူး... ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စကြီး ဖြစ်သွားပါပြီ... နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှုံးနိမ့်သွားပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ယောက်စလုံး တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားပါပြီ..."

“ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့်များလည်း အသေအပျောက် များပြားလွန်ပြီး…”

“မူလ စစ်သည်အင်အား ငါးသိန်းကလည်း တစ်သိန်းပင် မကျန်တော့ဘဲ ဟွာရှနိုင်ငံ စစ်တပ်က မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ရဲ့ ပိုင်နက်အတွင်းထဲကိုတောင် ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ…”

"ဘာ..."

လူတိုင်း ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အချိန်အတွင်းမှာပင် စစ်မြေပြင်၌ ဤမျှ မြေပြင်တုန်ဟည်းမတတ် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဧကရာဇ်ဆယ်ပါးစလုံး ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး စစ်သည်အင်အား ငါးသိန်းမှ တစ်သိန်းပင် မကျန်တော့ချေ။

မည်သည့် သတင်းကမဆို ၎င်းတို့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေပေ၏။

တပ်မှူး ဟာလေ က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား၏ ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ သေနတ်ဖြင့် သူ၏ နားထင်ကို ချိန်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဟောက်လိုက်သည်။

"ဒီသတင်းက တကယ်ပဲလား...တကယ်လို့ မင်းက စကားတစ်ခွန်းလောက် လိမ်ရဲရင် မင်းကို ငါ ပစ်သတ်ပစ်မယ်..."

"ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်..."

လက်အောက်ငယ်သားမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်များပင် တုန်ရီနေခဲ့လေ၏။

သူသည် စစ်မြေပြင် အခြေအနေကို သတင်းပို့ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အသက်မှာ အန္တရာယ်ကျရောက်နေချေပြီ။

"ဒါက ရှေ့တန်းကလာတဲ့ သတင်းပါ... လုံးဝ အမှန်ပါပဲ... ပြီးတော့ ဟွာရှနိုင်ငံက မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ရဲ့ နယ်စပ်အထိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာပြီး အခု နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်နေပါပြီ..."

"ဝုန်း..."

တပ်မှူး ဟာလေ ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားလေတော့၏။

အစည်းအဝေးခန်းမရှိ သီးသန့်လိုင်းက ရှေ့တန်းမှ သတင်းများကို လက်ခံမရရှိနိုင်သော်လည်း ရှေ့တန်းတွင် အခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် သတင်းပေးပို့နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

စစ်သည်အင်အား ငါးသိန်းမှာ လုံးဝနီးပါး ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ပျမ်းမျှအားဖြင့် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ သည် စစ်သည်အင်အား ငါးသောင်းခန့်သာ ဆုံးရှုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့်နှင့် အထက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများသည် နိုင်ငံတိုင်းအတွက် အလွန် အင်အားကြီးမားသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြလေ၏။

"မြန်မြန်... နယ်စပ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ရနိုင်သမျှ စစ်တပ်တွေ အကုန်လုံးကို စေလွှတ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း..."

"ဒါ့အပြင် နယ်စပ်ကို အင်အားဖြည့်တင်းဖို့နဲ့ ဟွာရှစစ်တပ် ဝင်ရောက်လာတာကို တားဆီးဖို့ ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့်နဲ့ အထက်ရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အကုန်လုံးကို ခေါ်ယူလိုက်..."

တပ်မှူး ဟာလေ မှာ ချက်ချင်းပင် ပြာယာခတ်သွားတော့၏။

စစ်ပွဲမစတင်မီက ၎င်းတို့သည် ဟွာရှစစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားခဲ့ကြပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် နိုင်ငံဆယ်နိုင်ငံ၏ အင်အားကို စုစည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ လုံးလုံးလျားလျား ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။

နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်သည် အဘယ်ကြောင့် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသနည်းဆိုသည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ချေ။

အဇူရာနန်းတော်သခင် တစ်ယောက်တည်းကြောင့် ဟူသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။

အဇုရာနန်းတော်သခင်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်နေလျှင်ပင် အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

တပ်မှူး ဟာလေ က အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ အခြားသူများကို ရုတ်တရက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့... အခု ငါတို့အားလုံး လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြတာပါ... ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက စစ်သည်အင်အား တစ်သိန်းစီ ထပ်လွှတ်ပေးကြပါ..."

"ဟွာရှစစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို မျိုးဖြုတ်ဖို့အတွက် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတွေ အကုန်လုံးကို ဒီနေရာကို စေလွှတ်ပေးကြပါ..."

"တပ်မှူး ဟာလေ... အခု စစ်တပ်တွေ လွှတ်ဖို့က အရမ်း နောက်ကျသွားလောက်ပြီ..." ဆီရိုနိုင်ငံမှ တပ်မှူးက ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဟွာရှစစ်တပ်က မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ရဲ့ နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်နေပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တပ်တွေပဲ အချိန်မီ ရောက်နိုင်မှာပါ..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်တွေအတွက်ဆိုရင် ရောက်လာဖို့ နာရီအနည်းငယ် ကြာလိမ့်မယ်... ဒီတိုက်ပွဲက နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်လောက် ဆက်ဖြစ်နေနိုင်သေးတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား..."

"မှန်ပါတယ်..." တက်ယီနိုင်ငံမှ တပ်မှူးက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "အဝေးကရေနဲ့ အနီးကမီးကို ငြှိမ်းလို့မရဘူး... ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ဟွာရှနိုင်ငံကို လျှော့တွက်မိသွားတယ်..."

"ဒါ့အပြင် တပ်မှူး ဟာလေ... တကယ်လို့ ငါတို့ရဲ့ တပ်တွေ အကုန်လုံးကို ဒီကို လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့က ခင်ဗျားတို့ မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ရဲ့ ပိုင်နက်ထဲကို ဝင်လာတဲ့အခါ... ခင်ဗျား တကယ် စိတ်အေးနိုင်မှာလား..."

"ဒါက..." တပ်မှူး ဟာလေ မှာ မှင်တက်သွားလေ၏။

မှန်ပေသည်။ နိုင်ငံဆယ်ခုသည် ယခုအခါ မဟာမိတ်များ ဖြစ်နေကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် တစ်ခုတည်းသော အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ကြချေ။ ၎င်းတို့အကြားတွင် သံသယများနှင့် သတိထားမှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က ပေ့ကုန်းထန်ယွမ် သူ့ကို သံသယဝင်ခဲ့သကဲ့သို့ သူက ပေ့ကုန်းထန်ယွမ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးကတည်းက... အခြားသူများလည်း သူ့အပေါ် ပို၍ သတိထားလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များ မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာမည်ဆိုပါက သူ စိတ်အေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ဤလူများက မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ကို ပြန်လှည့်ကာ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ကိုယ့်ခြေထောက်ကို ကိုယ်ပြန်ပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါတွင် သူ အနည်းငယ် နားလည်သွားခဲ့လေပြီ။

ဤရှုံးနိမ့်မှုက ဟွာရှနိုင်ငံမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်သည် ကိုယ့်တိုက်ပွဲကိုယ် တိုက်နေခဲ့ကြခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေ၏။

လူမည်မျှပင် များပြားနေပါစေ ၎င်းတို့သည် စည်းကမ်းမဲ့နေသော အုပ်စုတစ်စုသာ ဖြစ်လေသည်။

သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ "ဒီလိုဆိုမှတော့ လူကြီးမင်းတို့... အခုလောလောဆယ် မထွက်သွားကြပါနဲ့ဦး... ရန်သူကို ခုခံဖို့ ငါနဲ့အတူ ပူးပေါင်းပေးကြပါ..."

"ဘာ..." လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကြပေသည်။

ဤသည်က ၎င်းတို့ကို ဤနေရာတွင် အတင်းအကျပ် ထားရှိရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ၎င်းတို့က ဘာမျှ မပြောခဲ့ကြချေ။ သူတစ်ပါး ပိုင်နက်အတွင်း ရောက်နေသဖြင့် ပဋိပက္ခများကို ရှောင်ရှားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

တပ်မှူး ဟာလေ အမိန့်ပေးပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မရေမတွက်နိုင်သော စစ်တပ်များနှင့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများသည် နယ်စပ်တွင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြလေ၏။

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် မှိုပွင့်ပုံစံ တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်း အစည်းအဝေးခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်သွားကြ၏။ ထိုအချိန်မှသာ ဟွာရှနိုင်ငံသည် နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ ပိုင်နက်အတွင်းသို့ ချီတက်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

ရုံးချုပ်သည် နယ်စပ်နှင့် သိပ်မဝေးလှသော်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရပေမည်။

"ကြည့်စမ်း... ရန်သူတွေ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီ..."

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

မလှမ်းမကမ်းတွင် သံချပ်ကာကားများသည် ၎င်းတို့ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

"အဲဒါ ဟွာရှစစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ပဲ..."

တပ်မှူး ဟာလေ ၏ နှုတ်ခမ်းများ ပြင်းထန်စွာ တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။

ဟွာရှနိုင်ငံက ဤမျှလောက်အထိ ရဲတင်းလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

၎င်းတို့က မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ ရုံးချုပ်ကို အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ စေလွှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။