အခန်း ၃၁၈

အခန်း (၃၁၈) နိုင်ငံဆယ်ခုမှ တပ်မှူးများ တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခြင်း

"သူတို့ကို သတ်... အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်..."

"အမိန့်ပေးလိုက်... ရုံးချုပ်အနီးမှာရှိတဲ့ စစ်တပ်တွေနဲ့ အထက်တန်းကျွမ်းကျင်သူတွေ အကုန်လုံး ဒီလူတစ်ရာပါတဲ့ အဖွဲ့ကို ဝိုင်းသတ်ကြစမ်း..."

တပ်မှူး ဟာလေ မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကာ အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

အခြားသော တပ်မှူးများလည်း ခုခံကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ဖူးသူများဖြစ်ရာ သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

၎င်းတို့အနက် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူများမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထားကြလေသည်။

"ဒက်... ဒက်... ဒက်..." စက်သေနတ်များက ရူးသွပ်စွာ ပစ်ခတ်နေခဲ့၏။

တစ်ဖက်အဖွဲ့တွင် ချန်ဖုန်းက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပေသည်။

ဗိုလ်ချုပ် ကွမ်တာယွီ၊ ဝမ်ထျဲ့ချွီး နှင့် ကျီဟောက်ယွီ အပါအဝင် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးလည်း ပါဝင်လေ၏။

ကျန်ရှိသူများအားလုံးမှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနနှင့် အဇူရာနန်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် သံချပ်ကာကားများကို တစ်နာရီ မိုင် ၁၅၀ နှုန်းဖြင့် မောင်းနှင်ကာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပစ်ခတ်ရင်း မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ ရုံးချုပ်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြ၏။

သာမန် သံချပ်ကာကားများသည် တစ်နာရီလျှင် မိုင် ၁၁၀ နှုန်းသာ မောင်းနှင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ မောင်းနှင်နေသည်မှာ ဟွာရှနိုင်ငံမှ ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်ထားသော ပေါ့ပါးသည့် သံချပ်ကာကားများဖြစ်ပြီး ပိုမို မြန်ဆန်ကာ လှုပ်ရှားရာတွင် ပိုမို သွက်လက်လှပေ၏။

သံချပ်ကာကားတစ်စီးအတွင်း၌ လဲ့ယန်က ဒုံးပျံလောင်ချာတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ဒုံးပျံသည် လေထဲတွင် မျဉ်းကွေးပုံစံ ဖြတ်သန်းကာ မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာရုံးချုပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေ၏။

"တောက်..." တပ်မှူး ဟာလေ မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

သူက အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ပစ်ကူပေး... သူတို့ကို အနားအကပ်မခံနဲ့..."

"သတ်... အခုချက်ချင်း အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်..."

"ဝုန်း..."

လဲ့ယန်၏ ချိန်ရွယ်မှုမှာ သိပ်မတိကျ၍ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဒုံးပျံသည် ရုံးချုပ်၏ တံခါးပေါက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပေသည်။

တံခါးပေါက်တစ်ခုလုံး လွင့်စဉ်သွားလေ၏။

တပ်မှူး ဟာလေ နှင့် ဆီရိုနိုင်ငံမှ တပ်မှူးအချို့သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ကြပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် ပစ်မှတ်နှင့် အတော်ဝေးသော နေရာတွင် ရပ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်၌ ရုံးချုပ်တွင် ချထားသော စစ်တပ်များက သံချပ်ကာကားများကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေကြပြီး အဝေးမှ စစ်ကူများလည်း အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာနေခဲ့၏။

ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ အချို့လည်း စစ်ကူပေးရန် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

"ဆယ်မိနစ်အတွင်း တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရမယ်..."

ချန်ဖုန်းသည် သံချပ်ကာကားကို မောင်းနှင်နေခဲ့၏။

ယခု ဟွာရှနိုင်ငံက တိုက်ပွဲကို အနိုင်ရနေပြီဖြစ်ရာ ဤဝင်ရောက်စီးနင်းမှုသည် သူ၏ အကြံပြုချက်ဖြစ်ပြီး အဆုံးတိုင်အောင် အနိုင်ယူရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်သည် နာကျင်မှုဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း အမှန်တကယ် သိရှိသွားပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့ ဟွာရှနိုင်ငံနှင့် ဘယ်သောအခါမှ ရန်သူမဖြစ်ရဲတော့သည်အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ရမည် ဖြစ်လေ၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ သည် နယ်စပ်ရှိ စစ်သည်များကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် တာဝန်ယူထားသဖြင့် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ အင်အားစု အများစုကို အဆင်ပြေပြေပင် ဆွဲဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ပေသည်။

ဤသို့ဖြစ်နေသောကြောင့်သာ ရုံးချုပ်တွင် စစ်သည်အင်အား အနည်းငယ်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

သံပူတုန်း ဒဏ်ရာပေးပြီး သူတို့ကို သတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လုပ်စရာရှိတာ လုပ်ရန်သာ ဖြစ်ပေ၏။

လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသော ရန်သူများကို ချန်ဖုန်းက ထပ်မံကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပစ်မှတ်က နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်ရဲ့ တပ်မှူးပဲ...တကယ်လို့ သူတို့ကို ဆယ်မိနစ်အတွင်း မရှင်းနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ အခုချက်ချင်း ဆုတ်ခွာမယ်..."

"နားလည်ပါပြီ..."

"ရှင်းပါတယ်…”

လူတိုင်းက သဘောတူကြောင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

"ဝုန်း..."

"ဝုန်း..."

ဤအချိန်၌ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များလည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြပြီး ပြင်းထန်သော ပစ်ခတ်မှုများကို စတင်လိုက်ကြလေသည်။

၎င်းတို့သည် ကြီးမားလေးလံသော လက်နက်ကြီးများကို အသုံးမပြုရဲကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသည် မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ အတွင်း၌ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ဝင်များကို ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ဒုံးပျံကဲ့သို့သော လက်နက်များကိုမူ အသုံးပြုနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သံချပ်ကာကားထံသို့ ဒုံးပျံများ ပစ်ခတ်လာခဲ့လေ၏။

ချန်ဖုန်းက ရုတ်တရက် အရှိန်တင်လိုက်သည်။

သံချပ်ကာကားသည် ၉၀ ဒီဂရီ ထောင့်ချိုး လှည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ကားခေါင်းပိုင်းကို ချက်ချင်း လှည့်ပတ်သွားစေခဲ့၏။

ချန်ဖုန်းက ဒုံးပျံကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ဒုတိယမြောက် ဒုံးပျံက ပျံသန်းလာပြီး သံချပ်ကာကားကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားလေ၏။

"ဝုန်း..."

သံချပ်ကာကားသည် ချက်ချင်းပင် မှောက်ခုံဖြစ်သွားတော့သည်။

"နန်းတော်သခင်..."

"နန်းတော်သခင်..."

အနောက်ဘက်ရှိ သံချပ်ကာကားများအတွင်းမှ လဲ့ယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကြပေ၏။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ တပ်မှူး ဟာလေ နှင့် အခြားသော တပ်မှူးအချို့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဒုံးပျံများက ဤလူများကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ၏။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့ တကယ်ပင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

တက်ယီနိုင်ငံ၏ တပ်မှူးက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကြည့်စမ်း... အဲဒီသံချပ်ကာကားက ကျည်ကာကားပဲ..."

မှောက်ခုံဖြစ်သွားသော သံချပ်ကာကားသည် လုံးဝ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု မရှိဘဲ ကျန်ရစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကားတံခါးသည် ကြီးမားလှသော ခွန်အားဖြင့် ကန်ဖွင့်ခံလိုက်ပုံ ရလေသည်။

ချန်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။ "သတ်..."

"သတ်..."

"သတ်..."

ဗိုလ်ချုပ် ကွမ်တာယွီ၊ ဝမ်ထျဲ့ချွီး နှင့် ကျီဟောက်ယွီ တို့လည်း သံချပ်ကာကားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြလေ၏။

သံချပ်ကာကားများသည် အရွယ်အစား ကြီးမားသောကြောင့် ပစ်မှတ်ထားခံရရန် အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။

ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်တိုက်ခြင်းက ပို၍ သွက်လက်လေ၏။

"ဝုန်း..."

ချန်ဖုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။

သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မယာလင်းယုန်နိုင်ငံ ၏ ရုံးချုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး တားဆီးရန် ကြိုးစားသူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရလေ၏။

ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်စေ၊ ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်စေ၊ ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်စေ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်ကြချေ။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တပ်မှူး ဟာလေ နှင့် အခြားသော တပ်မှူးအချို့မှာ လန့်ဖျပ်သွားလုမတတ် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြတော့၏။

"အဇူရာနန်းတော်သခင်..."

"မှန်တယ်... သူက အဇူရာနန်းတော်သခင်ပဲ..."

ယခင်က အစည်းအဝေးခန်းမ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် အဇူရာနန်းတော်သခင်က ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို သတ်ဖြတ်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း။

ယခုကဲ့သို့ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိရခြင်းလောက် မည်သည့်အရာကမျှ တုန်လှုပ်ဖွယ် မကောင်းချေ။

ဆီရိုနိုင်ငံ၏ တပ်မှူးသည် အစည်းအဝေးခန်းမဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်... အစည်းအဝေးခန်းမထဲ ဝင်ကြ..."

ထိုအခါမှ လူတိုင်း သတိရသွားကြ၏။ အစည်းအဝေးခန်းမကို အထူးပစ္စည်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် ကြီးမားသော ဘေးကင်းလုံခြုံရေး အိမ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးလေသည်။

အဇူရာနန်းတော်သခင် အနေဖြင့် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

တပ်မှူး ဟာလေ ပင်လျှင် အစည်းအဝေးခန်းမဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့ပေ၏။

ရုံးချုပ်တွင် ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အချို့ ရှိနေသေးပြီး ၎င်းတို့အားလုံးက ချန်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို သတ်ဖြတ်ရန် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်လိုက်ကြသည်။

"သေစမ်း..."

ချန်ဖုန်း၏ အငွေ့အသက်များ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်၏။

ဓားတစ်လက်က ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းခုတ်လိုက်ရာ ပြေးဝင်လာသော ဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းပင် မရှိမီ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ကျန်ရှိသူများကို ဗိုလ်ချုပ် ကွမ်တာယွီ နှင့် သူ၏လူများက လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ကြပေ၏။

"ခုနစ်မိနစ် ကျန်သေးတယ်..."

ချန်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ရန်သူများ ပိုမို စုရုံးရောက်ရှိလာနေပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူက အချိန်ကို သေချာ မစီမံနိုင်ပါက သူတို့၏ လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သော အဖွဲ့သည် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိသွားပေလိမ့်မည်။

"သတ်..."

ဗိုလ်ချုပ် ကွမ်တာယွီ က သူ၏ ပုဆိန်ကြီးကို မိုးကြိုးသံအလား ရမ်းခုတ်လိုက်လေသည်။

လူတိုင်းက ၎င်းတို့၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ကြိုးစားခဲ့ကြပေ၏။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့်အတူ ရန်သူ၏ အလောင်းတစ်လောင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး ရုံးချုပ် ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

စက္ကန့်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ၎င်းတို့သည် အစည်းအဝေးခန်းမ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားကြလေပြီ။

၎င်းတို့၏ အနောက်ဘက်တွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ အခြားသော အဖွဲ့ဝင်များက ပစ်ကူပေးထားကြ၏။

"နန်းတော်သခင်... နည်းနည်း နောက်ဆုတ်ပေးပါ... ဒီအစည်းအဝေးခန်းမက ကျည်ကာထားတာ... ကျွန်တော့်ကိုသာ လွှဲထားလိုက်..."

လဲ့ယန်က ဒုံးပျံလောင်ချာကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ပူပြင်းသော လေလှိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသော်လည်း အစည်းအဝေးခန်းမ တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု မရှိခဲ့ချေ။

တံခါးမှာပင် အနည်းငယ် ချိုင့်ဝင်သွားရုံသာ ရှိလေ၏။

အကယ်၍ နောက်ထပ် ဒုံးပျံ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပစ်ခတ်နိုင်ပါက တံခါးကို ပေါက်ကွဲပွင့်ထွက်သွားစေနိုင်ပေမည်။

သို့သော် ထိုမျှလောက် အချိန်မကျန်တော့ချေ။

"ငါ လုပ်မယ်..."

ချန်ဖုန်းက ဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကြီး (စနစ်မှဆု) ကို စနစ်မှတစ်ဆင့် လဲလှယ်ရယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ထက်မြက်မှုမှာ ယနေ့ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေ၏။

ချန်ဖုန်းက ဓားကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ အပေါ်သို့ မြှောက်တင်ပြီးနောက် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အားကုန်လွှဲခုတ်ချလိုက်လေ၏။

ဓားသည် မည်သည့် ခုခံမှုကိုမျှ မတွေ့ရှိရဘဲ တံခါးကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ခြေတစ်ချက် ကန်လိုက်မှုနှင့်အတူ တံခါးတစ်ခုလုံး လွင့်ထွက်သွားလေ၏။

တပ်မှူး ဟာလေ နှင့် အခြားသူများ နေရာမချနိုင်မီမှာပင် ချန်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့က အတင်း ဝင်ရောက်လာကြသည်။

၎င်းတို့မှာ လန့်ဖျပ်သွားလုမတတ် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြတော့၏။

ဤအစည်းအဝေးခန်းမကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမာကျောဆုံး ပစ္စည်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ ကျည်ကာထားသည်ဟု ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ခြေတစ်ချက် ကန်လိုက်ရုံဖြင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျည်ကာအကာအကွယ်ဆိုသည်မှာ ခြေထောက်နှင့် ကန်ခြင်းကို မကာကွယ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေ၏။

"မင်း... မင်းတို့..."

တပ်မှူး ဟာလေ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

၎င်းတို့သည် နေရာတွင်ပင် အမြစ်တွယ်နေသကဲ့သို့ ရပ်နေကြပြီး လက်တစ်ဆစ်မျှပင် မလှုပ်ရှားရဲကြတော့ချေ။

"မင်းက အပိုစကားတွေ အရမ်းများတာပဲ..."

ချန်ဖုန်းက ဘာစကားမျှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ့ကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့၏။

ဟွာရှနိုင်ငံကို ဆန့်ကျင်သည့် ဤစစ်ဆင်ရေးကို တပ်မှူး ဟာလေ က ဦးဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယခင် ကြိုတင်ခန့်မှန်းဗီဒီယိုမှတစ်ဆင့် သူ သိရှိထားခဲ့လေသည်။

ဗိုလ်ချုပ် ကွမ်တာယွီ နှင့် သူ၏လူများလည်း အခြားသူများထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြပေ၏။

တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း တပ်မှူးအားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

လဲ့ယန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် နောက်ထပ် ဒုံးပျံ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထပ်မံ ပစ်ခတ်လိုက်ကြသောအခါ

ရုံးချုပ်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီး အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။