အခန်း ၁၀၈၄

အခန်း ၁၀၈၄။ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဖြစ် အဆင့်တက်ခြင်း။ ဝိညာဉ်သွေးကြော ရုန်းကြွခြင်း။ (၄)

စူးချန်ခုန်းသည် မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပြုပြင်ရင်း အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနေသည်။ နေရက်များမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်းချမ်းစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း ဤတိတ်ဆိတ်မှုမှာ မုန်တိုင်းမတိုင်မီ လေငြိမ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း မဟာမီးလျှံဧကရာဇ်နိုင်ငံသို့ ပြန်ရောက်သည်မှာ တစ်နှစ်ပင် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ လူသားမျိုးနွယ် ကိုးနိုင်ငံ၏ နယ်မြေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရပြင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤနေရာရှိ မြေဆီလွှာမှာ ခြောက်သွေ့၍ အသက်မဲ့နေကာ အပင်များ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်များ ပေါက်ဖွားနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာမှာ မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမျှမရှိသော အလွန်တိတ်ဆိတ်သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း"

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ထိုကန္တာရပြင်သည် မြေနဂါးတစ်ကောင် လှုပ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော နေရာအနှံ့တွင် ကြီးမားသည့် ငလျင်လှုပ်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ချောက်ကမ်းပါးကြီးများကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

ခြောက်သွေ့တိတ်ဆိတ်သော ကန္တာရပြင်ကို ဗဟိုပြု၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤတုန်ခါမှုသည် တစ်တိုက်လုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ ကုန်းမြေတစ်ခွင်လုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေပါစေ၊ ဤကုန်းမြေပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် မြေကြီးတုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

"ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ... မြေကြီး တုန်ခါနေတာလား။ ငလျင် လှုပ်တာလား။"

သာမန်ပြည်သူ အများအပြားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်နေကြပြီး အချို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များသည် လူသားတို့ ဖန်တီးသော ဘေးအန္တရာယ်များထက် အမြဲပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ လူသားတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်များကို တားဆီးနိုင်သော်လည်း သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များကိုမူ တစ်ဦးတည်းသာ ခံစားရပြီး ကံကြမ္မာအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေရသည်။

သာမန်ပြည်သူများက ဤသည်ကို ငလျင်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သော်လည်း အဆင့်မြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များမှာမူ အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ဖြင့် တစ်ဖက်သို့ ငေးကြည့်နေကြသည်။

"ဒီငလျင်... မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ဝေးကွာတဲ့ နေရာကနေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်တိုက်လုံးကို တုန်ခါစေတာ... ဒါက မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကနေ ဖြစ်လာတာ။ သူ့ရဲ့ အပြည့်အဝ ပြန်လည် နိုးထလာမှုက ဒီလှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတာပဲ။"

ဝတ်ရုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသော အကြီးအကဲ တစ်ဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝေးလံသော နေရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တုန်ခါမှု ဖြစ်ပေါ်ရာ အရပ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

"ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု... စတင်တော့မယ်။"

စည်ကားလှသော လမ်းမတစ်ခုတွင် ငလျင်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ ပိုးသားဝတ်ရုံဖြင့် ခန့်ညားသော အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ထိုထက်ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မြင့်တက်နေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပေါ်လာပြီပေါ့"

ဤအချိန်တွင် ရှယန်ကောင်းကင်ဂူနန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနေသော စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"အရမ်းကို ပြင်းထန်ပြီး အရိုင်းဆန်တဲ့ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ... နိုးထလာတဲ့ ဧရာမ သားရဲကြီးလိုပဲ။ သူ ဆန့်ထုတ်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ကြီးမားတဲ့ လှိုင်းလုံးတွေကို ဖန်တီးပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးကို လွှမ်းခြုံသွားတယ်။ ဒါက မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးလား။"

စူးချန်ခုန်း အံ့ဩနေမိသည်။ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးများက အရေအတွက် နည်းပါးလှသည်။

မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်တွင်ပင် အနည်းငယ်သော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းများနှင့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများသာ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ် ကိုးနိုင်ငံတွင်မူ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော မငြိမ်သက်မှုများကြောင့် ညှိုးနွမ်းသွားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းကြာရှည်ပြီးနောက် ပြန်လည် နိုးထလာကာ အသက်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"သွားကြည့်ရအောင်။"

စူးချန်ခုန်းသည် ဤမဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး၏ ထူးခြားချက်များကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုသည်။ သို့သော် ၎င်းကို လုယက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် ကြီးမားသော ပရမ်းပတာ ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေသည်။

အချိန်ဆွဲမနေဘဲ သူသည် ရှယန်ကောင်းကင်ဂူနန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး တုန်ခါမှု ဖြစ်ပေါ်ရာ အရပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

တိတ်ဆိတ်သော ကန္တာရပြင်မှာ တုန်ခါမှုကြောင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး ဧရာမ သားရဲကောင်ရေ အများအပြား ထွန်ယက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ အသက်မဲ့နေသော ထိုမြေပြင်ပေါ်တွင် နတ်ပန်းများနှင့် နတ်ဆေးမြက်များမှာ လျင်မြန်စွာ အသက်ဝင်လာကြပြီး လူမျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့်အတိုင်း ကြီးထွားလာကြသည်။ အချိန်ကာလမှာ အဆပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ မြန်ဆန်နေသကဲ့သို့ပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် ကန္တာရပြင်အထက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူထက်အရင် ရောက်ရှိနေသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များစွာ ရှိနေနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့တင်မကဘဲ အခြားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များလည်း ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤသိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များထဲတွင် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုကို စိတ်ဝင်စား၍ လာရောက်ကြသည့် လူသားမျိုးနွယ် ကိုးနိုင်ငံမှ သူများလည်း ပါဝင်သည်။

"အရမ်းကို ကြွယ်ဝတဲ့ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပဲ... ဒါ... ဒါက မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးလား။ ဒီလို ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ဒီအသက်မဲ့တဲ့ ကန္တာရပြင်ကြီးက နတ်သစ်သီးတွေ၊ နတ်ဆေးပင်တွေ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ ဖုန်းရွှေနေရာတစ်ခု၊ မြင့်မြတ်တဲ့ ကျင့်ကြံရာ နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလား။"

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးမှာ လူမျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့်အတိုင်း လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားနေသော နတ်ဆေးပင်များကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩမိသည်။ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး ဆိုသည်မှာ ကိုးနိုင်ငံသားများအတွက်သာမက ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းများနှင့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်ပင် ရှားပါးလှသည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့မှာ ဤမဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာဖုံးကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့နေရသည်။

"ဒါက မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးလား။ သူက မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ရှည်လျားတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်လိုပဲ။ ကြွယ်ဝတဲ့ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ထုတ်လုပ်ပေးပြီး ဒီကုန်းမြေနဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးကို အဆုံးမရှိတဲ့ ထောက်ပံ့မှုတွေ ပေးနေတာပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် မြေကြီးအောက်မှ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး၏ ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်ကို ခံစားမိသည်။ ၎င်းမှာ လူ၊ တိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် အပင်များနှင့် မတူညီသော သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်သွေးကြောများစွာကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤမဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးမှာမူ သာမန်နှင့် ကြီးမားသည့် ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။ ၎င်းကို ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် သာမန် သိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တို့၏ ကွာခြားချက်နှင့် တူညီသည်။

"ထူးဆန်းတယ်... ဒီသွေးကြောမှာ... ငါ ခံစားနေရတဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခုခု ရှိနေသလိုပဲ။"

စူးချန်ခုန်းကို ပို၍ ပဟေဠိဖြစ်စေပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်စေသည်မှာ သွေးကြောမှတစ်ဆင့် သူ အနည်းငယ် ခံစားမိသည့် ရင်းနှီးသလိုလိုနှင့် မရင်းနှီးသည့် အငွေ့အသက်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်မှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် သူ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ခံစားရသည်ကို မသေချာမရေရာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။