အခန်း ၁၀၈၆

အခန်း (၁၀၈၆) မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်။ ပရမ်းပတာ ဖြစ်ရပ်များ စတင်ခြင်း။ (၂)

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်သည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးသည် ဝေဟင်၌ ထိုကဲ့သို့သော နည်းပညာတစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ဧရာမ စက်ဝိုင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထောင်ချောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပိတ်ဆို့ ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

"ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်"

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်ပင် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုန်းကန်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော စက်ဝိုင်းမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

စုစည်းထားသော စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဤမဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးသည် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြသလိုက်ရာ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် ၎င်း၏ ရှေ့တွင် သေးငယ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း"

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နောက်တစ်ခဏတွင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ရာကျော်တို့သည် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မြေကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး တောင်များလည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး၏ ဧရာမ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လူးလိမ့်သွားပြီး တောင်စဉ်တောင်တန်းများကို ကျောက်စရစ်ခဲများကဲ့သို့ပင် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။

"ခက်လိုက်တာ... ဒီဓားပြတွေကိုပဲ ဒီမဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို လုယူသွားခိုင်းရတော့မှာလား။ ဒီသွေးကြောကြီးသာ ရှိရင် ငါတို့တိုက်ကြီးမှာ စွမ်းအင်တွေ ပေါကြွယ်ဝလာပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ အစွမ်းထက်သူတွေ ပေါ်ထွက်လာမှာ အသေအချာပဲ။"

ကိုးနိုင်ငံတော်၏ ဒေသခံ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မကျေနပ်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် အံကို ကြိတ်ထားလိုက်မိသည်။ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးသည် သူတို့ ကိုးနိုင်ငံ၏ မြေပေါ်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့နှင့်သာ ထိုက်တန်သော်လည်း ပြင်ပမှသူများက လုယက်နေခြင်းမှာ ဓားပြတိုက်ခြင်းနှင့် မည်သို့မျှ မခြားနားပေ။

"ငါတို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အားမလိုအားမရ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အင်အား ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းနေသည်။ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အရည်အချင်း မရှိကြပေ။

"သူပဲ တိုက်နိုင်စွမ်းရှိတာ... ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ဒီတိုက်ပွဲထဲ ဝင်ပါဖို့ ပြင်ထားပုံမရဘူး။"

အခြားသူများက စူးချန်ခုန်းဘက်သို့ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းရည်များကို သူတို့ သိကြသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက ကိုးနိုင်ငံတော်တွင် လျင်မြန်စွာ ထင်ရှားလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာမူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အစီအစဉ် မရှိပုံရသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင် အခြားသူများက ထပ်မံ ပဋိပက္ခမဖြစ်ဘဲ လက်လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသည်။ သူသည် သူခိုးကို မကြောက်သော်လည်း သူခိုး၏ တပ်မက်မှုကိုမူ ကြောက်ရသည်။

စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ၎င်းကို အချိန်ပြည့် စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ဤကိစ္စအတွက် လူအများကြီးကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုခြင်းလည်း မရှိပေ။ ဂိုဏ်းကြီးများမှ အစွမ်းထက်သူ အများအပြား ရောက်ရှိနေကြရာ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤသူများသည် ဝိညာဉ်သွေးကြောကို ရရှိရန်အတွက် အပြစ်မဲ့သူများကို မထိခိုက်သရွေ့ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကိုင်လိုက်တော့"

မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသော်လည်း အစွမ်းထက် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ရာနှင့်ချီ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရချိန်တွင် ၎င်း၏ အင်အားမှာ ထင်ရှားစွာပင် လျော့နည်းလာခဲ့ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမို တက်ကြွလာစေသည်။

"ဘုန်း"

နောက်ဆုံးတွင် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးမှာ အားကုန်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သား ကျသွားပြီး လုံးဝ မလှုပ်ရှားတော့ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သူမဆို မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို စုဆောင်းရန် ကြိုးပမ်းသူသည် စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။

နေရာတစ်ခုလုံး ထူးဆန်းစွာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... အားလုံးက ဒီလောက်တောင် ယဉ်ကျေးနေကြတာဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကိုပဲ ပေးလိုက်ပါလား။"

ထိုအချိန်တွင် လှောင်ပြောင်သံတစ်ခု လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အနက်ရောင် လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို လေထဲမှ ဆွဲယူသွားသည်။

ဝူးးးး

မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုသူ၏ ဆွဲယူမှုကြောင့် အလွယ်တကူပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပါသွားသည်။

"ဒီလူက ဘယ်သူမို့လို့... ဒီ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ဆွဲယူသွားနိုင်ရတာလဲ"

လူအများ၏ နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်သွားသည်။ မမြင်ရပါဘဲနှင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော သူမှာ မည်သူနည်း။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

ရွမ်းကျန့်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသည် စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိသူ ဖြစ်သည့်အတွက် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလုခံလိုက်ရသည်ကို လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ပြိုင်ဘက်၏ အစွမ်းမှာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ကြောင်း သိသော်လည်း သူ၏ ရွှေရောင် လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်ပြီး မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဖိချလိုက်သည်။

"ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေတာက ဘာကောင်းလို့လဲ။ ပုန်းမနေပါနဲ့... မျက်နှာပြလိုက်စမ်းပါ။ မင်းက ဒီလောက်တောင် ထူးချွန်တဲ့သူဆိုရင် ထွက်လာပြီး တွေ့ကြတာပေါ့။"

ရွမ်းကျန့်သည် လိမ်ကောက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ကြည့်၍ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုလည်း ကိုယ်ထင်ပြရတာပေါ့လေ။"

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရယ်မောသံ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်ကာ သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှသည်။

သို့သော် သူ အသုံးပြုခဲ့သည့် နည်းပညာမှာ မည်သို့မျှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သော အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး၏ နည်းပညာ ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူသား ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် စုရုံးနေသူများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အံ့ဩနေကြသည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို မမှတ်မိကြပေ။

"ဟင်"

သို့သော် ဤအနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူသားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်မှောင်များမှာ တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်သွားသည်။

ထိုသူ၏ ဖြစ်တည်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ စူးချန်ခုန်းကို အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူသားမှာလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိပုံရပြီး စူးချန်ခုန်းဘက်သို့ အံ့ဩစိတ်နှင့် စဉ်းစားတွေးတောသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ။"

ရွမ်းကျန့်သည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူသားကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ထိုသူထံမှ အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို မသိစိတ်က ခံစားမိသဖြင့် သူ မပေါ့ဆရဲပေ။ အခြားသူများမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော်က သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို ခုန်ကျစ်လို့ ခေါ်နိုင်တယ်" ဟု အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် လူသားက အနည်းငယ် ပြုံးကာ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

လူအများမှာ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်ပါလျက်နှင့် ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်တွင် မည်သူမှ မကြားဖူးသော နာမည်မျိုး ဖြစ်နေသည်။ ခုန်ကျစ်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးကို ကျွန်တော့်ဆီမှာပဲ ထားပေးကြဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်မှာပါ။"

သူ၏ အပြင်ပန်း ယဉ်ကျေးမှုများကြားမှ ခုန်ကျစ်၏ စကားမှာ လူအများ၏ ဒေါသကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူ၏ မောက်မာမှုမှာ ရှိနေသူအားလုံးကို မထီမဲ့မြင်ပြုနေသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။