အခန်း ၁၀၉၀

အခန်း (၁၀၉၀) ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာ ပြန်ပေါ်လာခြင်း။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတို့၏ ဘုရင်။ (၃)

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတို့၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန် ထိရောက်သဖြင့် ရွမ်းကျန့်က စူးချန်ခုန်းကို အကူအညီ တောင်းခံလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ညီလေးစူး၊ အစ်ကိုတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဒီမိစ္ဆာသားရဲကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က မူလဝိညာဉ် ကျောက်တုံးကို ညီလေးတစ်ယောက်တည်းပဲ ယူပါ။" ဟု ရွမ်းကျန့်က ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော် ဝင်ကူပေးမယ်။"

နောက်ဆုံးတွင် စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခုန်ကျစ်ကို အဆုံးစီရင်ပေးရန် သဘောတူလိုက်သည်။ ပထမအချက်မှာ လူသားနှင့် မိစ္ဆာသားရဲတို့မှာ ထာဝရရန်သူများဖြစ်ကြပြီး ဒုတိယအချက်မှာ စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်လည်း မိစ္ဆာသားရဲများအပေါ် အငြိုးရှိသည်။

သူ၏ မိတ်ဆွေကောင်းအချို့မှာလည်း မိစ္ဆာသားရဲတို့ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် 'နတ်ဘုရား စေတမန်' ၏ မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းခြင်း အခမ်းအနားကြောင့် ယခုကဲ့သို့ မိစ္ဆာကိုယ်ထည် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ ခုန်ကျစ်မှာ မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို ချေမှုန်းရန် စူးချန်ခုန်းမှာ တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အဖြေကြောင့် ရွမ်းကျန့်မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ စွမ်းအားနှင့် ဆန်းကြယ်နက်နဲသော စူးချန်ခုန်းတို့ ပူးပေါင်းလိုက်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲခုန်ကျစ်ကို မကြောက်ရတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသားရဲပုံစံကို ဖော်ထုတ်ထားသည့် ခုန်ကျစ်က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရွမ်းကျန့်ထံ ရောက်ရှိလာသည်။

လက်ဝါးကြီးမှာ လက်သီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်သို့ ဆောင့်ချလိုက်သည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် သာမန်ပုံပေါက်သော်လည်း ရွမ်းကျန့်မှာမူ အန္တရာယ်ရှိသော ခွန်အားကို ခံစားမိလိုက်ရသည်။ သူ မပေါ့ဆရဲပေ။ နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများမှာ ရွှေရောင်ဖြင့် တောက်ပလာပြီး ကောင်းကင်ကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်သည့် စွမ်းအားဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

လက်သီးနှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် ရွမ်းကျန့်မှာ ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ လေးလံစွာ နစ်ဝင်သွားပြီး ခုန်ကျစ်၏ လက်သီးမှာမူ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းထားကာ ထိမိသည့်နေရာတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

"ဘုန်း"

ထိမိသည့်အချိန်တွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသဖြင့် ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များမှာ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ လိပ်ဝင်သွားသည်။

ရွမ်းကျန့်မှာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ညည်းညူလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတင်းအကျပ် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာလည်း အနည်းငယ် မှိန်သွားသည်။

"ငါ... မင်းကို သတ်မယ်"

ခုန်ကျစ်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်ရယ်မောလိုက်ပြီး ရွမ်းကျန့် ပြန်လည် နာလန်ထူခွင့်မရစေရန် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဤနေရာရှိ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များထဲတွင် မဟာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ရွမ်းကျန့်သာလျှင် သူ့အတွက် အလေးအနက်ထားရမည့်သူ ဖြစ်သည်။

"ဟင်"

ရုတ်တရက် ခုန်ကျစ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသာမက အခြားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ရှူး"

အဝေးမှနေ၍ လှပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ရွှေရောင်အရှိန်အဝါဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော ဓားရှည်တစ်လက်မှာ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာပြီး ခုန်ကျစ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ထိုဓားချက်မှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး တားဆီး၍မရသော စွမ်းအားရှိသည်။ ခုန်ကျစ်မှာ အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် လက်မောင်းဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ဓားချက်ကြောင့် သူ၏ အစိမ်းရောင် အကြေးခွံများမှာ အက်ကြောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါ... မူလဝိညာဉ်လား။ ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်တယ်ပေါ့။"

ခုန်ကျစ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ကြည့်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်အနေဖြင့် သူ၏ မိစ္ဆာကိုယ်ထည်မှာ မသေနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသည်။ မူလဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ တုံ့ပြန်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း ယခု တိုက်ခိုက်သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်နေသည်။

"အဲ့ဒါ စူးချန်ခုန်းပဲ။ သူ လှုပ်ရှားလာပြီ။"

အခြားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များမှာလည်း စိတ်အားတက်ကြွသွားကြသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ခုန်ကျစ် အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားခြင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဘယ်လောက်တောင် ခိုင်မာသလဲဆိုသည်ကို သက်သေပြနေသည်။

"သတ်ပစ်"

စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်သောအခါ ရွမ်းကျန့်မှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ခုန်ကျစ်ကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ရွမ်းကျန့်နှင့် ခုန်ကျစ်မှာ သားရဲကြီးနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကြသည်။

"ဟင်းလင်းပြင် မိစ္ဆာ တိုက်ကွက်"

ခုန်ကျစ်မှာ လေထဲတွင် ခုန်ပျံကာ ရွမ်းကျန့်၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို စုတ်ပြဲသွားစေသည်။ သို့သော် ရွမ်းကျန့်မှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားသည်။

"ဝူး"

ခုန်ကျစ် နောက်တစ်ကြိမ် မတိုက်ခိုက်မီ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားပုံစံ မူလဝိညာဉ်မှာ ကန်းသတ္တု စွမ်းအင်များဖြင့် လွှမ်းခြုံကာ ခုန်ကျစ်ဆီသို့ ကျရောက်လာသည်။ ခုန်ကျစ်မှာ အကာအကွယ်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ဖန်တီးလိုက်ရသည်။

ရွမ်းကျန့်နှင့် စူးချန်ခုန်းတို့ ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ ခုန်ကျစ်မှာ ဖိအားများ တိုးလာပြီး ရှုံးနိမ့်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဘုန်း"

ရွမ်းကျန့်၏ အားပြင်းသော လက်သီးချက်မှာ ခုန်ကျစ်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားသဖြင့် သူ၏ ရင်ညွန့်မှာ ပြင်းထန်စွာ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။

"စူးချန်ခုန်းနဲ့ ရွမ်းကျန့်တို့က ဒီမိစ္ဆာသားရဲကို အနိုင်ရတော့မယ်"

ခုန်ကျစ်မှာ ပို၍ စိုးရိမ်လာသည်။

"သူ့ကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက်ကြေအောင် ဖျက်ဆီးပစ်"

ရွမ်းကျန့်က စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုက်ခိုက်နေပြီး စူးချန်ခုန်းနှင့် ပူးပေါင်းကာ ခုန်ကျစ်ကို တုံ့ပြန်ခွင့် မပေးတော့ပေ။

"ဟင်"

အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေသော်လည်း ရုတ်တရက် စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်သွားသူများ ရှိနေသည်။ ကောင်းကင်ယံကို တိမ်မည်းများ လွှမ်းခြုံထားပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးလောက်ရှိသော မျက်နှာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများမှာ သွေးနှင့် မီးတောက်များဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။ ပိန်းပိတ်အောင် ဖိအားပေးထားသည့် ခံစားချက်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။

"ဒါ... မိစ္ဆာနတ်ဆိုးလား။ မဟုတ်ဘူး... ဒါ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးပဲ။"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ သူ ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော 'နတ်ဘုရား စေတမန်' နှင့် ဆင်တူနေပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုမှ ဖြစ်လာပုံရသည်။ သူတို့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစမရှိတော့သည့်အလား စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ ခံစားချက်များ တိုးဝင်လာတော့သည်။