အခန်း ၁၀၉၂

အခန်း (၁၀၉၂) ရှေးဟောင်း မဟာသူတော်စင် ကိုးပါး။ သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး။ (၂)

မိုင်တစ်ထောင်နီးပါး ပတ်ပတ်လည်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိတော့ဘဲ သွေးရဲရဲတို့သာ စီးဆင်းနေသည်။ ခဏတာမျှပင် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေခဲ့သော နေရာမှာ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးရဲ့ စွမ်းအားပဲ။ သူတို့က နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဆင်းသက်လာသူတွေ၊ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စေတမန်တွေပဲ" ခုန်ကျစ်မှာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ငရဲခန်းကဲ့သို့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတို့၏ စွမ်းအားကို အံ့အားသင့် ရင်သပ်ရှုမော ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အနိုင်ယူနိုင်သည့်တိုင် သတ်ဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။ သူတို့မှာ ပို၍ပင် သန်မာလာဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟင်"

မကြာမီပင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ခုန်ကျစ်မှာ တစ်ဖက်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အချိန်များ နောက်ပြန်လှည့်နေသကဲ့သို့ သွေးများမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းကာ အသားအရည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်တည်လာပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ပုံစံ ပေါ်လာသည်။

"ကျန်တဲ့လူတွေ အကုန်သေကုန်ပြီလား" စူးချန်ခုန်းမှာ ဖျော့တော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့်ပင် မိုင်ပေါင်းများစွာ သွေးချောင်းစီးသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သာ မိစ္ဆာကိုယ်ထည်နှင့် မသေနိုင်သော အစွမ်းမရှိပါက ထိုဖိအားကြောင့် အသက်ပျောက်သွားမည်မှာ သေချာပါသည်။ ရွမ်းကျန့်အပါအဝင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ ဤကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှာ သူတို့ မယှဉ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

"ဒါ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေရဲ့ စွမ်းအားလား။ တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။" စူးချန်ခုန်းမှာ ယခင်က နတ်ဘုရား စေတမန်တစ်ဦးကို တွေ့ဖူးသော်လည်း ယခု သွေးမိစ္ဆာမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်မြင့် သတ္တဝါဖြစ်သည်။

"မင်းလို လူငယ်လေးက တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ... မိစ္ဆာကိုယ်ထည် ပိုင်ဆိုင်ထားပေမဲ့ ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်ရဲတာလား။" ခုန်ကျစ်မှာ စူးချန်ခုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မိစ္ဆာကိုယ်ထည်ဖြစ်ပေမဲ့ သူရဲ့ ဝိညာဉ်ကတော့ လူသားပဲ... မိစ္ဆာအသွင်ပြောင်းခြင်း အခမ်းအနားမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားတဲ့ပုံပဲ။" သွေးမိစ္ဆာကလည်း စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ အရေးကြီးသော ကိစ္စများကြောင့် စူးချန်ခုန်းကို လေ့လာနေရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ချေမှုန်းပစ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"သေစမ်း... ဒီကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အနိုင်ရဖို့ လမ်းစမရှိဘူး။ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး မူလဝိညာဉ်နဲ့ ထွက်ပြေးဖို့ပဲ..." စူးချန်ခုန်းမှာ အလွန်တရာ စိတ်ပူပန်နေပြီး လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေနေသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် သွေးမိစ္ဆာ၏ အာရုံမှာ စူးချန်ခုန်းထံမှ လွဲသွားသည်။ ကောင်းကင်မှ မိုးရေစက်များ ကျလာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုမိုးရေစက်များမှာ ကြည်လင်နေပြီး ကြီးမားသော အသက်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုမိုးရေစက်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ ပျက်စီးနေသော မြေပြင်မှာ အသက်ဝင်လာပြီး သေဆုံးသွားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပိုင်းအစများမှာလည်း ပြန်လည် စုစည်းကာ အသက်ဝင်လာကြသည်။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ သေသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။"

ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါ မဟာနတ်ဘုရား စွမ်းအားလား။ ဒီစွမ်းအားက... အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်သွေးကြောကြီးထဲကလာတာလား။" စူးချန်ခုန်း၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဝေးရှိ ဝိညာဉ်သွေးကြောဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အများအပြားကို ပြန်လည် အသက်ရှင်စေခဲ့သည့် 'ဝိညာဉ်မိုး' သည် ထိုထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်သွေးကြောအတွင်းမှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိလိုက်သည်။

"သွေးမိစ္ဆာ... လောကရှိ သတ္တဝါတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်ဆိုတာ ရှိကြတာပဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သတ်ဖြတ်ချင်နေရတာလဲ။"

ထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်သွေးကြောအတွင်းမှ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်သွေးကြော၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အဲဒီ ထူးခြားလှတဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောထဲမှာ လူရှိနေတာလား။ ငါတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာ... သူလား။"

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများမှာ ဝေဝါးသွားကြသည်။ ထိုထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်သွေးကြောမှာ သူတို့ ဤနေရာသို့ ရောက်လာရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် လူတစ်ဦး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထိုသူက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။ သူသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေနေသော သိုင်းပညာရှင် ရာပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဤသို့သော အစွမ်းမှာ ကြားဖူးနားဝ မရှိသည့်အရာပင် ဖြစ်သည်။

"ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်... မင်းပဲပေါ့လေ လူအိုကြီး" သွေးမိစ္ဆာက သူ၏ အသံကို ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်..

ဤနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ "ရှေးဟောင်း မဟာသူတော်စင် ကိုးပါးထဲက တစ်ပါးလား။ ဒီအဘိုးကြီးက ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်လား။"

"ရှေးဟောင်း မဟာသူတော်စင် ကိုးပါးဟာ ပြန်လည် မွေးဖွားဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ဒီအဘိုးကြီးက ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဖြစ်နေတာလား။"

ရွမ်းကျန့်နှင့် အခြားသူများမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။ ရှေးဟောင်း မဟာသူတော်စင် ကိုးပါးမှာ လူသားတို့၏ အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

သွေးမိစ္ဆာကိုယ်တိုင်က သူ့ကို ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်ခြင်းမှာ ထိုအဘိုးကြီးမှာ ရှေးဟောင်း မဟာသူတော်စင်တစ်ပါး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။