အခန်း ၁၀၉၅

အခန်း (၁၀၉၅) သူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော တောက်ယင်ကျင့်စဉ်နှင့် အဆုံးမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်။ (၁)

"ညီလေးစူး၊ ခုနက ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တစ်ချိန်ချိန်မှာ အတူတူ သောက်ကြတာပေါ့။" ရွမ်းကျန့်က စူးချန်ခုန်းဆီ လာရောက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။" စူးချန်ခုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ မငြိမ်သက်သေးသဖြင့် ရွမ်းကျန့်နှင့် စကားအများကြီး မပြောဖြစ်ပေ။

ထိုနေရာတွင် စုဝေးနေကြသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များမှာလည်း အသီးသီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သွေးမိစ္ဆာနှင့် ခုန်ကျစ်တို့မှာ ဧကရာဇ်ကျန်းတို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ အခြေအနေ မကောင်းမှန်း သိ၍ ကြိုတင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သို့ ချက်ချင်း ပြန်မသွားဘဲ တိုက်ပွဲကြောင့် ပျက်စီးနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ ခေတ္တ ဆက်နေလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ငါ့အတွက်တော့ လက်လှမ်းမမီနိုင်သေးတဲ့ အမြင့်တွေပဲ။ ငါလုပ်နိုင်တာက တစ်ဆင့်ချင်းစီ သန်မာအောင် ကြိုးစားပြီး တစ်နေ့ကျရင် သူတို့နဲ့ တန်းတူအဆင့်ကို ရောက်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ။" စူးချန်ခုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် တိုးမြှင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကို ယူသွားခဲ့ပေမယ့် ဒီမြေပြင်မှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုတွေ ရှိနေသေးတယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနေရာမှ ထွက်မသွားဘဲ ခြေနှစ်ဖက်ကို ခွေယှက်ထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှိနေလိုက်သည်။ သူသည် ဤမြေပြင်အပိုင်းအစကို သေချာစွာ လေ့လာလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထူးခြားလှသော မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောသည် စူးချန်ခုန်းအား စိတ်ကူးဉာဏ်အချို့ ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းကို သေချာစွာ လေ့လာနိုင်ပါက သိသာထင်ရှားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ထိုနေရာတွင် ထိုင်ရင်း စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်သည် လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။

အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများက ဖမ်းယူထားသည်။ မြေဆီလွှာနှင့် မြေပြင်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အရိပ်အယောင်များကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်။ ၎င်းတို့မှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ယက်ကန်းဖြင့် ရက်လုပ်ထားသည့် ပိုးချည်မျှင်များကဲ့သို့ပင်။

ယခင်က သူ သေချာစွာ လေ့လာခဲ့ဖူးသည့် ထူးခြားလှသော မဟာဝိညာဉ်သွေးကြော၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးများပမာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

မဟာဝိညာဉ်သွေးကြော ကိုယ်တိုင်မှာ အသက်ရှိသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းပြီး သန့်စင်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤသဘောတရားမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်သွေးကြောများနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားလှသည်။

ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေရင်း ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခု မွေးဖွားလာပုံကို စူးချန်ခုန်း မြင်တွေ့နေရသယောင် ဖြစ်သည်။ သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမျှင်ပေါင်းများစွာသည် အထူးခြားဆုံးသော မြေနေရာတွင် စုစည်းလာကြသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤစွမ်းအင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ပွတ်တိုက်လာကြသည်။ ၎င်းမှာ ကျောက်မီးသွေးမှ စိန်ဖြစ်လာသည့်ဖြစ်စဉ်နှင့် ဆင်တူကာ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်ပြီး ပြောင်းလဲခြင်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာမြင့်လာပြီးနောက် ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုပြီးတစ်ခု မွေးဖွားလာကြသည်။ အကယ်၍ ဤလောကသည် အသက်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖြစ်ပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် အရိုးနှင့် အသားဖြစ်ပြီး အပင်များသည် အမွေးအမျှင်များ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဝိညာဉ်သွေးကြောများသည် သူ၏ သွေးကြောများဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာမူ သူ၏ သွေးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းတွင် ယခုအခါ စွမ်းရည်တန်ဖိုး အမှတ် (၄၀၀) ကျော် ရှိနေသည်။ သူ၏ ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ အနည်းငယ်သော အရိပ်အယောင်မှ နက်နဲမှုကို မြင်နိုင်ပြီး စိတ်ကူးဉာဏ် အပိုင်းအစလေးမှပင် ကြီးမားသော နားလည်မှုကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်သည့် ရှားပါးပြီး ထူးချွန်လှသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့... တကယ်လို့သာ ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာကို လူပုံသဏ္ဍာန်ရှိတဲ့ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အဆုံးမရှိ ဖြစ်မသွားဘူးလား။" စူးချန်ခုန်းမှာ မိမိဘာသာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပိုင်ဆိုင်သည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ပင် ဖြစ်ပါစေ မိမိ၏ ခွန်အားတွင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိမြဲပင်။

တစ်ချိန်ချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ခွန်အားများ ကုန်ခန်းသွားပါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုရန် ခက်ခဲလာမည် ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော မူလစွမ်းအင်ဖြစ်စေ၊ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အခြားသော စွမ်းအင်မျိုးဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှ သန့်စင်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ဆုံးခြင်းမရှိဘဲ အဆုံးမရှိ ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက မည်မျှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းမည်နည်း။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက မည်သည့်နည်းစနစ်ကိုမဆို စွမ်းအင်ကုန်ခန်းမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် အကယ်၍သာ မိမိကိုယ်ကို ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခု၊ ထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းလှသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆိုရင် စမ်းကြည့်တာပေါ့..."

စူးချန်ခုန်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သဘာဝကျသော စည်းချက်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေသည့် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဤတောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို စူးချန်ခုန်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် (၁၁) ဆင့်မြောက်အထိ ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူမှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ၏ စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့စဉ်က အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

တောက်ယင်ကျင့်စဉ်သည် စူးချန်ခုန်း၏ သိုင်းပညာနှင့် ကျင့်စဉ်များထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့်သာ သက်ဆိုင်ပြီး ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက်မူ လုံးဝမသင့်လျော်ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစေပြီး မိမိကိုယ်ကို လူပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဖြစ်သည်။

"မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောရဲ့ တည်ဆောက်ပုံကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး အနီးကပ် လေ့လာကြည့်ရမယ်။"

ခဏတာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မြေပြင်ရှိ ဝိညာဉ်သွေးကြောများ၏ နက်နဲမှုများကို အနီးကပ် လေ့လာရန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကို ဖယ်ရှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းတွင် မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုးစေ့ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်သွေးကြောအပါအဝင် မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ် သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုကိုမဆို ပုံရိပ်ဖော်ပေးနိုင်သည်။

ဝူး

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ကူးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏နှလုံးသားရှိ သုံးမြောင့်ဖန်တုံးပုံစံ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုးစေ့ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ သူ၏စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။ လေထုထဲတွင် ဟူးဟူးမြည်သံများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမမှန်ချပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအလင်းနှင့် အရိပ်များအတွင်း၌ မိုင်ပေါင်း (၁,၀၀၀) ကျော် အထိ ကျယ်ပြောလှသော ဧရာမအရာကြီးတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ လွင့်ပျံနေသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေသည်။

မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြင့် ဖော်ဆောင်လိုက်သော ဤမဟာဝိညာဉ်သွေးကြောသည် ယခင်ကအတိုင်း တည်ဆောက်ပုံခြင်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုကိုး... မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ စုစည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အပေါ်ယံသက်သက်ပဲ။ ဒီထူးခြားလှတဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ ရွေ့လျားနေတဲ့ အမျှင်တွေနဲ့ သွေးကြောတွေကပဲ အနှစ်သာရ။ အဲဒါကပဲ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် ဝိညာဉ်သွေးကြောကို သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း နားလည်လာသည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဒီလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွေးကြောမျိုးတွေကို ပုံဖော်နိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ်... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်စီးကြောင်းတွေကို ဒီလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွေးကြောတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မလား။"

စူးချန်ခုန်း၏ အတွေးများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားနေပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေများကို တွေးတောကာ စတင် စမ်းသပ်ကြည့်တော့သည်။

ဝူးရှ်

စူးချန်ခုန်းက တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်နေသည်။ သူသည် အမြဲတစေ ဆင်ခြင်တွေးတောပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နေကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝတရားနှင့် ပိုမိုလိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်စေရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကို ပြောင်းလဲနိုင်ရန် လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။