အခန်း ၁၀၉၀

အခန်း ၁၀၉၀ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူအား တိုက်ခိုက်ခြင်း

ရှေးဟောင်း အသံကြီး စကားပြောဆိုပြီးဆုံးသွားသည့် ခဏ၌ စုမင်၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူသည်လည်း ရေတွင်းထဲမှ လမင်းကို ဆယ်ယူနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သေစေနိုင်လောက်သော ပျက်စီးခြင်း စွမ်းအား တစ်ခုက နဂါးငွေ့တန်းကြီး အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

​ထိုနယ်မြေအတွင်းရှိ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် ဝိညာဉ်များမှာ ထိုပညာရပ်ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတော့သည်။

​ဤရလဒ်များကို ပြောင်းလဲရန် သူ့အတွက် မည်သည့် နည်းလမ်းမျှ မရှိတော့သည်အား စုမင် မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ဝန်းရံထားသော နယ်မြေထဲမှ အပြင်သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်သွားခဲ့သည်။

​မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ တုန်ရီနေကာ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်ပသို့ ဝိညာဉ်များ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ခံနေရသော နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးကြားတွင် သူ့ပုံစံမှာ အလွန် ထင်ရှားနေခဲ့သည်။ အင်မော်တယ် မဟာမိတ် အဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူများက သူ့ကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားကြသည်။

​သို့သော်လည်း သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ စုမင်က သူ့စွမ်းအား အများစုကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သူ့အလျင်မှာ အလွန် မြန်ဆန်သွားပြီး မျက်လုံးကြီးများ ရှိရာကို ကျော်လွန်ကာ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ ရပ်နေသည့် နဂါးငွေ့တန်းကြီး အထက်ရှိ နေရာဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

​ခေါင်းစွပ်အောက်ရှိ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူ့နတ်ဘုရား စွမ်းရည်ကို မမှုဘဲ လွတ်ကင်းနိုင်သူ တစ်ယောက် ရှိနေမည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြန့်ထွက်လာသော အရှိန်အဝါကလည်း သူ့ကို သေခန်းပြတ် ရန်သူ တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားသွားရစေသည်။

​ဤအဖြစ်အပျက်များက အချိန်အကြာကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အလွန် လျင်မြန်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ စုမင် တဟုန်ထိုး ထွက်လာသည့် ခဏ၌ သူသည် ညာလက်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်က ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်းကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

​ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်သည် အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စုမင်၏ အလျင်ထက် ပိုမြန်သော နှုန်းဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးခွဲကာ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုသူသည် နောက်သို့ တစ်လှမ်းမျှ ဆုတ်မသွားခဲ့ဘဲ ညာလက်ဖြင့် လမင်းကို ဆယ်ယူနေသည့် လုပ်ရပ်အား ရပ်တန့်လိုက်ကာ ဘယ်လက်ကို မြှောက်၍ ပြေးဝင်လာသော ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

​"ရပ်စမ်း"

​သူက စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ဆိုလိုက်သော်လည်း ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်မှာ မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်က ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည့်အလား သူနှင့် ဆယ်ပေအကွာတွင် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ လှံရှည်မှာ လက်တစ်လုံးမျှပင် ရှေ့သို့ ဆက်မရွေ့နိုင်တော့ချေ။

​ဤမြင်ကွင်းကြောင့် စုမင်၏ နှလုံးသား တစ်ဖန် တုန်ရီသွားရပြန်သည်။ သို့သော် သူသည် အရှိန်လျှော့မသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ အနီးသို့ ကပ်သွားပြီး ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ လျင်မြန်သော လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

​ချက်ချင်းပင် စုမင်၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ နဂါးငွေ့တန်းကြီး ပုံပျက်သွားကာ နိယာမများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူအား တိုက်ခိုက်ရန် ဧရာမ လက်သီးကြီး တစ်လုံး၏ ပုံရိပ်အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​"နောက်ထပ် အရိုင်းအစိုင်း စွမ်းအားတစ်ခုပဲ"

​ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူက စကားပြောနေစဉ် ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ စုမင်ဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ အဖိုးအို၏ လက်သီးကဲ့သို့ပင် ထိုလက်သီး ပုံရိပ်ကြီးမှာလည်း ချက်ချင်း ပျက်သုဉ်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စုမင်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များက ထိုအရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ အဖိုးအိုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။ သူ့လက်သီး ပျက်သုဉ်းသွားသော်လည်း ထိုပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ ချက်ချင်း တဟုန်ထိုး ထွက်လာခဲ့ပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ထိုးချလိုက်သည်။

​ထိုခဏ၌ပင် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဘယ်လက်ကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ပေပေါင်းများစွာ ကွာဝေးနေသော်လည်း သူ့လက်ချောင်းနှင့် စုမင်၏ လက်သီးတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်သို့ တစ်ချိန်တည်းပင် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

​ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ လေထုထဲသို့ ထိုးတက်သွားသည်။ စုမင်မှာ သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူ့လက်သီးမှာ မမြင်ရသော အတားအဆီး တစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

​ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူသည်လည်း တုန်ခါသွားပြီး နောက်သို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။ ရေတွင်းထဲမှ လမင်းကို ဆယ်ယူနေဆဲ ဖြစ်သော သူ့ညာလက်ထဲရှိ ပညာရပ်မှာ ဆန္ဒမပါဘဲ ရပ်စဲသွားခဲ့ရပြီး သူသည်လည်း သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

​"တုန်ခါခြင်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစပဲ" ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ အသံထဲတွင် မယုံနိုင်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

​စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ တောက်ပနေသည်။ သူက ရှေ့သို့ တစ်ဖန် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီးနောက် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ နဂါးငွေ့တန်းကြီးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

​"ကျောက်ပြိုခြင်း"

​စုမင်က ညာလက်ညှိုးဖြင့် ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည့် ခဏ၌ နဂါးငွေ့တန်းကြီး ပုံပျက်သွားကာ ဧရာမ ဥက္ကာပျံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ အောက်သို့ တဟုန်ထိုး ဆင်းသက်လာကြပြီး တစ်ခုစီတိုင်းတွင် စုမင်၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော အားကောင်းသည့် ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းတံပိုးများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဥက္ကာပျံ ရာပေါင်းများစွာသည် နဂါးငွေ့တန်းကြီးထဲသို့ တစ်ပြိုင်တည်း ဆင်းသက်လာကြသည်။

​ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူက နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

​"ရပ်စမ်း"

​ဥက္ကာပျံကြီးများမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားပြီး ဆက်လက် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူသည် လက်ဖြင့် လက်ဟန်တစ်ကွက်အား လျင်မြန်စွာ ဖော်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဆယ်ချောင်းလုံးကို ယှက်ကာ ရှေ့သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး နဂါးငွေ့တန်းကြီးထဲရှိ ဟနေသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီး တစ်ပေါက်ကဲ့သို့ပင် စုမင်ကို ဝါးမျိုရန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

​စုမင်သည် နောက်သို့ မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးသွားခဲ့သည်။ သူ ထိုပါးစပ်ပေါက်ကြီးနှင့် နီးကပ်သွားသောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် အလင်းများ လွှမ်းခြုံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​စစ်မြေပြင် တစ်ပြင်လုံးမှာ ချက်ချင်း အမည်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ ပါးစပ်ပေါက်ကြီးမှာ အေးခဲသွားပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူသည်လည်း တုန်ခါသွားကာ သွေးများ ထပ်မံ အန်ထုတ်လိုက်ရပြန်သည်။ သူက လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားရင်း မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

​"သခင်ကြီး ကုန်းမော့ရဲ့ အရောင်ငါးမျိုး နတ်ဘုရား အလင်း။ မ... မင်းက..."

​နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသော ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူသည် ရေတွင်းထဲမှ လမင်းကို ဆယ်ယူခြင်း ပညာရပ်အား ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းမထားနိုင်တော့ချေ။ သူ ဆုတ်ခွာသွားစဉ် နဂါးငွေ့တန်းကြီး တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ အောက်ဘက် ဧရိယာရှိ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ အပေါ်မှ လမင်း အမှတ်အသားများ ချက်ချင်း မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများက သတိပြန်လည်လာကြောင်း ပြသနေသော်လည်း သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ အင်မော်တယ် မဟာမိတ် အဖွဲ့၏ လွင့်လူးနေသော သွေးရောင် အလံများအောက်ရှိ အခွင့်ကောင်းယူ တိုက်ခိုက်လာသူများ သယ်ဆောင်လာသည့် ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ သတ်ဖြတ်မှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

​ထိခိုက်ကျဆုံးမှု အရေအတွက်မှာ အလွန် ဆိုးရွားသည်။ သတိပြန်လည်စ ပြုနေဆဲဖြစ်သော နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ ပြန်လည်၍ပင် မခုခံနိုင်ကြချေ။ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ သူတို့ဘက်တွင် သေဆုံးမှုများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ သွေးညှီနံ့များက နဂါးငွေ့တန်းကြီး၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သော်လည်း မကြာမီတွင် သူတို့ တဖြည်းဖြည်း သတိအပြည့်အဝ ပြန်လည်လာသည်နှင့်အမျှ စစ်မြေပြင်ကြီးမှာ အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ပွဲအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

​ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ နောက်သို့ ဆုတ်သွားသောအခါ သူ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော ခေါင်းစွပ်မှာ ကျွတ်ကျသွားပြီး ရှေးဟောင်း မျက်နှာ တစ်ခုကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ သူ၏ ချိုင့်ဝင်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံနိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ စုမင်အား စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ သူ့ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်အား ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

​"မင်းက ရေတွင်း ဖြစ်လာရမယ်"

​အလင်းစက် နှစ်စက်က စုမင်၏ ပတ်လည်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေတွင်း တစ်တွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အလား သူ့ကို ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။

​"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က လမင်း ဖြစ်လာရမယ်"

​လမင်း၏ အမှတ်အသားက စုမင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာက သူ့ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခံရသည့်အလား အလွန် နက်ရှိုင်းလှသည်။

​"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သုံးပြီး ရေတွင်းထဲကနေ လမင်းကို ငါ အခု ဆယ်ယူမယ်" ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် ညာလက်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို ပြန့်နှံ့သွားနိုင်သည့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခုကို စုမင် တစ်ဦးတည်း အပေါ်သို့သာ သူ အာရုံစိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး စုမင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ပြန်လည်ခုခံရန် ခက်ခဲသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ် ပြင်ပသို့ ဆွဲထုတ်နေကြောင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားနေရသည်။ တစ်ချိန်တည်းပင် သူ့ပတ်လည်၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော စက်ဝိုင်းကြောင့် နံနက်ခင်း တာအိုလောကနှင့် သူ့အကြား ချိတ်ဆက်မှုမှာ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားကြောင်းကိုလည်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

​ဤသည်ကား သူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသေးသော စွမ်းအား တစ်ခုဖြစ်ပြီး ယင်း၏ မူလအစကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါမှုများကြားမှ ဝိညာဉ်သည် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ စုဆောင်းရောက်ရှိလာပြီး လမင်း အမှတ်အသားထဲမှနေ၍ အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံရတော့မည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူ ပြုလုပ်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြင်ပကမ္ဘာရှိ ကျင့်ကြံသူ သန်းဆယ်ချီမှ မြင်တွေ့နိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်ကား စမ်းသပ်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

​သူ့မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်နှင့် မဟာ အမှောင်ထု အလင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လောကကြီး မှောင်မိုက်သွားသည့် ခဏ၌ စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ စွမ်းအားကို မထိတွေ့နိုင်သကဲ့သို့ ယင်းကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် နည်းလမ်းလည်း မရှိနိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း သူ့ဝိညာဉ်ထဲတွင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစ တစ်ခု သဘာဝအလျောက် ရှိနေပေသည်။

​'အသက် ပျက်စီးခြင်း'

​စုမင်က ဤနတ်ဘုရား အသိစိတ်ကို ရှေ့သို့ စေလွှတ်လိုက်သည့် ခဏ၌ သူ့ဝိညာဉ်ထဲရှိ အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့မှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုက စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တွားသွား ထွက်ပေါ်လာသော ရေတွက်မရနိုင်သည့် သစ်ကိုင်းများ အသွင်ဖြင့် သူ့အပေါ်သို့ ရောင်ပြန်ဟပ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ထွက်သွားစဉ် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ အသုံးပြုခဲ့သော စွမ်းအားနှင့် မျက်မြင်မရသော ပုံစံမျိုးဖြင့် ဝင်တိုက်မိသွားပုံရသည်။

​ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး စုမင်သည် ခေါင်းထဲ၌ စူးရှသော နာကျင်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခေါင်းထဲသို့ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု တွားသွား ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ထိုနေရာတွင် စကားလုံး နှစ်လုံးတည်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။

​"ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစ"

​ထိုစကားလုံး နှစ်လုံး သူ့ခေါင်းထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည့် ခဏ၌ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ ရေတွင်းထဲမှ လမင်းကို ဆယ်ယူခြင်း စွမ်းအားမှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူ့ပတ်လည်ရှိ စက်ဝိုင်းမှာလည်း တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ ကြေမွသွားခဲ့တော့သည်။

​ဤမြင်ကွင်းက အဝေးရှိ ဧရာမ ဘီလူးကြီး၏ မျက်လုံးများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အံ့သြမှု အရိပ်အယောင် တစ်ခုက မျက်လုံးများထဲ၌ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသော်လည်း နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူကို ကူညီရန် စဉ်းစားနေသည့် ရည်ရွယ်ချက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြသခဲ့ချေ။ ဤသည်ကား သူတို့ တစ်နေရာတည်းမှ လာကြသည် ဆိုသော်လည်း တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး သင့်မြတ်မှု မရှိကြကြောင်း ပြသနေသော သိသာသည့် လက္ခဏာ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

​စုမင် ထိုစက်ဝိုင်းထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသည့် ခဏ၌ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူက သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ နောက်ဆုတ်သွားစဉ် မျက်လုံးများထဲ၌ ကြမ်းတမ်းသော အလင်းတန်း တစ်ချက် တောက်ပသွားပြီး ညာလက်ကို မြှောက်ကာ စုမင်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

​"ရပ်တန့်ခြင်း ပညာရပ်" ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

​ဤသည်က ယခင်က ဘဝမတရားခြင်း လှံရှည်ကို အေးခဲသွားစေပြီး ဥက္ကာပျံများအား နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သော ပုံစံများနှင့် ကွာခြားနေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက စုမင် အပေါ်သို့ ပညာရပ်၏ အမည်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ပညာရပ်၏ စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလာမည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

​စုမင်မှာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် သူ့ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်က ရွှံ့နွံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူ့စွမ်းအားများပင်လျှင် အေးခဲသွားမည့် လက္ခဏာများ စတင် ပြသလာခဲ့သည်။

​ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူက ဤပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်သည်အား စုမင် မြင်တွေ့ရခြင်းက ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ရသောအခါမှသာ ယင်း၏ စွမ်းအားနှင့် အံ့ဖွယ်ကောင်းမှုအား သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

​စုမင် ရပ်တန့်သွားသည့် ခဏ၌ပင် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူက ကြမ်းတမ်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နဖူးကို ညာလက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

​"ရေဟာ သက်ရှိအားလုံးရဲ့ မူလအစပဲ။ ငါ နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့တာက ရေရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစပဲ။ အခု ရေကို သုံးပြီး မင်းကို ငါ သတ်မယ်" သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူသည် စုမင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်က ချက်ချင်း ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီး တစ်လှိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ့ပတ်လည်ရှိ ပေရာပေါင်း ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော စက်ဝိုင်းပုံစံ ဧရိယာကြီးက ကျယ်ပြောသည့် သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယင်းက ဟိန်းဟောက်ကာ ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးပေါ်ရှိ အဖိုးအို၏ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာကြီးနှင့်အတူ စုမင်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

​စုမင်၏ နှလုံးသား တုန်ရီသွားသည်။ သူ မည်မျှပင် ရုန်းကန်နေစေကာမူ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်ရရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ အဖိုးအို ဖန်တီးထားသော သမုဒ္ဒရာကြီး သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဤနတ်ဘုရား စွမ်းရည်မှာလည်း သူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော ပညာရပ်များထဲမှ အခြား တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး သူ့စိတ် အတွင်း၌ ကြီးမားသော အန္တရာယ် ခံစားချက် တစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြမ်းတမ်းသော အကြည့်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

​"မကျေမချမ်းဝေ... နိုးထလာခဲ့တော့။ ငါ့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးစမ်း"

​ဝုန်း...

​စုမင်၏ ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မကျေမချမ်း မီးတောက် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်လှိုင်း ပြန့်ထွက်လာပြီး ကတိတည်ရန်အတွက် သူ့ကိုယ်စား ဖျက်ဆီးခြင်း တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုအား စုမင် ဝင်ရောက် ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် စုမင်၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေခဲ့သော မြင်းနက်ကြီး မကျေမချမ်းဝေသည် မီးပင်လယ်ကို နင်းကာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့နဂါးခေါင်း နှစ်လုံးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် စုမင်ဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာနေသော သမုဒ္ဒရာကြီးဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

​ဤသည်ကား မီးနှင့် ရေ၊ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူနှင့် မကျေမချမ်းဝေတို့ကြားမှ တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်တော့သည်။

​