အခန်း ၁၀၉၁

အခန်း ၁၀၉၁ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစ စွမ်းအားဆိုသည်မှာ သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ မဟာ စကြဝဠာမှ မဟုတ်သော ကျင့်ကြံသူများသာ သိရှိသည့် စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သည်။ ထိုသည်က နိယာမများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသော အခြားအဆင့် တစ်ဆင့်မှ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ စုမင်သည် ယင်းကို နားမလည်ခဲ့ချေ။ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် ယခုမတိုင်မီက ထိုစွမ်းအားနှင့် တစ်ခါမျှပင် ထိတွေ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

​သို့သော်လည်း ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစ စွမ်းအားက စုမင်အား ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ဇုန်ထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းပင် ထိုသမုဒ္ဒရာကြီးမှာ အလွန်တရာ စစ်မှန်နေကြောင်းကိုလည်း သူ ခံစားမိလိုက်သည်။ ဤသည်ကား နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် စစ်မှန်သော သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်စင်းအလားပင်။

​ရပ်တန့်ခြင်း ပညာရပ်ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးခဲနေရရုံမက ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံပင်လျှင် အေးခဲသွားခဲ့ရသည်။ ထိုထူးဆန်းသော ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူအား ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေရစဉ် စုမင်သည် အရာအားလုံးက သူ့အတွက် အဟန့်အတား ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ စုမင်အပေါ် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ အံ့အားသင့်မှုက ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူအပေါ် စုမင်၏ အံ့အားသင့်မှုထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သော်လည်း စုမင်သည် ထိုသူအား ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအဖြစ် ယူဆထားဆဲပင်။ သို့သော်လည်း သူ့ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းက ယခုတစ်ကြိမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ချေ။

​သူသည် မာန်နယ်မြေတွင် ရှိနေစဉ်က ရှာမန်များနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရစဉ်တုန်းကလည်း ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်တုန်းက ရှာမန်တို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ သူတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။ သူနှင့် တိုက်ခိုက်ကြစဉ် သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပြောင်းလဲမှုများစွာ ရှိနေခဲ့ရာ မာန်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ စုမင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က သူတို့ထက် အနည်းငယ် မြင့်မားနေခဲ့လျှင်ပင် အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆလိုက်ရုံဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားနိုင်သည်။

​ထိုခဏ၌ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ ဖန်တီးထားသော ပြေးဝင်လာသည့် သမုဒ္ဒရာကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် စုမင်၏ စိတ်ထဲသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသောအရာမှာ မကျေမချမ်းဝေပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအတွေးက နတ်ဘုရား အသိစိတ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မကျေမချမ်းဝေ ပေါ်ထွက်လာသည့် ခဏ၌ပင် မီးတောက်မီးလျှံများမှာ ဟိန်းဟောက်လျက် ပတ်ဝန်းကျင် နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ မကျေမချမ်းဝေသည် အနက်ရောင်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နဂါးခေါင်းနှစ်လုံးဖြင့် မီးပင်လယ်ထဲမှ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်ကာ သူ့ရှေ့ရှိ ကျယ်ပြောသော သမုဒ္ဒရာကြီးဆီသို့ ချီတက်သွားတော့သည်။

​သို့သော်လည်း မကျေမချမ်းဝေမှာ အရှင်သခင် နယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။ ၎င်းက ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ ရေကောင်းကင်ဘုံ မူလအစဖြင့် ဖန်တီးထားသော သမုဒ္ဒရာကြီးကို အနည်းငယ်မျှသာ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမည်။ သို့သော်လည်း ယင်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ မီးဓာတ်ဖြစ်ပြီး ရေကောင်းကင်ဘုံ မူလအစကို ဆန့်ကျင်ရန် သဘာဝအလျောက် မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှ မကျေမချမ်းဝေသည် ရိုးရိုးစင်စစ် အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ သက်ရှိတစ်ကောင်မျှသာ မဟုတ်ချေ။ သူက ရှေးဟောင်းဝေ နိုင်ငံမှ ကျင့်ကြံသူ အားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့စဉ်က စုစည်းမိသွားခဲ့သော အဆုံးမရှိသည့် နာကြည်းမှုများ၏ ရုပ်လုံးပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

​ရှေးဟောင်းဝေ နိုင်ငံတော်ကြီး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော ဤခေတ်တွင် မကျေမချမ်းဝေကို ရှေးဟောင်းဝေ တည်ရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည့် တစ်ဦးတည်းသော သက်ရှိအဖြစ် သက်မှတ်နိုင်သည်။

​ဝုန်း...

​မီးနှင့် ရေတို့ ဝင်တိုက်မိကြသည်။ မီးပင်လယ်နှင့် ကျယ်ပြောသော သမုဒ္ဒရာကြီးတို့ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ကြရာ နဂါးငွေ့တန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည့် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ထိုအသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ မကျေမချမ်းဝေ၏ မီးပင်လယ်ထဲတွင် ရေတွက်မရနိုင်သော ပုံပျက်ပန်းပျက် ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုပုံရိပ်များမှာ ဝေဝါးနေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့ရသော်လည်း သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်များထံမှ ပြန့်ထွက်လာသော ထူထပ်သည့် နာကြည်းမှု လှိုင်းတံပိုးများကြောင့် မီးပင်လယ်၏ အရောင်မှာ တစ္ဆေမီးတောက်ကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် အစိမ်းပုပ်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

​မီးနှင့် ရေတို့ ထိတွေ့မိကြသည်နှင့်အမျှ နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော ပုံပျက်ပန်းပျက် ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာသည် စူးရှသော အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ မကျေမချမ်းဝေ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စုစည်းလာကြသည်။ ယင်းက ရှေ့သို့ ချီတက်သွားသောအခါ မကျေမချမ်းဝေနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

​ထိုပုံရိပ်ကြီးမှာ မကျေမချမ်းဝေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်လာပြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်ကြီးသည် ဧရာမ ကောက်ရိတ် တံစဉ်ကြီး တစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အလွန်မြန်ဆန်သော အလျင်ဖြင့် ပင်လယ်ရေများနှင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ မျက်နှာကြီးဆီသို့ အုပ်မိုးလျက် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

​ဝုန်း...

​မကျေမချမ်းဝေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီး၏ လက်ထဲမှ ကောက်ရိတ် တံစဉ်းကြီးသည် ရေပြင်ပေါ်ရှိ မျက်နှာကြီးနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားသည့် ခဏ၌ပင် ထိုတံစဉ်းကြီးမှာ သေခြင်းတရားကို သယ်ဆောင်လာသော အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ အဆုံးမရှိသည့် သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ဘေးဘက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ ပင်လယ်ရေများဖြင့် ဖန်တီးထားသော မျက်နှာကြီးမှာမူ ထိုခုတ်ချက် တစ်ချက်ကြောင့် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့ပြီး ရေများနှင့်အတူ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

​"ဒါက ဘာစွမ်းအားလဲ"

​ပင်လယ်ရေများ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်နှင့် ကျယ်ပြောသော သမုဒ္ဒရာကြီးမှာလည်း သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ ပုံရိပ်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရစဉ် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား၌ သွေးချင်းချင်းနီနေသော ဒဏ်ရာ အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

​"ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစကို ဖြတ်တောက်နိုင်တာ... ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်ရဲ့ နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပဲ တတ်နိုင်တာ။ ဒါ... ဒါက..."

​ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ သူ အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက် ထိုနဂါးခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် မြင်းနက်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစကို ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိမနေခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း စောစောက မြင်ကွင်းမှာ ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစ အဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည့် တုန်ခါမှုကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​'ငါ အာရုံခံမိတယ်... ကန္တာရထဲက ဝေရဲ့ အငွေ့အသက်ကို...'

​ထိုခဏ၌ ယခင်က ရှေးဟောင်း အသံကြီးသည် စုမင်၏ နှလုံးသားထဲ၌ တစ်ဖန် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ သို့သော်လည်း သူက ယင်းကို သေချာ ဂရုမစိုက်အားခဲ့ချေ။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ နောက်ဆုတ်သွားသည့် တစ်ပြိုင်နက် စုမင်အား ချည်နှောင်ထားသော စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် သူသည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့သည်။

​သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ တောက်ပနေခဲ့သည်။ ဤသည်ကား စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း တစ်နေ့တွင် စစ်မှန်သော ကမ္ဘာကြီးထဲ၌ အစစ်အမှန် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူနှင့် သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စုမင် သိထားသည်။ စမ်းသပ်မှုအတွင်း သူ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝတွင်သာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူ သေဆုံးသွားရုံသာ ရှိပေတော့မည်။

​'ရပ်တန့်ခြင်း ပညာရပ်၊ ရေရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစ၊ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေပဲ။ ဒီပညာရပ်တွေကို ငါ နားမလည်နိုင်ပေမယ့်...'

​စုမင်၏ မျက်လုံးထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ နယ်မြေတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း လင်းလက်သွားပြီး သူ မည်သည့် နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို အခြားသူများ ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲသွားစေသည်။ သူ့ပတ်လည်တွင် ပုံရိပ်ယောင်များစွာလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူအနေဖြင့် ထိုရပ်တန့်ခြင်း ပညာရပ်ကို သူ့အပေါ် ထပ်မံ အသုံးပြုလိုလျှင်ပင် ခေါင်းခဲသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

​စုမင်သည် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားစဉ် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သောအခါ နောက်ကျောဘက်ရှိ နဂါးငွေ့တန်းကြီးမှာ ပုံပျက်သွားခဲ့ပြီး အရောင်သုံးမျိုးရှိသော ဧရာမ လမင်းကြီး တစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

​စုမင်သည် လက်ဖြင့် လက်ဟန်တစ်ကွက် ဖော်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့တွင် တောင်တစ်လုံး၏ သဏ္ဌာန်ကို ဖန်တီးကာ နဂါးငွေ့တန်းကြီးဆီသို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

​"တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာ"

​စုမင်သည် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်ခြင်း နယ်မြေတွင် ရှိစဉ်ကလည်း တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာအား ထုတ်ဖော်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအချိန်တုန်းက သူ့စွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးမပြုခဲ့ချေ။ ယခုမူ သူသည် တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာရပ်အား ပိုမိုအားကောင်းစေရန်အတွက် တောင်သုံးလုံး လမင်းလင်းထိန်ခြင်းကိုပါ ထည့်သွင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ စုမင်၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် ခဏ၌ နဂါးငွေ့တန်းကြီးမှာ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ ဝုန်းခနဲ မြည်သံများနှင့်အတူ တောင်တန်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ထိုတောင်များမှာ စုမင်၏ ဘဝတစ်လျှောက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော တောင်များ အားလုံး ဖြစ်ကြသည်။ မာန်နယ်မြေမှ တောင်များ၊ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေမှ တောင်များ၊ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်မှ တောင်များနှင့် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ တောင်များ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထိုခဏ၌ ရေတွက်မရနိုင်သော တောင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် စုစည်းမိသွားကာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲသို့ တည့်တည့် ထိုးတက်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသော ဧရာမ တောင်ကြီး တစ်လုံးအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

​ထိုတောင်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ခဏ၌ပင် အဝေးရှိ ပေတစ်သန်း မြင့်မားသော ဧရာမ ဘီလူးကြီး၏ မျက်သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူသည် ဧရာမ တောင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခြေဖျားလက်ဖျားများ အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ လှည့်ပြန်လိုက်ကာ သူ အသုံးပြုနိုင်သော အမြန်ဆုံးအလျင်ဖြင့် လေခွင်းသံများ ထွက်ပေါ်စေလျက် ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်သွားတော့သည်။

​"ချီးပဲ၊ တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာဟ။ ဒါက တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာပဲ။ သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ မဟာ စကြဝဠာထဲမှာ တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာကို တတ်မြောက်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ။ လော့ဟန်... မင်းတို့လို ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတွေပဲ တောင်ရွှေ့ခြင်း စကြဝဠာရဲ့ တောင်ရွှေ့ခြင်း ပညာကို မိုက်မဲတဲ့ ခွန်အားနဲ့ ခုခံနိုင်တာ။ တကယ်လို့ မင်းသာ ငါ ဒီပညာရပ်အောက်မှာ သေဆုံးသွားတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် အုပ်စိုးသူ နတ်ဘုရားဆီ မင်း ဘယ်လို ပြန်ရှင်းပြမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

​ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြီးမားသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သူ စကားပြောလိုက်သောအခါ သူ့အသံမှာ တိုးညှင်းနေသော်လည်း ယင်းထဲတွင် ရူးသွပ်လုမတတ် တုန်ရီမှုများ ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။ တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာက သူ့ကို လုံးဝ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

​စုမင်၏ မျက်နှာထက်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန် ထူထပ်နေခဲ့သည်။ သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်သောအခါ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဧရာမ တောင်ကြီးမှာ အောက်သို့ တဟုန်ထိုး ကျဆင်းသွားပြီး အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်တော့သည်။

​နဂါးငွေ့တန်းကြီး ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကြီး ကြေမွသွားခဲ့သည်။ နိယာမတရားများ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။ သူ မည်မျှပင် မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးပါစေ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုမင်၏ တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာထဲတွင် သူ မကြာသေးမီကမှ နားလည်သဘောပေါက်ထားခဲ့သော နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း သိုင်းပညာ၏ လုံးဝ တိကျသေချာသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသောကြောင့်ပင်။

​ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူသည် ပေါက်ကွဲသံကြီးများကြားမှ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသော်လည်း မကြေမွသွားမီ စက္ကန့်ပိုင်းအလိုတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ အပြင်သို့ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ အော်ဟစ်အော်ဟစ်လျက် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် ဝင်တိုက်မိလာသော တောင်ရွှေ့ခြင်း သိုင်းပညာ၏ လက်အောက်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ချေ။

​ဝုန်း...

​ဧရာမ တောင်ကြီးမှာ သူ့အပေါ်သို့ ထပ်မံ ကျရောက်သွားသောအခါ သူ့အော်သံများမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့မှာ လုံးဝ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

​စုမင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေခဲ့ပြီး သွေးစက်အချို့က နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျလာခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ စုမင်သည် သူ့စွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးချခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးမှာလည်း အလွန်တရာ အန္တရာယ် များပေသည်။

​အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဝေးရှိ ပေတစ်သန်း မြင့်မားသော ဧရာမ ဘီလူးကြီးကသာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့မည်ဆိုပါက စုမင်အနေဖြင့် ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူအား ဤကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း ထိုဘီလူးကြီးမှာ တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာတစ်ခုကိုသာ ပြသထားခဲ့ပြီး မည်သည့် ကူညီမှုမျိုးမျှ ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။ ဤသည်ကား ဝတ်ရုံနက်နှင့် လူ သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းအရင်းပင် ဖြစ်သည်။

​"ငါက ကောင်းကင်ဘုံ နယ်ပယ်က အဲဒီအဖိုးကြီးကို စိတ်ပျက်နေတာ ကြာပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က တစ်နေရာတည်းက လာတာဖြစ်ပြီး မင်းက သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ငါ မင်းကို သတ်ရမှာပေါ့။ မင်းကို သူ့နောက်လိုက်သွားစေရမယ်"

​မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံများက ဘီလူးကြီး၏ ခံတွင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ဂြိုဟ်ခုနစ်လုံးမှာ လျင်မြန်စွာ စတင် လည်ပတ်လာခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းပင် ကြယ်တာရာများဆီမှ အလင်းတန်းများ ပြန့်ထွက်လာခဲ့ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုကြောင့် စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

​ဝုန်း...

​ပေတစ်သန်း မြင့်မားသော ဧရာမ ဘီလူးကြီးသည် နဂါးငွေ့တန်းကြီးထဲ၌ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူ့ခြေထောက် ကျရောက်သွားသည့် ခဏ၌ပင် လှိုင်းဂယက်များမှာ ထိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။ စွမ်းအား ကြီးမားသော ဖိအားများ ကျရောက်လာသောအခါ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်လိုက်သည့်အလား အားလုံး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြရတော့သည်။

​နံနက်ခင်း တာအိုလောကမှ လကပ်ဘေး နယ်ပယ်နှင့် နေကပ်ဘေး နယ်ပယ်ရှိ တန်ခိုးရှင်များမှာ ထိုလှိုင်းဂယက်များကြားမှ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ လူတိုင်း ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရသည့် ထိုခဏ၌ပင် ဘီလူးကြီးသည် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ခြေဖျားအောက်ရှိ နယ်မြေအား ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ့ပုံစံမှာ ကြီးမားသော်လည်း အလွန် လျင်မြန်သဖြင့် လူတိုင်း သူ့လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တွေ့နိုင်လျှင်ပင် ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရစေသည်။ သူ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖမ်းဆုပ်မိသွားခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံသူ အားလုံး၏ ရှေ့တွင်ပင် ထိုဖမ်းဆုပ်မိထားသော လူအား သူ၏ ခံတွင်းထဲသို့ တည့်တည့် ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။

​ထို့နောက် ဝါးစားသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အချို့ကို ဝါးစားကာ မြိုချလိုက်ပြီးနောက် ခံတွင်းထဲရှိ ကျင့်ကြံသူကို စားသုံးခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

​"မင်းတို့လို အရိုင်းအစိုင်းတွေရဲ့ အရသာက တော်တော်ကောင်းသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကောင်းကင်ဘုံ မူလအစကို နားမလည်ကြတော့ အရသာက နည်းနည်း ပေါ့ပျက်ပျက် ဖြစ်နေတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ ကွာခြားလိမ့်မယ် ကောင်လေး။ မင်းရဲ့ အရသာက ဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်"

​ဘီလူးကြီးက ဖြဲရယ်လိုက်သည်။ သူ့သွားများပေါ်တွင် လတ်ဆတ်သော သွေးစက်များကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ဧရာမ ခံတွင်းကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုသွေးစက်များမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်သည်။

​စကားပြောရင်း ဘီလူးကြီးသည် ညာလက်အား မြှောက်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး စုမင်ဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။ ယင်းက ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

​"မင်းက တော်တော် စွမ်းရည်ရှိတယ် မဟုတ်လား။ လာစမ်းပါ... မင်းရဲ့ အရိုင်းအစိုင်း စွမ်းအားနဲ့ ငါ့ရဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား စွမ်းအားထဲက ဘယ်အရာက ပိုသန်မာလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"

​နဂါးငွေ့တန်းကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဘီလူးကြီး၏ လက်သီးမှာ နဂါးငွေ့တန်းကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ ဧရာမ အလင်းတန်း တစ်တန်းအဖြစ် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ စုမင်ဆီသို့ ဦးတည်လာသော ဧရာမ ဥက္ကာပျံကြီး တစ်ခဲနှင့် ဆင်တူနေပေတော့သည်။