အခန်း ၁၁၀၀
Vol. 79 Ch. 1100
အခန်း ၁၁၀၀ ငါ့ရဲ့ညာလက် (၁)
ထိုအနမ်းတစ်ပွင့်၊ ထိုအကြည့် တစ်ချက်။
အချိန်သည် လေထုနှင့် ရောယှက်ကာ ဝါကြင်ကြင် စက္ကူဟောင်း တစ်ချပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည့်နှယ်။ အချိန်အဟုန်က အရာခပ်သိမ်းကို မှေးမှိန်သော မင်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သဖြင့် အရောင်အသွေးတို့သည်လည်း ညှိုးမှိန်အိုစာသွားခဲ့ရလေပြီ။ သို့သော်ငြားလည်း စုမင်၏ မှတ်ဉာဏ် အစအနများဖြင့် ပုံဖော်ထားသော ပန်းချီကားချပ်ပေါ်ရှိ ထိုမျက်နှာထက်မှ အပြုံးကမူ ယခင်အတိုင်းပင် ရှိနေဆဲပင်။
မာန်နယ်မြေမှ တေးသီချင်းသံသည် ဆိတ်သုဉ်းသွားခဲ့ချေပြီ။ ပရိသတ်တို့လည်း ထွက်ခွာသွားကြလေပြီ။ သူ့မှတ်ဉာဏ် အစအနတို့သည် မြေပြင်ထက်တွင် ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်ကျပျက်လျက် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ဖူးသော နှလုံးသားတစ်စုံကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ ရှည်လျားသော ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံတွင် ရက်စက်မှုတို့က ထာဝရ စိုးမိုးထားပြီး အဆုံးမရှိသည့် အထီးကျန်ခြင်းများကြား၌ သူမသည် မျက်ဝန်းအစုံကို ပိတ်မှိတ်ထားခဲ့ဖူးသည်။ သူမသည် ပြန်လည်နိုးထရန် ငြင်းဆန်ခဲ့၏။ ဤမိန်းကလေးကား ယွီရွှမ် ပေတည်း။
သို့သော်ငြားလည်း ကာလများ ကူးပြောင်းသွားသည့်တိုင်အောင် သူမ၏ မောဟိုက်နေသော အသက်ရှူသံများထဲတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု အမြဲတမ်း ခိုအောင်းနေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် အတိတ်က တောက်ပမှုများကိုမူ ဘယ်သောအခါမှ ပြန်လည် ရှာမတွေ့နိုင်တော့ချေ။ မှောင်မိုက်လှသော အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲတွင် သန်းခေါင်ယံအချိန်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုးမိုးထားခဲ့သည်။ ညဉ့်အေးသော်လည်း ပိုးစောင်ပါးလေးက ချမ်းလွန်းလှချေတကား။ မိမိနှစ်သက်မြတ်နိုးရသူသည်လည်း ယခုကဲ့သို့ ချမ်းအေးနေမည်လော သူမ တွေးတောပူပန်နေမိပေမည်။
ထိုအနမ်းတစ်ပွင့်၊ ထိုအကြည့် တစ်ချက်။
သူမအနေဖြင့် ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မစွမ်းသာတော့ချေ။ သူမ လှည့်ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ အတိတ်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်တွင် သူမသည် တစ်ဦးတည်း မှီတွယ် ရပ်တည်နေခဲ့သော်လည်း ဆည်းဆာ၏ အရောင်အသွေးကိုမူ မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။ သူမသည် ရင်ထဲ၌သာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း အစိုးမရသော ကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းကိုသာ ညည်းတွားနေမိတော့သည်။ ဤသည်ကား ယွီရွှမ် ပေတည်း။
လူအများ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုခြင်းကို ခံနေရသည့် ဆံပင်နီနှင့် စုမင်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်နေသော်လည်း သူ့အကြည့်တို့ကမူ လူတစ်ဦးတည်းထံ၌သာ စွဲထင်နေခဲ့သည်။ အချိန်တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားခဲ့သည့်နှယ် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားသော သက်ရှိဟူသမျှ မရှိတော့သည့်နှယ်... လောကတွင် သူမတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိတော့သည့်အလား။
နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကာလပတ်လုံး ကွဲကွာနေခဲ့ရခြင်းမှာ အလွန်တရာ ကြာမြင့်လှပေပြီ။ စုမင်တစ်ယောက် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း ရွှီဟွေ၏ အနီးကပ် စောင့်ရှောက်မှုများ၊ ပိုင်လင်း၏ နူးညံ့သော်လည်း စိမ်းသက်သော စကားလုံးများ... ဤအရာအားလုံးက သူ့အား အဖြစ်အပျက်များစွာကို မေ့လျော့သွားစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ့နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာ အရပ်တွင်မူ မိုးရေထဲ၌ ပွင့်လန်းနေသော ဖြူစင်သည့် ပန်းကလေးတစ်ပွင့် အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ရာ ထိုပန်းကလေး၏ အမည်ကား လီလီပန်းလေး ပေတည်း။
သူမသည် သူ့အား တစ်ကြိမ်မျှ နမ်းရှိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ ကာလအတန်ကြာ ခွဲခွာရပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ပြန်လည် ဆုံတွေ့သွားကြသောအခါ မိန်းကလေး၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ပြတ်သားမှုနှင့် နူးညံ့မှု၊ စုမင်၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုတို့ကား အချိန်အဟုန် မည်မျှပင် ရွေ့လျားသွားပါစေ ဘယ်သောအခါမျှ မှေးမှိန်သွားမည်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေသည်။
သူသည် လမ်းခွဲခြင်းကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သော ထိုအနမ်း တစ်ပွင့်ကို အမြဲတမ်း သတိရနေခဲ့သည်။ ဤသည်ကား အဝေးတစ်နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သေခြင်းတရားဖြင့် ခွဲခွာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဤလောကတွင် ဤမျှလောက်အထိ တက်ကြွရွှင်လန်းပြီး ဤကဲ့သို့ လှပစွာ ပြုံးတတ်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
သူမသည် သူ့အား နမ်းရှိုက်ပြီးသည်နှင့် လေညင်းကို စီးကာ မျက်ဝန်းအစုံအား ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်မှိတ်ထားခဲ့သည်။ သူမ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် လေထုထဲသို့ အရည်ပျော် ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ထွက်ခွာသွားပြီးလျှင် သူတို့နှစ်ဦးသည် နောက်ဘဝတွင်ပင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့နိုင်ရန် လမ်းစမရှိတော့ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိနေသောကြောင့်ပင်။
"မင်းက တာအိုခုန်း လား..."
သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အေးစက်သော အသံတစ်သံသည် ကျားဖြူ တိုက်ဆီမှ မကောင်းဆိုးဝါး လေပြင်းတစ်စင်းအလား လေထုထဲသို့ ဖြတ်သန်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယင်းသည် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရာ ရန်ငြိုးဒေါသ ခပ်သိမ်းကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုသည့် အလွန်တရာ ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် ရှိချေတကား။
သို့သော်ငြားလည်း ထိုဓားသည် မည်မျှပင် ထက်မြက်နေပါစေ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် စုမင်၏ အမြင်အာရုံထဲ၌ ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာကိုမူ ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။
သူသည် အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ တတိယမြောက် မင်းသားကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သဖြင့် ထိုမင်းသားသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ယွီရွှမ်၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာအား သတိပြုမိသွားခြင်းကို မမြင်လိုက်ရချေ။ ထိုရင်သပ်ရှုမောဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် မင်းသားတစ်ယောက် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး မှုံမှိုင်းသွားသည်ကိုလည်း သူ မမြင်လိုက်ရချေ။ မင်းသားသည် ယွီရွှမ်၏ မျက်နှာထက်တွင် ကာလအတော်ကြာအောင် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ဖူးသော အပြုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားခဲ့ချေသည်။
သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထိုအပြုံးကား သူ့ထံသို့ ဦးတည်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ တတိယမြောက် မင်းသားသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်ပြီး စုမင်နှင့် ယွီရွှမ်တို့နှစ်ဦးကြားမှ အကြည့်ချင်း ဆုံတွေ့နေမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ့မျက်ဝန်းထဲ၌ ဒေါသအဟုန်တို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တွန်းကန် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
သူသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် စုမင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တည့်တည့်တွင်ပင် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ ယွီရွှမ်၏ လည်ပင်းအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။ သူသည် သူမ၏ လည်ပင်းကို တင်းကြပ်စွာ ညှစ်၍ အနားသို့ ဆွဲလိုက်ပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားဆီသို့ နှာခေါင်းဖြင့် နမ်းရှိုက် အနံ့ခံလိုက်လေသည်။ သူသည် မေးစေ့ကို ပင့်မြှောက်ကာ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင် သရော်မှုများနှင့် စိန်ခေါ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်လျက် စုမင် ရှိရာဆီသို့ ခေါင်းမော့ ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။
ဆံပင်နီနှင့် စုမင်သည် ကျားဖြူ တိုက်ပေါ်မှ အဖိုးအို မင်၏ အသံအား လျစ်လျူရှုထားနိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသော လူများ၏ ခံစားချက်များကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်ခဲ့ပေမည့် အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ တတိယမြောက် မင်းသား၏ ဖမ်းဆီးခြင်းအား ခံလိုက်ရသဖြင့် ယွီရွှမ်၏ မျက်နှာထက်တွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည့်တိုင်အောင် သူမသည် အပြုံးကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားနေသည်အား မြင်တွေ့လိုက်ရသော အခါတွင်မူ သူသည် ရူးသွပ်ခြင်း ဝဲသြဃထဲသို့ အကြွင်းမဲ့ သက်ဆင်းသွားခဲ့လေသည်။
ဆံပင်နီနှင့် စုမင်သည် အမြဲတမ်းပင် စည်းကမ်းဥပဒေများကို လျစ်လျူရှုတတ်ပြီး မည်သည့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရဲရင့်ပြတ်သားစွာ ပြုမူတတ်သူ ဖြစ်သည်။ စုရွှမ်းရီ၏ သီးသန့်ကျင့်ကြံရာ လျှို့ဝှက်ခန်းမ၌ ရှိနေစဉ်အတွင်း သူ့ရင်ထဲ၌ ဖိနှိပ် ချုပ်တည်းထားခဲ့သော ဒေါသတရားများကို ဖောက်ထုတ်ပစ်လိုသည့် ပြင်းထန်သော အလိုဆန္ဒကား မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပေါက်ကွဲထွက်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သေးငယ်သော မီးပွားတစ်စက်မျှနှင့်ပင် ဆံပင်နီနှင့် စုမင်အား မဆင်မခြင် သောင်းကျန်းသွားစေရန် ဖန်တီးနိုင်သည်။
အကယ်၍ အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ တတိယမြောက် မင်းသားသာ မည်သည့်အရာမျှ မပြုလုပ်ခဲ့လျှင် ယွီရွှမ်၏ အပြုံးနှင့် အကြည့်တို့၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် စုမင်သည် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး သာမန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပေမည်။ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယနေ့တွင် ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်မှုကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။
သို့ရာတွင် မိုက်မဲမသိနားမလည်သော တတိယမြောက် မင်းသား၏ ထိုမဆင်မခြင် လုပ်ရပ်ကား စုမင်၏ ရူးသွပ်မှုကို မီးမွှေးပေးလိုက်သည့် မီးပွားတစ်စက် ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။ သူသည် မီးပွားတစ်စက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ စုမင် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကတည်းက သူ့နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာ၌ ဝှက်ဖုံးထားခဲ့သော ရူးသွပ်မှုများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွှတ်ထုတ်ပေးလိုက်တော့သည်။ ဤသည်ကား သဘောထား အနည်းငယ်မျှ ကွဲလွဲသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အစစ်အမှန် ယင်လောက၏ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည့် ထိုရူးသွပ်မှုမျိုးပင် ဖြစ်ချေသည်တကား။
ဝုန်းခနဲ မြည်သံကြီး တစ်ချက်နှင့်အတူ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မီးပင်လယ်ကြီးတစ်စင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ ယင်းသည် ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးကို ကျယ်လောင်သော မြည်သံကြီးများနှင့်အတူ ဝါးမြိုသွားခဲ့၏။ ရုတ်ခြည်းပင် တာအိုလင်းနှင့် တာအိုဟွာတို့သည်လည်း အတူတကွ လွင့်စင်သွားကြရရှာသည်။ သူတို့သည် တစ်ချိန်တည်းပင် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ကြရပြီး သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝေဆာနေသော ကြာပန်းများမှာလည်း ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ ကြာပန်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သောကြောင့်သာလျှင် သူတို့သည် မီးပင်လယ်ကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်၌ အသက်မဆုံးရှုံးဘဲ နောက်သို့ လွင့်ကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မီးပင်လယ်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နဂါးပြာ တိုက်ပေါ်ရှိ နံနက်ခင်း တာအိုလောကမှ လူများသည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသခင် အားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းသခင် ရီ၊ ယွဲ့ နှင့် ရှင်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် သိသာထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် စုမင် ရှိရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြစဉ် မျက်ခုံးများကို တင်းကြပ်စွာ တွန့်ချိုးလိုက်ကြလေသည်။
သူတို့သည် အစစ်အမှန် ယင်လောကက ဤနေရာသို့ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပြီးဖြစ်သလို ဤအခြေအနေအား မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကိုလည်း စဉ်းစားထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ တာအိုခုန်းသည် မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အစစ်အမှန် ယင်လောကက သူ့အား သတ်ဖြတ်ရန် သူတို့ လုံးဝ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။ ဤအချက်ကို အစစ်အမှန် ယင်လောကကလည်း အလွန်ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ အခြေအနေ အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်လာလျှင်ပင် သူတို့သည် သူ့အား အနည်းငယ်မျှသာ အပြစ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး အလွန်ဆုံးရှိကမူ အနည်းငယ် မျှဝေပေးဆပ်ရုံသာ ရှိပေမည်။ သူတို့အနေဖြင့် အစစ်အမှန် ယင်လောကအပေါ် လုံလောက်သော အရိုအသေ ပြသနိုင်သရွေ့ ထို့ပြင် စုမင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း အနည်းငယ် အနစ်နာခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့လျှင် ဤပြဿနာကို အသေးအဖွဲ အဆင့်အထိ လျှော့ချပစ်နိုင်သည်။ ထိုကိစ္စကို အကြွင်းမဲ့ ဖြေရှင်းရန်အတွက်မူ သူတို့ထံတွင် အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
သို့ရာတွင် စုမင်သည် ယခုအခိုက်အတန့်၌ မီးပင်လယ်ကြီးကို ထုတ်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သဖြင့် သူတို့၏ စီစဉ် ပြင်ဆင်ထားမှုများ အားလုံးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။ မဟာဂိုဏ်းသခင် သုံးပါးတို့သည် မျက်ခုံးများကို တွန့်ချိုးလျက် သူ့အား ကြိမ်းမောင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် စုမင်သည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာဖြင့် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးပင်လယ်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့၏။ ဤမီးတောက်များကား မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးထံမှ မီးတောက်များ မဟုတ်ဘဲ ရူးသွပ်နေသော စုမင်၏ ရင်ထဲ၌ ဖိနှိပ် ချုပ်တည်းထားခဲ့သည့် နာကျည်းမှု မီးလျှံများသာ ဖြစ်သည်။ အချို့ အဆင့်အတန်းအရ ဤမီးတောက်များသည် မကျေမချမ်းဝေ၏ မီးလျှံများနှင့် ဆင်တူနေသည်။
မီးပင်လယ်ကြီး ကောင်းကင်ယံဆီသို့ မြင့်တက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်သည် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်းရှည်ကြီး တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ လူများ ရှိနေသည့် အနီရောင် ဖီးနစ် တိုက်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားခဲ့လေတော့သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ တတိယမြောက် မင်းသား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် မှုံမှိုင်းသော မျက်နှာဖြင့် လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနီရောင် ဖီးနစ် တိုက်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံဝဲနေကြသော အသူရာနဂါး တစ်ထောင်တို့သည် ပြိုင်တူ ဟိန်းဟောက်ကြလျက် စုမင် ရှိရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ထိုနေရာရှိ လူအများအပြားမှာ အံ့အားသင့်သွားကြရပြီး အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းသခင်များပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စုမင်က အစစ်အမှန် ယင်လောကကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ မီးပင်လယ်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက အစစ်အမှန် ယင်လောကသည် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူသည် ကျားဖြူတိုက်ကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူသည် အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ လူများ ရှိနေသော အနီရောင် ဖီးနစ် တိုက်ဆီသို့သာ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသတည်း။
ဤအရာအားလုံးမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ တစ်ခဏ အတွင်းသာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးပင်လယ်ကြီး ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စုမင်သည် မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသော အသူရာနဂါးများနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားလေသည်။
အရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော အသူရာနဂါးကြီးကား တတိယမြောက် မင်းသား၏ စီးတော်နဂါး ဖြစ်သည်။ ထိုနဂါးကြီးထံမှ ပြန့်လွင့်နေသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖိအားများသည် သူတို့အထဲတွင် အကြီးမားဆုံး ဖြစ်နေခဲ့ရာ သူ့အဆင့်အတန်းမှာ အရှင်သခင် နယ်ပယ်နှင့် ညီမျှကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
သို့သော်ငြားလည်း သူသည် အသူရာနဂါးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်း မည်မျှပင် ကြီးမားနေပါစေ သူတို့သည် မျိုးဆက်ပေါင်း များစွာတိုင်အောင် အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောက၏ ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားကြရသည့် အသူရာနဂါးများသာ ဖြစ်ကြချေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မျိုး ရှိနေခဲ့သောကြောင့်သာလျှင် ထိုနဂါးကြီးသည် အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ တတိယမြောက် မင်းသား၏ စီးတော်ယာဉ် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် စုမင် ရှိရာဆီသို့ ပြေးဝင်လာစဉ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်သံအား လွှတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။
"ဝုန်း..." ဆံပင်နီနှင့် စုမင်သည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိချေ။ သူသည် ပြေးဝင်လာသော အသူရာနဂါးကြီးနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ နဂါးကြီးဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။
ကျယ်လောင်သော မြည်သံကြီး တစ်သံနှင့်အတူ စုမင်၏ လက်သီးချက်သည် ဦးဆောင်လာသည့် အသူရာနဂါးကြီးထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ ထိုနဂါးကြီးသည် ရုတ်ချည်း တုန်ခါသွားခဲ့ရလေသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ဒဏ်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်ကျသွားခဲ့၏။ သူ့အသားများနှင့် သွေးများသည် တုန်ရီသွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော မြည်သံနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သောင်းဂဏန်းမျှသော ဒဏ်ရာကြီးများ စုတ်ပြဲသွားခဲ့ရလေသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သွေးအမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် နောက်သို့ လွင့်ကျသွားခဲ့တော့သည်။
အသက်ရှိုက်စာ တစ်ကြိမ်အတွင်း နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသားများနှင့် သွေးများသည် အရိုးများထံမှ ကွာကျသွားခဲ့ရလေပြီ။ သူနောက်သို့ လွင့်ကျသွားချိန်တွင် သွေးမြူခိုးကြီး တစ်ခုက နဂါးကြီးအား ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။ သူ့အသားများနှင့် သွေးများအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ကျန်ရှိနေခဲ့သည်မှာမူ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အရိုးစုကြီး တစ်စုသာလျှင် ဖြစ်ပေတော့သည်။ စုမင်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်တို့ပင်လျှင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေသည်။
ကျယ်လောင်သော မြည်သံကြီးနှင့်အတူ ထိုအရိုးစုကြီးသည် မြေပြင်ထက်သို့ ပြန့်ကျဲ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကမှ တတိယမြောက် မင်းသား၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်က တတိယမြောက် မင်းသားအား တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သဖြင့် သူသည် ယွီရွှမ်အား ရှေ့သို့ ဆွဲယူလိုက်တော့သည်။ သူသည်လည်း မျက်နှာထက်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်စွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။
"အသူရာနဂါး အစီအရင်... မင်းတို့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားတွေကို လှုံ့ဆော်ပြီး အဲဒီကောင်ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း"
ကောင်းကင်ယံတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော အသူရာနဂါး တစ်ထောင်တို့ကား ကမ္ဘာမြေပြင် နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိကြသေးသည်။ သူတို့ကို တတိယမြောက် မင်းသားကိုယ်တိုင် သေချာစွာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းများမှာ တူညီကြသည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအသူရာနဂါး တစ်ထောင်တို့သည် ကောင်းကင်ဆီသို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်ကြလျက် စုမင် ရှိရာဆီသို့ တညီတညွတ်တည်း ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။
ထိုသို့ ပြုလုပ်စဉ်အတွင်း သူတို့သည် ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ချိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ အသူရာနဂါး တစ်ကောင်ချင်းစီသည် အခြားသော အသူရာနဂါးတစ်ကောင်၏ အမြီးကို ကိုက်ခဲထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် သူတို့သည် စက်ဝိုင်းပုံစံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြပြီး အနီရောင် ဖီးနစ် တိုက်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်နေသော စုမင်အား ရုတ်ချည်း ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြလေတော့သည်။
အရာခပ်သိမ်းမှာ ရုတ်ခြည်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သဖြင့် ထိုနေရာရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ယခုအခိုက်အတန့်ကျမှသာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်သွားကြောင်းကို သဘောပေါက်လိုက်ကြရသည်။ အထူးသဖြင့် နဂါးပြာ တိုက်ပေါ်ရှိ အစစ်အမှန် နံနက်ခင်း တာအိုလောကမှ တပည့်များတွင် ပို၍ သိသာလှသည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် လေထုထဲသို့ ပျံသန်းတက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်ကြတော့သည်။
ဤနေရာကား အစစ်အမှန် နံနက်ခင်း တာအိုလောက ဖြစ်ပြီး ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အသူရာနဂါး တစ်ထောင်၏ ဝန်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံနေရသူမှာ လွန်ခဲ့သော ခဏကမှ ဘိသိက်မြှောက်ခြင်း ခံထားရသည့် သူတို့၏ မင်းသား တာအိုခုန်း ဖြစ်နေသည်။
ဂိုဏ်းတွင်း စိန်ခေါ်ပွဲများ အတွင်း၌မူ သူတို့သည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နိုင်ကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ကြိုးစားနိုင်ကြသော်လည်း ပြင်ပမှ ရန်သူများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လျှင်မူ သူတို့သည် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း လှုပ်ရှားကြမည့် တပည့်ရောင်းရင်းများသာ ဖြစ်ကြချေသည်။ ဤသည်ကား နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သွန်သင်ဆုံးမလာခဲ့သော သွန်သင်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ အရိုးထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ထက်တွင်ပါ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။
လိပ်နက် တိုက်ပေါ်ရှိ စတုတ္ထမြောက် မဟာလောကမှ လူများမှာမူ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေကြဆဲပင်။ အပြာရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဖိုးအို၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတန်း တစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ တောက်ပသွားသော်လည်း သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထုတ်ဖော်မဆိုခဲ့ချေ။ သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသော ဆရာတော် ကျိလုံသည် မျက်ခုံးများကို တွန့်ချိုးလိုက်လေသည်။ သူသည် ယခင်က စုမင်နှင့် ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးကြား၌ ဆန်းကြယ်သော သံယောဇဉ် မိတ်ဆွေအဖြစ်မျိုး ဖြစ်တည်သွားခဲ့ရသည်။
သူတို့သည် ဤမိတ်ဆွေအဖြစ်ကို နှုတ်ဖြင့် ထုတ်ဖော်မပြောခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤသံယောဇဉ်၏ အစပျိုးရာကို ပြောရမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ဆရာတော် ကျိလုံ၏ ရင်ထဲမှ အပြစ်ရှိစိတ်နှင့် လေးစားမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ သူသည် ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း စွန့်ခွာသွားခဲ့မိသဖြင့် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေခဲ့ရပြီး စုမင်က ထိုကဲ့သို့သော တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အပြုအမူများကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ့ကို လေးစားမိခြင်း ဖြစ်သည်။
"နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်း... မင်းတို့ကိုကြည့်ရတာ ငါတော့ တွေးရခက်လိုက်တာ။ ဒါက ဘိသိက်ပွဲ တစ်ပွဲလား ဒါမှမဟုတ် မဟာလောက သုံးခုလုံးကနေ ရောက်လာကြတဲ့ ငါတို့အားလုံးကို မင်းတို့ ပြချင်နေတဲ့ သတ်ဖြတ်ပွဲ အခမ်းအနား တစ်ခုလား။ မင်းတို့ ဘိသိက်မြှောက်လိုက်တဲ့ မင်းသားက အရူးတစ်ယောက်ပဲလား..."
"ဒီကောင်က နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေမှာ တပ်စွဲထားတဲ့ အစစ်အမှန် ယင်လောကရဲ့ တပ်စခန်းတစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ သဘောထား နည်းနည်းလောက် ကွဲလွဲရုံနဲ့ သူက ရူးသွပ်သွားပြီး အသူရာနဂါးတစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြန်ပြီ။ သူ ပြုမူနေပုံကို ကြည့်ရတာ အသူရာ ဧကရာဇ် မဟာလောကက ငါတို့ရဲ့ တာအိုရောင်းရင်းကိုပါ သတ်ပစ်ချင်နေတဲ့ ပုံစံပဲ။ ဒီကောင်က မင်းတို့ အမှန်တကယ် ဘိသိက်မြှောက်လိုက်တဲ့ မင်းသားပဲလား" ကျားဖြူ တိုက်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော အဖိုးအို မင်က လှောင်ပြောင် သရော်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်တော့သည်။