အခန်း ၄၀၆

အခန်း (၄၀၆) အစည်းအဝေး

စုယွမ်မှာ အနည်းငယ် တွေဝေငေးမောသွားခြင်းမှ မရှောင်လွှဲနိုင်တော့ချေ။

ခွန်လွန်။

တာ့ရှား၏ ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင် တည်ရှိနေသော ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အမည်သည် အမှန်တကယ်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အဝင်ပေါက်တစ်ခု ဖြစ်နေပေ၏။

“အိပ်မက်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှက... အားလုံး အစစ်အမှန်တွေပဲ...

ငါ... တကယ်ပဲ အဲဒီဖွတ်လူသားနဲ့ စကားပြောခဲ့တာပေါ့...

ဒါတွေ အားလုံးက တကယ် ဖြစ်ခဲ့တာ...”

စုယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မေးခွန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေ၏။

မြေအောက်ကမ္ဘာက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ...

အဲဒီနေရာမှာ ဘာတွေ ရှိနေသလဲ...

သူတို့ရဲ့ နည်းပညာက ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်မြင့်မားနေပြီလဲ...

ထိုအရာအားလုံးကို သိရှိလိုသော စိတ်ဆန္ဒသည် စုယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် တစ်စထက်တစ်စ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက် လေ့လာကြည့်ရှုချင်နေခဲ့၏။

ထို့အပြင် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် နည်းပညာအမွေအနှစ်များကိုသာ ရရှိနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ယင်းသည် တာ့ရှားနိုင်ငံအတွက် တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

လူသားများအတွက် စိတ်ကူးထဲ၌ပင် မထင်မှတ်နိုင်လောက်သည့် ကင်ဆာရောဂါ ကုသရေးနည်းပညာမျိုးကိုပင် သူတို့က သာမန်ကလေးကစားစရာတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားနေကြသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

နှစ်ဖက်ကြားရှိ နည်းပညာကွာဟချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကြီးမားလွန်းလေ၏။

လက်ရှိအချိန်၌ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်းကို အမီလိုက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးသော်လည်း၊ ထိုနည်းပညာအချို့ကိုသာ ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက အချိန်တိုအတွင်း ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံအားလုံး၏ နည်းပညာစွမ်းရည်ကို ပေါင်းစည်းထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်သွားရန်မှာ သေချာပေါက် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"ရှောင်ယွမ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

စုယွမ်၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လူတိုင်း အလွန်အမင်း ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ စိုးရိမ်သွားခဲ့ကြလေ၏။

စုယွမ်၏ စစ်ဆေးမှုက ပြဿနာ မရှိကြောင်း ပြသခဲ့သော်လည်း ဤစက်ကိရိယာများ ရှာဖွေ မတွေ့ရှိနိုင်သော အခြေအနေအချို့ ရှိနေသေးပေသည်။

"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်..."

"အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားလို့ပါ..."

စုယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အဘိုး... အဘိုးကျောက်... ခေါင်းဆောင်ကြီးနဲ့ ကျွန်တော် တွေ့ဖို့ လိုတယ်..."

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် စုယွမ်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်လေ၏။

ကမ္ဘာမြေဗဟိုချက် ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ နည်းပညာက လုံးလုံးလျားလျား ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး အဆုံးအစမရှိဘူးလေ။

ဒီနည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုတွေကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး။

ဒီနောက်ဆုံးပေါ် နည်းပညာ နှစ်ခုတည်းကတင် ကျွန်တော့်ကို အလွန်အမင်း အကျိုးပြုနေပြီ... ကမ္ဘာမြေ အူတိုင်က နည်းပညာတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ရလာမယ့် အကျိုးကျေးဇူးတွေအကြောင်းကို ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး...

တာ့ရှားတစ်ခုလုံး လွှဲပြောင်းယူလိုက်မှသာ ဒီလုပ်ဆောင်ချက်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ အသုံးချနိုင်မှာ။

" ခေါင်းဆောင်ကြီးနဲ့ တွေ့ချင်တယ်..ဟုတ်လား..မင်းအတွက် အထူး အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုများ ထပ်ရှိနေပြန်ပြီလား..."

အဘိုးကျောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်၏။

စုယွမ် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောဆိုရန်အတွက် ၎င်းသည် သာမန်ထက် ထူးခြားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ရပေမည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒါက အရမ်း ကြီးမားလွန်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ... ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း တာဝန်ယူဖို့ အရမ်း ကြီးမားလွန်းပါတယ်... ကျွန်တော် တာဝန် မယူနိုင်ဘူး..."

"အခု ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာက ခေါင်းဆောင်ကြီးနဲ့ သွားတွေ့ဖို့ပဲ..."

"ကျွန်တော်တို့ အတူတကွ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."

စုယွမ်က အလွန် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ထိုအဖွဲ့သည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စုယွမ် ဤမျှ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်ကို အရင်က မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

လူတိုင်းက စုယွမ်၏ အကျင့်စရိုက်ကို သိရှိကြပြီး သူ ဤသို့သော စကားမျိုးကို ပြောဆိုရန်အတွက် အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်းကိုလည်း သူတို့ သိရှိထားကြပေ၏။

"ကောင်းပြီ... အဘိုးကြီးစူးက ဘယ်လိုထင်လဲ... ခေါင်းဆောင်ကြီးကို အခုပဲ ဆက်သွယ်လိုက်ရမလား..."

" ခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ အချိန်ရှိပါ့မလား..."

အဘိုးကျောက်က မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"အင်း..."

"ငါတို့ လုပ်နိုင်တာ ဒါပဲ ရှိတာပဲ..."

ထို့နောက် သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးသည် အိမ်ငယ်လေး တစ်လုံးဆီသို့ သွားရောက်ကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်ကြပေ၏။

"ဟယ်လို... ခေါင်းဆောင်ကြီးလား..."

စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် အဘိုးကျောက်သည် အဓိက အကြောင်းအရာသို့ ဝင်လိုက်လေ၏။

"ရှောင်စုက အခု နိုးလာပါပြီ... သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးခြားချက် ဘာမှမရှိပါဘူး..."

"ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်ပါ... သူက ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောတယ် ခေါင်းဆောင်ကြီး..."

"ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတယ်... ခေါင်းဆောင်ကြီး အခုချိန်မှာများ အချိန်ရနိုင်မလား သိချင်မိတယ်..."

အဘိုးကျောက်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

အဲဒီလိုလား။

"အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု..."

ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် သုံးစက္ကန့်ခန့်မျှ စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့ပေ၏။

“စုယွမ် ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် နည်းပညာနှစ်ခုက တာ့ရှားကို အလွန်ကြီးမားတဲ့ အားသာချက်တွေ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တယ်...

အဲဒီနည်းပညာနှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခဲ့တာကြောင့် မကြာသေးခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ အကျပ်အတည်းတွေကိုလည်း အတော်အတန် ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့တယ်...

ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စနှစ်ခုတုန်းကတောင် သူက ငါ့ကို ကိုယ်တိုင် လာတွေ့ဖို့ မတောင်းဆိုခဲ့ဘူး...

အခုတစ်ခေါက် သူကိုယ်တိုင် တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောလာတာဆိုတော့...

ဒီကိစ္စက အရင်နှစ်ခုထက်တောင် ပိုပြီး အရေးကြီးနေမှာ သေချာတယ်...”

"ကောင်းပြီ..."

"အခု မနက် ကိုးနာရီ ရှိနေပြီ..."

"မနက် ၁၁ နာရီမှာ ငါအချိန်ရတယ်..."

ခေါင်းဆောင်ကြီးက အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်လေ၏။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားပြီး သူတို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်..."

အဘိုးကျောက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် စုယွမ်အား သတင်းကို အကြောင်းကြားလိုက်ကြပေ၏။

စုယွမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် အိပ်မက်ထဲတွင် ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားရင်း ကုတင်ပေါ်၌ ခဏတာ လှဲလျောင်းနေခဲ့လေသည်။

၁၁ နာရီ အချိန်တွင် စုယွမ်နှင့် အဘိုးစု၊ အဘိုးကျောက်တို့သည် မည်သည့် အဖြစ်အပျက်မျှ မရှိဘဲ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပေ၏။

အစည်းအဝေးခန်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ ထိုနေရာ၌ စောင့်ဆိုင်းနေနှင့်ပြီး ဖြစ်လေသည်။

သေချာပေါက် အခြား အရေးကြီးသော ခေါင်းဆောင်အချို့လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြ၏။

"ရှောင်စု ရောက်လာပြီ..."

"အဘိုးစု..."

"အဘိုးကျောက်..."

ထိုအဖွဲ့သည် အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက် နေရာယူလိုက်ကြပေသည်။

"ရှောင်စု... ဒီနေ့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးက သူ့ရဲ့ ထမင်းစားချိန်ကိုတောင် အစည်းအဝေးအတွက် အသုံးပြုနေရတယ်..."

မျက်မှန်တပ်ထားပြီး သိမ်မွေ့ပုံပေါက်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

မျက်လုံးများ အားလုံးသည် စုယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

"ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ..."

"အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ ခေါင်းဆောင်တွေကို မေးခွန်းအနည်းငယ်လောက် ကျွန်တော် မေးချင်ပါတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာ့ရှားမှာ ပန်းကန်ပြားပျံတွေ ဂြိုဟ်သားတွေ ဒါမှမဟုတ် ဒဏ္ဍာရီထဲက ဖွတ်လူသားတွေလို အရာတွေ ရှိနေသလား..."

ဤအဓိပ္ပာယ်မရှိသော မေးခွန်းကို ကြားရချိန်တွင် ထိုအဖွဲ့သည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပေ၏။

“ပန်းကန်ပြားပျံတွေကတော့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာအတွင်းမှာ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေပါတယ်...

တချို့ကတော့ ကမ္ဘာမြေကိုပင် ခေတ္တ လာရောက်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ မှတ်တမ်းတွေမှာ ဖော်ပြထားပါတယ်...

ဖွတ်လူသားတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ အခုအချိန်အထိ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ဖူးတယ်လို့ အတည်ပြုနိုင်တဲ့သူ မရှိသေးဘူး...

ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတချို့နဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန်အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းအချို့ထဲမှာတော့ သူတို့အကြောင်း ဖော်ပြထားတာတွေ ရှိတယ်...

ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလို မေးခွန်းတွေကို ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် မေးနေတာလဲဆိုတာတော့ ငါလည်း မသိဘူး...”

ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီးက အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေ၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ပြောမယ့်အရာက ဒီရှုထောင့်အကြောင်းမို့လို့ပါ..."

"ခင်ဗျားတို့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားနိုင်ဖို့ ကြိုပြီး မေးလိုက်တာပါ..."

"ဒီလောက် ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ နည်းပညာ နှစ်ခုကို ကျွန်တော်လို လူငယ်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်ခဲ့တာလဲလို့ အားလုံး တွေးနေကြမှာ သေချာပါတယ်..."

"တကယ်တော့ ဒီနည်းပညာဆိုတဲ့ အရာတွေကို ကျွန်တော် ဖန်တီးခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"တခြား နေရာတစ်ခုကနေ ကျွန်တော် ရခဲ့တာပါ..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အပြာရောင် ဂြိုဟ်ကြီးမှာ တကယ်တော့ အစိတ်အပိုင်း နှစ်ခု ပါဝင်ပါတယ်..."

"တစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ လူသားတွေ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ပါ..."

"နောက်ထပ် ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုကို မြေအောက်ကမ္ဘာလို့ ခေါ်တယ်..."

"ပိုပြီး ယဉ်ကျေးမှု မြင့်မားပြီး အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စုက ဟိုဘက်မှာ နေထိုင်ကြတယ်..."

"အဲဒီနည်းပညာ နှစ်ခုရဲ့ နည်းပညာ အဆင့်အတန်းအရဆိုရင် သူတို့အတွက် ဒါက ရေသောက်ရသလို လွယ်ကူပါတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိ လူသားယဉ်ကျေးမှုက နိမ့်ကျတဲ့ အတိုင်းအတာ တစ်ခုမှာ ရှိနေသေးပေမဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကတော့ ဒီအတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်တဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိနေပြီ..."

"သူတို့က အခု ကမ္ဘာမြေကနေ ထွက်ခွာပြီး ပိုမို မြင့်မားတဲ့ အတိုင်းအတာရှိတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုဆီကို သွားရောက် နေထိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတယ်..."

"အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာ့ရှားအတွက် အရာတစ်ခုကို သူတို့ ချန်ထားခဲ့တယ်..."

စုယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ဤစကားများကို ကြားရသူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြပေသည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသိအများဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ အချို့အနေဖြင့် သူတို့မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြလေ၏။

ပထမအချက်မှာ စုယွမ်ပြောခဲ့သည်များက အလွန်အမင်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းနေသောကြောင့်ပင်။

၎င်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်ဟု မည်သူကမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် စုယွမ်သည် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်သော နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှု နှစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ဤအချက် နှစ်ချက်တည်းကပင် မည်သူ့ကိုမဆို ယုံကြည်ရန် မဖြစ်နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးနေပေသည်။

ကမ္ဘာမြေ ဗဟိုချက် ယဉ်ကျေးမှုတဲ့လား။

အပြာရောင် ဂြိုဟ်တစ်လုံးတည်းမှာ ကွာခြားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှု နှစ်ခု ရှိနေတယ်ပေါ့။

ပြီးတော့ ကွာခြားချက်က အဲဒီလောက်တောင် ကြီးမားနေတယ်ပေါ့။

တကယ်လို့ ဒီယဉ်ကျေးမှုမှာ ဆိုးရွားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်သာ ရှိနေရင် တာ့ရှားကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါက လုံးလုံးလျားလျား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှတယ်...

လူတိုင်း၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေ၏။

"ရှောင်စု... ဒီအရာတွေက တကယ်ပဲ အမှန်တွေလား... တိကျသေချာတဲ့ အဖြေတစ်ခုကို ငါ လိုအပ်တယ်..."

ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီးက အလွန် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။