အခန်း ၄၇

အခန်း ၄၇ စုံစမ်းထောက်လှမ်းခြင်း...လူရိုင်း ကောလာဟလ

"ဟားဟား... ရွှီရှန်း... တကယ်ကို ဟုတ်နေပါလား..."

"ငါပြောတာက မင်းရဲ့ အလုပ်အကိုင်ကို ပြောတာပါ... အဲဒီ အတွင်းခံဆိုင် သူဌေး ဘာညာ ဆက်မလုပ်ပါနဲ့တော့... မှုခင်းဆရာဝန် သာ တိုက်ရိုက် လုပ်လိုက်ပါတော့... ကျန်ဆန်းမြို့ က ထိန်းသိမ်းရေးခန်းကို ပြင်ဆင်ပြီး ရွှီရှန်း ကို အဲဒီမှာပဲ ပြောင်းနေခိုင်းလိုက်မယ်..."

"ဘယ်သွားသွား ထိန်းသိမ်းရေးခန်းကိုချည်းပဲ အလည်အပတ် သွားနေရတာလဲ..."

လင်ဟိုင်မြို့ မှုခင်းစုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့၏ ထိန်းသိမ်းရေးခန်း အပြင်ဘက်တွင် အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ် မျက်နှာပေါ်၌ စနောက်လိုသော အမူအရာများ အပြည့်ရှိနေသည့် လီရှန်းကို ကြည့်ရင်း ရွှီရှန်း တစ်ယောက် စကားပြောစရာပင် မရှိအောင် ဆွံ့အသွားလေသည်။

"နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး အတည်ပြု ပြောချင်ပါတယ်... ရွှီရှန်း က သရဲအိမ် ပိုင်ရှင်ပါ..."

ရွှီရှန်း က အလွန် တည်ကြည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်ပေသည်။

"အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး..."

"မဟုတ်ဘူး... အဲဒါက အရမ်း အရေးကြီးတယ်..."

ရွှီရှန်း ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို တည်တင်းသွားချေသည်။ ဘေးဘက်ရှိ ဖုပေါ် ပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

အမှန်တကယ်တွင် ဖုပေါ် မှာ စောစောကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဖုပေါ် ခေါ်ယူထားသော ပြင်ပအကူအညီက အခြား ပြင်ပအကူအညီ တစ်ခုကို ထပ်မံ ရှာဖွေရမည်ဟု ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဖုပေါ် ၏ ဦးနှောက်မှာ လမ်းပိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ထိုပြင်ပအကူအညီ ရှာဖွေနေသူမှာ ထိန်းသိမ်းရေးခန်း အတွင်းရှိ သံသယရှိသူ ဖြစ်နေကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ဟိုင်မြို့ မှုခင်းစုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံး၏ ဦးနှောက်များ လုံးဝ အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့အောင် ဖြစ်သွားကြချေပြီ။

"ထားလိုက်ပါတော့... အားလုံးက ရင်းနှီးနေတဲ့ သူတွေချည်းပဲ... လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အတိုင်းပဲ သွားကြတာပေါ့..."

ရွှီရှန်း က လက်ကောက်ဝတ်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။ ဘေးဘက်ရှိ ဖုပေါ် က တွေဝေစွာဖြင့် လီရှန်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"တပ်ခွဲမှူးလီ... ဒါက... အဆင်ပြေပါ့မလား..."

"ရွှီရှန်း က မကြာခင် ပထမအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဆုကြီး ချီးမြှင့်ခံရတော့မယ့် မှုခင်းဆရာဝန် တစ်ယောက်ပဲ..."

ဖုပေါ် ၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လေးစား ကြည်ညိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ ပထမအဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ဆု ဆိုသည်မှာ ဖုပေါ် အတွက် အလွန် ဝေးကွာလွန်းပြီး သဘောတရားကို သေချာ နားမလည်နိုင်ချေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာ မှုခင်းဆရာဝန် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလာပါက ယခင်ခေတ်ကာလက ကျေးလက်ဒေသတွင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ အလွန် ရှားပါးပြီး လေးစားဖွယ် ကောင်းသော အရာဖြစ်ပေသည်။

"စိတ်ချပါ... ရွှီရှန်း ရဲ့ အရည်အချင်းက အရမ်း မြင့်တယ်... မြို့တော် ဘက်ကရော ကျွန်တော်တို့ အထက်လူကြီး တွေပါ ရွှီရှန်း ကို ရဲတပ်ဖွဲ့ ထဲ ရောက်လာအောင် ဘယ်လို ချောက်ချ... အဟမ်း... ဘယ်လို ဆွဲဆောင် သိမ်းသွင်းရမလဲ ဆိုတာကို စဉ်းစားနေကြတာ..."

"ပြီးတော့ ရွှီရှန်း မှ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး ဆိုရင်... လီရှန်း လည်း ဘာမှ တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လီရှန်း က ဖုပေါ် အား စိတ်သက်သာရာ ရစေရန် ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် ရွှီရှန်း နှင့်အတူ ရဲကားပေါ်သို့ တက်သွားတော့၏။ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖုပေါ် လည်း ဆက်လက် သံသယ မဝင်တော့ဘဲ ကားနောက်ခန်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... စောစော သွားပြီး စောစော ပြန်လာခဲ့နော်... ဝမ်ချောင် အတွက် ထမင်းတစ်ပွဲ ဝယ်လာဖို့ မမေ့နဲ့ဦး..."

ထိန်းသိမ်းရေးခန်း အတွင်းရှိ ဝမ်ချောင် က ရွှီရှန်း ကို လှမ်း၍ လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်ပေသည်။ ဝမ်ချောင် ၏ ပုံစံမှာ အိမ်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့ရသော ကလေးငယ် တစ်ဦးနှင့် အလွန် တူညီနေ၏။ ရွှီရှန်း ကလည်း ဝမ်ချောင် အား အပေါ်ယံမျှသာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ရဲကားမှာ ဖြည်းညင်းစွာ စတင် ထွက်ခွာသွားပြီး ကား ၃ စီးက ဥဩဆွဲကာ မှုခင်းစုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးတပ်ဖွဲ့ ရုံးဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာ၍ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ည ၈ နာရီ ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ရွှီရှန်း ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် အမှောင်ထု လွှမ်းခြုံနေသော ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ရဲအရာရှိများနှင့် အတူတကွ အလွန် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေသော တောအုပ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ကောင်းကင်မှာ မှောင်မိုက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရဲတပ်ဖွဲ့ အနေဖြင့် ညဘက်တွင် အနားယူရန် သို့မဟုတ် အမှောင်ထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် အမှုစစ်ဆေးရန်လောက်အထိ မမိုက်မဲကြချေ။

မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ တောအုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့က တောအုပ်အတွင်း၌ ယာယီ တဲတစ်လုံး ထိုးထားပေသည်။ တဲအတွင်း၌ လျှပ်စစ်မီးစက် တစ်လုံး ရှိပြီး ထိုမီးစက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော လျှပ်စစ်မီးများက မီးသီးများကို လင်းထိန်နေစေ၏။ အလင်းရောင်များက သင်္ချိုင်းဂူကို ရှင်းလင်း ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရစေလေသည်။

"ခြေရာ စစ်ဆေးချက် တွေ လုပ်ပြီးပြီလား..."

ရွှီရှန်း က တူးဆွခံထားရသော မြေပုံရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော ခြေရာကြီးများကို ကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို မေးလိုက်ပေသည်။

"လုပ်ပြီးပါပြီ... အဲဒီ အပေါ်မှာ လူသတ်သမား ရဲ့ လက်ဝါးရာ လက်ဗွေရာ နဲ့ ခြေရာတွေ ကျန်နေခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ လက်ဗွေရာ သိုလှောင်ရုံ ထဲမှာတော့ အဲဒီ လက်ဗွေပိုင်ရှင် ကို မတွေ့ရဘူး..."

"အဲဒီအပြင် ကနဦး စစ်ဆေးချက် တွေအရ... အဲဒါက ကစားစရာ အရုပ် ဒါမှမဟုတ် အထူး ပြုလုပ်ထားတဲ့ အရုပ်ဝတ်စုံ မျိုး မဟုတ်ဘဲ... တကယ့် အစစ်အမှန် လူသား တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် က ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေတယ်..."

ထိုအစီရင်ခံစာမှာ လီရှန်း မရောက်လာမီကတည်းက ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားသူမှာ ဖုပေါ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အရုပ်ဝတ်စုံ မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်... တကယ့်ကို ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းနေတဲ့ လူသား တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

ရွှီရှန်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတော့၏။ အလွန် ကြီးမားသော ခြေရာများကို ချန်ရစ်ထားနိုင်သည့် အထူး တိရစ္ဆာန် အရုပ်ဝတ်စုံ မျိုး ရှိပေသည်။ ဥပမာပြရလျှင် ယခင်က မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လေ့ရှိသော အမွေးပွ တိရစ္ဆာန် အရုပ်ဝတ်စုံ မျိုး ပင် ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍ ထိုဝတ်စုံကို လူပုံစံ ဖန်တီးပြီး ခြေဖဝါးနှင့် လက်ဝါးများကို ချဲ့ကားကာ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်လိုက်မည် ဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော ခြေရာလက်ရာ များကို သေချာပေါက် ချန်ရစ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မြေပျော့ပေါ်တွင် ခြေရာ ထင်ကျန်ရစ်မှု အနေအထားကို ကြည့်၍ အစစ်အမှန် လူသား မှတ်မဟုတ်ကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ အလွယ်ကူဆုံး ဥပမာ အနေဖြင့် လမ်းလျှောက်သည့် အခါ ခြေဖျားနှင့် ဖနောင့် ကွေးညွှတ်မှုကြောင့် မြေပျော့ပေါ်တွင် အားသက်ရောက်မှု ပုံစံ ကွဲပြားပြီး ချိုင့်ခွက်မှု အနေအထား မတူညီခြင်း ဖြစ်၏။ ယေဘုယျအားဖြင့် ခြေရာများတွင် ခြေဖျားပိုင်း ချိုင့်ခွက်မှုက ပိုမို နက်ရှိုင်းလေ့ ရှိသော်လည်း အရုပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများမှာ ထိုကဲ့သို့သော ခြေရာမျိုး ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ ထို့အပြင် လက်ဝါးရာနှင့် ခြေရာများရှိ အရေးအကြောင်းများမှာလည်း ဤမျှလောက်အထိ အသေးစိတ်ကျကျ ထင်ကျန်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လူသတ်သမား မှာ ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းနေသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေမည် ဆိုပါကမူ ယုတ္တိတန်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။

"ရွာတွေ မြို့တွေ ထဲမှာ စစ်ဆေးပြီးပြီလား..."

ရွှီရှန်း က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဘေးဘက် တဲအတွင်းရှိ အလောင်းကို လှမ်းကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"စစ်ဆေးပြီးပါပြီ... ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းနေတဲ့ သူ ၂ ယောက် ရှိပေမယ့်... သူတို့ရဲ့ အခြေအနေက အတော်လေး သာမန်ပါပဲ... အဓိက လက်ချောင်း ပြဿနာလောက်ပဲ ရှိတာမို့လို့... မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာက အခြေအနေ မျိုးနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီပါဘူး..."

ဖုပေါ် က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ပေသည်။

"ဒေသခံ တွေကြားမှာ ကောလာဟလ တွေ ဒါမှမဟုတ် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင် လိုမျိုးတွေ ရှိလား..."

ရွှီရှန်း က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့၏ သတင်းအချက်အလက် စနစ်မှာ အများအားဖြင့် ပြည်သူလူထု ထံမှ ရရှိလေ့ ရှိခြင်း ပင်။ ဥပမာအားဖြင့် အလွန် နာမည်ကြီးသော အသိုင်းအဝိုင်းများ ဖြစ်ပြီး ထိုအသိုင်းအဝိုင်းများ၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များမှာ ရွာထိပ်တွင် စကားစမြည် ပြောဆိုနေတတ်ကြသော အဘိုးကြီး အဘွားကြီးများ ဖြစ်ချေသည်။

"တောရိုင်းလူရိုင်း လိုမျိုးလား... အဲဒါမျိုးတော့ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်နား နဲ့ ပြန့်လာတာမို့လို့... စပြီး ပြောတဲ့ သူကို ရှာမတွေ့ဘူး..."

"ကနဦး ခန့်မှန်းချက် အရတော့... အမှု နဲ့ ပတ်သက်ပြီး နည်းနည်း သံသယ ဖြစ်စရာတော့ ရှိတယ်..."

ဖုပေါ် ၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးက ဝင်ရောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ ပတ် လောက် အတွင်းက ထွက်ပေါ်လာတာပါ... ရွာသား တစ်ယောက် က သူ့ရဲ့ ဘိုးဘွား သင်္ချိုင်း ကို လာကန်တော့တဲ့ အချိန်မှာ... မျောက်ဝံကြီး တစ်ကောင် လိုမျိုး လေးဖက်ထောက် လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူတစ်ယောက် ကို မြင်ခဲ့တယ် လို့ ပြောတယ်... အဲဒီလူ ရဲ့ မျက်နှာထား က အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ကလည်း ပျက်ယွင်းနေတယ်တဲ့... ဂုန်နီအိတ် တစ်လုံးကို ကျောပိုးထားပြီး ဒီတောအုပ် ထဲမှာပဲ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာလို့ ဆိုတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ တခြား မြင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိလို့ ဘယ်သူမှ မယုံကြည်ကြဘူးလေ... ရဲတပ်ဖွဲ့ က အိမ်တိုင်ရာရောက် လာစုံစမ်းတဲ့ အချိန်ကျမှ ထုတ်ပြောပြတာပါ..."

'လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ ပတ် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကောလာဟလ ဟုတ်လား...'

ရွှီရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

"ဒုက္ခပဲ..."

ဒုက္ခပဲ ဟူသော စကားကြောင့် လူအုပ်ကြီး ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး ဝင်ရောက် မေးခွန်း မထုတ်ရသေးမီမှာပင် ရွှီရှန်း က စကားဆက်ဆိုလိုက်ပေသည်။

"ခြေရာ တွေကို ကြည့်ရသလောက်... တစ်ဖက်လူ က ခန္ဓာကိုယ် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းနေတယ် ဆိုရင်တောင်... လူသား ဆိုတဲ့ အမျိုးအစား ထဲမှာ အကျုံးဝင်နေသရွေ့... သေချာပေါက် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေရမယ်..."

အရွယ်ရောက်ရန် အချိန် မည်မျှ လိုအပ်သနည်း။ ၁၈ နှစ် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ၁၈ နှစ်တာ ကာလအတွင်း ရှေ့ပိုင်း ၁၇ နှစ်နှင့် ၁၁ လ တိုင်အောင် မည်သူမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ဘဲ မှုခင်းဖြစ်ပွားခါနီး အချိန်လေးရောက်မှ ရုတ်တရက် မြင်တွေ့သွားခဲ့သည် ဟူသောအချက်မှာ ယုတ္တိ လုံးဝ မတန်ချေ။ ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုသာ ရှိပေသည်။

"နယ်ကနေ ရောက်လာတာလား..."

လီရှန်း ၏ မျက်လုံးထောင့်များ တဖြတ်ဖြတ် လှုပ်သွားပြီး ရွှီရှန်း ၏ တွေးခေါ်မှု နောက်သို့ လိုက်ပါ နိုင်ခဲ့လေသည်။ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ လုံးဝ ဖုံးကွယ်ခံထားရခြင်း မရှိပေ။ ဝမ်ချောင် သင်္ချိုင်း လာရှင်းသည်နှင့် သေချာပေါက် အမှုဖွင့် တိုင်ကြားမည် ဖြစ်ကြောင်း သိသာ ထင်ရှားလှ၏။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ အမှုကို ဖုံးကွယ်လိုစိတ် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိကြောင်း ထင်ရှားနေချေသည်။ လူသတ်မှုကိုပင် ဖုံးကွယ် မထားပါက မိမိ၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုများကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားမည် ဟူသောအရာမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

တစ်ဖက်လူမှာ လင်ဟိုင်မြို့ သို့ မကြာသေးမီကမှ ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်နိုင်သလို သို့မဟုတ် ယခင်က လင်ဟိုင်မြို့ ၏ ထောင့်ချိုး တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး ယခုမှ ဤတောအုပ် ဧရိယာသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းသာ ဖြစ်ရပေမည်။ သို့မဟုတ်ပါက တစ်ဖက်လူ၏ စရိုက်လက္ခဏာ၊ အနည်းဆုံး ၁၈ နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့သော ကြီးထွားလာမှု အချိန်ကာလ နှင့် ယခုမှ ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခြင်း ဆိုသည့် အချက်များမှာ လုံးဝ ရှေ့နောက် မညီဘဲ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

"ဇာစ်မြစ်ကို စုံစမ်းဖို့ နည်းနည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

ဖုပေါ် ၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညို့သွားတော့၏။ နိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် အဝတ်အထည် လက်ကား ဖြန့်ဖြူးရာ နေရာအဖြစ် နာမည်ကြီးသော လင်ဟိုင်မြို့ မှာ လူအဝင်အထွက် အလွန် များပြားလွန်းလှရာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်က ဝင်ရောက်လာသူ တစ်ဦးကို မည်သို့ စုံစမ်းရှာဖွေနိုင်မည်နည်း။

"ဒါဆို အဓိကထားပြီး မစုံစမ်းနဲ့တော့... မသင်္ကာစရာ လူနည်းနည်းလောက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရင် ရပြီ..."

"အခြား သဲလွန်စတွေကို အရင် ရှာကြရအောင်..."

ရွှီရှန်း က ထိုကိစ္စပေါ်တွင် အချိန် အများကြီး ဆွဲမနေတော့ချေ။ အရင်းအမြစ်များနှင့် အချိန်များကို အလဟဿ ကုန်ဆုံးစေမည့် ဤကဲ့သို့သော သဲလွန်စမျိုး အပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေခြင်းမှာ ရွှီရှန်း အတွက် အမိုက်မဲဆုံးသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။ လီရှန်း နှင့် ဖုပေါ် တို့ ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

"အလောင်း ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေ ကရော..."

"မှုခင်းဆရာဝန် တွေ ခွဲစိတ် စစ်ဆေးပြီးပြီလား..."

ရွှီရှန်း က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တဲအတွင်း လဲလျောင်းနေသော အလောင်းပေါ်သို့ အကြည့်များကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်လေသည်။ အလောင်းကို အခေါင်းထဲမှ ဆယ်ယူထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ရွှီရှန်း အနေဖြင့် အနီးကပ် လေ့လာ စောင့်ကြည့်ရခြင်း မရှိသေးသလို အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုလည်း နားလည်ထားခြင်း မရှိသေးချေ။ အကယ်၍ အခြားသူများက ခွဲစိတ် စစ်ဆေးထားပြီး ရွှီရှန်း က မသိရှိပါက နောက်ပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ခွဲစိတ် စစ်ဆေးရာ၌ မှားယွင်းသော ကောက်ချက်ချမှု အများအပြား ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

"မရှိပါဘူး... လင်ဟိုင်မြို့ မှာ မှုခင်းဆရာဝန် မရှိဘူးလေ..."

ဖုပေါ် က အနည်းငယ် အနေရခက်စွာဖြင့် ဖြေလိုက်၏။ ကျန်ဆန်းမြို့ တွင် စားဖိုမှူး အမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် အထက်လူကြီးများက မှုခင်းဆရာဝန် တစ်ဦး အမြန်ဆုံး စီစဉ်ပေးတော့မည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။ သို့သော် အဆင့် ၆ မြို့ငယ်လေး ဖြစ်သော လင်ဟိုင်မြို့ အတွက်မူ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းရန် မဆိုထားနှင့် တန်းစီနံပါတ်ပင် ရရှိနိုင်ဦးမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် လီရှန်း က ရွှီရှန်း အား မှုခင်းဆရာဝန်ဟု ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဖုပေါ် ကို ကောင်းစွာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့..."

ရွှီရှန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အလောင်းအနီးသို့ လျှောက်သွားလေသည်။ မီးသီး၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ရွှီရှန်း ဆောင့်ကြောင့် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရောင်ရမ်း ဖောင်းပွနေသော အလောင်းကြီးကို အပေါ်အောက် အသေးစိတ် အကဲခတ် လေ့လာလိုက်ပေသည်။ အတန်ကြာပြီးနောက် ရွှီရှန်း ၏ မျက်လုံးများ မှေးစင်းသွားတော့၏။ ရွှီရှန်း က လက်အိတ်များကို စွပ်လိုက်ပြီး အလောင်း၏ ပါးစပ်ကို ဟဟပေးလိုက်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို အလောင်း၏ ရင်ဘတ် အောက်ပိုင်းတွင် တင်ထားလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်ပေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အလွန် ပြင်းထန်သော အနံ့ဆိုးကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ပျို့အန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေမည့် အန်ဖတ်များက သေဆုံးနေသော အလောင်း၏ အတွင်းပိုင်းမှ အလုံးအရင်း ထွက်ကျလာတော့သည်။

"ရွှဲ..."

အန်ဖတ်များက ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။ ရဲအရာရှိ အချို့က အလောင်း အောက်ရှိ အခင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အသစ် တစ်ခု လဲလှယ်ပေးလိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ထွက်ကျလာသော အန်ဖတ်များကို စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် ယူဆောင်သွားကြပေသည်။

ရွှီရှန်း က အန်ဖတ်များ ထွက်ကျလာသော အလောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သင်္ချိုင်းဂူ ဘေးဘက်တွင် ပေါက်ရောက်နေသော တောရိုင်း ဆူးချုံများကိုပါ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

'အိပ်ဆေး သောက်ပြီး အသက်ရှူ ကျပ် သေဆုံးသွားတာလား...'

'အိပ်မောကျနေတဲ့ အလှပန်းလေး ပုံပြင်လား…’