အခန်း ၄၈

အခန်း ၄၈ မူရင်း အိပ်မောကျနေသော အလှပန်းလေး နှင့် နောက်ထပ် နစ်နာသူ တစ်ဦး

အိပ်မောကျနေသော အလှပန်းလေး ပုံပြင် ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်သနည်း။

ထိုအလှပန်းလေး၏ နာမည်မှာ နှင်းဆီမင်းသမီးလေး ဖြစ်ပြီး ဂရင်း ညီအစ်ကို ပုံပြင်များတွင် ဗိုင်းငင်တံနှင့် ထိမိပါက ထာဝရ အိပ်မောကျသွားမည်ဟူသော ကျိန်စာသင့်သည့် ပုံစံဖြင့် ပါရှိခဲ့ပေသည်။

ဤပုံပြင်ကို လူအများစု ကြားဖူးကြပေလိမ့်မည်။ အခြေခံအားဖြင့် လူကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ ဤပုံပြင်ကို နားထောင်ရင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ လှပအောင် ဖန်တီး ပြင်ဆင်ထားသော ပုံပြင်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မူရင်းပုံပြင် အစစ်အမှန်မှာ မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ မင်းသမီးလေး ကျိန်စာသင့်ပြီးနောက် နန်းတော်ကြီး တစ်ခုလုံး အိပ်မောကျသွားကာ မည်သူမျှ နိုးထမလာကြတော့ချေ။

တစ်နေ့တွင် မင်းသားတစ်ပါး ရောက်ရှိလာပြီး ဆူးချုံများကို ခုတ်ထွင် ရှင်းလင်းခဲ့လေသည်။ သို့သော် အိပ်မောကျနေသူမှာ အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားသောအခါ မင်းသားမှာ ထွက်ခွာမသွားဘဲ ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့ပေသည်။

အလှပန်းလေးက ကလေးမီးဖွားသည့် နာကျင်မှုကြောင့် နိုးထလာသော အခါတွင် လူသူကင်းမဲ့နေသော နန်းတော်ကြီးနှင့် အိပ်မက်ထဲတွင် မွေးဖွားခဲ့သော ကလေးငယ်ကိုသာ တွေဝေစွာ ကြည့်နေမိတော့၏။

ဤနေရာတွင် အိပ်မောကျနေသော အလှပန်းလေး ပုံပြင် ပြီးဆုံးသွားလေသည်။

"မူရင်း ပုံပြင်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား..."

ရွှီရှန်းက မျက်စိရှေ့ရှိ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

'မဟုတ်သေးဘူး... မူရင်း ပုံပြင်ထဲက အလှပန်းလေးက အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု မရှိတဲ့ လူနာ တစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူတယ်... ပြီးတော့ အင်တာနက် ခေတ်စားနေတဲ့ အရင်ဘဝ တုန်းကတောင် မူရင်း ပုံပြင်ကို သိတဲ့သူ သိပ်မရှိဘူး...'

'အခုလို အချိန်မျိုးဆို ပိုပြီးတော့တောင် မသိနိုင်ဘူး... ဒါဆို တစ်ဖက်လူက ကလေးပုံပြင် အတိုင်း အမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့တာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်...'

'ဒါပေမဲ့ ကလေးပုံပြင်က အလောင်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်သွားရတာလဲ...'

'ဒါမှမဟုတ် တစ်ဖက်လူရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးမှာ ပြဿနာ ရှိနေတာများလား... ဒါဆိုရင်တော့ ယုတ္တိတန်တယ်... ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားပြီး ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျက်ယွင်းနေတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ထိခိုက်နိုင်ခြေ အရမ်း များတယ်...'

မူရင်း ဂရင်း ညီအစ်ကို ပုံပြင်များ၏ ပစ်မှတ်မှာ ကလေးငယ်များ မဟုတ်ဘဲ လူကြီးများသာ ဖြစ်ပေသည်။ အရှေ့တိုင်း နိုင်ငံများတွင် ထိုအရာများကို ဖြန့်ဝေခွင့် တားမြစ်ထားပြီး ထိုအကြောင်းအရာများ ရေးသားထားသော စာအုပ်စာစောင်များ လုံးဝ မရှိသလောက် ပင်။ အများဆုံး အနေဖြင့် ဗီဒီယို အတိုလေးများတွင် ရှင်းပြထားမှုများသာ ရှိနိုင်ချေသည်။

"ဘာ အိပ်မောကျနေတဲ့ အလှပန်းလေးလဲ..."

လီရှန်းနှင့် ဖုပေါ်တို့ ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။ ဤအမှုက ကလေးပုံပြင်များနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေမည်ဟု လီရှန်းတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိကြချေ။

"ကလေးပုံပြင် တွေထဲက အိပ်မောကျနေတဲ့ အလှပန်းလေးကို ပြောတာပါ..."

ရွှီရှန်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ခြေရာများကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ မျက်စိရှေ့ရှိ မိန်းကလေး၏ အလောင်းကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

ရွှီရှန်းက ရောင်ရမ်းဖောင်းပွ မလာမီက မိန်းကလေး၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို စိတ်ကူးထဲတွင် ပုံဖော်ကြည့်လိုက်ပေသည်။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်ပြီး အတော်လေး လှပသော မျက်နှာတစ်ခုကို ရွှီရှန်း စိတ်ကူးထဲတွင် မြင်ယောင်လာတော့၏။

"အလောင်းက အိပ်ဆေး အလွန်အကျွံ သောက်မိလို့ သေဆုံးသွားတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်..."

"အသက်ရှူပြွန် ထဲမှာ ပိတ်ဆို့နေတဲ့ အန်ဖတ်တွေကို ကြည့်တာနဲ့ ဒီအချက်ကို သိနိုင်တယ်..."

အိပ်ဆေးသောက်၍ သေဆုံးခြင်း ဆိုသည်မှာ ဆေးသောက်ပြီးနောက် အိပ်မက်ထဲတွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သာမန်လူများက ထင်မှတ်ထားတတ်ကြပေသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။

အိပ်ဆေးသောက်၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလေ့ရှိသူများ သို့မဟုတ် အခြားသူများကို အိပ်ဆေးတိုက်၍ သတ်ဖြတ်ဖူးသူများသာ ထိုအချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိကြပေလိမ့်မည်။ ဆေးသောက်သည့် အချိန်တွင် လည်ချောင်းမှာ ဆေးပြား အမြောက်အမြားကြောင့် ပွန်းပဲ့ ဒဏ်ရာရကာ အလွန်အမင်း နာကျင်ရလေသည်။

ထို့နောက် ဆေးစွမ်းက အစာအိမ်ကို ထိုးနှက်လာပြီး အစာအိမ်ထဲတွင် မီးတောက်ကြီး တစ်ခု လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ လက်သီးဆုပ်ကြီး တစ်ခုက အစာအိမ်ကို အကြမ်းပတမ်း ညှစ်ခြေနေသည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစာအိမ်ရည်များက အရည်ပျော်နေသော အိပ်ဆေးများနှင့် ရောနှောကာ ဒဏ်ရာရနေသော လည်ချောင်းကို အဆက်မပြတ် တွန်းကန်လာသဖြင့် လည်ချောင်းမှသည် အစာအိမ်အထိ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရတော့၏။

ထိုအချိန်တွင် အန်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ပါးစပ် မဟထားပါက အန်ထွက်လာမည် မဟုတ်ချေ။

သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် အန်ဖတ်များ ပိတ်ဆို့ပြီး အသက်ရှူကျပ် သေဆုံးသွားခြင်းသာ ဖြစ်လေ့ရှိပေသည်။ ဤသည်မှာ ရေနစ်သေဆုံးရသူ တစ်ဦးထက်ပင် ပို၍ နာကျင်ခံစားရလေသည်။ ရေနစ်သူများမှာ ရုန်းကန်ခွင့် ရရှိသေးသလို မီးလောင်ခံရသည့် ဝေဒနာကိုလည်း ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

"အားလုံးပဲ အလောင်းရဲ့ ငြိမ်းချမ်းနေတဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဂါဝန်လေးကို ကြည့်လိုက်ကြပါ..."

"သေဆုံးခါစ အချိန်တုန်းက သူမရဲ့ ပုံစံက အိပ်မောကျနေတဲ့ အလှပန်းလေးနဲ့ တူမနေဘူးလား..."

ရွှီရှန်းက မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် အလောင်းကို မရွှေ့ပြောင်းမီ ရိုက်ကူးထားသော ဓာတ်ပုံ အချို့ကို ထုတ်ယူပြသလိုက်လေသည်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင် အလောင်းမှာ အလွန် ငြိမ်းချမ်းနေပုံ ရပြီး အကယ်၍ ပုပ်ပွနေသော လက္ခဏာများ မရှိခဲ့လျှင် အခေါင်းထဲတွင် မရှိခဲ့လျှင် ဘေးနားတွင် ဝမ်ချောင်၏ ဘိုးလေး မရှိခဲ့လျှင် ယင်ကောင်များ မရှိခဲ့လျှင် ထိုမိန်းကလေးမှာ အိပ်မောကျနေသော အလှပန်းလေးနှင့် အမှန်တကယ်ပင် တူညီနေမည် ဖြစ်ချေသည်။

"အလောင်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အနမ်းခံထားရတဲ့ အရာတွေ ရှိနေတယ်..."

ရွှီရှန်းက ဓာတ်ပုံထဲရှိ နစ်နာသူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မီးခိုးရောင် အကွက်များကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်လေသည်။

ထိုအရာများမှာ အလောင်း ပုပ်ပွလာမှုနှင့်အတူ ဝေဝါးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အနမ်းခံရခြင်း ဟူသော အတွေးဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ပါက ထိုအရာမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

"ဆိုလိုတာက လူသတ်သမားဟာ နစ်နာသူကို နမ်းရှုံ့ခဲ့ဖူးပေမယ့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဓမ္မပြုကျင့်ခဲ့ခြင်းတော့ မရှိဘူး..."

ရွှီရှန်းက စောစောက အလောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းကို စစ်ဆေးခဲ့ရာတွင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်ခံထားရသော လက္ခဏာများ လုံးဝ မတွေ့ရှိခဲ့ရချေ။

ထိုအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ ကာမရာဂစိတ်ဖြင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့သည် ဟူသော ခန့်မှန်းချက်ကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်လေသည်။ သို့ဆိုလျှင် မည်သည့် အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်မည်နည်း။

'နစ်နာသူကို အိပ်ဆေး အတင်းအကျပ် သောက်ခိုင်းပြီး မျက်နှာကို နမ်းရှုံ့သွားတယ်...'

ရွှီရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့၏။ ဤအမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးလေလေ ပို၍ ထူးဆန်းလာလေလေ ဖြစ်ကြောင်း ရွှီရှန်း ခံစားလာရလေသည်။ လူသတ်သမားက မည်သည့်အရာကို တွေးတောနေခဲ့သနည်း။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူမှာ ခန္ဓာကိုယ် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းပြီး ဉာဏ်ရည်နိမ့်ပါးသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေမည် ဆိုပါက ကလေးပုံပြင်များကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် မည်သို့သော အတွေးအခေါ်မျိုးဖြင့် မှုခင်းကျူးလွန်လိုစိတ်များ ပေါက်ဖွားလာခဲ့သနည်း။

"တစ်ဖက်လူကို အိပ်ဆေး သောက်ခိုင်းပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို နမ်းရှုံ့ကာ ဘာမှ ဆက်မလုပ်ဘူး..."

လီရှန်း ပင်လျှင် ခေါင်းရှုပ်သွားရချေပြီ။

ရမ္မက်စိတ်ကြောင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများ အများအပြား ရှိသလို ထိုသို့ ပြုကျင့်ပြီး လူသတ်သမား အများအပြားလည်း ရှိပေသည်။ သို့သော် ရမ္မက်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဆောင်ဘဲ လူကို သတ်ဖြတ်သွားသည်ကိုမူ လီရှန်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

ဦးနှောက် ပုံမှန် မဟုတ်ခြင်းလော။ သို့မဟုတ် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး နိမ့်ပါးနေခြင်းသာ ဖြစ်မည်လော။ အိပ်မောကျနေသော အလှပန်းလေး ဆိုသည်မှာကရော မည်သည့်အရာ ဖြစ်သနည်း။ လူသတ်သမားက အိပ်မောကျနေသော အလှပန်းလေး၏ မြင်ကွင်းကို အတုခိုး၍ အမှုကျူးလွန်ခဲ့ခြင်း ပင်။ အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရသနည်း။

လီရှန်း၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အမှုတစ်ခုကို ပြန်လည် ဖြတ်သန်းနေရသကဲ့သို့ လီရှန်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။ ထိုအမှုမှာ စိတ်ရောဂါသည် တစ်ဦး ကျူးလွန်ခဲ့သော အမှုဖြစ်ပြီး လုံးဝ ယုတ္တိမတန်သလို လူသတ်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

ထိုစဉ်က ရဲတပ်ဖွဲ့မှာ အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြု၍ နေရာအနှံ့ ရှာဖွေစစ်ဆေးမှသာ တရားခံကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မိမိ၏ အရည်အချင်း မလုံလောက်မှုကြောင့် ယုတ္တိဗေဒအရ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်း သက်သက်ဖြင့် တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ရွှီရှန်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် စကားဆိုလိုက်၏။

"ပါးပြင်ပေါ်က အမည်းရောင် အရာတွေက မြေကြီးတွေ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒီတောအုပ်ထဲမှာ ပေကျံခဲ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... တခြား နေရာ တစ်ခုခုကနေ ပါလာတာ ဖြစ်ရမယ်..."

နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ဆေးရောင်စွန်းထင်းခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း သုံးချက်သာ ရှိနိုင်ပေသည်။ ပထမအချက်မှာ မတော်တဆ ပေကျံသွားခြင်း ဖြစ်၏။ ဒုတိယအချက်မှာ ကိုယ့်သမီးက ဆွဲပေးထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ တတိယအချက်မှာ တမင်တကာ ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ဒုတိယအချက်ကိုမူ တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ပေသည်။

တတိယအချက်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ချေ။ မျက်နှာပေါ်မှ အနေအထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာတွင် စွန်းထင်းနေသော အရာမှာ နှုတ်ခမ်းနီ ကဲ့သို့သော အရာမျိုး မဟုတ်ဘဲ စေးကပ်နေသော အမှိုက်များ သို့မဟုတ် မျက်နှာ မသစ်သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အရာများနှင့် ပို၍ တူညီနေလေသည်။ သို့ဆိုလျှင် ပထမအချက်သာ ကျန်ရှိတော့၏။

ဤသဲလွန်စက မည်သည့်အရာအတွက် အသုံးဝင်မည်နည်း။ ကြည့်ရသည်မှာ ဘာအတွက်မျှ အသုံးမဝင်သကဲ့သို့ ရှိပေသည်။ သို့သော် ပြောင်းပြန် တွေးတောကြည့်မည် ဆိုပါက အဖြေတစ်ခု ထွက်လာနိုင်ချေသည်။

မည်သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးက လူတစ်ယောက်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ဤအရာမျိုး ပေကျံသွားစေနိုင်သနည်း။ ပထမဦးစွာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ပတ်ဝန်းကျင် အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ရှိ နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန် ဆိုးရွားနေကြောင်း ပင်။

လင်ဟိုင်မြို့တွင် ပတ်ဝန်းကျင် ဆိုးရွားသော နေရာများ အများအပြား ရှိပေသည်။ သို့သော် ဤတောအုပ်ကို ဗဟိုပြု၍ အပြင်ဘက်သို့ ရှာဖွေစစ်ဆေးမည် ဆိုပါက မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်နည်း။ အရေအတွက် များပြားနေသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အလွန် သိသာစွာ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်ချေသည်။

တစ်ဖက်လူ ထွက်ပြေးရန် အချိန် လိုအပ်လေသည်။ သို့သော် နိမ့်ပါးသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး နှင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသဖြင့် တစ်ဖက်လူ အနေဖြင့် ထိုအချက် နှစ်ချက်ထဲမှ တစ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီနေပါက အခြေခံအားဖြင့် ခပ်ဝေးဝေးသို့ ထွက်ပြေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူတွင် ငွေကြေး မရှိသဖြင့် ခြေနှစ်ချောင်းကို အားကိုး၍သာ ပြေးရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။ အကယ်၍ အငှားယာဉ် ငှားစီးမည် ဆိုပါကလည်း ဤအမှုမှ တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနေအထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကားငှားစီးရဲသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သတင်းအချက်အလက်များ ပေါက်ကြားသွားမည် ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး ယာဉ်မောင်း အသိုင်းအဝိုင်းထဲတွင်တော့ သိရှိသွားကြမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ရဲတပ်ဖွဲ့က ထိုအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း ရှာဖွေ စုံစမ်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ ကောလာဟလများ မရှိသလို ယာဉ်မောင်းများ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းမျိုးလည်း မရှိခဲ့ချေ။

အမှောင်ထု လွှမ်းခြုံနေသော တဲအတွင်း၌ လူအုပ်ကြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေကြစဉ်မှာပင် စူးရှသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"တီ... တီ..."

ဖုပေါ်၏ ဖုန်းမြည်သံ ပင် ဖြစ်လေသည်။ လူအားလုံးက ဖုပေါ်ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ဖုပေါ်က ဖုန်းကို အလျင်အမြန် ကိုင်လိုက်သော်လည်း ဖုန်းပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုပေါ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မှိုင်းညို့သွားတော့၏။

ထိုအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားကြပေသည်။

"ဘာ... ဘာကိစ္စ ဖြစ်လို့လဲ..."

လီရှန်းက မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

ဖုပေါ်က ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် အလွန် ပျက်ယွင်းနေသော မျက်နှာဖြင့် စကားဆိုလိုက်၏။

"ဒုတိယမြောက် အလောင်း ထပ်တွေ့တယ်..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီဝက်လောက်က အနောက်ဘက် တောင်ကုန်းမှာ လူတစ်ယောက် လာတိုင်တယ်... ကနဦး စစ်ဆေးချက်တွေအရ... အဲဒီကို ရောက်သွားတဲ့ ရဲအရာရှိတွေက အဲဒါဟာ ဒီအမှုရဲ့ ဒုတိယမြောက် နစ်နာသူ ဖြစ်တယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့တယ်..."

'ဒုတိယမြောက် နစ်နာသူတဲ့လား... ကွင်းဆက် လူသတ်မှုကြီး ဖြစ်နေပြီလား...'

လူအားလုံး အလိုအလျောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း အံ့ဩမှင်တက်နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာတော့၏။

ရွှီရှန်း၏ မျက်မှောင်များ ပိုမို စုကြုံ့သွားလေသည်။

'နစ်နာသူ ထပ်ရှိနေသေးတာလား... ဒုတိယမြောက် မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ ဘယ်လို ပုံစံမျိုးနဲ့ ထွက်ပေါ်လာမှာလဲ... အိပ်မောကျနေတဲ့ အလှပန်းလေး ပုံစံမျိုးပဲ ဖြစ်နေဦးမလား...'

'အကယ်၍ အိပ်မောကျနေတဲ့ အလှပန်းလေး မဟုတ်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲ... ဘယ်ပုံပြင် ဖြစ်မလဲ... ဖားမင်းသား ပုံပြင်လား... လူသတ်သမားက အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ...'

ရွှီရှန်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သဲလွန်စ အချို့ကို ရိပ်မိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

"သွားမယ်..."

"ဒုတိယ မှုခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာကို သွားကြမယ်…”