အခန်း ၅၉

အခန်း ၅၉ ခေါင်းတလားကို ဖွင့်မယ်

"ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်... ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်..."

"ငါက အမြန်ဖြတ်ကျော်တဲ့ ကစားသမားပဲ... ဒီပြကွင်းကို ငါ အတော်လေး ရင်းနှီးတယ်..."

"ငါပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချန်က ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ သူတို့အား စိတ်အေးသွားစေရန် အားပေးစကား ဆိုလိုက်လေသည်။

သူ ထိုသို့ပြောဆိုလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ လူအချို့မှာ ငြိမ်သက်သွားကြပြီး ဆက်လက် ဆူပူအော်ဟစ်ခြင်း မပြုကြတော့ချေ။

ခေါင်းတလားထဲမှ သေဆုံးနေသည့် အရာဝတ္ထုက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်လေလေ ကြက်သီးထစရာ ကောင်းလေလေ ဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

မိမိတို့ကိုယ်ကို ဤအရာက သရဲအိမ် ကစားပွဲ တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ဖြေတွေးနေသော်လည်း ကြောက်လန့်မှုကိုမူ ခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

"ခေါင်းတလားကို ဖွင့်မယ်..."

"ငါပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်... ခေါင်းတလားကို ဖွင့်မယ်..."

ကျန်းချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ယခင်က သူ အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ကစားခွင့်ရခဲ့ပြီး နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှာဖွေခဲ့ခြင်းကြောင့် ပျောက်ဆုံးနေသော ကလေးငယ် ဆိုသည့် တာဝန်ပစ်မှတ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

နေရာများကို ရှာဖွေရာတွင် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ နှစ်လုံးတည်းသာ ရှိပေသည်။

သတ္တိပင် ဖြစ်ချေသည်။

သူက သတ္တိနည်းသော်လည်း မရှာဖွေရဲဟု မဆိုလိုဘဲ အလွန်ဆုံး ဖြစ်လာနိုင်သည်မှာ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားချိန်တွင် ခေါင်းတလားကို ဖွင့်မိခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်ချေသည်။

"တကယ်ကြီး ဖွင့်ရမှာလား..."

"ဖွင့်မယ်..."

ကျန်းချန်၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်လန့်နေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ခေါင်းမာသော အမူအရာက ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်ရှိနေသော သုံးဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သွားကိုကြိတ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ နောက်သို့လိုက်၍ ခေါင်းတလား၏ ခေါင်းရင်းပိုင်းတွင် ဝိုင်းရံလိုက်ကြပေသည်။

ခေါင်းတလားမှာ တစ်ဖက်က ကြီးပြီး တစ်ဖက်က သေးငယ်သော ပုံမှန် ပုံစံမျိုး ဖြစ်လေသည်။

ခေါင်းရင်းပိုင်း အကြီးဘက်တွင် သက်တမ်း ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စာလုံးကြီး တစ်လုံးကို ရေးထွင်းထားပြီး စာလုံး၏ အရောင်မှာ အနက်ရောင် ဖြစ်နေပေသည်။

ကျန်းချန်က သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားခဲ့လေသည်။

ထိုအရောင်မှာ အနက်ရောင် မဟုတ်ချေ။

သွေးများ ခြောက်သွေ့သွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အညိုရင့်ရောင် ဖြစ်နေကာ ဆိုလိုသည်မှာ သွေးညှီနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသော ဤ သက်တမ်း စာလုံးမှာ ဆေးရောင်ခြယ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သွေးစစ်စစ်များဖြင့် ရေးသားထားခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူက ကမန်းကတန်း ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ မတွေးတောရဲတော့ချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ တိတ်ဆိတ်မှုကို ခံစားရင်း ကျန်းချန်နှင့် လူအုပ်က သူတို့၏ လက်များကို ခေါင်းတလား အဖုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်ကြလေသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် အားကုန်သုံး၍ တွန်းချလိုက်ကြပေသည်။

"ဂျလောက်"

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ ရှေ့၌ လူခေါင်းတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ခေါင်းတလားထဲတွင် လဲလျောင်းနေကာ အပြာရင့်ရောင် နာရေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင် ဦးထုပ်ဝိုင်းကို ဆောင်းထားသော သေဆုံးနေသည့် စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ် ဖြစ်နေသည်ကို အံ့သြဖွယ်ရာ မြင်တွေ့လိုက်ကြရလေသည်။

လူတိုင်းက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ တပြိုင်နက်တည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြပေသည်။

စက္ကူရုပ်၏ အသွင်အပြင်မှာ အပြင်ဘက်ရှိ ရှုပ်ပွနေသော အပိုင်းအစများနှင့် မည်သို့မျှ ကွာခြားမှု မရှိချေ။

သို့သော်လည်း သေချာစွာ ကြည့်မည်ဆိုပါက ဤအရာမှာ အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူများကို ခံစားရစေပေသည်။

ကျန်းချန်က သတ္တိမွေးလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"တောက်"

နှလုံးခုန်သံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသော ဤနေရာ၌ တိုးညင်းသော အသံတစ်ခု မြည်လာပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ကျန်ရှိနေသော သုံးဦးမှာ ကျန်းချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြပေသည်။

"ဟူး... ပလတ်စတစ်နဲ့ လုပ်ထားတာပဲ..."

ကျန်းချန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်လေသည်။

ပလတ်စတစ်ဖြင့် လုပ်ထားသည်ဆိုသည်မှာ ဤအရာက အတုဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း အတုသာ ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက မည်သို့ ပြန်ထိုင်နေနိုင်မည်နည်းဟု တွေးမိစရာ ဖြစ်လာပေသည်။

"ဒါဆို သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ထိုင်သွားတာလဲ..."

လူတစ်ဦးက တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားကာ နှုတ်မှ စကားဆိုလာလေသည်။

"ယန္တရား တစ်ခုခု ကြောင့် နေမှာပါ... ခုနက ငါတို့တွေ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ခေါင်းတလားကို ဖွင့်လိုက်နိုင်သလိုမျိုးပေါ့... ပုံမှန်ဆိုရင် အတော်လေး အားစိုက်ထုတ်ရမှာလေ..."

ကျန်းချန်က အတတ်နိုင်ဆုံး နှစ်သိမ့်ပေးနေပေသည်။

"တကယ်ကြီး အတုဆိုတာ သေချာလို့လား..."

အခြားလူတစ်ဦးက ခေါင်းမော့လာပြီး ကျန်းချန်ကို ကြောင်အမ်းစွာ ကြည့်နေကာ သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။

"အတုဆိုတာ သေချာတာပေါ့... အစစ်သာဆိုရင် မျက်နှာက ဘယ်လိုလုပ် ပလတ်စတစ် ဖြစ်နေမှာလဲ..."

ကျန်းချန်က ထိုလူသုံးဦးကို သံသယဖြစ်ဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ပေသည်။

"မင်းတို့တွေ ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ..."

"အစ်ကိုကျန်း... တကယ်လို့ ဒါက အတုသာဆိုရင် သူက ဘယ်လိုလုပ် အပြင်ရောက်လာတာလဲ..."

"ငါ ခုနကပဲ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား... ခေါင်းတလားမှာ တစ်ခုခု တပ်ဆင်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ယန္တရားတွေ ဘာတွေပေါ့... တကယ်လို့ ယန္တရား မရှိဘူးဆိုရင်တောင် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ယောက်က အဓိက အိမ်ဆောင်ထဲမှာ ပုန်းနေပြီး စက္ကူရုပ်ကို ကိုယ်တိုင် ဝင်ထိုင်ခိုင်းလိုက်တာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်..."

ကျန်းချန်က စဉ်းစားခန်းဝင်နေရင်း ယုတ္တိတန်သော ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ရှေ့တွင်ရှိသော လူသုံးဦးမှာ သေချာစွာ နားထောင်နေခြင်း မရှိကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ဘုတ်"

ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော လူသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ သူ့အား ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေပေသည်။

"ဒါဆို အခု..."

"သူက ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာတာလဲ..."

"ထွက်လာတယ် ဟုတ်လား..."

ကျန်းချန်မှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး မသိစိတ်အရ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သော အချိန်တွင် အရာအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ဖွင့်ထားသော ခေါင်းတလားထဲမှ အသက်မဲ့နေသော အပြုံးမျက်နှာ တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်လူ၏ အသက်မဲ့နေသော အပြုံးမျက်နှာက ကျန်းချန်ကို စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

သွေးရောင်မဲ့နေသော လက်နှစ်ဖက်က ခေါင်းတလားပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေပြီး အပြင်သို့ တွားသွားထွက်လာရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။

"ဂလု"

ကျန်းချန်၏ ဦးနှောက်မှာ အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့လေသည်။

သူသည် ဤစက္ကူရုပ်က ခေါင်းတလားထဲမှ တွားသွားထွက်လာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း တွားသွားနေသည်ကို ကြည့်နေမိပေသည်။ လူသားတစ်ဦး လုံးဝ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ပုံစံမျိုးဖြင့် ကွေးကောက်နေကာ အပြုံးမျက်နှာဖြင့် သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေလေသည်။

"ချီးပဲ..."

ကျန်းချန်မှာ တွေဝေမနေတော့ဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

"အစ်ကိုကျန်း... ကယ်ပါဦး... ကယ်ပါဦး..."

စက္ကူရုပ်က လူတစ်ဦး၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ ထွက်ပြေး၍ မရတော့ဘဲ မျက်ရည်များနှင့် နှပ်များက မျက်နှာပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် စီးကျနေပေသည်။ သူက ရုန်းကန်နေသော်လည်း ထိုလက်က တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

ကျန်ရှိနေသော လူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးက ခြေထောက်များ ပျော့ခွေနေပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေကာ သတိလစ်နေသည်နှင့် မည်သို့မျှ မကွာခြားတော့ချေ။

"ဝုန်း"

သစ်သားတံခါးမှာ အကြမ်းပတမ်း တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး ကျန်းချန်မှာ တင်းမာနေသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့ပေသည်။

အပြင်ရောက်သည်နှင့် သူက တစ်ခွန်းမျှ အော်ဟစ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ သစ်ပင်အောက်၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေနေသော ခန္ဓာကိုယ်အချို့ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဤအရာမှာ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူအချို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

'ခြံဝင်းထဲမှာလည်း တစ်ခုခု ရှိနေတာလား...'

ကျန်းချန်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မွေးညင်းများ ထောင်ထလာခဲ့လေသည်။

အဓိက အိမ်ဆောင်ထဲရှိ အရာများက အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ကို အသံထွက်ခွင့်ပေးပြီး ထွက်ပြေးခွင့် ပေးသေးသည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ခြံဝင်းထဲရှိ အရာကမူ မသိမသာဖြင့် လူများကို သေချင်စော်နံသွားသည်အထိ တိုက်ရိုက် ခြောက်လှန့်နေခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ကျန်းချန်က မသိစိတ်အရ နောက်သို့လှည့်ကာ အဓိက အိမ်ဆောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဤသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုကွေးကောက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ သွေးအေးဖွယ်ရာ အပြုံးဖြင့် သူ့အား ကြည့်နေသည့် စက္ကူရုပ်နှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့သွားပြန်ပေသည်။

တစ်ဖက်လူက သူ့ဆီသို့ တွားသွားလာနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချန်၏ ရင်ထဲတွင် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ကျဉ်းကြပ်သွားခဲ့ပြန်ပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက တွေဝေမနေတော့ဘဲ သွားကိုကြိတ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ အရူးအမူး ပြေးထွက်သွားခဲ့လေတော့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့်အရာ ရှိနေသည်ကို သူ မသိချေ။

သို့သော်လည်း အတွင်းဘက်ရှိ ထိုမကောင်းဆိုးဝါးက သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

'ဒါနဲ့... ရေတွင်း... ရေတွင်းနားမှာ...'

ကျန်းချန်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီးနောက် ရေတွင်းနက်ကြီးဆီသို့ ကမန်းကတန်း ပြေးသွားလေသည်။

ရိုးရာ ခြံဝင်းအိမ်များတွင် ရေတွင်းတစ်တွင်း ရှိတတ်ပြီး ရှေးခေတ်ကမူ ရေသောက်သုံးရန် သီးသန့် အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရွှီရှန်း ၏ ဤနေရာ၌မူ အတွင်းဘက်ရှိ ရေတွင်းရေမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ခန်းခြောက်နေခဲ့ပြီး တစ်ဝက်ခန့် ပြန်လည် မြေဖို့ထားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည့် သဲလွန်စတစ်ခုကို ရေတွင်းထဲတွင် ထည့်ထားခဲ့ပေသည်။

ရေတွင်းထဲတွင် အထူး စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ် ရှိနေလေသည်။

ထိုစက္ကူရုပ်မှာ ပြုပြင်မွမ်းမံထားခြင်း ခံရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အထူး အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ဖွက်ထားကာ ၎င်းမှာ အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည့် အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

မူလက ကျန်းချန်မှာ အခြား ကျပန်း အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ရှာတွေ့ပြီးမှသာ ရေတွင်းဝသို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိ မြင်ကွင်းအခြေအနေအရ တစ်ခုရှာတွေ့လျှင်ပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

'ရေတွင်းနှုတ်ခမ်းမှာ လက်လှည့်တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒီ လက်လှည့်အောက်မှာ သစ်သားရေပုံး တစ်ပုံးရှိပြီး အဲဒီရေပုံးထဲမှာ သဲလွန်စ ရှိတယ်... ငါက အဲဒါကို အပေါ်ရောက်အောင် လှည့်တင်လိုက်ဖို့ပဲ လိုတာ...'

ရင်ထဲတွင် ဤသို့ အရေးတကြီး တွေးတောနေရင်း ကျန်းချန်၏ ခြေလှမ်းအရှိန်များက ထပ်မံ မြန်ဆန်လာခဲ့ပြန်လေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းချန်မှာ ဘေးဘက်ရှိ ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပေသည်။

ဤနေရာရှိ ပြကွင်းမှာ အရှေ့ဘက်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း လျှောက်လမ်းများ ပိုမိုများပြားလာပြီး ပန်းအချို့လည်း ရှိနေလေသည်။

ပန်းများ၏ အရောင်မှာ အနီရဲရဲဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် တောက်ပလှပကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သေဆုံးနေသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှု သွေးရောင်မဲ့နေမှုများနှင့် အပြာရင့်ရောင် နာရေးဝတ်စုံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်ပင် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပေသည်။

ကျန်းချန်က ခေါင်းမာမာဖြင့် ဤမြင်ကွင်းများကို လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်။

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်မျှ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုလက်လှည့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် တွေဝေခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ရှေ့သို့ တိုးသွားခဲ့ပေသည်။

လက်နှစ်ဖက်ကို လက်လှည့်ပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အားကုန်သုံးကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တစ်ချက် လှည့်လိုက်လေသည်။

သို့သော်လည်း နှမြောစရာ ကောင်းလှစွာဖြင့် လက်လှည့်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ချေ။

'ချီးပဲ... ဒီတစ်ခေါက်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လေးနေရတာလဲ...'

ကျန်းချန်၏ မျက်နှာမှာ အသက်ရှူအောင့်ထားမှုကြောင့် နီရဲလာပြီး အောက်ဘက်တွင် ပေါင်ရာပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိသော ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ရှိနေသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို ခံစားရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အက်ဒရီနယ်လင်း များက လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ အာရုံကြောများကို တင်းမာစေပြီး ခွန်အားများကို တိုးပွားလာစေပေသည်။

အလားတူပင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ဆီးသွားချင်စိတ် တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်မှ သွေးကြောများ ထောင်ထလာပြီး ရုတ်တရက် အားကုန်သုံးကာ ကြိုးကို စတင် ဆွဲတင်လိုက်လေတော့သည်။

'ပေါ့သွားပြီလား...'

ရုတ်တရက် ကျန်းချန်က အောက်ဘက်ရှိ အရာဝတ္ထုမှာ ပေါ့ပါးသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သို့သော်လည်း သူက အများကြီး မတွေးတောတော့ဘဲ ယခုအချိန်တွင် သဲလွန်စကို အမြန်ဆုံး ဆွဲထုတ်ရန်သာ အလိုရှိနေလေသည်။

သို့သော်လည်း နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ခလွပ်"

သစ်သားရေပုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော ထိုခဏတွင် လူသားတစ်ဦးတွင် လုံးဝ မရှိသင့်သော ပုံပျက်နေသည့် လက်တစ်စုံက ရေတွင်းနှုတ်ခမ်းစွန်း၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ကျန်းချန်မှာ နေရာတွင် ကြောင်အမ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း အသက်ဝင်မှု ကင်းမဲ့လာခဲ့လေသည်။

"ဖတ်"

နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက်က ရေတွင်းနှုတ်ခမ်းစွန်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာတစ်ခုက ရေတွင်းအောက်မှနေ၍ ခေါင်းပြူထွက်လာခဲ့လေသည်။

လူနှစ်ဦး၏ အကြည့်များ ဆုံတွေ့သွားကြပေသည်။

ထိုခဏတွင် ကျန်းချန်၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားခဲ့လေတော့သည်။