အခန်း ၂၂၉၆

အခန်း ၂၂၉၆ ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားတုံး ပညာရပ်

မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြဿနာများမှာ သူတို့ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ဆိုးရွားနေမည်မှာ သေချာပေသည်။

ကျန်းချွယ်က သိန်းငှက်အိုကြီးကို မှတ်မိသော်လည်း ဝမ်ချောင်ကိုမူ မမှတ်မိပေ၊ ထို့အပြင် ယခင်က စံအိမ်တော် ကိုယ်ရံတော်များကလည်း ဝမ်ချောင်ကို မမှတ်မိကြရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးမှာ လုံးဝစိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ကျန်းချွယ် က သိန်းငှက်အိုကြီးအကြောင်း ပြောလိုက်ချိန်တွင် နယ်စပ်ပြင်ပဟု ပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့ သွားခဲ့သည်မှာ ဆင်းဒူသို့ ဖြစ်ကြောင်းကို ကျန်းချွယ်က အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခု အခြေအနေအရ ကျန်းချွယ်က လူတိုင်းနှင့် ပူးပေါင်းကာ အရှင် မင်္ဂလာမဆောင်မီ ပြန်လာချိန်တွင် နောက်ပြောင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကျန်းချွယ်၏စရိုက်လက္ခဏာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုပါက ဤအခြေအနေမျိုး ဖြစ်နိုင်ချေ လုံးဝမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ အချက်မှာမူ…..

ချင်းယန် သခင်လေးနှင့် လီစီယီတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးလောက်အောင် လေးနက်သွားကြသည်။

"ဟင်းဟင်း၊ ကျန်းချွယ် မင်း ငါ့ကို မှတ်မိလား"

ချင်းယန် သခင်လေးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်ကို တစ်ချက် ခါကာ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တိုး၍ မေးလိုက်သည်။

စကားပြောနေချိန်တွင် ချင်းယန် သခင်လေးက ကျန်းချွယ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့် တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုကိုမျှ လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

"ဟင်းဟင်း၊ ခင်ဗျားက ချင်းယန် သခင်လေး မဟုတ်ဘူးလား၊ ငါတို့ အရင်က အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဖူးကြတယ်လေ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခင်ဗျားကို မမှတ်မိဘဲ နေမှာလဲ"

ကျန်းချွယ် က ဂရုမစိုက်သလို အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်ရာ ချင်းယန် သခင်လေးနှင့် စကားပြောဆိုသည့် လေသံတွင် ရင်းနှီးသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် နေရာအတွင်းရှိ လေထုမှာ ပိုမိုထူးဆန်းလာခဲ့သည်။

ကျန်းချွယ်က သိန်းငှက်အိုကြီးကို မှတ်မိသလို သူ့ကိုလည်း မှတ်မိသော်လည်း ဝမ်ချောင်ကိုသာ လုံးဝ မမှတ်မိပေ။ ထို့အပြင် သိန်းငှက်အိုကြီး နယ်စပ်ပြင်ပသို့ သွားသည်ဆိုသော သတင်းအချက်အလက်ကဲ့သို့ပင် ကျန်းချွယ်က သူတို့ကို မှတ်မိသော်လည်း အတိအကျ အခြေအနေများမှာ သိသာစွာ ကွဲလွဲနေခဲ့သည်။

ကျန်းချွယ်၏ စကားပြောဆိုသည့် လေသံအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူနှင့် ချင်းယန် သခင်လေးတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ရေပေါ်မှ ဒိုက်အလား မရင်းနှီးလှသည့် အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ ချင်းယန် သခင်လေးသည် ဝမ်ချောင်၏ အနီးနားရှိ အရေးကြီးသော လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံး၏ ယုံကြည်ရသူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

"အရှင် အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး၊ ကျန်းချွယ်တို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေက အများကြီး ကွဲလွဲနေတယ်၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် စံအိမ်တော် တစ်ခုလုံး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ လူအားလုံးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်"

ချင်းယန် သခင်လေးက ရုတ်တရက် အသံလွှင့် ဆက်သွယ်မှုကို အသုံးပြုကာ ဝမ်ချောင်၏ နားထဲတွင် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း"

ဝမ်ချောင်က မသိမသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဤအချက်ကို မြို့တံခါးဝတွင် မင်္ဂလာသကြားလုံးများ ဝေနေသော ထိုမိန်းမငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရချိန်ကတည်းက သူ သံသယ ဝင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုလက်ရှိ အခြေအနေများကို ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ သို့သော် ဝမ်ချောင်တစ်ခုတည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်မှာ ဤအရာအားလုံးကို တကယ်တော့ မည်သူက လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရသနည်း ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရန်သူသာဆိုလျှင် ကျန်းချွယ်တို့ကို ဘာကြောင့် မသတ်ဖြတ်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရသနည်း။

"ချင်းယန်၊ သိန်းငှက်အိုကြီး၊ စီယီ မင်းတို့တွေ လောလောဆယ် ငြိမ်ငြိမ်နေကြဦး၊ သေချာ မစုံစမ်းရသေးခင် မြက်ကိုရိုက်ပြီး မြွေလန့်အောင် မလုပ်နဲ့"

"သိန်းငှက်အိုကြီး မင်း အရင်ဆုံး ကျန်းချွယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားပြီး စံအိမ်တော်ထဲကို ဝင်သွားလိုက်၊ ငါ နောက်ထပ် အချက်အလက်တွေ ပိုသိဖို့ လိုတယ်"

ဝမ်ချောင်က စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ သူတို့သုံးဦး၏ဦးနှောက်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်"

သူတို့ သုံးဦးက အချင်းချင်း အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး လျင်မြန်စွာ သဘောတူညီမှု ရရှိသွားကြသည်။

"ကျန်းချွယ် မင်း ငါ့ကို တကယ် မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ်တိုးကာ ကျန်းချွယ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ တစ်ချက် ကြည့်၍ စကားပြောလိုက်သည်။

"ဒီ အစ်ကို......"

ကျန်းချွယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး ငြင်းဆန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ့ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားစေသည့် စကားတစ်ခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အဲဒီ စစ်ရေး နည်းဗျူဟာများ စာအုပ်ကို မင်း ကျောက်စိမ်းခေါင်းအုံး ထဲမှာ ဖွက်ထားပြီး နေ့တိုင်း ခေါင်းအုံးကို ဖက်ပြီး အိပ်နေတုန်းပဲလား"

တိုတောင်းလှသော ဤစကားတစ်ခွန်းက ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျန်းချွယ်၏ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာစေခဲ့သည်။ ဆရာဖြစ်သူ ခေါ်လာသော ထို "အစ်ကို" ကို ကြည့်ကာ ကျန်းချွယ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို စစ်ရေး နည်းဗျူဟာများစာအုပ်မှာ သူ အတန်ဖိုးထားဆုံးသော အရာဖြစ်ပြီး ဤအတွက်ကြောင့် သူက ကျောက်စိမ်းခေါင်းအုံး တစ်ခုကို အထူးတလည် ပြုလုပ်စေကာ အတွင်း၌ လျှို့ဝှက် အကန့်တစ်ခု ဖန်တီး၍ စာအုပ်ကို ဖွက်ထားခဲ့ပြီး နေ့စဉ် ခေါင်းအောက်တွင် ခုအိပ်လေ့ ရှိသည်။

ဤကိစ္စမှာ အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်သော ကိစ္စဖြစ်ပြီး ဆရာဖြစ်သူကိုပင် သူ တစ်ခါမှ မပြောပြဖူးခဲ့ရာ ဆရာဖြစ်သူ အပြင်ဘက်မှ ခေါ်လာသော ထို"အစ်ကို"က အဘယ်ကြောင့် သိနေရသနည်း။

"အဲဒီ စစ်ရေး နည်းဗျူဟာများစာအုပ်ကို ဘယ်သူက မင်းကို ပေးခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို မင်း မှတ်မိသေးရဲ့လား"

ဝမ်ချောင်က ကျန်းချွယ်ကို ကြည့်ကာ ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် မိုးကြိုးတစ်ချက် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ကျန်းချွယ်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အခိုက်အတန့်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများက မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ဦးနှောက်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပုံ ရသည်။

"ခင်ဗျားက"

ကျန်းချွယ်က ရုတ်တရက် ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ခြေလှမ်းများ ယိုင်နဲ့သွားပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ဆုတ်သွားကာ သူ၏မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု မသိမသာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

စစ်ရေး နည်းဗျူဟာများမှာ သူ အတန်ဖိုးထားဆုံးသော အရာဖြစ်သော်လည်း သူက ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် တန်ဖိုးထားနေရသနည်း။ သူက အမြဲတမ်း စာသိပ်မဖတ်တတ်သူ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် ဤမျှ အရေးကြီးသော ပစ္စည်းကို မည်သူက ပေးခဲ့သနည်း၊ မည်သည့်နေရာမှ ရလာခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူ ဘာကြောင့် မမှတ်မိရသနည်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထောင်သောင်းချီသော အတွေးများက အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"မဟုတ်သေးဘူး၊ ခင်ဗျားက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ......"

"ငါ ခင်ဗျားကို အရင်က မြင်ဖူးသလို ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ......"

ကျန်းချွယ်က မျက်စိရှေ့ရှိ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ကာ နာကျင်နေသည့် မျက်နှာထားနှင့်အတူ နက်ရှိုင်းသော ဝေခွဲမရဖြစ်မှု တစ်မျိုးလည်း ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းကို ညင်သာစွာ တစ်ချက် တောက်လိုက်ရာ သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် တိုးညှင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ကျန်းချွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ နာကျင်မှုများကို ပြေလျော့သွားစေရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း ချင်းယန် သခင်လေးနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ကြသည်။

စစ်ရေး နည်းဗျူဟာများက မည်သို့ ရောက်ရှိလာသနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ သေချာပေါက် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားကြပြီး ၎င်းမှာ ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင် လက်ဖြင့် ရေးသားထားသော မူကြမ်းစာမူ ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်နှိပ်ခဲ့သော်လည်း မူလအစစ်အမှန် စာမူကိုမူ ဝမ်ချောင်က ကျန်းချွယ်ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ရာ ကျန်းချွယ် မှာလည်း သဘာဝကျစွာပင် အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားပြီး အဖိုးတန် ရတနာ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ကျန်းချွယ်၏ဦးနှောက်ထဲမှ ဝမ်ချောင်နှင့် ပတ်သက်သော မှတ်ဉာဏ်များ ဖျက်ပစ်ခံလိုက်ရသော်လည်း ဝမ်ချောင်ပေးထားသော ပစ္စည်းကိုမူ သူက အလိုအလျောက် သိစိတ်ဖြင့် သိမ်းဆည်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးကို မည်သူက ချုပ်ကိုင်နေသည်ဖြစ်ပါစေ၊ သူကလည်း အပ်ကြောင်းမထင် လုံးဝအမှားအယွင်း မရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

"သိန်းငှက်အိုကြီး ငါတို့ ဒီနေရာကနေပဲ နှုတ်ဆက်လိုက်ရအောင်"

ဝမ်ချောင်နှင့်သိန်းငှက်အိုကြီးတို့က အချင်းချင်း အကြည့်တစ်ချက် ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး လူအနည်းငယ်ကို ချန်ထားခဲ့ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်သည် လေထဲသို့ ရုတ်တရက် ပျံတက်သွားသည်။ မှောင်မိုက်သော အချိန်နှင့် အာကာသ ကွင်းဆက်တစ်ခု လက်သွားကာ ဝမ်ချောင်သည် ကောင်းကင်ယံ အမြင့်ပိုင်းသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်များ အထက်မှနေ၍ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါက ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မြို့တော်မှာ ကျောက်ကြိတ်ဆုံ အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိတော့သည်။

ဝမ်ချောင်က မျက်လုံးနှစ်လုံးကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စိတ်စွမ်းအင် တစ်ခုက ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မြို့တော်၏ မြေအောက်ရှိ ရှန်းလျူမဟာအစီအရင် နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

သူတော်စင် ဧကရာဇ် ချန်ထားခဲ့သော ဤကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကြီးကို မထွက်ခွာမီကတည်းက ဝင်္ကပါ၏ထိန်းချုပ်ခွင့် အားလုံးကို တတိယ ရှန်ထိုက်ထံသို့ ပေးအပ်ထားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကသာ ဆန္ဒရှိပါက မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အချိန်မရွေး ပြန်လည် လွှဲပြောင်းရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဝီ

အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း လေးလံသွားခဲ့သည်။

ယခင်က မြို့တော်သို့ စတင် ရောက်ရှိလာချိန်ကတည်းက သူတော်စင် ဧကရာဇ် ချန်ထားခဲ့သော ဤဝင်္ကပါကြီးတွင် ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်းကို သူ ခံစားမိခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင် မထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ် အခြေအနေက သူ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ ဆိုးရွားနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မူလက ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး သူတော်စင် ဧကရာဇ်၏အင်အားကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော ရှန်းလျူမဟာအစီအရင်မှာ ယခုအခါတွင် သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှု တစ်ခုဖြစ်နေခဲ့ပြီး ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဝမ်ချောင်သည် ဝင်္ကပါကြီးနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဝင်္ကပါကို ထိန်းချုပ်ရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်က ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို အသိမ်းခံလိုက်ရခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝင်္ကပါကြီး တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုမျှမက ရှန်းလျူမဟာအစီအရင်၏ အဓိက အမာခံနှင့် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်မှာ နန်းတော် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ ဧကရာဇ်သုံးပါး အစီအရင်ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်သုံးပါး အစီအရင် ရှိနေသရွေ့ ရှန်းလျူမဟာအစီအရင်က အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဝမ်ချောင်၏ ခံစားမှုတွင် ရှန်းလျူမဟာအစီအရင် နှင့် ဧကရာဇ်သုံးပါး အစီအရင် ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှုပင်လျှင် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ခုကြားတွင် မျက်မြင်မရသော အတားအဆီး တစ်ခုက ကာဆီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်ရာ ဦးနှောက်ထဲတွင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"‘ထျန်း’လား"

အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်ကို မသိရှိရဘဲ ဝမ်ချောင်က အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ယောင်ယမ်းနေသကဲ့သို့ ထို စကားလုံး နှစ်လုံးကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

ယခု လက်ရှိ ဖြစ်ပေါ်နေသော အရာအားလုံးက လုံးဝပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသူမှာ ‘ထျန်း’တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိလောက်ပေသည်။

ထိုက်စုတို့ ဖြစ်လျှင်တောင်မှ သူတို့တွင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေမည်ဟု ဝမ်ချောင်လုံးဝ မထင်ပေ။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား ဝမ်ချောင်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ပါးသွားခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် လေးလံလာခဲ့သည်။

‘ထျန်း’ဆိုသည်မှာ နာမည်တစ်ခု၊ လျှို့ဝှက်ကုဒ် တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ရှေးခေတ်မှ ယနေ့တိုင်အောင် သူနှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ် မှတ်တမ်းများ မရှိခဲ့ဘဲ သူတော်စင် ဧကရာဇ် ပင်လျှင် ဤနာမည်ကိုသာ သိရှိပြီး အခြား အရာများကိုမူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။

ထိုမျှမက ထိုက်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် ဆယ့်နှစ်ဦးစလုံး ပင်လျှင် ‘ထျန်း’၏ ဇစ်မြစ်ကို သိပ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရှိကြပုံ ရသည်။

’ထျန်း’မွေးဖွားလာသည့် အချိန်မှာ ထိုက်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် ဆယ့်နှစ်ဦးထက် များစွာ ပိုမိုစောစီးခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက လုံးဝခေတ်ကာလ တစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်ကြပေ။

‘ထျန်း’၏ အသွင်အပြင်၊ ‘ထျန်း’၏ စွမ်းရည်များကို ထိုက်ယွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်ပင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထိုမျှမက ဆင်းဒူသို့ မသွားရောက်မီက ပြန်လည် မတွေးတောချင်လောက်အောင် ဆိုးရွားလှသော ထိုအိပ်မက်ဆိုးတွင်၊ ထိုအချိန်က ‘ထျန်း’ဖြစ်လောက်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ပြီး ဝေဝါးနေသော လူရိပ်တစ်ခုကိုလည်း မသိမသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို လုံးဝ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

ဤသည်မှာ မမြင်ရသော ရန်သူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်

"ရှီး"

ဝမ်ချောင်က လေပြင်းပြင်း တစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

သူက ရှန်းလျူမဟာအစီအရင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် မကြိုးစားခဲ့သလို ထိုအထဲရှိ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားရန်လည်း မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်း ဝီခနဲ အသံနှင့်အတူ လှိုင်းဂယက်လေးတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသကဲ့သို့ ဝမ်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်များ အားလုံးက အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ယိုစိမ့်ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤအချိန်ရှိ ဝမ်ချောင်မှာ ရှိသလိုလို မရှိသလိုလို ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များအလား သဘာဝကျစွာဖြင့် သူ၏တည်ရှိမှုကို လုံးဝ ခံစား၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"တော်တော်လေး ရပြီ၊ ဒီအရာတွေ အားလုံးရဲ့ တရားခံကို သေချာပေါက် နည်းလမ်းရှာပြီး ရှာဖွေရမယ်"

ဝမ်ချောင်၏မျက်လုံးများ တစ်ချက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ချင်းယန် သခင်လေးတို့ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်၊ လက်ရှိအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ ထန်မင်းဆက်၏ မြို့တော်တွင် လူဦးရေ သန်းချီ၍ ရှိနေပြီး ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်များလည်း တိမ်တိုက်များအလား ပြည့်နှက်နေရာ ‘ထျန်း’အနေဖြင့် မိမိ၏ တည်ရှိမှုကို လောလောဆယ် သတိထားမိနိုင်မည်မှာ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိ ဝမ်ချောင်အသုံးပြုနေသော စွမ်းရည်မှာ ထိုက်ယွမ်၏ "ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားတုံး ပညာရပ်” ဖြစ်ပြီး နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ အငွေ့အသက်များကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ရွှံ့နွံထဲမှ ဆွေးမြည့်နေသော သစ်သားတုံး တစ်ခုအလား ခံစားရစေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မှော်ပညာရပ် မျိုးမှာ အကယ်၍ ‘ထျန်း’ ၏ မူလခန္ဓာကိုယ် နှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက လူရယ်စရာ ဖြစ်သွားရုံသာ ရှိပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်မည်သော်လည်း အကယ်၍ ‘ထျန်း’၏ ကိုယ်ပွားလေး တစ်ခုသာ ဆိုပါက အရာအားလုံးက လုံးဝ မတူညီတော့ပေ။

"ဟူး"

လေပြေလေး တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လေဟာပြင်ထဲတွင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

……

မြို့တော်၏ အနောက်တောင်ဘက်၊ ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်။

ဝမ်ချောင်သည် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အဖြစ် အမြင့်ဆုံး ရာထူးကို ရရှိထားပြီး တော်ဝင်မိသားစုက သူ့အတွက် "မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် စံအိမ်တော်"ကို အထူးတလည် တည်ဆောက်ပေးထားခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်း ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဝမ်ချောင်၏မိခင်နှင့် ညီမငယ်လေး တို့ လက်ရှိ နေထိုင်နေသော စံအိမ်တော်မှာသာလျှင် ဝမ်ချောင်၏အခြေခံ အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံး၏ မူလအစဖြစ်ကာ အခြေခံ အင်အားမှာလည်း ဝမ်ချောင်၏မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် စံအိမ်တော်ထက် များစွာပိုမို နက်ရှိုင်းလှပေသည်။

ဤအချိန်ရှိ ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်မှာ မီးရောင်များ ထိန်လင်းနေပြီး စင်္ကြံလမ်းများနှင့် မဏ္ဍပ်များ အတွင်း၌ မီးပုံးများ ကိုင်ဆောင်ကာ ပန်းပွင့်လေးများအလား ပြုံးရွှင်နေကြပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အစေခံမိန်းကလေးများနှင့် အစေခံများ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေကြသည်။

ခေါင်မိုးစွန်းများ အောက်တွင်၊ တံခါးမကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင်၊ သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင်၊ ကျောက်ဆောင်တု များပေါ်တွင်...... ရောင်စုံ မီးအလှဆင်များ ကို နေရာအနှံ့အပြားတွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး ဝမ်မိသားစုကို မီးရောင်များဖြင့် ထိန်လင်းနေစေကာ ပျော်ရွှင်ဖွယ် အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေသည်။

ဝမ်မိသားစုနှင့် ရွှီမိသားစုတို့၏ မင်္ဂလာပွဲကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးက အာရုံစိုက်နေကြပြီး ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်၏ နေရာများစွာကိုလည်း အသစ် ပြန်လည် အလှဆင်ထားကာ ဝမ်မိသားစု အထက်အောက် လူအားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်၏ အနောက်ဘက် ခြံစည်းရိုး အနီးရှိ စင်္ကြံလမ်း တစ်ခုအတွင်းတွင် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခုက မတ်မတ် ရပ်နေသည်။ အစေခံအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးအလား တောက်ပပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် လင်းလက်နေသော ထိုမျက်လုံးများက အရာအားလုံးမှာ အပေါ်ယံ မြင်တွေ့နေရသလောက် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေပေသည်။

******