အခန်း ၂၃၀၁
Vol. 143 Ch. 2301
အခန်း ၂၃၀၁ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ပုံသွင်းခြင်း
"ဝိညာဉ်မီးတောက်"
ပိတ်လှောင်နေစဉ်မှာပင် ဝမ်ချောင်သည် ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ဘဲ တောက်ပသော အပြာရောင် စွမ်းအင် အစုအဝေး တစ်ခုက ရှောင်ယန်၏ ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ် ကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံလိုက်တော့သည်။
ဝိညာဉ်မီးတောက်၊ ဤသည်မှာ လက်ရှိ ဝမ်ချောင်သိရှိထားသလောက် ရှောင်ယန်၏ ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော စွမ်းအား ပင်ဖြစ်သည်။
လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ပထမ ရှန်ထိုက်၊ ရှောင်ယန်၏ ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်နှင့် အလင်းစက်ကွင်း နတ်လက်နက်အတွင်းရှိ ဝမ်မိသားစုဝင် အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ‘ထျန်း’ထံမှ ပေါ်ထွက်လာသော အားနည်းချက် တစ်ခုနှင့် ထိုက်စု၏ အစီအရင်ထဲမှ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုတို့မှ တစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်း ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။
အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းမှာ ဤတစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားမှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသဖြင့် ဝမ်ချောင်သည် သူ၏လျှို့ဝှက်စွမ်းအား အားလုံးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေလိုက်ရာ ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ပင်လယ်လှိုင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ ဝမ်ချောင် ပြောင်းလဲထားသော ငွေရောင် ကြယ်တံခွန် အလင်းတန်းမှာ လေဟာပြင်တွင် တစ်ချက် ခုန်ပျံသွားပြီး အချိန်နှင့် အာကာသကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းကာ အဆုံးအစမရှိသော အချိန်နှင့် အာကာသ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ဘယ်ကို ပြေးမှာလဲ"
"စု သစ်သားပြား လမ်းကြောင်းများ"
အနောက်ဘက်တွင်မူ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုက်စု၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်သွားသည်။ ထိုရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား သစ်သားပြားကြီးမှာ အင်အားကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လေဟာပြင်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာကာ နတ်ဘုရား သစ်သားပြားအတွင်းမှနေ၍ သောင်းချီသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဤစွမ်းအင်များက ကြက်ခြေခတ်များအဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ လမ်းကြောင်းများအဖြစ် မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက သဲမှုန့်များအလား ဖြစ်နေပြီး အချိန်နှင့် အာကာသမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ဖြစ်နေသည်။ အချိန်နှင့်အာကာသ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်း သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သမုဒ္ဒရာထဲတွင် အပ်ကျသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လုံးဝ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် လောကကြီးတွင် အချိန်အကြာဆုံး အသက်ရှင် တည်ရှိနေသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုက်စုတွင် အထူး လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းအချို့ ရှိနေပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အချိန်နှင့် အာကာသ ထဲမှနေ၍ သဲလွန်စများကို ရှာဖွေကာ ဝမ်ချောင်ကို ခြေရာခံနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
"မလိုတော့ဘူး၊ သူ့ကို သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ"
သို့သော် ဤအချိန်မှာပင် အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ရင်းနှီးနေသည့် အသံတစ်ခုက ထိုက်စု၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တိုက်ရိုက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုက်စု၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားပြီး မူလက ထုတ်သုံးရန် ပြင်ဆင်နေသော နတ်ဘုရားသစ်သားပြားမှာလည်း လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားကာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ပေ။
"သခင်ကြီး…ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အရင်က ကြိုးစားထားသမျှတွေ အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်မသွားဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ဒီတစ်ကြိမ် သင်ခန်းစာ ရသွားပြီဆိုတော့ သူက ပိုပြီးသတိထားလာလောက်တယ်၊ နောက်တစ်ခါ သူ့ကို ဖမ်းဖို့ဆိုတာ ဒီလောက် လွယ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
ထိုက်စုက လှည့်ကြည့်ကာ အချိန်နှင့် အာကာသ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော တစ်နေရာသို့ လှမ်းပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလွန်းလှပြီး ထိုက်ချန်နှင့် ထိုက်ရှီတို့ကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်မှာ မဆိုထားနှင့်၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိမိနှင့် ‘ထျန်း’ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ထွက်လာပြီး ပိုက်ကွန်ကြီး တစ်ခု ဆင်ထားခဲ့သည်ကိုတောင် သူက အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့သွားပြီး အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ရာ နောင်အနာဂတ်တွင် သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ဆိုသည်မှာ ထိုမျှလောက် လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်မှာ အားနည်းသူ မဟုတ်ဘဲ အကယ်၍ သူက ဤတစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ အငွေ့အသက်များကို တမင်တကာ ရုပ်သိမ်းထားပြီး မြို့တော်ရှိ လူသန်းချီ ကြားထဲတွင် ရောနှောနေမည်ဆိုပါက မိမိနှင့် ‘ထျန်း’၏ စွမ်းရည်ဖြင့်ပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အလွန် ခက်ခဲပေမည်။
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဝမ်ချောင်က သူတို့၏ သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ်အပါအဝင် အစီအစဉ် များစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူ့ကို အပြင်ဘက်တွင် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားခွင့် ပေးထားမည်ဆိုပါက နောင်အနာဂတ်တွင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်းအပေါ် မည်မျှ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေမည်ကို မသိရှိနိုင်ပေ။
"ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပါဘူး၊ သူ ထွက်မသွားဘူး၊ ထွက်သွားလို့လည်း မရဘူး၊ မကြာခင်မှာပဲ သူက သူ့ဘာသာသူ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်"
‘ထျန်း’၏အသံမှာ ယခင်ကအတိုင်း အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အငွေ့အသက် တစ်ခု ပါဝင်နေကာ အရာအားလုံးက သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အောက်ဘက်တွင်မူ ထိုက်စု မှာ အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး တစ်ခုခုကို နားလည်သွားပုံ ရသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး"
ထိုက်စုက လျင်မြန်စွာ ပြန်ပြောလိုက်ရာ သူ၏အသံမှာ အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းနေခဲ့သည်။
‘ထျန်း’၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များအပေါ် သူ တစ်ခါမှ သံသယ မဝင်ခဲ့ဖူးဘဲ ‘ထျန်း’က ဤသို့ ပြောနေမှတော့ ဝမ်ချောင်က သေချာပေါက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်လာမည် ဖြစ်သည်။
အလင်းတစ်ချက် လက်သွားပြီး ‘ထျန်း’၏ အငွေ့အသက်နှင့် ထိုက်စု၏ အငွေ့အသက်တို့မှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ အရာအားလုံး ပျက်စီးနေကာ မူလက ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော် ရှိနေခဲ့သော နေရာမှာ လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှာ မူလကတည်းက ဤအတိုင်းသာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး မည်သည့်အရာမျှ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်ကို မသိရှိရဘဲ ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူအုပ်စု၏ ဆူညံသံများနှင့်အတူ လူရိပ်များက အခန်းများထဲမှ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။
ထိုလူများက ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော် မူလရှိနေခဲ့သော နေရာကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေငေးမောနေသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့မှန်း လုံးဝမသိရှိကြပုံ ရသည်။
မဟုတ်သေးဘူး၊ ပို၍တိတိကျကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူတို့အတွက် ဤနေရာမှာ မူလကတည်းက ဤအတိုင်းသာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ဝမ်မိသားစု ဆိုသည်မှာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှပင် မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။
မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် အချို့သောအရာများက မြို့တော်ရှိ ပြည်သူများ၏ဦးနှောက်ထဲမှ ထပ်မံ၍ ဖျက်ပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
……
အဆုံးအစမရှိသော အချိန်နှင့်အာကာသ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ဝမ်ချောင်မှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာဖြင့် နေရာများကို အဆက်မပြတ် ခုန်ပျံပြောင်းလဲကာ မြို့တော်မှ လွတ်မြောက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။
အဆုံးအစမရှိသော အချိန်နှင့် အာကာသ ကိုယ်တိုင်က အလွန်ကောင်းမွန်သော ပုန်းအောင်းရာ နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဂူကောင်းကင်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ အတွက်ပင်လျှင် ခြေရာခံရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။
"ဟူး"
အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်ကို မသိရှိရဘဲ နောက်ကျောဘက်မှ အရိပ်အလား အမြဲတမ်း လိုက်ပါလာသော ထိုခြေရာခံမှုမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းကို ဝမ်ချောင် ခံစားလိုက်ရမှသာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။
"နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ဆီကနေ လွတ်လာခဲ့ပြီပဲ"
ဝမ်ချောင်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဤတိုက်ပွဲတွင် ဝမ်ချောင်သည် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အားအင် အားလုံးကို အကုန်ထုတ်သုံးခဲ့ရကာ ထိပ်တန်း နတ်လက်နက် တစ်ခုဖြစ်သော ရွှေဝါရောင် လှံတိုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ရှောင်ယန်ကိုယ်တိုင် ဖောက်ခွဲလိုက်ရမှသာ ဤလွတ်မြောက်ခွင့် လမ်းစလေးတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သေချာပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက ဤတိုက်ပွဲမှာ ဝမ်ချောင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အန္တရာယ် အများဆုံး တိုက်ပွဲ ဖြစ်လောက်ပေသည်။
‘ထျန်း’၏ စွမ်းအားမှာ ဝမ်ချောင် ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာပိုမိုအင်အားကြီးမားလှသည်။ ဝမ်ချောင်သည် ‘ဂူကောင်းကင်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏စွမ်းအားမှာ သိပ်ပြီး ကွာခြားမှုမရှိလောက်ဘူး၊ ‘ထျန်း’၏ ကိုယ်ပွားကလည်း ရှန်ဝူအဆင့်ကို ရောက်ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး’လို့ အမြဲတမ်း တွေးထင်ထားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး ရလဒ်အရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ‘ထျန်း’၏ ကိုယ်ပွားမှာ ရှန်ဝူအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ဂူကောင်းကင်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် လေးဦးနှင့် လုံးဝ ညီမျှနေခဲ့သည်။
နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကွာဟချက်မှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလွန်းလှသည်။
လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အခိုက်အတန့်တွင် ဤအတွေးများက ဦးနှောက်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချောင်မှာ ၎င်းတို့ကို တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။
ဝမ်ချောင်၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် တောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
"ရှောင်ယန် ငါ မင်းကို လုံးဝ အသေမခံဘူး"
ဝမ်ချောင်က လက်ထဲရှိ ထို အားနည်းလှသော အလင်းတန်းလေးကို ကြည့်ကာ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်သည်။
ရှောင်ယန်က ဝမ်ချောင်ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးဖို့အတွက် သိုင်းစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်များကိုပါ ဖောက်ခွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူသာမရှိပါက ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ‘ထျန်း’၏ လက်အောက်မှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်မည် လုံးဝမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သေချာ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပါက ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲတွင် သံသယများစွာ ရှိနေသေးသည်။ ဥပမာ အိပ်မက်ဆိုး သားရဲက ဘာကြောင့် ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်၏ မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ရောက်နေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာကြောင့် အဲဒီအချိန်ကျမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာရတာလဲ။
သို့သော် ဤအရာများ အားလုံးက ယခုအခါ အရေးမကြီးတော့ဘဲ ရှောင်ယန်၏ ဝိညာဉ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်နေပြီး လေတိုက်ခံရသော ဖယောင်းတိုင်မီးအလား အချိန်မရွေး ငြိမ်းသတ်သွားနိုင်ကြောင်းကို ဝမ်ချောင်ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။
"ရှောင်ယန် တောင့်ထားစမ်း"
ဝမ်ချောင်၏စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအပြာနုရောင် အလင်းတန်းလေးနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် ကျန်ရစ်နေသော ဂူကောင်းကင်အဆင့်ရှိ သိုင်းစွမ်းအင် အားလုံးကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်၍ ထိုအထဲသို့ သွတ်သွင်းလိုက်ပြီး ထိုတောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းတန်းလေးကို တည်ငြိမ်နေစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။
"ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး၊ ရှောင်ယန်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကာကွယ်ပေးထားစမ်း၊ ဘယ်လိုပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ၊ ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ် ဘယ်လောက်ပဲ ကုန်ပါစေ၊ သူ့ကို သေချာပေါက် ပြန်ကယ်ပေးရမယ်"
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်က ဦးနှောက်ထဲရှိ ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး အံကို တင်းတင်း ကြိတ်ကာ အသံနှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။
လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားခြင်းမှာ မီးငြိမ်းသွားသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကိုယ်တိုင် ဖောက်ခွဲမှုမှာ အခြေခံအားဖြင့် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်သာဖြစ်သည်။ သက်ရှိနှင့် သေဆုံးခြင်းမှာ သိုင်းပညာ၏နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ရာ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး အပေါ်တွင်သာ ပုံထားရတော့မည် ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ အချိန်အထိ ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး က သိုင်းပညာ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေသော မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသည့် စွမ်းရည်များစွာကို ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဥပမာ သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည် မွေးဖွားလာခြင်း၊ ရာသီဥတုကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ထိုမျှမက ယခု လက်ရှိ ရှောင်ယန်၏ ဝိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည့် ဝိညာဉ်မီးတောက် စွမ်းရည်ပင်လျှင် ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး ၏ စွမ်းရည်များ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲရှိ ပြင်းထန်သော စိတ်ဆန္ဒကို ခံစားသိရှိသွားပုံရကာ ဝမ်ချောင်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံးက တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို အလိုအလျောက် ထုတ်လွှင့်လာခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် မျက်မြင်မရသော စွမ်းအားတစ်ခုက ရှောင်ယန်၏ ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ် ကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။
"Hostရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံရရှိပါပြီ၊ ကျန်ရစ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ကို စကင်ဖတ်နေပါတယ်......"
"ပစ်မှတ်ရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ဝိညာဉ်ကို တွေ့ရှိပါပြီ၊ ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာ ၉၈%၊ ပျောက်ကွယ်နေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ထဲ ရောက်ရှိနေပြီး ခန့်မှန်းခြေ ဆယ့်လေးမိနစ်နဲ့ ရှစ်စက္ကန့် အကြာမှာ ပစ်မှတ်ရဲ့ဝိညာဉ်က လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပါလိမ့်မယ်"
ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး၏ အေးစက်ပြီး စက်ဆန်သောအသံက ထပ်မံ၍ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာ ၉၈%......"
ဤဂဏန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားခဲ့ပြီး တခြားစကားဖြင့် ပြောရမည်ဆိုပါက ယခု ရှောင်ယန်မှာ ပုံသဏ္ဍာန်ရော ဝိညာဉ်ပါ လုံးဝ ပျက်စီးသွားလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး အကောင်းပကတိ ရှိနေသည့် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုမျှ မရှိတော့ပေ။
ထို့အပြင် ရှောင်ယန်၏ ဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်နေမှုက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေဆဲဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ......
ဝမ်ချောင်နောက်ထပ် ဆက်တွေးရန် မရဲတော့ပေ။
အိပ်မက်ဆိုး သားရဲမှာ တကယ်တော့ သဘောကောင်းသော သတ္တဝါ မဟုတ်ပေ၊ ရှေးခေတ် အချိန်ကာလများက ၎င်းမှာ မိစ္ဆာဆိုး၏ ကိုယ်စားပြု အခေါ်အဝေါ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာရှင် အားလုံးက မြွေကို ကြောက်သကဲ့သို့ ရှောင်ရှားခဲ့ကြသည်။ မဟာလော့ဝ်အရှင်၏ မြေအောက် ကျောက်ဂ တွင် သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ချိန်ကလည်း နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ရန်သူ အနေအထားမျိုး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏လက်ထဲတွင် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အတူတကွ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီးနောက် လူတိုင်း ကြောက်ရွံ့ကာ မြွေကို ကြောက်သကဲ့သို့ ရှောင်ရှားကြသော အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှောင်ယန်၌ လူသားများကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို ဝမ်ချောင် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သူ့တွင်လည်း ပျော်ရွှင်မှု၊ ဒေါသထွက်မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ ပျော်ရွှင်မှု စသည့် ခံစားချက်များ ရှိနေပြီး အထင်လွဲခံရလျှင်လည်း ဝမ်းနည်းတတ်ကာ အထီးကျန်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု များကိုလည်း ခံစားတတ်ပေသည်။
အခြေခံအားဖြင့် သူမှာ "လူ" တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ရှောင်ယန်က မိမိအတွက်သာ ဝိညာဉ်ကို ဖောက်ခွဲခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
"ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး၊ ရှောင်ယန်ကို ကယ်တင်ပေးပါ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ကယ်ပေးပါ"
"ကံကြမ္မာ အုပ်ချုပ်သူ စွမ်းအားကို သုံးပါ၊ ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ်တွေ အားလုံးကို သုံးပါ၊ ငါက ရလဒ် တစ်ခုတည်းကိုပဲ လိုချင်တယ်၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို အသေမခံပါနဲ့"
ဝမ်ချောင်က အံကြိတ်ကာ ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။
ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး တွင် သေသူကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေနိုင်သော စွမ်းရည် ရှိမရှိကို ဝမ်ချောင်မသိရှိသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်သည် သူ စဉ်းစားနိုင်သမျှသော နည်းလမ်း အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာ၏ အုပ်ချုပ်သူ စွမ်းအား၊ ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ်များ၊ ဤသည်မှာ ဝမ်ချောင်စဉ်းစားနိုင်သမျှ အင်အားအကြီးမားဆုံးသော နည်းလမ်း နှစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
လေဟာပြင် တစ်ခုလုံးမှာ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ကြီးစိုးနေပြီး လေထုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကာ ဝမ်ချောင်စကားပြောပြီးနောက် ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး မှာ ရှည်လျားလှသော တိတ်ဆိတ်မှု တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး အိပ်မက်ဆိုး သားရဲ၏ ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်ကို အဆက်မပြတ် စကင်ဖတ်နေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။
"တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံရရှိပါပြီ၊ ပစ်မှတ်ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ထပ်မံ စကင်ဖတ်နေပါတယ်......"
တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်......
အချိန်များက ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး တစ်စက္ကန့်စီတိုင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
ယခင် အချိန်များကဆိုလျှင် ဝမ်ချောင်သည် အချိန်အပေါ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ထိုမျှလောက် မပြတ်သားခဲ့ဘဲ တစ်မိနစ် နှစ်မိနစ် ဆိုသည်မှာလည်း ထိုမျှလောက် အရေးမကြီးခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အတွက်မူ ရှောင်ယန်၏ အသက်ရှင်ရန်အချိန်မှာ နောက်ဆုံး ဆယ့်နှစ်မိနစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
"စကင်ဖတ်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ၊ ပစ်မှတ်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပျက်စီးမှုက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းနေလို့ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ပုံသွင်းဖို့ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"
အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်ကို မသိရှိရပေ။ ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး၏အသံက ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ သေဒဏ်ချမှတ်လိုက်သကဲ့သို့သော ထိုအသံက ဝမ်ချောင်၏ဦးနှောက်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး သူ၏ရင်ထဲရှိ မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။
"ကံကြမ္မာ ကျောက်တုံး ကတောင် မလုပ်နိုင်ဘူးလား......"
ဝမ်ချောင်၏ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားပြီး မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ကာ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး ရှောင်ယန်၏ ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ကာ ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်သေးဘူးဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်း ဤသည်မှာ သူ့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက် သေဆုံးရခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ပင်ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ပိတ်ဆို့နေသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း နေရခက်နေသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ဝမ်ချောင်က မျှော်လင့်ချက် အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီဟု တွေးထင်လိုက်ချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် မျှော်လင့်မထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်
"မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်၊ ထပ်မံ စစ်ဆေးနေပါတယ်"
"ပစ်မှတ်ရဲ့ အပိုင်းအစတွေ ထဲမှာ သေးငယ်တဲ့ အမာခံ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို တွေ့ရှိရပါတယ်၊ ပစ်မှတ်ရဲ့ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ပုံသွင်းလို့ မရနိုင်တော့ပေမယ့် ၈%လောက် အခွင့်အရေးနဲ့ တခြား ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ အသက်ရှင် နေနိုင်အောင် လုပ်လို့ရပါတယ်၊ အုပ်ချုပ်သူ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ပစ်မှတ်ကို ကယ်တင်မလားလို့ မေးချင်ပါတယ်"
အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းပင်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်တစ်ယောက်လုံး မှင်သက်သွားခဲ့ပြီး သူက လုံးဝမျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူးဟု တွေးထင်ထားခဲ့သော်လည်း တောင်စဉ်ရေပတ် လှည့်ပြီးနောက် ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
******