အခန်း ၃၁၄

အခန်း (၃၁၄) - ရောင်ပြန်အလင်းရိပ်

"လောကီဘုံရဲ့ နတ်သမီးလေး...ကျန်းကျန်း ဒီမှာရှိတယ်...မိစ္ဆာတွေဟာ တရားမျှတမှုကို မနိုင်နိုင်ဘူး...ကျန်းကျန်း မုချအောင်ရမယ်..."

"ကျုပ်က ကျန်းကျန်းအတွက် အလံတော်ကို သယ်ဆောင်ပေးမယ့်သူပဲ... ဘယ်သူကများ သူမကို ရန်သူအဖြစ်ယှဉ်ပြိုင်ရဲမှာလဲ..."

"တိုင်းပြည်ကို မှောက်မှားစေနိုင်တဲ့ အလှပိုင်ရှင်ကျန်းယွဲ့ပိုင်...အနှိုင်းမဲ့ ကျော့ရှင်းတဲ့ ကျန်းယွဲ့ပိုင်...တစ်သက်တာလုံးရဲ့ အချစ်စစ် ကျန်းယွဲ့ပိုင်..."

"ချစ်ဇနီးလေး..."

"..."

ထိုတိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြသူ တစ်သောင်းခန့်ရှိသည်ဆိုပါက ကိုးထောင်ကိုးရာကိုးဆယ်သောသူတို့မှာ ကျန်းယွဲ့ပိုင်ကို အနိုင်ရစေချင်ကြသည်မှာ ဧကန်မလွဲပေ။

ထို့ကြောင့် ကွင်းအတွင်းရှိ အားပေးသံများမှာ တစ်ဖက်သတ် ဆူညံလျက်ရှိ၏။

"ကျန်း" ဟူသော စာလုံးထိုးထားသည့်အလံများမှာ တောင်ကုန်းတစ်ခုလုံးတွင် လွင့်ပျံနေပြီး ပူပြင်းလှသော အငွေ့အသက်တို့မှာ ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။

ချူလျန်သည် ယခင်က ရွှီဇီယန်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး သူ့ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်လည်ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် လူအများ၏အကောင်းမြင်မှုကို အတန်ငယ် ရရှိထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအကောင်းမြင်စိတ်သည် အားပေးသူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရန်အတွက် အချိန်အတန်ကြာ အမြစ်တွယ်ရန်လိုအပ်သေး၏။

ထို့အပြင် ကျန်းယွဲ့ပိုင်၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ရှုတောင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင်သာမက ပြင်ပတွင်ပါ အလွန်တရာမြင့်မားလွန်းလှသဖြင့် ချူလျန်ကို အနည်းငယ် သဘောကျသည့်သူများပင်လျှင် သူမနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ကို မြင်သောအခါ ကြားနေအဆင့်တွင်သာ နေကြတော့သည်။

ထို့ကြောင့် ချူလျန်တွင် ကိုယ်ပိုင်အားပေးသူဟူ၍ လုံးဝမရှိသလောက် ဖြစ်နေရချေသည်။

ငွေဓားတောင်ထွတ်၏ အဖွဲ့ဝင်အနည်းငယ်ပင်လျှင် ကွင်းဘေး၌ရပ်တန့်ကာ တွေဝေ စဉ်းစားနေကြ၏။

လင်းပေ့က မေးစေ့ကိုပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားနေလေသည်။

"ချူလျန်ကို အားပေးရမလား...ဒါမှမဟုတ် စီနီယာအစ်မကျန်းကို အားပေးရမလားဆိုတာ တကယ့်ကို ရွေးရခက်တဲ့ကိစ္စပဲနော်..."

နောက်လိုက် (က) က ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ရွေးရခက်စရာ ရှိလို့လား...ညီအစ်ကိုတွေဆိုတာ လက်ခြေလိုပဲ... မိန်းမတွေကျတော့ အဝတ်အစားလိုပေါ့...လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားရင်တောင် လမ်းလျှောက်လို့ ရသေးတယ်…”

“ ဒါပေမဲ့ အဝတ်အစားမပါဘဲ မင်း လမ်းမပေါ် ထွက်ရဲလို့လား..."

"အင်း..."

လင်းပေ့က ထိုစကားကို အလွန်သဘောကျသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှန်ဇီလျန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးက ကျုပ်ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးတယ်...ကျုပ်အတွက်တော့ ဒုတိယမိဘလိုပဲ...ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကျုပ် သူ့ကို အားမပေးလို့ ဖြစ်မလဲ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အင်္ကျီလက်စအတွင်းမှ "ချူ" ဟူသော စာလုံးပါသည့် အလံငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ခပ်သာသာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

လင်းပေ့သည် ထိုကောင်၏ ကျောပြင်နောက်တွင် စိုက်ထူထားသည့် "ကျန်း" ဟူသော စာလုံးပါသည့် အလံကြီးကိုကြည့်ကာ တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားရလေသည်။

ချူလျန်၏ကိုယ်ပိုင်လူများပင် ဤကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်ဆိုလျှင် အခြားသောလမ်းသွားလမ်းလာများအဖို့ ပြောနေစရာပင်မလိုတော့ပေ။ ကျန်းယွဲ့ပိုင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကျော်ကြားမှုနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက မည်သူမဆို အမှုန့်ခြေဖျက်ခြင်းခံရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ချူလျန်မှာမူ စိုးစဉ်းမျှ ပူပန်ခြင်းမရှိချေ။

လက်ရှိအချိန်၌ တစ်ဖက်လူ၏နယ်မြေထဲတွင် ယှဉ်ပြိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် လုံးဝတုန်လှုပ်ခြင်းမရှိချေ။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'ငါနဲ့ စီနီယာအစ်မကျန်းက ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေကြတာပဲ... ငါနဲ့သူ ခွဲခြားနေဖို့ လိုဦးမလား…”

“သူမကို အားပေးတဲ့သူတွေက ငါ့ကို အားပေးတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား...'

သူသည် စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် နားထဲတွင်ကြားနေရသော အားပေးသံများမှာ ရုတ်တရက်ပင် ပိုမိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ကျန်းယွဲ့ပိုင်သည် မိမိထံသို့ပျံသန်းကာ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည်လည်း ဘေးမှကြည့်ရှုနေသူများကဲ့သို့ပင် အံ့အားသင့်သွားရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်ပွဲစဉ်များတွင် ကျန်းယွဲ့ပိုင် ပြသခဲ့သောစွမ်းအားများထဲ၌ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံမှုအပိုင်းများ မပါဝင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ လင်အောက်ထက်ပင် နိမ့်ကျနေသေး၏။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'ဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ...'

ချူလျန်သည် စီနီယာအစ်မကျန်းက မိမိကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အလျှော့ပေးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်လူ၏မန္တန်စွမ်းရည်များကို သတိထားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်လိုက်၏။

အမှန်တကယ်ပင် သဲ့သဲ့မျှရှိသော စစ်မှန်သောချီလှိုင်းများ ပျံ့လွင့်လာသည်ကို သူခံစားလိုက်ရ၏။ သူမသည် မန္တန်တစ်ခုကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းယွဲ့ပိုင်၏ဓားအလင်းတန်းမှာ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်လာလေသည်။

တစ်လံမျှရှိသော ဓားအလင်းတန်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာရာ ချူလျန်သည် ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် တိုးဝင်လိုက်၏။ သူသည် လှည့်ပတ်ခြေလှမ်းသိုင်းကို အသုံးပြုကာ ကျန်းယွဲ့ပိုင်၏ ဓားအလင်းတန်းကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်ကိုလှန်ကာ ဝူချန်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

ရှပ်...

ဓားချီများမှာ လေထုကိုဖြတ်သန်းသွားပြီး ကျန်းယွဲ့ပိုင်ကို ထိမှန်တော့မည့်အချိန်၌ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားသွားကာ ချူလျန်၏မျက်စိရှေ့မှ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'ဟင်...'

ချူလျန်သည် အနည်းငယ်မှင်တက်သွားပြီးနောက် စီနီယာအစ်မကျန်း၏ပုံရိပ်မှာ စင်မြင့်ထက်၏တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမသည် စောစောကအတိုင်းပင် မိမိထံသို့ တစ်ဖန်တိုးဝင်လာပြန်သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ...'

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကိုလှည့်ကာ တစ်ဖန်ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူ၏ဓားချီမှာ ကျန်းယွဲ့ပိုင်ကို ထိခတ်ခါနီးအချိန်၌ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားပြန်၏။

ထို့နောက် စင်မြင့်၏အခြားတစ်ဖက်မှ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာကာ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ...'

ချူလျန်၏စိတ်ထဲတွင် အန္တရာယ်အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ တစ်စုံတစ်ရာသော မန္တန်စွမ်းအား သို့မဟုတ် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပေသည်။

သို့သော်လည်း မျက်စိရှေ့ရှိအရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေ၏။ မဟုတ်သေးပေ။

သူ့ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ဖြန့်ကျက်ထားပြီးဖြစ်ရာ စင်မြင့်၏အပြင်ဘက်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ စင်အောက်ရှိ ပရိသတ်တစ်ဦးမှာ အားပေးသည့် စကားစုတစ်ခုကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါထပ်ခါ အော်ဟစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ထိုသူ၏နောက်ကွယ်ရှိ လူအားလုံးအော်ဟစ်နေကြသော စကားလုံးများမှာလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေချေသည်။

ကျန်းယွဲ့ပိုင်သည် တစ်ဖန်ပြေးဝင်လာပြန်ရာ ချူလျန်က ဓားဖြင့်ခုတ်ပိုင်းလိုက်ချိန်တွင် သူမသည် ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'မျက်လှည့်ရိပ်မန္တန်ပဲ...'

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်သည်မှာ မျက်လှည့်ရိပ်မန္တန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိနိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ သာမန်မျက်လှည့်ရိပ်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

သေချာသည်မှာ သူတစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသေးသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...'

သူသည် အလျင်အမြန် စဉ်းစားလိုက်၏။ မျက်လှည့်ရိပ်၏ အဓိကသော့ချက်ကို မသိရှိပါက အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးရန်အတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းသာ ရှိပေသည်။

၎င်းမှာ မိမိ၏အပြင်းထန်ဆုံးသော မန္တန်စွမ်းအားကိုအသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားသည် ထိုမျက်လှည့်ရိပ်၏ ခံနိုင်ရည်ထက် သာလွန်သွားပါက မျက်လှည့်ရိပ်မှာ အလိုအလျောက် ပျက်ပြယ်သွားမည်သာ ဖြစ်၏။

ချူလျန်သည် ချက်ချင်းပင် ဝူချန်ဓားကို လွှတ်တင်ကာ ကောင်းကင်ဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

မန္တန်များကို အနုစိတ်ပေါင်းစပ်ခြင်းမပြုပါက ထိုမန္တန်သည် သူ၏အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအရာမှာ သူသည် ထိန်းသိမ်းရေးခန်းမမှ ဝယ်ယူကာ ကိုယ်တိုင်လေ့လာခဲ့သော အပြင်းထန်ဆုံးမန္တန်ဖြစ်ပြီး ၎င်းထက် သာလွန်သော အဆင့်များမှာ အင်မော်တယ်မန္တန်များဖြစ်ကြသဖြင့် ကိုယ်တိုင်သင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ရှိပေသည်။

ဘုန်း...

ကြီးမားလှသော ဓားအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်သွားရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ချူလျန်သည် သူ၏စစ်မှန်သောချီများကို အစွမ်းကုန်စုစည်းကာ ထိုကောင်းကင်ဓားသိုင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ဘုန်း... ဝုန်း...

သူသည် စွမ်းအားကို ထပ်မံတိုးမြှင့်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးခွဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအရိပ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် စောစောကမြင်ကွင်းမျိုး ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး မျက်စိရှေ့တွင် စီနီယာအစ်မကျန်း ရှိနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း ကောင်းကင်တက်လှမ်း ကွင်းပြင်ကြီး ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးမှာ မပြောင်းလဲသကဲ့သို့ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းယွဲ့ပိုင်၏ဓားတစ်သောင်းသိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများမှာ မိမိထံသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာနေချေပြီ။

မျက်လှည့်ရိပ်အတွင်း၌ အချိန်အနည်းငယ်ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့လောကတွင်မူ ထွက်သက်ဝင်သက်တစ်ကြိမ်မျှပင် မရှိသေးချေ။ ချူလျန်၏နိုးထမှုမှာ အလွန်ပင်လျင်မြန်လှသဖြင့် ကျန်းယွဲ့ပိုင်၏တိုက်ခိုက်မှုမှာ သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ မကျရောက်သေးပေ။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန် အချိန်ရှိသေး၏။

ဓားအလင်းတန်းများမှာ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့်အချိန်၌ ချူလျန်သည် မြေချုံ့သိုင်းကို ချက်ချင်းအသုံးပြုကာ နောက်သို့ ပေတစ်ရာခန့် ဆုတ်ခွာလိုက်တော့သည်။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

ဓားအလင်းတန်းများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့သာ ကျရောက်သွားပြီး လွဲချော်သွားလေသည်။

ထိုအချက်မှာ မြေချုံ့သိုင်း၏ထူးခြားချက် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သည့်အကွာအဝေးမဆို ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိနိုင်သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုမကျရောက်သေးသရွေ့ ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ကျန်းယွဲ့ပိုင်သည် ချူလျန် ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်သော်လည်း စိတ်ပျက်ခြင်းမရှိဘဲ သာယာစွာပြုံးလိုက်၏။

“ရောင်ပြန်အလင်းရိပ်လား..."

အဘိုးအိုဆွန်းက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှုတောင်မှာ မျက်လှည့်ရိပ်မန္တန် ကျွမ်းကျင်သူ သိပ်မရှိဘူး...သူမ ဒါကို ဘယ်ကနေ သင်ယူခဲ့တာလဲ မသိဘူး...ကြည့်ရတာ ဒါကိုသိပ်ပြီး မကျွမ်းကျင်သေးတဲ့ပုံပဲ... မဟုတ်ရင်တော့ သူမထက် အဆင့်နိမ့်တဲ့ပြိုင်ဘက်က လုံးဝ ရှောင်တိမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

၎င်းမှာ အင်မော်တယ်မန္တန်ဖြစ်သော "လင်းလက်တောက်ပသော အလင်းရိပ်" ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် အင်မော်တယ်မန္တန်များထဲတွင် တွေ့ရခဲသောမျက်လှည့်ရိပ်မန္တန်ဖြစ်ပြီး ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းများကို မှတ်တမ်းတင်ကာ ၎င်းကို အခြေခံ၍ မျက်လှည့်ရိပ်ကို ဖန်တီးခြင်းဖြစ်သည်။

သာမန်မျက်လှည့်ရိပ်များနှင့် ယှဉ်ပါက ထိုမန္တန်မှာ မှန်ထဲက ကမ္ဘာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ လက်တွေ့ကျလှပေသည်။

တိုက်ပွဲအတွင်း၌ အကယ်၍ သင်သည် ထူးဆန်းသောပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားပါက မည်သူမဆို မျက်လှည့်ရိပ်မိနေကြောင်း သိရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် မျက်စိရှေ့ရှိမြင်ကွင်းမှာ မပြောင်းလဲဘဲရှိနေပါက ဂရုမပြုမိလျှင် ခွဲခြားရန် အလွန်ပင်ခက်ခဲလှ၏။

အကယ်၍ ချူလျန်၏တုံ့ပြန်မှုမှာ လုံလောက်စွာ လျင်မြန်ခြင်းမရှိပါက သူသည် အချိန်အတန်ကြာ လှည့်စားခံရပြီး ရှုံးနိမ့်သွားရမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုဟွမ်က ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရောင်ပြန်အလင်းရိပ်ကို အသုံးပြုနိုင်တာက တကယ်ကို အစွမ်းထက်ပေမဲ့...ချူလျန်က ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရုန်းထွက်နိုင်တာကလည်း သူရဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား…”

“သူသာ အဲဒီထဲမှာ ခဏလေးပိုပြီး ပိတ်မိနေခဲ့ရင် တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားပြီ..."

အဘိုးအိုဆွန်းက ထူးဆန်းစွာကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။

"ဟင်...မင်း ဘာဖြစ်လို့ အခု ချူလျန်ဘက်ကနေ ပြောပေးနေရတာလဲ... မင်းက အမြဲတမ်း ကျန်းယွဲ့ပိုင်ကိုပဲ အားပေးနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

အဘိုးအိုဟွမ်က အနည်းငယ်တွေဝေသွားပြီးမှ ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"အို...ဆွန်းအိုကြီးရာ...ငါ ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေက အမြဲတမ်း ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားတတ်တာကို မင်း သတိမထားမိဘူးလား...ငါသာ ကျန်းကျန်းဘက်ကနေ ထပ်ပြောပေးနေရင် သူမ တကယ်ပဲ ရှုံးသွားမှာကို ငါ စိုးရိမ်လို့ပါ..."

အဘိုးအိုဆွန်းက သူ့ကို နက်နက်နဲနဲကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကတည်းက သတိထားမိခဲ့တာ..."

"ဗျာ..."

၎င်းတို့နှစ်ဦး စကားပြောဆိုနေကြစဉ်အတွင်း ကွင်းပြင်ထက်၌ အခြေအနေများမှာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ချူလျန်သည် မျက်လှည့်ရိပ်အတွင်းမှ ရုန်းထွက်လာပြီးနောက် စီနီယာအစ်မကျန်း၏ အင်မော်တယ်မန္တန်များနှင့် မန္တန်စွမ်းရည်များမှာ အလွန်များပြားလွန်းသဖြင့် အချိန်ဆွဲနေပါက မိမိအတွက် မကောင်းနိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်လိုက်၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ရုပ်သေးဆေးလုံးလေးလုံးကို ကြဲပက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပဲစေ့မှ စစ်တပ်ဖြစ်စေသော မန္တန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ထိုရုပ်သေးဆေးလုံးလေးလုံးမှာ မန္တန်စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် အထောက်အကူပြုပစ္စည်းများသာဖြစ်ပြီး သာမန်ပဲစေ့များကို အသုံးပြု၍လည်း ရရှိနိုင်သော်လည်း ဆေးလုံးများက ပိုမိုအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေ၏။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ကန့်သတ်ချက်များထဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိဘဲ အသုံးပြုခွင့် ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ရုပ်သေးရိပ်လေးခု ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချူလျန်သည် မဆိုင်းမတွပင် ကောင်းကင်ပိုက်ကွန် ဓာတ်ကြီးငါးပါး အစီအရင်ပြားကို ထပ်မံဖွင့်လှစ်လိုက်တော့သည်။

ယခင်က ရွှီဇီယန်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကဲ့သို့ ဆန်းကြယ်သောနည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။ ချူလျန်၏နည်းလမ်းများမှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အသစ်အဆန်းမရှိတော့ချေ။

သို့သော် ကျန်းယွဲ့ပိုင်မှာမူ မည်မျှအထိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားဆဲဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှမသိနိုင်ပေ။

ဘုန်း...

သို့သော်လည်း သူမ၌ မည်မျှပင်အစွမ်းထက်သော မန္တန်များရှိစေကာမူ တကယ့်အစစ်အမှန် စွမ်းအားကြီးမားမှု၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အကျပ်ရိုက်ရမည်သာ ဖြစ်၏။

ချူလျန်သည် အစီအရင်ပြားကိုမြှောက်ကာ ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော ပရမ်းပတာဝဲကတော့ကြီးမှာ ကျန်းယွဲ့ပိုင်ကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုတော့မည့်အလား ရှိနေလေသည်။

ထိုကဲ့သို့ အသက်လုရမည့် အရေးကြီးသောအချိန်၌ ကျန်းယွဲ့ပိုင်သည် သူမ၏ညာဘက်လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ပျံသန်းနေသောဓားမြှောင်သည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'ကောင်းကင်ဓားသိုင်းလား...'

ထိုဓားချီမှာ ချူလျန်ကို အတန်ငယ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေ၏။

သို့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

'မဟုတ်ဘူး...'

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ထောက်ဓားတစ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။