အခန်း ၂၆၁

အခန်း (၂၆၁) - ထိုင်းမှိုင်းနေသော ဖုတ်ကောင်များ

ထိုအမျိုးသားနှင့် နှစ်မီတာခန့်မျှသာ ကွာဝေးတော့သည့်အချိန်တွင် အဆိုပါအမျိုးသားက ရိုးရိုးစွတ်ဖားတစ်ခုပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေကြသည့် လူတစ်စုကို ဆွဲလာခဲ့ကြောင်း ကျန်းရိမု တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းရိမု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသားသည် စိတ်သက်သာရာရသွားကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသားက သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကွဲအက်ကာ ပြာနှမ်းနေသော နှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီးနောက် အက်ကွဲအားပျော့နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝူ... ဝူလင်စခန်း..."

သူ့အသံမှာ အလွန်တိုးလွန်းလှသဖြင့် ထိုအမျိုးသားပြောလိုက်သည့်စကားကို ကျန်းရိမု ရှင်းလင်းစွာ မကြားလိုက်ရပေ။

သူ တစ်စုံတစ်ရာ မမေးမြန်းနိုင်မီမှာပင် ထိုအမျိုးသားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့လေသည်။ ကျူးလင်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ မကြာခင် သေသွားလိမ့်မယ်..."

သူမ၏စကားကို ကြားသောအခါ စစ်သားများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသော အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းရိမုက သူ၏လက်နက်ကို အောက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေက သတိလစ်နေကြပြီ..."

သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျူးလင်နှင့် စစ်သားများသည် ကျန်းရိမုထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။ သတိလစ်နေသော အမျိုးသားအား အကဲခတ်ကြည့်ရှုရင်း ကျူးလင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းရိမုကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ကြီးကျန်း... သူတို့ကို ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ပြန်ခေါ်သွားရအောင်..."

ကျန်းရိမုက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... သူတို့ကို စခန်းဆီ အရင်ပြန်ခေါ်သွားကြတာပေါ့... ဒီလူ သတိမလစ်ခင် ကျွန်တော်တို့စခန်းနာမည်ကို ပြောသွားတာ ကြားလိုက်တယ်...”

“သူက ကျွန်တော်တို့စခန်းကို သိနေတာဆိုတော့ ဒီလိုအေးခဲနေတဲ့ရာသီဥတုမှာတောင် ဒီကိုရောက်လာတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိလို့ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ကာ သူ၏ကျောပိုးအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အတန်ကြာအောင် မွှေနှောက်ရှာဖွေပြီးနောက် ကျန်းရိမုက ရေနွေးဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စုယွီ... ဒီကိုလာပြီး သူ့ကို စွတ်ဖားပေါ် ပြောင်းတင်ဖို့ ကူညီပေးပါဦး..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗိုလ်ကြီး..."

ကျိုးစုယွီက ပြောလိုက်ပြီး သတိလစ်နေသော အမျိုးသားကို သွားရောက်ပွေ့ချီလိုက်သည်။

သတိလစ်နေသော အမျိုးသားကို စွတ်ဖားပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် သူက ကျန်းရိမုကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ကြီး... သူတို့အားလုံး နှင်းကိုက်ခံထားရပြီး သူတို့ခန္ဓာကိုယ်တွေက အရမ်းအေးစက်နေတယ်..."

ကျန်းရိမုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် စွတ်ဖားဆီသို့ လျှောက်သွားကာ သတိလစ်နေသော အမျိုးသားနှင့် အခြားသူများကို ရေနွေးတိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ရေနွေးဘူးကို ပြန်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် အခြားစစ်သားများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ထဲမှာ စောင်အထူ ယူလာတဲ့သူ ပါလား..."

စစ်သားများက တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြသည်။ ကျိုးစုယွီက ကျန်းရိမုကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဗိုလ်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့တာဝန်က ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့နဲ့ နေမဝင်ခင် စခန်းကို ပြန်သွားဖို့ပဲလေ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ထဲက ဘယ်သူမှ စောင်တွေ မယူလာခဲ့ကြဘူး..."

သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းရိမုသည် သတိလစ်နေသော အမျိုးသားများကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စစ်သားများ၏အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ကျူးလင်က သူမ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မဆီမှာ စောင်တွေ ရှိတယ်..."

သူမ ထိုသို့ပြောလိုက်ချိန်တွင် ကျန်းရိမုက သူမထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးကျူးမှာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းရည် ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် မေ့သွားတယ်... စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် မိန်းကလေးကျူးက သူတို့ကို ခဏလောက် စောင်နည်းနည်း ငှားပေးလို့ ရမလား..."

ကျူးလင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"စောင် ဘယ်နှစ်ထည် လိုအပ်လဲ..."

ကျန်းရိမုက သတိလစ်နေသော အမျိုးသားများ၏ ပါးလွှာသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ စခန်းကိုရောက်တဲ့အထိ သူတို့တွေကို နွေးနွေးထွေးထွေးနဲ့ အသက်ရှင်နေအောင် ထားဖို့ လိုအပ်တယ်..."

ကျူးလင်က သူ၏စကားကို သဘောတူလိုက်ပြီး မီးဓာတ်မျှင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထူထဲနွေးထွေးသည့် စောင် ၆ ထည်ထက်မက ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမက စောင်များကို ကျန်းရိမုထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်တို့ စခန်းကို ပြန်ရောက်တဲ့အထိ ဒီစောင်တွေက သူတို့ကို နွေးနွေးထွေးထွေးထားပေးဖို့ လုံလောက်မှာပါ..."

ကျန်းရိမုက သူမ၏စောင်များကို ယူလိုက်ပြီး သတိလစ်နေသော ထိုအမျိုးသားများကို ခြုံပေးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ သေချာစွာ ခြုံလွှမ်းခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ သူက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးကျူး... ကျွန်တော့်လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့ ကျွန်တော်က သူတို့ကို စခန်းဆီ ပြန်ခေါ်သွားတော့မလို့... ခင်ဗျားရော ဘယ်လိုလဲ... ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့မလား..."

ကျူးလင်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက အခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ ရေခဲပြင်ရေကန်ဆီ သွားမလို့... ဗိုလ်ကြီးကျန်း... ရှင်တို့ အရင်ပြန်နှင့်ကြပါ..."

သူမ၏စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းရိမုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ချော်ရည်ငါး၏ မိစ္ဆာအမြုတေကို သူမထံ ပြန်ပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ကျူးလင်က တားဆီးလိုက်သည်။ သူမက သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာအမြုတေကို နောက်မှ ကျွန်မဆီ ပြန်ပေးလို့ ရပါတယ်..."

ကျန်းရိမုက သူမကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ အခု စခန်းကို ပြန်ကြတော့မယ်... မိန်းကလေးကျူးလည်း ဂရုစိုက်ပြီး နေမဝင်ခင် ပြန်လာခဲ့ပါ..."

ကျူးလင်က သူ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ပြန်လာခဲ့မယ်..."

၎င်းတို့က စွတ်ဖားကို စခန်းဆီသို့ ပြန်ဆွဲသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျူးလင်သည် ရေခဲပြင်ရေကန်ဆီသို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းရိမုနှင့် အခြားသူများ မရှိတော့သဖြင့် သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသကို စစ်ဆေးရန် သူမ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို အသုံးပြုနေစဉ်မှာပင် လမင်းတစ်ထောင်ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေလိုက်သည်။ ၁၀ မိနစ်အကြာတွင် သူမသည် ရေခဲပြင်ရေကန်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

ရေခဲပြင်ရေကန်ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း ကျူးလင်သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ရေခဲပြင်ရေကန်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ရေခဲများမှာ အရင်ကလောက် မထူတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက ထူထဲသော ရေခဲလွှာကို ဖြတ်၍ ရေကန်ထဲသို့ ကြည့်ရန် သူမ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထူထဲသော ရေခဲလွှာကို ကျော်လွန်၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဧရာမငါးကြီးတစ်ကောင်က ငါးအုပ်တစ်အုပ်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချနေသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ငါးရာပေါင်းများစွာသည် ဧရာမငါးကြီး၏ တစ်ကြိမ်တည်း မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးလင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး တွေးလိုက်သည်။

‘အပူချိန် မြင့်တက်လာတဲ့နှုန်းအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ရေကန်တစ်ခုလုံး အရည်ပျော်ဖို့ အချိန်သိပ်ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး...’

‘အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီလိုဘီလူးမျိုးက ဝူလင်စခန်းမှာရှိတဲ့ လူတွေကို ခြိမ်းခြောက်လာလိမ့်မယ်... ဒီအကြောင်းကို ရှို့ဝူ သိအောင်လုပ်ပြီး အမြန်ဆုံး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်နေပြီထင်တယ်...’

ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက် သူမသည် ရေခဲပြင်ရေကန်၏ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အရင်က သူမကို ရှို့ဝူ ပြောပြခဲ့သည့်အရာအပေါ် အခြေခံရလျှင် ရေခဲပြင်ရေကန်အနီးရှိ အပန်းဖြေပန်းခြံအောက်တွင် လျှို့ဝှက်ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ရှိနေသင့်ပေသည်။

တတိယမြောက် အအေးလှိုင်းသာ ရုတ်တရက် ရောက်မလာခဲ့လျှင် ရှို့ဝူက ထိုလျှို့ဝှက်ဓာတ်ခွဲခန်းအပေါ် အရေးယူဆောင်ရွက်လိမ့်မည်ဟု ကျူးလင် သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ အစီအစဉ်များ မရေးဆွဲနိုင်မီမှာပင် တတိယမြောက် အအေးလှိုင်းက ကမ္ဘာကြီးကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့လေသည်။

အပန်းဖြေပန်းခြံသို့သွားရာလမ်းတွင် အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင် အုပ်စုကြီးတစ်စုက စစ်ကားအချို့နောက်သို့ လိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးလင်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ဖုတ်ကောင်များ၏ ထိုင်းမှိုင်းသော လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ရင်း ကျူးလင်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင်များသည် အဆင့်မြင့် သဘာဝလွန်စွမ်းအင်ရှင်များထက် ပို၍မြန်မြန် လှုပ်ရှားနိုင်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤအဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင်အုပ်စု၏ လှုပ်ရှားမှုအမြန်နှုန်းမှာ အဆင့် (၂) သာမန်ဖုတ်ကောင်များနှင့်သာ တူညီနေပေသည်။

မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း သူမက ထိုဖုတ်ကောင်များကို စိုက်ကြည့်ကာ တွေးလိုက်သည်။

'အဲဒီဖုတ်ကောင်တွေကို တခြားလူတွေက ထိန်းချုပ်ထားတာလား...'