← Chapters

အခန်း ၁၅၄

Vol. 16 Ch. 154

အခန်း ၁၅၄

Vol. 16 Ch. 154

အခန်း (၁၅၄) အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူ စိတ်တိုင်းကျရဲ့လား

​ရုတ်တရက် မြို့ရိုးပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲအစည်းအဝေးခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိလာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လျိုထိုင်ပင် ဖြစ်သည်၊ သူက ရွှေအူတိုင်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းပြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် သားရဲဒီရေလှိုင်း သတင်းကို ကြားသိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူ့အနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ရွှေအူတိုင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်နေရန်ပင် အချိန်မရှိဘဲ မြို့ရိုးပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​“အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မလာခင်က အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ကျွန်တော် အကြမ်းဖျင်း သိရှိခဲ့ပြီးပါပြီ၊ ဒီနေ့ မြို့သခင်အိမ်တော်ကို ကူညီပေးကြတဲ့ အခြေအနေကို ကျွန်တော့် အနေနဲ့ ရင်ထဲမှာ အမြဲ မှတ်သားထားပါ့မယ်”

​လူတိုင်းက လျိုထိုင်၏ စကားလုံးများထဲမှ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသလို လျိုထိုင်၏ စကားထဲမှ အခြားသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း နားလည်လိုက်ကြသည်။

​ဒီနေ့ ရောက်မလာကြတဲ့ မိသားစုတွေကိုလည်း သူ လျိုထိုင်က အလားတူပင် ရင်ထဲ၌ စွဲမြဲစွာ မှတ်သားထားမည် ဖြစ်သည်။

​လျိုထိုင်က ထို့နောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဆိုင်ရှင်ရှန်း... လမ်းကြောင်းသွား စုံစမ်းတဲ့ ကိစ္စကို ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့အတူ သွားမယ်။ တစ်ဆင့်စကား ကြားရရုံနဲ့တော့ သားရဲဒီရေလှိုင်းရဲ့ အခြေအနေကို အပြီးအပိုင် အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး၊ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို ကိုယ်တိုင် သွားမကြည့်ရင် ကျွန်တော်လည်း စိတ်မချနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ တကယ်လို့ သားရဲဒီရေလှိုင်း အမှန်တကယ် ရှိနေရင်လည်း တိုက်မယ့် နေရာက ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ် တူတူပါပဲ၊ ဝမ်နန်မြို့နဲ့ ဝေးဝေးမှာ ဖြစ်နိုင်ရင် ပိုကောင်းတာပေါ့”

​ဝူထုံက ချက်ချင်း တာဝန်ယူရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ “သခင်... သခင်ကတော့ ဝမ်နန်မြို့မှာပဲ ဆက်ပြီး အခြေအနေကို ထိန်းပေးပါ၊ စုံစမ်းထောက်လှမ်းတဲ့ ကိစ္စကို ကျွန်တော်ပဲ ဆိုင်ရှင်ရှန်းနဲ့အတူ သွားပါ့မယ်”

​လျိုထိုင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း “မင်း ဒီတစ်ခေါက် လုပ်တာ တကယ်ကို မဆိုးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လမ်းသွား စုံစမ်းဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က မလုံလောက်သေးဘူး၊ မြို့စောင့်ကြပ်ဖို့ တာဝန်ကိုပဲ မင်းဆီ လွှဲထားခဲ့မယ်”

​ဝူထုံက လျိုထိုင်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဖြင့် ထပ်မံ ကြိုးစားပြောချင်သေးသော်လည်း လျိုထိုင်က သူ့ကို မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်သဖြင့် သူ ပြောချင်သော စကားလုံးများ အားလုံးကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ရတော့သည်။

​လျိုထိုင်က ရှန်းဝမ်စန်းကို ပြုံး၍ ကြည့်ကာ “ဆိုင်ရှင်ရှန်း... ကျွန်တော်တို့ တစ်ခေါက်လောက် သွားကြစို့”

​ရှန်းဝမ်စန်းကလည်း လိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဟားဟားဟား... အတူတူ သွားကြတာပေါ့”

​၎င်းတို့နှစ်ဦးက စကားပြောရင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အသံနှစ်သံက ၎င်းတို့ကို ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်သည်။

​“ခဏစောင့် ပါဦး မြို့သခင်လျို၊ အဘိုးကြီး ငါ့ကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားစမ်းပါ”

​“ကျွန်တော်လည်း အတူတူ လိုက်မယ်”

​လျိုထိုင်က မိသားစုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ “ အကြီးအကဲ လျူ၊ အကြီးအကဲ ကျန်း... မိတ်ဆွေ နှစ်ဦးအနေနဲ့ လိုက်လာဖို့ မလိုပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ ဝမ်နန်မြို့ရဲ့ မြို့ရိုးပေါ်မှာ စောင့်ကြပ်ပေးနေတာနဲ့တင် ကျွန်တော့် အနေနဲ့ အတိုင်းထက်အလွန် ကျေးဇူးတင်လှပါပြီ”

​“စကားများနေတာပဲ၊ မင်း အခု ရွှေအူတိုင်အဆင့် ဖြစ်သွားလို့ ကြီးကျယ်နေတယ်လို့ မထင်နဲ့ဦး၊ မင်းလို နောက်ပေါက်တစ်ယောက်က ငါ့ရှေ့ကနေ လျှောက်သွားတာကို ကြည့်နေရတာ တကယ်ကို ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်”

​“ဟုတ်တယ်၊ နောက်ရက်ကျရင် ငါ လည်း ဆိုင်ရှင်ရှန်းဆီ သွားပြီး အဆင့်တက် ဆေးလုံး တစ်လုံးလောက် ဝယ်ရမယ်၊ ငါ လည်း ရွှေအူတိုင်အဆင့်ကို တက် လှမ်းနိုင်တာပဲ”

​၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ စကားလုံးများနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်မှာ လျိုထိုင်... မင်း ငါတို့ကို အထင်မသေးနဲ့၊ ငါတို့က မင်းကို အထင်မသေးသေးဘူး။ မင်းက အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်မှာ ရွှေအူတိုင်အဆင့် တက် ဆေးလုံးကို အရင်ဦးဆုံး သွားဝယ်နိုင်ခဲ့ရုံတင်ပါ၊ ငါတို့လည်း သွားဝယ်လို့ ရတာပဲ။ ရွှေအူတိုင်အဆင့် တက် ဆေးလုံး ရှိရင် နောင်ကျရင် အားလုံးက ရွှေအူတိုင်အဆင့်တွေချည်းပဲ ဖြစ်လာမှာ၊ ဘယ်သူကမှ ဘယ်သူ့ကိုမှ အထင်သေးလို့ မရဘူး။

​၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ သားရဲဒီရေလှိုင်း ကိစ္စကိုပင် မေ့လျော့နေကြသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

​လျိုထိုင်နှင့် ဤမိသားစုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးမှာ ယခင်ကတည်းက အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် ၎င်းတို့က အချို့သော မိသားစုများကဲ့သို့ အကျိုးအမြတ်သက်သက်ကိုသာ ကြည့်သူများ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသလို ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ စရိုက်ကိုလည်း နားလည်သည်။

​“ဟားဟားဟား... လမ်းသွား စုံစမ်းရုံတင်ပါပဲ၊ မိတ်ဆွေ နှစ်ဦးကမှ အတူတူ လိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း အတူတူ သွားကြတာပေါ့”

​ရှန်းဝမ်စန်းကလည်း ဤအချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ ပြုံးမိသွားသည်၊ စောစောက မိသားစုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦး စကားပြောချိန်တွင် သူ့ထံသို့ အထူးတလည် မျက်စိပစ်ပြခဲ့ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​လမ်းကြောင်းစုံစမ်းမည့် အဖွဲ့ထဲသို့ မိသားစုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦး ပါဝင်လာသဖြင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အတန်ငယ် တွန့်ဆုတ်နေကြသူများကလည်း ၎င်းတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါရန် အလုအယက် တောင်းဆိုလာကြသော်လည်း လျိုထိုင်က အားလုံးကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

​အခြားကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ ဤတစ်ခေါက် သွားရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ လမ်းကြောင်း စုံစမ်းရန်သာ ဖြစ်သဖြင့် လူအများကြီး ရှိနေရန် မလိုအပ်ပေ။

​ထို့ပြင် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ လေးဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က သိပ်မကွာခြားလှဘဲ ခန်းမတစ်ခု လုံးတွင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် အမြင့်ဆုံး လေးဦး ဖြစ်ကြသည်။

​၎င်းတို့ လေးဦး သွားရောက် စုံစမ်းခြင်းက လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် အမြန်ဆုံး အရှိန်နှုန်းဖြင့် အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်း သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို အသေအချာ စုံစမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​လူများပြားပါက အဆင်မပြေလှဘဲ ၎င်းတို့၏ အမြန် နှုန်းကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်သေးသည်။

​အကယ်၍ သားရဲဒီရေလှိုင်းနှင့် ရင်ဆိုင်မတိုးဘဲ နေနိုင်လျှင်မူ ပို၍ပင် ကောင်းမွန်လှသည်၊ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ခံစစ်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရခြင်းက ထိပ်တိုက် တိုးမိသည့် တိုက်ပွဲထက် ပိုမို ကောင်းမွန်သည် မဟုတ်ပါလော။

​နောက်ဆုံးတွင် လျိုထိုင်က ဝူထုံကို မြို့ကာကွယ်ရေး ကိစ္စများ ပြင်ဆင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ဝမ်နန်မြို့ကို လောလောဆယ် ဝူထုံထံသို့သာ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့သည်။

​သူကိုယ်တိုင်မူ ရှန်းဝမ်စန်းတို့နှင့်အတူ ဟဲကွမ်းတောင်တန်း ရှိရာ ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

​ထိုအချိန်တွင် ဟဲကွမ်းတောင်တန်း အတွင်း၌...

​တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေက ချန်ကျီကို သယ်ဆောင် ၍ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်မှာ မကြာမီမှာပင် ၎င်း၏ ဂူ ရှိရာ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

​“အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူ ... ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပါပြီ”

​“အင်း...”

​ချန်ကျီက ပျင်းပျင်းရိရိဖြင့် အပျင်းကြော ဆန့်လိုက်သည်၊ တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ထိုင်လိုက်ရသည်မှာ တကယ်ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

​ထို့နောက် သူက တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဂူ ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

အ​စတုန်းက ချန်ကျီက တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေ ပြောသော ဂူမှာ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ သာမန် အသိုက်မျှသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ရောက်ရှိလာသည့်အခါမှသာ ဤနေရာက အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဂူ တည်နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

​ဤနေရာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းဆက ဟဲကွမ်းတောင်တန်း တစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံး တည်နေရာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်၊ ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ် အပင်များ အားလုံးက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို တဖျတ်ဖျတ် ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

​ထို့ပြင် ဂူတည်နေရာမှာ အတန်ငယ် ဆိတ်ကွယ်ငြိမ်သက် သော နေရာ ဖြစ်ပြီး ဂူဝအပြင်ဘက်တွင်လည်း တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေက စိတ်တိုင်းကျ ပြင်ဆင် မွမ်းမံထားကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။

​ချန်ကျီပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားမိသည်၊ ဤတတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေက ဤကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော နေရာကို မည်သို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းက မည်သို့ စောင့်ကြပ်နေနိုင်ခဲ့သနည်း၊ ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်း ဤနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သည့် အချိန်မှာ မနည်းတော့သည့် ပုံပင်။

​သို့သော် ဤအရာက ချန်ကျီအတွက် ထိုမျှ မရေးကြီးပေ ၊ သူက ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ လာ ယူရုံသာ ဖြစ်သည်။

​ဤဂူက ကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ သူနှင့် ကြီးမားသော ပတ်သက်မှု မရှိပေ ၊ ၎င်းထက်ပင် သူကိုယ်တိုင် ခင်းကျင်း ထားသော အစီအရင် အိမ်တော် က ပိုမို ကောင်းမွန်သည် မဟုတ်ပါလော။

​“အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူ ... အထဲကို ကြွပါ” တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေက စိတ်ချင်းဆက်သွယ် ၍ ပြော လိုက်သည်။

​“မင်းရဲ့ နယ်မြေပဲ၊ မင်းပဲ လမ်းပြစမ်းပါ”

​“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

​ချန်ကျီက တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေကို လမ်းပြခိုင်းလိုက်သော်လည်း တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေကမူ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို နှိမ့်ချကာ ချန်ကျီကို ၎င်း၏ အရှေ့မှ လျှောက်လှမ်းစေခဲ့သည်။

​ဒုတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေကမူ လိုက်ပါ မဝင်လာခဲ့ဘဲ ဂူအပြင်တွင်သာ စောင့်ကြပ်နေခဲ့သည်၊ ၎င်းက အခြားသော မိစ္ဆာသားရဲများ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ လာ ပေးအပ်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

​တတိယ အဆင့် လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေ၏ ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ချန်ကျီက သူ့ကိုယ်သူ ရှည်လျားသော လိုဏ်ခေါင်းလမ်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

​လိုဏ်ခေါင်းလမ်းအတွင်းမှာ မှောင်မိုက်မနေဘဲ လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေက မည်သည့်နေရာမှ ရှာဖွေလာသည်မသိသော မှိန်ပျပျ အလင်းရောင် ထုတ်လွှတ်သည့် ဝိညာဉ် အပင်များကို လိုဏ်ခေါင်းလမ်း၏ ဝဲယာနှစ်ဖက်စလုံးတွင် စိုက်ပျိုးထားခဲ့သည်။

​လိုဏ်ခေါင်းလမ်းထဲတွင် ခဏမျှ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ချန်ကျီက ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ ရနံ့များ မျက်နှာပေါ်သို့ အလုံးအရင်းနှင့် တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ အနံ့ကို သူ အလွန် ရင်နှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။

​ထပ်မံ၍ ခဏမျှ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် လိုဏ်ခေါင်းလမ်း၏ အရှေ့တွင် စူးရှသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အ​ပြင်မှ နေရောင်ခြည်က အတွင်းသို့ ဖြာကျလာပြီး လိုဏ်ခေါင်းလမ်း၏ အရှေ့တွင် အလင်းကုလားကာ တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်၊ ရှေ့တွင်မူ လိုဏ်ခေါင်းလမ်း၏ ထွက်ပေါက် ဖြစ်သည်။

​ချန်ကျီက အလင်းကုလားကာ ကို ဖြတ်သန်းကာ လိုဏ်ခေါင်းလမ်းအပြင်သို့ ထွက်လိုက်သောအခါ မျက်စိရှေ့တွင် အခြားသော ရှုခင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

​သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်နေသော တောင်ကြားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး တောင်ကြားထဲတွင် အတိမ်အနက် မသိနိုင်သော ရေကန်တစ်ခု ရှိနေသည်၊ ရေကန်ဝန်းကျင်တွင် စမ်းချောင်းများ မတွေ့ရသဖြင့် ရေကန်ထဲမှ ရေမှာ မြေအောက် တောင်စမ်းရေ ဖြစ်တန်ရာသည်။

​တောင်ကြားထဲတွင် အခြားသော အရာများစွာ မရှိဘဲ ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးအချို့မှတစ်ပါး အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များချည်း ဖြစ်ကြသည်။

​ချန်ကျီက တစ်ချက် ခံစားကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ဂူအပြင်တွင် ခံစားခဲ့ရသည်ထက်ပင် ပိုမို သိပ်သည်းဆ မြင့်မားနေကြောင်း တွေ့ရှိရသည်၊ ထို့ကြောင့်လည်း ဤနေရာတွင် ဤမျှလောက် များပြားသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ရှင်သန် ကြီးထွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​ဝိညာဉ်ဆေးပင် အများစုမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကောင်းဆုံး နေရာများတွင် ရှင်သန်လေ့ရှိကြပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် သန့်စင် ခံရပါက သာမန် အပင်များပင်လျှင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

​ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များထဲတွင် သက်တမ်း ရာကျော်ရှိသော အပင်များကို ချန်ကျီက အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အနည်းဆုံး အပင် နှစ်ဆယ်ထက်မနည်း မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်ကာ သက်တမ်း တစ်ရာအောက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကိုမူ ထည့်တွက်ရန်ပင် မလိုတော့ပေ ။

​ချန်ကျီ အလိုရှိသော သက်တမ်း တစ်ရာကျော် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ရာ ကိစ္စမှာ လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေ၏ ဤဂူတစ်ခုတည်းဖြင့်တင် သူ၏ လိုအပ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြည့်မီစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

​ယခုအခါ သူ အတန်ငယ် နောင်တရမိသွားသည်၊ သူကိုယ်တိုင် သက်တမ်း တစ်ရာကျော် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ရာဟု ဈေးခေါ်လိုက်ခြင်းက နည်းပါးသွားခဲ့သည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

​သို့သော် စကားလုံးများက ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ထပ်မံ၍ ကတိဖျက် ပြန်ပြင်မည်ဆိုပါက သူ၏ အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံသူ သိက္ခာကို ထိခိုက်ပေလိမ့်မည်။

​လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေက ဤအချိန်တွင် ချန်ကျီကို ရုတ်တရက် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ မေးလိုက်သည်။ “အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူ ... တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပါ၊ ဒီနေရာက ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူ စိတ်တိုင်းကျရဲ့လား”

​ချန်ကျီက လပြည့် ခရစ်စတယ် ငွေရောင် မြွေကို သံသယစိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်၊ သူက ဤစကားလုံးများနောက်ကွယ်တွင် အခြားသော ဆိုလိုရင်းများ ရှိနေသည့်အလား ကြားသိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

​“ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”

All Chapters