အခန်း ၁၅၉
Vol. 16 Ch. 159
အခန်း (၁၅၉) သားရဲဒီရေလှိုင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီ ဖြစ်လို့ အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပါပြီ
လျိုထိုင်က ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လည်ချောင်းကို တစ်ချက် ရှင်းကာ ရွှေအူတိုင်အဆင့်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဝန်းရံထားသော အသံဖြင့် ဝမ်နန်မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားစေရန် လှမ်းအော်လိုက်တော့သည်။
“သားရဲဒီရေလှိုင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီ ဖြစ်လို့ အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပါပြီ”
“သားရဲဒီရေလှိုင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီ ဖြစ်လို့ အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပါပြီ”
“သားရဲဒီရေလှိုင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီ ဖြစ်လို့ အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပါပြီ”
လျိုထိုင်က တစ်စုံတစ်ဦး မကြားရမှာ စိုးသဖြင့် သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် လှမ်းအော်လိုက်ရာ အသံက ဝမ်နန်မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။
တစ်နေရာရာတွင် တဟူးဟူးနှင့် အိပ်မောကျနေသော လူတစ်ဦးမှာမူ ညည်းညူမြည်တမ်းသံ တစ်ချက် ပြုလုပ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းက ကြီးကြီးမားမား အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေဘဲ သူ ဆက်လက် အိပ်စက်ခြင်းကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။
ဝမ်နန်မြို့၏ မြို့ရိုးထက်တစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
မြို့ထဲ၌မူ အချို့လူများက ဤအကြောင်းကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများထဲမှ လွတ်မြောက်ကာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ကျနေကြသော်လည်း အချို့လူများမှာမူ ကိုယ်စီ အကြံအစည်များဖြင့် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်ကာ ပူပန်သောက ရောက်နေကြသည်။
“မြို့သခင်... သားရဲဒီရေလှိုင်းက ဘာလို့ ဗြုန်းစားကြီး ဆုတ်ခွာသွားတာလဲ”
ဝူထုံက အရာရာတိုင်းမှာ အိမ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး သူက ဟဲကွမ်းတောင်တန်းမှ ပြန်လာသူများနှင့် အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးပြီ ဖြစ်ကာ သားရဲဒီရေလှိုင်း ကိစ္စက သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။
သူက လျိုထိုင် ပြန်မလာနိုင်တော့မည့် အခြေအနေအတွက် အသင့်ပြင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အချိန်မရွေး အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ရန်လည်း ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။
ယခုအခါ သားရဲဒီရေလှိုင်း ဆုတ်ခွာသွားပြီဟု ဗြုန်းစားကြီး ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူက ယုံကြည်ချင်သော်လည်း မယုံရဲဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
မြို့ရိုးထက်တွင် သူ့ကဲ့သို့သော လူများစွာ ရှိနေကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးက လျိုထိုင်၏ နောက်ထပ် ရှင်းပြချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
“ငါတို့ လေးဦး ဟဲကွမ်းတောင်တန်းကို သွား ကြည့်ခဲ့ပြီးပြီ၊ သားရဲဒီရေလှိုင်းက အမှန်တကယ်ပဲ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပါပြီ။ အားလုံးပဲ အိမ်ပြန်ကြလို့ ရပါပြီ၊ ဒီည ဝမ်နန်မြို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကိုတော့ မြို့သခင်အိမ်တော်ကပဲ ဆက်လက် တာဝန်ယူသွားမှာပါ။ နောက်ထပ် ကိစ္စတွေကိုတော့ ဒုတိယအရာရှိ ဝူ... မင်းပဲ စီစဉ်လိုက်တော့၊ နားရမယ့်သူ နား၊ ကင်းစောင့်ရမယ့်သူ စောင့်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် လည်ပတ်လိုက်ပါ”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
“အကြီးအကဲ လျူ... အကြီးအကဲ ကျန်း၊ ပြောထားတဲ့ သောက်ပွဲကို အခုပဲ သောက်ကြမလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်မှ သောက်ကြမလဲ”
“သေချာပေါက် အခုပဲ သောက်ရမှာပေါ့၊ ညသိပ်ထားတဲ့ ဝိုင်းကို သောက်ရမယ့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိပါဘူး”
“ဟုတ်တယ်... သွားစို့၊ ဒီနေ့ ငါ ဒိုင်ခံ ရှင်းမယ်၊ ဆိုင်ရှင်ရှန်းလည်း အတူတူ သွားကြစို့”
“ဘယ်သူက မင်းကို ဒိုင်ခံ ရှင်းခိုင်းလို့လဲ၊ ငါ ရှင်းမှာပေါ့”
“ဟားဟားဟား”
“ဟားဟားဟား”
မြို့ရိုးထက်တွင် သံသယ ရှိနေကြသေးသူများက ဤလူလေးဦး၏ ပုံစံကို ကြည့်ပြီးနောက် ထပ်မံ မေးမြန်းရန် မလိုအပ်တော့မှန်း သိရှိသွားကြသည်။
“သွားစို့... ဝိုင်သွားသောက်ကြမယ်”
“အတူတူ သွားကြတာပေါ့”
“မမူးမချင်း မပြန်ကြေးဟေ့”
မြို့ရိုးထက်တွင် သူတို့ သဘောဆန္ဒအလျောက် မြို့ကို လာရောက် ကာကွယ်ကြသော မိသားစုဝင်များ၊ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ၊ ထို့ပြင် မြို့သခင်အိမ်တော်၏ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ဖက်လဲတကဲဖြင့် ရှိနေကြသည်။
ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ တစ်နေရာတည်းတွင် အတူတူ မရှိဖူးကြသော လူသုံးမျိုးမှာမူ ယခုအခါ ရယ်ရယ်မောမောဖြင့် ဝိုင်အတူ သောက်ရန် ခေါ်နေကြတော့သည်။
ရှန်းဝမ်စန်းသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို နှစ်သက်နေမိပြီး ထိုအချိန်တွင် သူက မျက်မှန်းတန်းမိသော လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ဗြုန်းစားကြီး သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။
သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုလူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူထံသို့ ပြုံးပြကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက လူအုပ်ကြီး၏ အနောက်တွင် အမြဲ ရပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူနှင့် ရှန်းဝမ်စန်းတို့ အကြည့်ချင်း ဆုံမိသွားသည့် အခါတွင် ၎င်း၏ စောစောက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အတန်ငယ် ကြောက်ရွံ့ ရိုသေသွားခဲ့သည်။
လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ရှန်းဝမ်စန်းထံသို့ ခေါင်းငြိမ့်၍ ပြန် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ရှန်းဝမ်စန်းကမူ ထိုလူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ရှိရာဘက်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။
လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက ရှန်းဝမ်စန်း သူရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။
“ငါ့ဆိုင်မှာ ဆိုင်ဝန်ထမ်း တစ်ယောက် လိုနေတယ်၊ မင်း လာလုပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား”
“အာ...”
ရှန်းဝမ်စန်း၏ စကားကြောင့် လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာ အံ့ဩသွားရကာ သူက ရှန်းဝမ်စန်းကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်ရင်း မည်သို့ ပြန် ဖြေရမှန်း မသိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ လူများအားလုံးသည်လည်း ရှန်းဝမ်စန်း၏ စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။
၎င်းတို့အားလုံးက ရှန်းဝမ်စန်းက တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် သူ့သဘောဆန္ဒအလျောက် ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။
ဤသည်က မည်မျှ ကြီးမားလှသော ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သနည်း၊ ဤမျှအထိ အမည်မသိ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအပေါ်သို့ ဗြုန်းစားကြီး ကျရောက်လာခဲ့သည်။
လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက သူ့ရှေ့ရှိ ဤလူကို ကြည့်လိုက်မိသည်၊ သူက ယခင်က တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ့ဆိုင်သို့ ပစ္စည်းလာဝယ်စဉ်က သူကိုယ်တိုင် ဧည့်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှန်းဝမ်စန်းက ယခုမှ အလုပ်ပြုတ်ခါစ ဖြစ်နေသော သူ့ကို ဗြုန်းစားကြီး ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်ဟု သူ အမှန်တကယ်ပဲ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူက ရှန်းဝမ်စန်းကဲ့သို့သော လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးက သူ့ကို စောစောကတည်းက မေ့လျော့နေပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ သူက ရှန်းဝမ်စန်းကို စောစောကတည်းက မှတ်မိနေခဲ့သော်လည်း သူ့သဘောဆန္ဒအလျောက် သွား နှုတ်ဆက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်းဝမ်စန်းက ပြုံးလျက် “ဘယ်လိုလဲ... ငါတို့ အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်ကို လာဖို့ ဆန္ဒရှိလား”
ရှန်းဝမ်စန်း၏ စကားက လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူကို သူ နားမကြားမှားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံ အတည်ပြုစေခဲ့သည်။
သူက ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသည့် အခြေအနေထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို မောင်းနှင်နေသည့်အလား သူက မသိစိတ်အလျောက် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်မိသည်။
ရှန်းဝမ်စန်းက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ကာ “ကောင်းပြီ... မနက်ဖြန် ကျရင် အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်မှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်”
ရှန်းဝမ်စန်းက လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး လျိုထိုင်တို့ သုံးဦးက ဘေးတွင် သူ့ကို အမြဲ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။
ထိုစဉ်က လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့သူမှာ ရှန်းဝမ်စန်း မဟုတ်ဘဲ ချန်ကျီက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ထိုလူငယ်နှင့် ထိတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ သူက ဘေးနားမှ ကြည့်ရှုသူမျှသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုစဉ်က လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ၏ လူအများအပေါ် ဆက်ဆံတတ်သော ရိုးသားမှုကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သူလည်း ဤလူငယ်က မဆိုးလှကြောင်း ခံစားမိကာ ၎င်းအပေါ် အတော်လေး သဘောကျမိသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မြို့ရိုးထက်၌ ဤလူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူနှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့ရခြင်းက ဤလူ၏ စိတ်နေသဘောထား မဆိုးလှကြောင်း ပိုမို သက်သေပြနေခဲ့ရာ ရှန်းဝမ်စန်းက ၎င်းကို အနန္တ ကုန်စုံဆိုင်သို့ ခေါ်ယူရန် စိတ်ကူးရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မြို့ရိုးထက်တွင် စောစောက ရှန်းဝမ်စန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသူများ အားလုံးက လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူထံသို့ အားကျသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လာကြသည်။
လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူမှာမူ စောစောက အံ့ဩမှင်သက်မှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ ရှန်းဝမ်စန်းက အခြားသူများ၏ ဆွဲခေါ်မှုကြောင့် ဝိုင်သောက်ရန် ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ငေးငိုင်နေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် အချို့လူများက လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အတူတူ ဝိုင်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ကြတော့သည်၊ ၎င်းတို့က နောင်တစ်ချိန်တွင် သေချာပေါက် အောင်မြင်ကျော်ကြားလာမည့် လူတစ်ဦးကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည့်အလား ရှိနေကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် လာရောက် မျက်နှာလိုမျက်နှာရ မလုပ်လျှင် မည်သည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေဦးမည်နည်း။
အထူးသဖြင့် ထို မိသားစု အင်အားစုများ၏ သားသမီးများ ဖြစ်ကြကာ ၎င်းတို့က အကဲခတ် အတော် ဆုံး ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် ၎င်းတို့က အထူးပင် ထက်ထက်သန်သန် ရှိနေကြသည်။
လူငယ် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူက နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့ပြီး လူများစွာ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသည့် အခါတွင် သူလည်း ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
ဤလူများ မည်သည့် အကြံအစည် ရှိနေပါစေ၊ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ယနေ့ မြို့ရိုးထက်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသူများ အားလုံးက ရည်မှန်းချက်တူသူများဟု သတ်မှတ်၍ ရသည်။
ဤထက်သန်မှုများထဲတွင် အချို့က ဟန်ဆောင်မှုများ ရှိနေစေကာမူ မြို့ရိုးထက်ရှိ ဤလူများ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို သူက လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိပါသည်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက အသက်ဘေးနှင့် သီသီလေး လွဲချော်ခဲ့ကြပြီး အတူတကွ သေတွင်းထဲ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။
လျိုထိုင် ယူဆောင်လာခဲ့သော သားရဲဒီရေလှိုင်း ဆုတ်ခွာသွားသည့် သတင်းက ဝမ်နန်မြို့အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မြို့ထဲမှ ထွက်မပြေးကြသလို မြို့ရိုးထက်သို့လည်း တက်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ကြသော မိသားစုများထဲတွင် အချို့လူများမှာမူ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကာ အဖြေရှာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်ဖန် ရှိရာဘက်တွင်
ချန်ဖန်က ယွီရှင်းစစ်တို့ လူနှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လျက် အပြင်းနှင် ခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် မိုးမလင်းမီ သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ သတင်းကို ချင်းယွမ်ဂိုဏ်း ထံသို့ ကြိုတင် ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည်။
ချန်ဖန်က ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ကုသိုလ်ခန်းမ သို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ကာ သားရဲဒီရေလှိုင်း ကိစ္စကို ကျောက်ကျိထံသို့ သတင်းပို့ တင်ပြလိုက်ပြီး ယွီရှင်းစစ် ဒဏ်ရာရရှိထားသော အခြေအနေကိုပါ ကျောက်ကျိအား ပြောပြခဲ့သည်။
ကျောက်ကျိက ယွီရှင်းစစ်၏ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးကြည့်ရာ ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား မရှိလှသဖြင့် ၎င်းတို့ သုံးဦးကို အသေးစိတ်အချို့ ထပ်မံ မေးမြန်းပြီးနောက် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ ယွီရှင်းစစ်ကို ကုသပေးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။
သူက ယခုအခါ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ ကိစ္စကြီးငယ်အားလုံးကို လွှဲပြောင်း စီမံနေရသူ ဖြစ်သော်လည်း သားရဲဒီရေလှိုင်း ကိစ္စက ကြီးမားလွန်းလှပြီး လက်ရှိတွင် သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ အမှန်တရားကိုလည်း လုံးဝ အတည်မပြုနိုင်သေးပေ။
သို့သော် အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ် အမှားပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကိစ္စကို ချင်းစုန့်ယွမ်ထံသို့ ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမည် ဖြစ်သည်။
ချင်းစုန့်ယွမ်က ကျောက်ကျိ၏ တင်ပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ခဏမျှပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ သူက ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာ၍ ဟဲကွမ်းတောင်တန်း ရှိရာဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်း သွားခဲ့တော့သည်။
ချင်းစုန့်ယွမ်က ကိစ္စ၏ အရေးကြီးပုံကို သိရှိသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကို ဆက်တိုက် အသုံးပြုလျက် ဟဲကွမ်းတောင်တန်း ရှိရာဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ သွားခဲ့တော့သည်။