အခန်း ၁၀၈

အခန်း (၁၀၈) - ပထမဆုံးအဆင့်အနေနဲ့ သန်း ၁၀၀ ရှာကြမယ်။

ရှယန်နန်၏ မှတ်ပုံတင်ကတ်ပြားကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း ယဲ့ချန်၏ အကြည့်များမှာ သူမ၏ ရှက်ရွံ့ကာ ပန်းရောင်သန်းနေသော မျက်နှာလေးထံတွင် ရောက်ရှိနေ၏။

ဤအချိန်အထိပင် သူ အခြေအနေကို မရိပ်မိသေးပါက လူပျိုကြီးဘဝဖြင့် တစ်သက်လုံး နေသွားရမည်မှာ သေချာပေလိမ့်မည်။

"ရှယန်နန် မင်း အိမ်ပြန်မသွားချင်တော့ဘူးပေါ့။"

ယဲ့ချန်၏ မေးခွန်းမှာ အဖြေကို သိရှိပြီးသားသူတစ်ယောက်၏ အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေ၏။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ မှတ်ပုံတင်နဲ့ ဟိုတယ်တစ်ခုခုမှာ တည်းကြရအောင်။"

ယဲ့ချန်၏ စိတ်အတွင်းတွင် အတွေးများ ချက်ချင်း ပျံ့လွင့်သွား၏။ သူသာ ကား၏ အမြန်နှုန်းကို အကန့်အသတ်မရှိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပါက ဟိုတယ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်အောင် မောင်းသွားမည်ပင်။ ယခုအချိန်မှာ နံနက် ၂ နာရီကျော်နေပြီဖြစ်ရာ ဤတိတ်ဆိတ်သော ညအချိန်ကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးသင့်ပေ။

ယဲ့ချန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှယန်နန်၏ မျက်နှာလေးမှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် နီရဲလာ၏။

"ဆရာကြီး... မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေ မတွေးပါနဲ့နော်..."

ရှယန်နန်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တိုးညင်းနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ အခုထိ အသင့်မဖြစ်သေးပါဘူး။ ကျွန်မက အဲ့ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ လက်ခံတတ်တဲ့ မိန်းကလေး မဟုတ်ဘူးလေ။ ဆရာကြီးကလည်း... ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ တော်တော် စိတ်အားထက်သန်တာပဲ။"

ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် အပြုံးပေါ်လာ၏။ သူသည် သူမ၏ စကားကို အထူးအလေးမထားပေ။ လူအများ ပြောလေ့ရှိသည့်အတိုင်း တစ်ခါတစ်ရံ လူတစ်ယောက်၏ စကားထက် သူ၏ အပြုအမူများက ပိုမို ရိုးသားတတ်သည်။

သို့သော် ရှယန်နန်၏ နောက်ထပ်စကားကြောင့် ယဲ့ချန် အံ့အားသင့်သွား၏။

"ဆရာကြီး ရှင့်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကလည်း တကယ်ဆိုးတာပဲ။ ကျွန်မရဲ့ လစဉ်ကိစ္စက မပြီးသေးဘူးလေ..."

"မပြီးသေးဘူးလား။"

ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျယ်လာပြီး ရှယန်နန်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ပုံမှန်ဆိုရင် ၇ ရက်လောက် ကြာတတ်တာလေ။ အခုမှ ဒုတိယ ဒါမှမဟုတ် တတိယနေ့လောက်ပဲ ရှိသေးတာကို။"

ရှယန်နန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မြေခွေးမလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပရိယာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ အမှန်တကယ်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ ယဲ့ချန်နှင့် အတူရှိနေချင်သော ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သို့သော် သူမ၏ စရိုက်မှာ အလွန်တည်ကြည်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်တတ်သူ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီမကလည်း တစ်ခါက သတိပေးခဲ့ဖူး၏။

"တကယ်ချစ်ရတဲ့သူနဲ့ တွေ့ရင် အနည်းငယ် အကွာအဝေး ထားသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူက မင်းကို အလွယ်တကူ ရနိုင်တယ်လို့ ထင်ပြီး တန်ဖိုးထားတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးကာကွယ်ရေးစည်းကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားခွင့် မပေးသင့်ပေ။ ယဲ့ချန်အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ ချစ်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ စိတ်အတွင်းတွင်လည်း ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေ၏။

"အမ်... မပြီးသေးဘူးပေါ့..."

ယဲ့ချန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။ ကားအတွင်းရှိ လေထုမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"ဆရာကြီး... ရှင် ကျွန်မကို စိတ်ကောက်သွားတာလား။"

ရှယန်နန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်၏။

"မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလို အသေးအဖွဲကိစ္စလေးနဲ့ ငါ ဘာလို့ စိတ်ကောက်ရမှာလဲ။"

ယဲ့ချန်က ရယ်မောကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

သူတို့နှစ်ဦး မြို့ထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် အထူးအဆင့်အခန်းတစ်ခန်းကို ရှယန်နန်က ငှားလိုက်၏။ ထိုအခန်း၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်ခမ်းနားလှပြီး ပြတင်းပေါက်မှ မြင်ရသော မြို့ရှုခင်းများ၏ အလှမှာလည်း အလွန်ထူးခြားလှပနေ၏။

အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ စိတ်များ သက်သာရာ ရသွားလေပြီ။

"ဆရာကြီး ကျွန်မ အရင် ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်နော်။"

ရှယန်နန်က ချိုသာစွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ သွားလေ။"

ယဲ့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ရှယန်နန် ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျင်းလာသောကြောင့် ရုပ်သံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ ရုပ်သံတွင် ဘောလုံးပွဲတစ်ပွဲကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေပြီး ပွဲစတင်ထားသည်မှာ ၅ မိနစ်ခန့်သာ ရှိသေး၏။

လက်ရှိရလဒ်မှာ ၀-၀ ဖြစ်နေဆဲပင်။

"ဟင်..."

ယဲ့ချန်၏ အာရုံသည် ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် နိုးကြားလာ၏။ ဤပွဲမှာ ယနေ့ သူ လောင်းထားသော ပွဲပင် ဖြစ်နေသည်။ Real Madridအသင်းက ၀-၄ ဖြင့် ရှုံးနိမ့်မည်ဟု ယွမ် ၂၀၀,၀၀၀ လောင်းထားခဲ့ပြီး နိုင်ခြေမှာ ၃၂၅ ဆအထိ ရှိနေ၏။

"တိုက်ဆိုင်တာပဲ။"

ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ပွဲကို အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ထုံဟွမ်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါ လုယူခဲ့တာ... ဒီလောင်းကစားမှာလည်း နိုင်မနိုင် ကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

ပွဲသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏။ ပထမ မိနစ် ၂၀ အတွင်းတွင် Real Madrid အသင်းက Rayo Vallecano အသင်းကို အဆက်မပြတ် တိုက်စစ်ဆင်နေသည်။

ဂိုးသမား၏ ကာကွယ်မှုသာ မရှိခဲ့ပါကReal Madridအသင်းသည် ဂိုးများစွာ သွင်းယူနိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ သိပ္ပံပညာရှင်များ၏ လေ့လာချက်များအရ လောင်းကစားလုပ်သည့်အချိန်တွင် လူ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ ဒိုပါမင်းဓာတ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကျေနပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်၏။

ယခုအချိန်တွင် ယဲ့ချန်၏ စိတ်မှာလည်း ပွဲအပေါ် အပြည့်အဝ စူးစိုက်နေပြီး မျက်လုံးများကိုပင် မခွာနိုင်တော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် ရှယန်နန်သည် ရေချိုးပြီးနောက် ညအိပ်ဝတ်စုံဖြင့် အခန်းထဲသို့ ထွက်လာ၏။ သူမ၏ စိုစွတ်နေသော အသားအရေမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်နူးညံ့ပြီး နူးညံ့သော အလင်းရောင်အောက်တွင် ပိုမို တောက်ပနေ၏။

ပိုးသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ညအိပ်ဝတ်စုံကြောင့် သူမ၏ လှပသော ပုခုံးနှင့် လည်ပင်းသားတို့၏ အလှမှာ ပိုမို ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင် ရှိနေသော်လည်း ထိုအရာကပင် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ပိုမို တိုးပွားစေ၏။

သူမ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မွှေးရနံ့လေးသည် အခန်းအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့လာပြီး လန်းဆန်းသော ခံစားချက်တစ်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေ၏။

"ဆရာကြီး... ကျွန်မ ရေချိုးပြီးပါပြီ... ဆရာကြီးရော ရေမချိုးတော့ဘူးလား။"

ရှယန်နန်၏ အသံမှာ ရှက်ရွံ့သလို အနည်းငယ် တိုးညင်းနေ၏။ အမှန်တကယ်တွင် သူမမှာ အလွန်အိပ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ချန်ကို သူမဘေးတွင် ထားချင်သောကြောင့် အိပ်ချင်စိတ်ကို အနိုင်ယူကာ စောင့်နေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အမ်... ရှယန်နန် မင်း အရင်အိပ်လိုက်ပါ။ ပင်ပန်းနေရင် အိပ်လိုက်တော့။"

ယဲ့ချန်က ဘောလုံးပွဲကိုသာ အာရုံစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဟင်..."

ရှယန်နန်မှာ ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွား၏။

"ဆရာကြီး... ရှင် ဘောလုံးပွဲ ကြည့်နေတာလား။"

"အင်း မလိုအပ်တာတွေ မပြောတော့နဲ့။ သွားအိပ်။"

ယဲ့ချန်က ခေါင်းပင် မလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်၏။ ရှယန်နန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။

'ဟမ့်... ဘောလုံးပွဲက ငါ့ထက်တောင် ပိုကြည့်ကောင်းနေတာလား ဆရာကြီးက တကယ်ပဲ ငါ့ကို စိတ်ဆိုးနေတာ ဖြစ်မယ်...'

'လစဉ်ကိစ္စဆိုတာလည်း ငါ တမင်လုပ်တာမှ မဟုတ်တာ...'

ရှယန်နန်သည် ယဲ့ချန်က သူမကို စိတ်ဆိုးပြီး ဂရုမစိုက်တော့မည်ကို အလွန် စိုးရိမ်နေ၏။ထို့ကြောင့် သူမသည် ယဲ့ချန်၏ ဘေးသို့ လာထိုင်လိုက်သည်။

"ပွဲက အဲ့လောက်တောင် ကောင်းနေလို့လား။"

"အင်း အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်။"

ယဲ့ချန်၏ အကြည့်မှာ ရုပ်သံဖန်သားပြင်ပေါ်မှ မခွာပေ။ ရှယန်နန်မှာ သွားကို အနည်းငယ် ကြိတ်လိုက်၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ယဲ့ချန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ငှက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... အိပ်ကြရအောင်လေ..."

ယဲ့ချန်၏ လက်များမှာ အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏ ခါးသွယ်သွယ်လေးကို ဖက်လိုက်၏။

"မင်း အိပ်ချင်ရင် အိပ်လိုက်ပါ။ ငါတော့ အခုထိ အိပ်ချင်စိတ် မရှိသေးဘူး။"

"အို... ဒါဆို ကျွန်မလည်း ရှင်နဲ့အတူ ကြည့်မယ်။"

ရှယန်နန်၏ နှလုံးသားထဲမှ မကျေနပ်မှုမှာ ပို၍ပင် တိုးလာ၏။

ပွဲစဉ်၏ ပထမပိုင်းမှာ ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။ ရလဒ်ကတော့ ၀-၀ အတိုင်းပင် ရှိနေ၏။Real Madridအသင်း၏ ဂိုးကန်သွင်းမှုမှာ ၁၉ ကြိမ်အထိ ရှိခဲ့ပြီး ဂိုးတိုင်ကို ၃ ကြိမ်တိုင် ထိမှန်ခဲ့သည်။ Rayo Vallecanoအသင်း၏ ဂိုးကန်သွင်းမှုမှာတော့ ၃ ကြိမ်သာ ရှိပြီး ဂိုးပေါက်နှင့် မတည့်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာReal Madridအသင်း ၀-၄ နဲ့ ရှုံးနိမ့်နိုင်ပါ့မလား။"

ယဲ့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာ၏။

"ရှယန်နန်... မင်း ဒီပွဲကို ဘယ်လိုမြင်လဲ... ဟင် မင်း ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်သွားတာလဲ။"

ယဲ့ချန် လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ရှယန်နန်မှာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ နူးညံ့ပြီး မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမ၏ နဖူးကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်သည်။

ဒုတိယပိုင်း စတင်လာချေပြီ။

ယဲ့ချန်၏ အာရုံမှာ ရုပ်သံဖန်သားပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွား၏။ သို့သော် ဒုတိယပိုင်းတွင် အခြေအနေများက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

Real Madridအသင်း၏ နောက်ခံလူတစ်ဦးမှာ ပင်နယ်သီဧရိယာအတွင်း ပြိုင်ဘက်ကို ဖျက်ထုတ်မိသောကြောင့် အနီကတ် ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ပင်နယ်သီ ပေးလိုက်ရ၏။

Rayo Vallecano အသင်း၏ ခေါင်းဆောင်က ဂိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီး Real Madrid အသင်းမှာ ၀-၁ ဖြင့် နောက်ကျသွားသည်။

"အိုး..."

ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။ ၅ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် Real Madrid အသင်း၏ ကစားသမားတစ်ဦးမှာ ပြိုင်ဘက်ကို တံတောင်ဖြင့် ထိမိသောကြောင့် အနီကတ် ထပ်မံ ရရှိသွားလေသည်။

လူအင်အား လျော့နည်းသွားပြီးနောက်Real Madrid အသင်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွား၏။

၀-၂။

၀-၃။

နောက်ဆုံးတွင် ၀-၄ ဖြစ်လာလေပြီ။

ပွဲချိန် မိနစ် ၉၀ ပြည့်သွားချေပြီ။ Real Madrid အသင်း၏ အိမ်ကွင်းတွင် ရာယို ဗယ်လာကာနိုအသင်းက ၀-၄ ဖြင့် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့၏။

"အံ့ဩစရာပဲ... ငါ တကယ်နိုင်သွားတာလား ဒီလောက်အထိ တိကျသွားတာလား။"

ယဲ့ချန်မှာ အလွန်ပျော်ရွှင်သွားပြီး ဖုန်းကို ချက်ချင်း ထုတ်လိုက်လေသည်။

နိုင်ခြေ ၃၂၅.၀၀ ဖြင့် တွက်ချက်လိုက်သောအခါ ယွမ် ၆၅ သန်းအထိ ရရှိသွားလေပြီ။ နေ့လည်ပိုင်းတွင် ထန်ကျိယွမ် ပေးအပ်ခဲ့သော ယွမ် ၁၈ သန်းနှင့် ကွမ်းထျန်ရှောင် ပေးထားသော ယွမ် ၂၀ သန်းတို့ကို ပေါင်းလိုက်လျှင် ယဲ့ချန်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ ယွမ်သန်း ၁၀၀ ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်၏။

"ငါ အသက် ၂၁ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ Mercedes G-Class ကားစီးတယ် ပိုက်ဆံ သန်း ၁၀၀ ကျော် ရှိတယ် လှပတဲ့ ရည်းစားတစ်ယောက်လည်း ရှိနေတယ်... ဒါတွေက အိပ်မက်မဟုတ်ဘူး အမှန်တကယ် ဖြစ်နေတဲ့ အရာတွေပဲ..."

ယဲ့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် မယုံနိုင်သေးသည့် ခံစားချက်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုအချိန်မှာပင် စနစ်၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

တီ... အိမ်ရှင်၏ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ ဘောလုံးလောင်းကစားမှ ကြီးမားသော အနိုင်ရရှိမှု ရရှိခြင်း။ ဆုလာဘ် - ရော်နယ်ဒို၏ ဘောလုံးကျွမ်းကျင်မှု စာအုပ်နှင့် မက်ဆီ၏ ဘောလုံးကျွမ်းကျင်မှု စာအုပ်။

ယဲ့ချန်မှာ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ရယ်မောလိုက်၏။

"ရော်နယ်ဒိုနဲ့ မက်ဆီတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေလား ငါသာ ဘောလုံးကွင်းထဲ ဝင်ကစားမယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာ့ဖလားကိုတောင် တိုက်ရိုက် ဦးဆောင်နိုင်လောက်တယ်ထင်တယ်။"

ပွဲပြီးဆုံးသည့်အချိန်တွင် နံနက် ၅ နာရီထိုးနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ရှယန်နန်မှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောကြောင့် နှစ်ချိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေ၏။

ယဲ့ချန်က သူမကို ညင်သာစွာ ပွေ့ချီကာ အိပ်ခန်းအတွင်းသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး အိပ်ရာပေါ်တွင် သေသေချာချာ ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင်လည်း အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ပြီး ရှယန်နန်၏ ဘေးတွင် ဝင်ရောက် အိပ်စက်လိုက်လေသည်။