အခန်း ၄၃၆

အခန်း ၄၃၆

'ဘာကြီးလဲ... ထပ်ပြီး သိပြန်ပြီလား...'

ရွှီယန်က ဤကျားကိုလည်း သူသိသည်ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြရလေသည်။

မူလကတည်းက လေထုက အနည်းငယ် တင်းမာနေပြီး အားလုံးက ဘာဆက်လုပ်ရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ ကျားကသာ ခုန်အုပ်လာပါက အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။

ထင်မှတ်မထားစွာပင် ရွှီယန်က ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထုတ်ပြောလာခဲ့လေသည်။

"ဒီကျား နာမည်က ဟူနယို တဲ့... အရမ်း စိတ်တိုလွယ်တယ်... မင်းတို့ လုံးဝ အနားမကပ်ကြနဲ့..."

"တောင်စောင့်နတ်လေး တောင် သူ့ရှေ့မှာ အရမ်း မဆိုးရဲဘူး..."

"သေချာ သတိထားကြ..."

ရွှီယန်က သတိပေးလိုက်လေသည်။

သူ ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များမှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့် သွားကြရလေသည်။

"ဝံပုလွေပေါက်လေး... မင်း ဝပ်နေလိုက်... ဒီမှာပဲ နေ... ဟိုဘက် မသွားနဲ့..."

ရွှီယန်က ဝံပုလွေပေါက်လေးကို ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက ဟူနယို ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။

ရွှီယန်က ဟူနယို အပေါ်တွင် လူကောင်းကတ် ကို အသုံးပြုထားဖူးပြီး လူကောင်းကတ်မှ တစ်ဆင့် ချိတ်ဆက်ထားသော သဘောတူညီချက် အရ ဟူနယို က သူ့ကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။

ယခင်က ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က လူကောင်းကတ်သာ မရှိခဲ့ပါက ရွှီယန် အနေဖြင့် ဟူနယို ၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရနိုင်ချေ ရှိလေသည်။

ဤကျားမကြီးက အလွန် ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။

တောင်စောင့်နတ်လေး က တောတောင်၏ ဘုရင် ဟု အမည်ခံထားသော်လည်း ဟူနယို က ကလေးများကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လိမ္မာစွာဖြင့် ပြုစုလုပ်ကျွေး ရလေသည်။

ဟူနယိုက ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

မျက်လုံးအကြည့်များထဲတွင် တည်ငြိမ်မှုနှင့် အထင်သေးမှု အချို့ ပါဝင်နေလေသည်။

ရွှီယန် ကတော့ အရင်စတင်၍ အရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ဟူနယို ၏ အနားသို့ တိုးကပ် သွားလေသည်။

တောထဲရှိ အရှေ့မြောက်ကျားကို မြင်သောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ် ထိတ်လန့် သွားကြရပြီး ရွှီယန် က ဤကျားကို သိကျွမ်းကြောင်း သိရှိထားသော်ငြားလည်း ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရွှီယန် အတွက် မနေနိုင်ဘဲ စိုးရိမ်ပူပန် ပေးနေကြရလေသည်။

ရွှီယန်က ဟူနယို ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ၎င်းကို ပွတ်သပ် ပေးလိုက်သော အခါမှသာ အားလုံးက စိတ်အေး သွားကြတော့သည်။

[လောင်ရွှီ တကယ်ကြီး သိနေတာပဲ]

[ချန်ပိုင် တောင်တန်း တစ်ခုလုံး သူ အုပ်ချုပ် တာလို့ ပြောထားသားပဲ]

[ဒါက သစ်တော ကင်းလှည့် တာလား... ဆွေမျိုး လိုက်ရှာ နေတာလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကုန်လုံးက သူ့ရဲ့ နောက်လိုက်ငယ်သား တွေချည်း ဖြစ်နေရတာလဲ]

[ငါ တွေးကြည့်တာ လောင်ရွှီ တစ်ယောက်တည်း ကိုပဲ ကင်းလှည့် ခိုင်းလိုက်ရင် ပြီးသွားမယ့် ကိစ္စပဲ]

ကွန်မန့်စာသားများက အဆက်မပြတ် လိမ့်တက် နေလေသည်။

"ဒီအရှေ့မြောက် ကျား က နည်းနည်း ကြီးတယ်... ငါတို့သာ ဆုံတွေ့ခဲ့ရင် တကယ်ပဲ ပြောရခက်တယ်..."

ကင်းလှည့်သူများက တီးတိုး ဆွေးနွေး ပြောဆို နေကြလေသည်။

"နောက်တစ်ခေါက် ခေါင်းဆောင် တွေနဲ့ ပြောရမယ်... ငါတို့ ဒီဘက် ကင်းလှည့် တာကို လူအင်အား ထပ်တိုးပေးဖို့ လိုတယ်... ဒီလောက် နက်တဲ့ တောထဲကို ဝင်တာ လူလေးငါးယောက် မရှိဘဲနဲ့ လွယ်လွယ် မဝင်သင့်ဘူး..."

အခြား လူတစ်ယောက် ကလည်း စကားဆို လိုက်လေသည်။

ကျားသစ် နှင့် ဆုံတွေ့ပါက တော်သေးသည် ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်ပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူအများအပြား ကို ရင်ဆိုင်ရပါက ကျားသစ် က အတင့်မရဲချေ။

အရှေ့မြောက် ကျား ကတော့ တကယ်ကို အလိုလိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍များ ရူးသွပ် သောင်းကျန်း လာပါက အလွန် ပြဿနာ တက်နိုင် လေသည်။

ရွှီယန် က ဟူနယို နှင့် အချိန် အတန်ကြာ ဆော့ကစား နေလိုက်လေသည်။

ဟူနယို အခြေအနေ ကောင်းမွန် နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ လည်း စိတ်အေး သွားရလေသည်။

သူ၏ ထံတွင် သစ်တော ကင်းလှည့် ရမည့် တာဝန် ရှိသေးသဖြင့် ဟူနယို ကို နှုတ်ဆက် လိုက်ပြီး ကင်းလှည့် အဖွဲ့ဝင်များ နှင့် အတူတကွ တောတောင်ကို ဆက်လက် ကင်းလှည့် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

လူလေးယောက် နှင့် ဝံပုလွေ တစ်ကောင် က ဟူနယို ၏ ဘေးနားမှ သတိကြီးစွာ ဖြင့် ကွေ့ရှောင် သွားကြပြီး အရှေ့သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာ လာခဲ့လေသည်။

နောက်ဆက်တွဲ ခရီးစဉ် က အတော်လေး အေးချမ်း တည်ငြိမ် သွားခဲ့ပြီး အန္တရာယ် ရှိသော သားရဲ တိရစ္ဆာန်များ နှင့် ထပ်မံ မဆုံတွေ့ ရတော့ချေ။

တောထဲတွင် ဒရယ်ပြောက်များ နှင့် တောကြက်များ အထူးပင် များပြား လှပေပြီး အထူးသဖြင့် တောကြက်များ ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လှုပ်ရှားမှု အသံ တစ်ခုခု ကြားလိုက်ရ သည်နှင့် တောကြက်များ က အုပ်စုလိုက် ကြီး ပျံတက် သွားတတ်ကြ လေသည်။

ယခုအခါ ဤဘက်တွင် လူသူ အရောက်အပေါက် ပို၍ပို၍ နည်းပါး လာပြီး တိရစ္ဆာန်များ ကတော့ ပို၍ပို၍ များပြား လာခဲ့လေသည်။

ဂေဟစနစ် ပြန်လည် ကောင်းမွန် လာမှု က အတော်လေး ကောင်းမွန် လှပေသည်။

သူတို့ က သစ်တော ထဲတွင် ဖြတ်သန်း သွားလာ ကာ မတ်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါး များကို တွယ်တက် ကြပြီး မြင့်မားသော တောင်ကုန်း များကို ကျော်ဖြတ် ကြလေသည်။

တစ်ပတ်ခန့် လှည့်ပတ် လိုက်ပြီး ည ခုနစ်နာရီ ရှစ်နာရီ ခန့် အထိ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး လုံးဝ မှောင်မိုက် သွားသော အခါမှသာ သူတို့ က တောထဲမှ ပြန်လည် ထွက်လာ ခဲ့ကြလေသည်။

ဤသည် က ဧရိယာ တစ်ခုကိုသာ ကင်းလှည့် ရသေးခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း တွင်လည်း ဆက်လက် ကင်းလှည့် ရဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ က ကင်းလှည့် ဝန်ထမ်းများ ၏ မလွယ်ကူမှု ကို အသီးသီး သက်ပြင်းချ ကာ မှတ်ချက်ပေး လိုက်ကြလေသည်။

ယခုအခါ နေရာ အတော်များများ တွင် ကင်းလှည့် ဝန်ထမ်း အသစ်များ ခေါ်ယူ၍ မရနိုင် တော့ချေ။ ယခင်က အသက်အရွယ် ကြီးရင့်သော ကင်းလှည့် သူဟောင်းများ အငြိမ်းစား ယူသွား ကြသော်လည်း ပြန်လည် ခေါ်ယူ ခန့်အပ် ကြရလေသည်။

အကြောင်းမှာ ကင်းလှည့် ဝန်ထမ်း များ၏ အလုပ် က အလွန် ပျင်းစရာ ကောင်းပြီး ပြင်ပ လောက နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက် ကာ ဆယ်စုနှစ် ပေါင်းများစွာ တိုင်အောင် တစ်နေ့တည်း လိုလိုပင် ဖြတ်သန်း နေရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နေ့ရက် များကို လူငယ်များ အနေဖြင့် လုံးဝ သည်းခံ နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သန့်စင်သော ဝါသနာ ပါမှု သာ မဟုတ်ပါက ဆက်လက် တောင့်ခံ ထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရွှီယန် က ဤတစ်ကြိမ် ကင်းလှည့်မှု ကို ပြီးမြောက် အောင် လုပ်ဆောင် ခဲ့ပြီးနောက် မနက်ဖြန် တွင် တစ်ရက် အနားယူ ရန်နှင့် သန်ဘက်ခါ မှသာ ထပ်မံ လိုက်ပါ ရန် ရည်ရွယ် လိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤတစ်ပတ် အတွင်း တွင်လည်း အထူးတလည် ကိစ္စ မရှိသဖြင့် များများ လိုက်လံ လှည့်ပတ် ရန်သာ တွေးထား လိုက်လေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းထဲရှိ ကွန်မန့်စာသားများ က အလွန် စည်ကားသိုက်မြိုက် နေလေသည်။

[သစ်တော ကင်းလှည့် ရတာ အရမ်း ပင်ပန်းတာပဲ... တစ်ရက်လုံး လမ်းလျှောက် ပြီးမှ ပြန်ထွက် လာရတာ... အန္တရာယ် လည်း ရှိနိုင်သေးတယ်]

[ချန်ပိုင် တောင်တန်း ကြီးက ဒီလောက် ကြီးတာ... တစ်ပတ် ကင်းလှည့် ရဖို့ အချိန် အကြာကြီး ယူရတယ်... တကယ်ကို မလွယ်ကူဘူးပဲ]

[လောင်ရွှီ တစ်ယောက်တည်း ကိုပဲ လုပ်ခိုင်း လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား]

[ဟားဟားဟား... အစ်ကိုယန် က မွေးရာပါ သစ်တော ကင်းလှည့် ခန္ဓာကိုယ် သဘာဝ ပါကွာ... ဒီလို ခန္ဓာကိုယ် သဘာဝ နဲ့ ကင်းလှည့် အလုပ် မလုပ်တာ အရမ်း နှမြောစရာ ကောင်းတယ်]

ရွှီယန် က ကွန်မန့်များကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက် မိလေသည်။

ထို့နောက် သူ က ကင်းလှည့် အဖွဲ့ဝင်များ ကို နှုတ်ဆက် လိုက်ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း ရှိရာ အရပ်သို့ ကားမောင်း ထွက်ခွာ သွားတော့သည်။

ဤဘက် က မြို့ထဲ နှင့် အတော်လေး ဝေးကွာ ပြီး လယ်ယာခြံဝင်း နှင့် အတော်လေး နီးကပ် သဖြင့် ယနေ့ တွင် လယ်ယာခြံဝင်း သို့သာ ပြန်၍ အိပ်စက် မည် ဖြစ်လေသည်။

တစ်ပါတည်း မနက်ဖြန် အိပ်ရာထ လျှင် ခွေးများနှင့် အတူတကွ မနက်ခင်း အပြေး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နိုင်ပြီး လတ်ဆတ်သော လေထု ကို ရှူရှိုက် နိုင်ရာ ခံစားချက် ကလည်း အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

သို့သော် ကင်းလှည့် ရမည့် ကိစ္စများ က ယခုမှ စတင် ရုံသာ ရှိသေးလေသည်။

ရွှီယန် က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု တွင် မိမိ အနေဖြင့် ကင်းလှည့် ရန် အလွန် လိုလားကြောင်း ပြောဆို ခဲ့သဖြင့် ဒေသ အတော်များများ မှ သစ်တော ဦးစီးဌာန များက ရွှီယန် ကို ဆက်သွယ် လာကြပြီး သူတို့၏ ဒေသများကို ကင်းလှည့် ဝန်ထမ်းများ နှင့် အတူတကွ သွားရောက် ကင်းလှည့် ရန် ဖိတ်ခေါ် လိုကြလေသည်။

သူတို့ အတွက် အသိပညာပေး ကြော်ငြာမှု အချို့ ကိုလည်း လုပ်ဆောင် ပေးနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန် က ချက်ချင်းပင် ဒေသ အသီးသီး ရှိ သစ်တော ကင်းလှည့် လုပ်ငန်းများ၏ အသိပညာပေး သံတမန် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ကိစ္စရပ်များ က ဤသို့ တိုးတက် ပြောင်းလဲ လာလိမ့်မည် ဟု ရွှီယန် တွေးမထား ခဲ့မိချေ။

ဤသို့ ဆိုလျှင်လည်း အတော်လေး ကောင်းမွန် လှပေသည်။

အကြောင်းမှာ နေရာ အတော်များများကို ယခင်က သူ သွားရောက် လိုခဲ့သော်လည်း သဘာဝ ဘေးမဲ့တော သတ်မှတ်ချက် များကြောင့် သူ ဝင်ရောက်ခွင့် မရခဲ့ချေ။

ယခုအခါ တရားဝင် အဖွဲ့အစည်းများ က အရင်စတင်၍ ဆက်သွယ် လာပြီ ဖြစ်ရာ အချိန် ရရှိပါက သွားရောက် လည်ပတ် နိုင်လေသည်။

ဒုတိယနေ့။

ရွှီယန် က အိပ်ရာထ ကာ မနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီး နံနက်စာ စားကာ တိရစ္ဆာန်များကို အစာကျွေး လိုက်လေသည်။

တိရစ္ဆာန်များကို အစာကျွေး ပြီးသောအခါ နံနက် ဆယ်နာရီကျော် ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း ထဲတွင် နေထိုင်ရသော ဘဝ က မည်သည့် ဖိအားမျှ မရှိသဖြင့် အချိန် ကုန်ဆုံးမှု ကလည်း အလွန် မြန်ဆန် လှပေသည်။

ရွှီယန် က ဝက်ခြံ ထဲရှိ ဝက်များကို သွားရောက် ကြည့်ရှု လိုက်ရာ အရေအတွက် က အတော်လေး များပြား နေပြီး အားလုံး ကလည်း ကျန်းမာ သန်စွမ်းစွာ ကြီးထွား နေကြလေသည်။

"နောက်ထပ် သုံးလလောက် ဆိုရင် နှစ်သစ်ကူး ရောက်ပြီ... အဲဒီ အချိန်ကျရင် နှစ်သစ်ကူး ဝက် တစ်သုတ် လောက် သတ်ရမယ်..."

"ဝက်သား ကို ကောင်းကောင်း စားလို့ ရပြီ..."

သူ က မာဝန် နှင့် စကားစမြည် ပြောဆို နေလေသည်။

"ခြံရှင် စိတ်ချပါ... ဒီဝက် တွေကို သေချာ မွေးမြူ ထားပါတယ်... နှစ်သစ်ကူး ကျရင် သေချာပေါက် ဈေးကောင်း ရမှာပါ..."

မာဝန် က ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ဖြေကြား လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ရွှီယန် က ယုန်များကို ထပ်မံ သွားရောက် ကြည့်ရှု လိုက်လေသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော အခါ အရေးမကြီး သော်လည်း ခြံထဲတွင် ယုန်အကောင်ရေ သုံးဆယ် လေးဆယ်ခန့် ရှိနေပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် အရွက်များ နှင့် မုန်လာဥနီ အမြစ်များ အထက်တွင် ရပ်လျက် တစ်ကောင်ချင်းစီ က အလွန် ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက် နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ လိုက်ရလေသည်။

"နေပါဦး... ဒီယုန် တွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ..."

"ဒီလောက် အများကြီး..."

"ငါ လဝက်လောက်လေး ပဲ မကြည့်ရ သေးတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒီလောက်တောင် များသွားပြီလား..."

ရွှီယန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားရလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မာဝန် က ပြုံးလျက် ပြန်လည် ဖြေကြား လိုက်လေသည်။

"ခြံရှင်... အရမ်းကို ပေါက်ဖွား နိုင်လွန်းတယ်... ဟိုတောယုန်ကြီး ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ ကလည်း အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်... မွေးလာတဲ့ ယုန်ပေါက်လေး တွေ အားလုံး က အရမ်းကို သန်စွမ်း တက်ကြွ နေကြတာပဲ..."

"ဒါကိုသာ မြန်မြန် မစားပစ်ဘူး ဆိုရင် အရမ်း မြန်မြန် ကို တစ်အုပ်ကြီး ထပ်မွေး လာနိုင်တယ်..."

ယုန်များ ၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်း က အလွန် အားကောင်းကြောင်း ကို အားလုံး သိရှိ ထားကြပြီး ဖြစ်လေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း ၏ အခြေအနေ ကလည်း ကောင်းမွန် သဖြင့် ပြုစု ပျိုးထောင် ရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူ သွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"နည်းနည်းတော့ ထိန်းချုပ် ရမယ်... ဝက် တွေလိုပဲ အရေအတွက် ကို သေချာ ထိန်းချုပ် ထားရမယ်..."

"အရမ်း မများစေနဲ့... မွေးရတာ မလွယ်ဘူး..."

"တကယ်လို့ အဆင်မပြေရင် လယ်ယာ အပန်းဖြေ စခန်း တွေနဲ့ ဆက်သွယ် လိုက်... အခု ခရီးသွား တွေ များလာတော့ လယ်ယာ အပန်းဖြေ စခန်း တွေရဲ့ စီးပွားရေး လည်း တော်တော်လေး ကောင်းနေတယ်..."

"ယုန် တွေကို သူတို့ဆီ ရောင်းပေးလိုက်..."

ရွှီယန် က စီစဉ် ညွှန်ကြား လိုက်လေသည်။

သူ၏ ဤလယ်ယာခြံဝင်း က စိုက်ပျိုးရေး ကိုသာ ပိုမို အသားပေး လိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မွေးမြူရေး ကို အများကြီး တိုးချဲ့ ရန် မလိုအပ်ချေ။

အဓိကအားဖြင့် အနံ့အသက် ဆိုးရွား သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

မွေးမြူရေး လုပ်ငန်း လုပ်ဆောင်သော ဧရာမ လယ်ယာခြံဝင်းများ သို့မဟုတ် မွေးမြူရေး ခြံများ အားလုံး က အနံ့အသက် အလွန် ဆိုးရွား တတ်ပြီး အတော်လေး လည်း ညစ်ပတ် တတ်ကြလေသည်။

ဤသည် က ရွှီယန် ၏ လယ်ယာခြံဝင်း အပေါ် ထားရှိသော စီမံကိန်း များနှင့် ကိုက်ညီမှု မရှိချေ။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး ခြံရှင်... ဒီကိစ္စ ကို ကျွန်တော် ဆက်သွယ် လိုက်ပါ့မယ်..."

"ဆောင်းရာသီ ရောက်တော့မယ် ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘက်မှာ ခရီးသွား တွေ များပြီး စီးပွားရေး ကောင်းတယ်..."

"ဒါတွေ အားလုံး က ရောင်းရ လွယ်ပါတယ်..."

မာဝန် က ပြန်လည် ဖြေကြား လိုက်လေသည်။

ရွှီယန် လည်း ခေါင်းညိတ် လိုက်ပြီး မြင်းခြံ နှင့် နွားနို့ ထုတ်လုပ်ရေး ခြံ တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင် ကို ထပ်မံ လိုက်လံ ကြည့်ရှု လိုက်ကာ မှန်လုံအိမ် များကို သွားရောက် စစ်ဆေး လိုက်လေသည်။

ယခုအခါ သူ အနေဖြင့် ထိုမျှလောက် စိုးရိမ် ပူပန် နေရန် မလိုအပ် သော်ငြားလည်း ကိစ္စရပ် များကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လိုက်လံ ကြည့်ရှု ရမည် သာ ဖြစ်လေသည်။

သို့မှသာ လယ်ယာခြံဝင်း ကို ပိုမို နားလည် သဘောပေါက် နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

မှန်လုံအိမ် နှစ်ခု ကို လှည့်ပတ် ကြည့်ရှု ပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်လာ သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောင်စင်းကျားလေး က ဘေးနားတွင် အေးအေးလူလူ မှောက်လျက် နေကာ ရွှီယန် ကို ကျောခိုင်း ထားသည်ကို မြင်တွေ့ လိုက်ရလေသည်။

ဤအကောင်လေး က အတော်လေး မာနကြီး အေးစက် လှပေသည်။

ရွှီယန် လည်း အခြေအနေ အတိုင်း ၎င်းကို ပွေ့ချီ ကာ ပွတ်သပ် ပေးလိုက်လေသည်။

အကောင်လေး က အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်း တွင် နေထိုင်ရသည်မှာ အချိန် အတန်ကြာ လာပြီ ဖြစ်ရာ ၎င်း ကလည်း လယ်ယာခြံဝင်း ၏ ဝန်ထမ်းဟောင်း တစ်ဦး အတိုင်း ဖြစ်နေလေပြီ။

နေ့ခင်းဘက် တွင် ကြွက်များ ဖမ်းဆီး ရုံသာမက ညဘက် တွင်လည်း လယ်ယာခြံဝင်း ထဲသို့ ဝင်ရောက် လာသော သူခိုးလေး များကို မောင်းထုတ် ရသဖြင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အတော်လေး အလုပ်များ နေလေသည်။

ဆန်းပြောင် လည်း ရွှီယန် ပွတ်သပ် ပေးသည်ကို အလိုက်သင့် ငြိမ်ခံ နေပြီး ကျေနပ် အားရသော အပြုံး ကို ပြသ နေလေသည်။

မွန်းလွဲပိုင်း တွင် ရွှီယန် က အလုပ်အား နေသဖြင့် အစားအသောက် များကို လေ့လာ ကြည့်ရှု ကာ သူ ကိုယ်တိုင် ကြက်သား မှိုစွပ်ပြုတ် တစ်ခွက်ကို ချက်ပြုတ် လိုက်လေသည်။

ကြက် က လယ်ယာခြံဝင်း မှ ကိုယ်တိုင် မွေးမြူ ထားသော တောကြက် ဖြစ်ပြီး အရွယ်အစား ကြီးမားကာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လမ်းလျှောက် ထွက်သဖြင့် အရသာ က အထူးပင် ကောင်းမွန် လှပေသည်။

မှို ကတော့ ထမင်းချက် နျိုကျွမ်း က တောင်ထွက်ပစ္စည်း ဈေးတန်း မှ ရွေးချယ် ဝယ်ယူ လာသော မှိုလတ်လတ်ဆတ်ဆတ် များ ဖြစ်ပြီး ရွှီယန် စားမည် ဟု ကြားသောအခါ သူ က အထူး သေချာစွာ ရွေးချယ် ဝယ်ယူ လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အားလုံး က ထိပ်တန်း အဆင့် ဟင်းချက်စရာ ကုန်ကြမ်းများ ပင်ဖြစ်သည်။

ကြက်သား မှိုစွပ်ပြုတ် တစ်အိုး ချက်ပြုတ် လိုက်ရာ အရသာ က ပြောမပြ တတ်အောင် မွှေးကြိုင် နေလေသည်။

ရွှီယန်၏ ဟင်းချက် လက်ရာ က မူလကတည်းက ကောင်းမွန် ပြီးဖြစ်ရာ ဤသို့ ဟင်းချက် လိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောင်များ ခွေးများ အားလုံး ဝိုင်းရံ လာကြတော့သည်။

ခြံဝင်း ထဲတွင် အလွန် စည်ကားသိုက်မြိုက် နေလေသည်။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဤသို့ပင် နေထိုင် ရသည်မှာ နေ့ရက်များ က အတော်လေး ကောင်းမွန် လှပေသည်။

ကင်းလှည့် အဖွဲ့ ဘက်မှ လည်း တောထဲသို့ ဝင်ရောက် ကင်းလှည့် ရဦးမည် ဖြစ်ရာ ရွှီယန် က ဒုတိယနေ့ တွင် ဝံပုလွေပေါက်လေး ကို ခေါ်ဆောင် ကာ ထပ်မံ၍ သစ်တော ကင်းလှည့် ထွက်သွား ပြန်လေသည်။

တစ်ပါတည်း တောနက် ထဲရှိ ရှုခင်းများကို လည်း တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့် ပြသ လိုက်လေသည်။

ဆောင်းဦးရာသီ ၏ ချန်ပိုင် တောင်တန်း က အလွန် လှပ လှပေပြီး အထူးသဖြင့် မေပယ်ပင် တော နှင့် ဂျင်ဂို သစ်ပင်တော များ ပင်ဖြစ်သည်။ လိမ္မော်ရောင် နှင့် ရွှေရောင် များ ရောယှက် နေကာ ဆီဆေးပန်းချီကား တစ်ချပ် နှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူနေလေသည်။

အေးမြ ကြည်လင်သော လေထု ကို တစ်ငုံခန့် ရှူရှိုက် လိုက်သည် နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပို၍ လန်းဆန်း တက်ကြွ လာခဲ့လေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတစ်ရံ မြေခွေးများ သို့မဟုတ် သဲကြောင် အစရှိသည်တို့ နှင့် ဆုံတွေ့ ရတတ်လေသည်။

ကင်းလှည့် အဖွဲ့ ၏ မျက်လုံးများ က ရွှီယန် ထံသို့ ရောက်ရှိ လာပြီး မေးမြန်း လာကြလေသည်။

"လောင်ရွှီ... ဒီမြေခွေး ကို မင်း သိလား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန် က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်လည် ဖြေကြား လိုက်လေသည်။

"မသိပါဘူး... ကျွန်တော် ကလည်း တိရစ္ဆာန် တိုင်း ကို သိနေတာ မှ မဟုတ်တာ... အရင်က ကြုံဖူး ခဲ့တဲ့ တိရစ္ဆာန် တချို့လောက် ကိုပဲ သိတာပါ..."

သူ ဤသို့ ပြောပြီး သွားသောအခါ ထိုမြေခွေးနီ က သူ့ကို အကြည့်မလွှဲ ဘဲ စိုက်ကြည့် နေလေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ဘက်သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် ခန့်ပင် ပြေးလာ ခဲ့သေးလေသည်။

ရွှီယန် က မြေခွေး ဤသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သေချာစွာ အကဲခတ် လေ့လာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အင်း... ဒီတစ်ကောင် ကိုတော့ တကယ်ကြီး သိတယ်... အရင်က လယ်ယာခြံဝင်း ထဲက အကောင်..."

"ကျွန်တော့် လယ်ယာခြံဝင်း မှာ မွေးလာတဲ့ မြေခွေး တွေ အများကြီးပဲ... အတော်များများ က ထွက်ပြေး သွားကြတာ..."

"ဒီတစ်ကောင် လည်း ပါတယ်..."

သူ ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ကင်းလှည့် အဖွဲ့ က ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ ဟူသော မျက်နှာပေး မျိုးကို ပြသ လာကြလေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများ လည်း ဟားဟားဟား ဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မော လိုက်ကြလေသည်။

[အစ်ကိုယန် မင်း ဒီလို ပြောလိုက်ရင် မြေခွေးလေး ဝမ်းနည်း သွားလိမ့်မယ်]

[ဟားဟားဟား တိရစ္ဆာန် တွေ အရမ်း များလွန်းလို့ သေချာ မမှတ်မိ တော့ဘူး]

[ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံ လိုက်ရင် ပြီးသွားမယ့် ကိစ္စပဲ]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု လေထု က အလွန် ကောင်းမွန် လှပေသည်။

အားလုံး၏ ပျော်ရွှင် ရယ်မောသံများ နှင့်အတူ ရွှီယန် နှင့် ကင်းလှည့် အဖွဲ့ က အရှေ့ဘက် သို့ ဆက်လက် သစ်တော ကင်းလှည့် ထွက်သွား ကြတော့သည်။