အခန်း ၄၄၀

အခန်း ၄၄၀။ ဤသည်က အနံ့ဆိုးသော ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ဆောင်းရာသီ ရောက်လာသောအခါ တောင်ပိုင်းသားများက မြောက်ပိုင်းသို့ ပြေးကြပြီး မြောက်ပိုင်းသားများက တောင်ပိုင်းသို့ ပြေးကြလေသည်။

လူတစ်စုက နှင်းကြည့်ရန် မြောက်ပိုင်းသို့ သွားကြပြီး လူတစ်စုက အအေးရှောင်ရန် တောင်ပိုင်းသို့ သွားကြလေသည်။

ရွှီယန်ကတော့ နောက်လူစုတွင် ပါဝင်လေသည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိ ရာသီဥတုက အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အေးစက်စက် နိုင်သော်လည်း အချိန်အများစုတွင် နွေးထွေးနေလေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ဆောင်းရာသီ၏ ခံစားချက်ကိုပင် မခံစားရချေ။

ရှောင်ဟေးနှင့် ယွမ်ပေါင်တို့က ဤဘက်တွင် လဝက်ခန့် လည်ပတ်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အနည်းငယ် ပျင်းရိပျင်းတွဲ ဖြစ်လာပုံရလေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းကို လွမ်းဆွတ်နေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤတစ်ကြိမ် အပြင်ထွက်လာရသည်မှာ အနည်းငယ် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ရွှီယန် ထွက်ပေါ်လာချိန်မှသာ သူတို့နှစ်ကောင်က ပျော်ရွှင်သည့် ဟန်ပန်ကို ပြသကြလေသည်။

ဟုတ်လည်း ဟုတ်ပေသည်။ လယ်ယာခြံဝင်းက တကယ်ကို ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

တိရစ္ဆာန်များ အလွန်များပြားလေသည်။

ဒရယ်ပြောက်များ မြင်းနက်နှင့် ရက်ကွန်းဝက်ဝံ အစရှိသည်တို့ ရှိနေကြလေသည်။

ရာသီဥတု ကောင်းမွန်ပါက အပြင်ထွက် ဆော့ကစားကြပြီး ရာသီဥတု မကောင်းပါက အားလုံး အတူတကွ အနားယူကြလေသည်။

ရွှီယန်က သူတို့နှစ်ကောင် ဤသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ခေါက် ပြန်သွားပြီး သူတို့ကို ပြန်ပို့ပေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။

"သူတို့နှစ်ကောင် ဘာလို့ မှိုင်ကျနေကြတာလဲ..."

"ဒီနေ့ အပြင်မထွက်ရလို့များလား..."

ခြံဝင်းထဲတွင် စုယွီထုံက ခွေးနှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"အပြင်ထွက်ခဲ့ပါတယ်... အိမ်လွမ်းနေတာ ဖြစ်လောက်တယ်..."

"သူတို့နှစ်ကောင်က အခုဆိုရင် ဝံပုလွေပေါက်လေး နဲ့ ဇီတန့် တို့နဲ့ သံယောဇဉ် တော်တော်လေး ကောင်းနေကြပြီ..."

"အခု ခွဲခွာနေရတာ ကြာသွားတော့ သူတို့ကို လွမ်းနေတာ ဖြစ်မယ်..."

ရွှီယန်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

တိရစ္ဆာန်များတွင်လည်း သံယောဇဉ် ရှိကြပြီး အထူးသဖြင့် အလွန် ရင်းနှီးစွာ ဆော့ကစားဖူးသော အဖော်များ ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ခွဲခွာရပါက ၎င်းတို့လည်း မှိုင်တွေ နေတတ်ကြလေသည်။

"ဟယ်... အဲဒါဆို သူတို့ကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်ရအောင်... ခွဲထားရတာ တော်တော်လေး သနားစရာ ကောင်းတယ်..."

စုယွီထုံက စိတ်ထားနူးညံ့သူ ဖြစ်ရာ ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားလေသည်။

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါတို့က ဒီဘက်မှာ နှစ်လလောက် နေရဦးမှာ ဆိုတော့ နှစ်သစ်ကူးမှပဲ ပြန်ဖြစ်မယ်..."

"ငါ အရင် သူတို့ကို တစ်ခေါက် သွားပို့ပေးလိုက်မယ်... လယ်ယာခြံဝင်း က ကိစ္စတွေလည်း သွားလုပ်ရအောင်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုယွီထုံက စကားဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါဆို ငါလည်း ငါ့အိမ်ကို တစ်ခေါက် ပြန်ပြီး အိမ်မှာ ခဏလောက် သွားနေလိုက်မယ်..."

သူတို့နှစ်ဦးက ခရီးစဉ်ကို သတ်မှတ်လိုက်ကြလေသည်။

ရွှီယန်နှင့် မိခင်ဖြစ်သူက အရှေ့မြောက်ဒေသသို့ ပြန်မည်ဖြစ်ပြီး စုယွီထုံက ပေါင်တောင် သို့ ပြန်မည် ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ရွှီယန်က သူမကို အရင် ပြန်ပို့ပေးရမည် ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ပေါင်တောင်ရှိ ယောက္ခထီးအိမ်တွင် နှစ်ရက်ခန့် ဝင်ရောက် တည်းခိုမည် ဖြစ်လေသည်။

ဤဘက်ရှိ ရှုခင်းများက အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဇနီးသည်ကို အဖော်ပြုပေးပြီးနောက် ရွှီယန်က အရှေ့မြောက်ဒေသသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဟေးနှင့် ယွမ်ပေါင်တို့က ပြန်ရောက်နေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ကောင် ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝံပုလွေပေါက်လေးနှင့် ဇီတန့် တို့ကို ရှာဖွေကာ ဆော့ကစားကြပြီး ရှောင်ဟား နှင့်လည်း လိုက်လံ ဆော့ကစား ကြလေသည်။

ဤနေရာက ၎င်းတို့နှင့် ပို၍ သင့်တော်လှပေသည်။

ရွှီယန် လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤဘက်ရှိ အေးမြကြည်လင်သော လေထု၏ အနံ့ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော အိမ်၏ ခံစားချက် ပင်ဖြစ်သည်။

အေးသည်ကတော့ တကယ်ကို အေးစိမ့်နေလေသည်။ ယခင်က ဆောင်းရာသီ ရောက်လျှင် အိမ်ထဲမှ မထွက်ချင်ဘဲ အိမ်ထဲတွင်သာ အောင်းနေတတ်ကာ နှစ်သစ်ကူး အချိန်မှသာ အနည်းငယ် စည်ကားသိုက်မြိုက် လာတတ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ခရီးသွားများ များပြားလာပြီး ကုန်တိုက်များနှင့် ရှုခင်းကြည့် နေရာများတွင် လူများပြားကာ လူနေမှုဘဝ အငွေ့အသက်များ ရှိလာသဖြင့် လူများလည်း အပြင်ထွက် လာကြလေပြီ။

ရွှီယန် လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဆီးနှင်းကြီးများ ရွာကျနေသည်နှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကြုံတွေ့လိုက်ရလေသည်။

ယခု ငါ ပြန်လာချိန်၌ မိုးနှင့် နှင်းများ တဖွဲဖွဲ ကျဆင်းနေသည် ဟူသော ခံစားချက်မျိုး အနည်းငယ် ရှိနေလေသည်။

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်း ဝန်ထမ်းများကို နွေးထွေးအောင် လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်များ ပြုလုပ်ရန် စတင် ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မှန်လုံအိမ်များတွင် အပူထိန်းလွှာများ ထပ်မံ ဖုံးအုပ်ခြင်းနှင့် ဝက်ခြံ ဘဲငန်းခြံများကို နွေးထွေးအောင် ပြုလုပ်ခြင်း အစရှိသည်တို့ ပင်ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆီးနှင်းများကို ရှင်းလင်းရန်လည်း သတိပြုရဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

မှန်လုံအိမ် အပေါ်တွင် ဆီးနှင်းများ အများကြီး စုပုံနေ၍ မဖြစ်ချေ။ တစ်ဖက်တွင် ဖိအားကြောင့် ပုံသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းလွယ်သလို အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း နေရောင်ခြည်ကို ကွယ်ထားမည် ဖြစ်လေသည်။

မှန်လုံအိမ်ထဲရှိ သီးနှံများ အတွက် သိပ်မကောင်းနိုင်ချေ။

ဝန်ထမ်းများက ဤဘက်တွင် အလုပ်များနေကြပြီး တိရစ္ဆာန်များကတော့ ဆီးနှင်းပွင့်များကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှား နေကြလေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းက အတော်လေး စည်ကားသိုက်မြိုက် နေလေသည်။

ဆီးနှင်းများက နေ့တစ်ဝက်နှင့် ညတစ်ဝက် ဆက်တိုက် ရွာကျ နေလေသည်။

ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤဘက်တွင် ဖြူဖွေးနေသော အမြင်သာ ရှိတော့လေသည်။

လုံးဝကို ရေခဲနှင့် နှင်းကမ္ဘာကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

ခရီးသွားများက တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ရောက်ရှိ လာကြလေသည်။

မြို့တော်မှ ရွှီယန်ကို ခရီးသွားလာရေး ကြော်ငြာများ ကူညီ လုပ်ဆောင်ပေးရန် ဖိတ်ခေါ်လာပြီး မွေးရပ်မြေ အတွက် အကျိုးပြု ပေးသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်လေသည်။

ကြော်ငြာ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလည်း ရှိနေသဖြင့် ရွှီယန်လည်း သွားရောက် ခဲ့လေသည်။

သူ သွားရောက်သောအခါ ခရီးသွားများက အထူးပင် စိတ်လှုပ်ရှား နေကြလေသည်။

"အစ်ကိုယန် ပဲ... အရှင်လတ်လတ် ကြီး..."

"ငါ ဆရာ့ဆရာကြီး ကို မြင်လိုက်ရပြီ..."

"အစ်ကိုယန်... ငါ့ကို တာအို ပညာရပ်တွေ သင်ပေးပါဦး... ငါက အသက်ရှည် နုပျိုချင်လို့ပါ..."

"အစ်ကိုယန်... မင်းရဲ့ ကျားသစ် ရော... ငါ တစ်ချက်လောက် ပွတ်သပ် ကြည့်လို့ ရမလား..."

အားလုံးက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား နေကြလေသည်။

ဤဘက်ရှိ ကြော်ငြာ လှုပ်ရှားမှုက အလွန် လွတ်လပ် ပေါ့ပါးပြီး မည်သည့် အကာအကွယ်မျှ မရှိဘဲ အားလုံးက ရွှီယန်ကို ဝိုင်းရံကာ ဓာတ်ပုံရိုက် နေကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က နေ့တစ်ဝက်လုံး လူပုံစံ ဆိုင်းဘုတ် အဖြစ် လုပ်ဆောင် နေရလေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရေပန်းစား သတင်းများ စာရင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အားလုံးက ဒေသခံ နာမည်ကြီး ရှုခင်းကြည့် နေရာ ဟု ခေါ်ဆိုကြလေသည်။

အားလုံး၏ နှစ်သက်မှုကို ခံစားရသဖြင့် ရွှီယန်က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အပြင်ထွက်ကာ တစ်ရက်ခန့် လှည့်ပတ်လိုက်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရွှီယန်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော မျက်နှာတစ်ခုကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

၎င်းမှာ အူကြောင်ကြောင်နိုင်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော နှင်းခွေးလေး တစ်ကောင် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနှင်းခွေးလေးက ဆောင်းရာသီ ရောက်သည်နှင့် လယ်ယာခြံဝင်းတွင် ထွက်ပေါ်လာတတ်လေသည်။

၎င်းက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းပြီး ပြတင်းပေါက် ဘောင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ခေါင်းလေးကို စောင်းလျက် ရွှီယန်ကို ကြည့်ရင်း အစာကျွေးမည်ကို စောင့်ဆိုင်း နေတတ်လေသည်။

"မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ..."

နှင်းခွေးလေးကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်က မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိလေသည်။

ဤအကောင်လေးက အရှေ့မြောက်ဒေသ၏ ရတနာသုံးပါးတွင် ပါဝင်ပြီး ရုပ်ရည်ကို ကိုယ်စားပြုသော အကောင်လေး ပင်ဖြစ်သည်။

ထူထပ်သော အမွေးအမျှင်များ ရှိသဖြင့် အအေးဒဏ်ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ဆောင်းရာသီ တောထဲတွင် အတက်ကြွဆုံး အကောင်လေး ပင်ဖြစ်သည်။

ဆောင်းရာသီတွင် အစားအစာ ရှာဖွေရန် ခက်ခဲခြင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသဖြင့် ဆီးနှင်းများ ရွာကျလာသည်နှင့် ၎င်းတို့က လူသားများ၏ ပိုင်နက် အနီးတဝိုက်တွင် ထွက်ပေါ် လာတတ်ကြလေသည်။

ရွှီယန်က မီးဖိုချောင်သို့ သွားရောက်ကာ လတ်ဆတ်သော အသားစိမ်းများနှင့် ကြက်ပေါင် အစရှိသည်တို့ကို ယူဆောင်လာပြီး နှင်းခွေးလေး အတွက် ယူသွားပေးလိုက်လေသည်။

အစားအစာကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နှင်းခွေးလေးက ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသည့် ဟန်ပန်ကို ပြသလာပြီး ဆက်တိုက်ပင် အများအပြား စားသောက် လိုက်လေသည်။

အစားအသောက်များ ဝဝလင်လင် စားသောက်ပြီးသောအခါ ဘေးနားတွင်ပင် လဲလျောင်း နေလိုက်ပြီး ရွှီယန်က ဖြစ်သလို ပွတ်သပ်နေသည်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မငြင်းဆန်ချေ။

အမှန်အတိုင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤအမွေးအမျှင်များက တကယ်ကို ချောမွေ့လှပေသည်။

ပွတ်သပ်ရသော အထိအတွေ့က အထူးပင် ကောင်းမွန် လှပေသည်။

ခေါင်းသေးသေးလေး ကလည်း ကြည့်ရသည်မှာ ချစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ရွှီယန်က ၎င်းအတွက် အိပ်စက်ရန် ခြင်းတောင်း တစ်လုံးကိုပါ ပြင်ဆင် ပေးလိုက်သေးလေသည်။

သို့သော် ဤအကောင်လေးက ဤနေရာတွင် တစ်ခါမှ မအိပ်စက်ဖူးချေ။

၎င်းက ပထမနေ့တွင် ခြံဝင်းထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မီးဖိုချောင်နှင့် မြက်ခင်းပြင် ဘက်တွင် မကြာခဏ ထွက်ပေါ် လာတတ်လေသည်။

အဓိကအားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ကြွက်များ အတော်လေး များပြားပြီး တောထဲထက်ပင် ပိုများလေသည်။

၎င်းအတွက် အစားအစာ မရှားပါးတော့ချေ။

အပေါ်ယံတွင် ဆောင်းရာသီ၌ သွားစရာ နေရာမရှိသဖြင့် လယ်ယာခြံဝင်းသို့ လာရောက် အစာရှာဖွေနေသည်ဟု ထင်ရလေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဆောင်းရာသီ၌ လယ်ယာခြံဝင်းသို့ လာရောက် အလုပ်လုပ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကြွက်များကို ရှင်းလင်းပေးရန် ကူညီနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အခြား တိရစ္ဆာန်များ ကတော့ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ရှောင်ဟေးနှင့် ယွမ်ပေါင် တို့က ယခင်ကလောက် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြ သော်ငြားလည်း သိသာစွာပင် ပို၍ ပျော်ရွှင်နေကြသည်ကို ခံစားရလေသည်။

အဓိပ္ပာယ် အမဲ့ဆုံး ကတော့ ထိုတုံးအအ ဒရယ်ပြောက်လေး ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်၏ ကယ်ဆယ်မှုကို ခံရပြီးကတည်းက နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ၎င်းကို ကျက်စားရာ မြက်များနှင့် သစ်သီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် အစရှိသည်တို့ကို ကျွေးမွေးနေသဖြင့် ၎င်းက လယ်ယာခြံဝင်း၏ ကံကောင်းခြင်း သင်္ကေတ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လယ်ယာခြံဝင်းထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် လူနေရပ်ကွက် ဘက်ရှိ နံရံဘေးသို့ သွားရောက် အနားယူ တတ်လေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းမှ လူများပင် ၎င်းရှိနေခြင်းကို အသားကျ နေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထိုနေ့တွင် ရွှီယန် အပြင်သို့ လမ်းလျှောက် ထွက်လာရာ ဒရယ်ပြောက်လေးက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သဖြင့် ရွှီယန်ပင် လန့်ဖြတ် သွားရလေသည်။

"မင်း လှုပ်ရှားတတ်သေးတယ် ဆိုတာကို ငါ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ..."

ရွှီယန်က ၎င်း၏ ခေါင်းကြီးကို ပွတ်သပ် ပေးလိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အရှေ့မြောက်ဒေသ တွင် ရှိသော နတ်ဘုရား တိရစ္ဆာန် များကို အခြေခံအားဖြင့် သူ အားလုံး မွေးမြူ ထားလေသည်။

တစ်ချို့က တောထဲတွင် ရှိနေကြပြီး ဥပမာအားဖြင့် ကျားသစ် နှင့် အရှေ့မြောက် ကျား တို့ ဖြစ်ကာ တစ်ချို့ကတော့ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲတွင် ရှိနေကြပြီး ဥပမာအားဖြင့် နှင်းခွေး တောသမင်ငယ် နှင့် တုံးအအ ဒရယ်ပြောက် တို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍တော့ တကယ်ကို ပြောစရာ မရှိချေ။

လယ်ယာခြံဝင်းတွင် ရက်အနည်းငယ်ခန့် အလုပ်များ ပြီးနောက် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ အကြိမ်အရေအတွက်များ ပြန်လည် ပြည့်ဝ လာခဲ့လေပြီ။

ရွှီယန်၏ စိတ်ကူးများက ထပ်မံ၍ လှုပ်ရှား သက်ဝင် လာပြန်လေသည်။

ရတနာရှာဖွေရေး မြေပုံကို ကြည့်လိုက်ရာ နေရာကောင်းများ တကယ်ကို မနည်းလှချေ။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင် သူ အများကြီး မလှုပ်ရှား လိုသေးချေ။

တောင်စောင့်နတ်လေး ကို သွားရှာရန်သာ တွေးထား လိုက်လေသည်။

အရှေ့မြောက် ကျားကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောထဲတွင် လှည့်ပတ် လမ်းလျှောက် ရန် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက မနက်စောစော အချိန်ကို ရွေးချယ်ကာ တောနက်ထဲသို့ သွားရောက်ပြီး ဤထဲတွင် နှစ်ရက်ခန့် လှည့်ပတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်လေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကိုတော့ ဖွင့်သင့်သလို ဖွင့်ထားလိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလွန် နက်ရှိုင်းသော တောင်ထဲတွင် ဖြစ်ပြီး တောရိုင်း ကျား လည်း ဖြစ်ရာ အခြားသူများ လိုက်လံ အတုခိုးမည်ကို မကြောက်ရွံ့ချေ။

အချိန်သိပ်မကြာခင်မှာပင် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို တွေ့ရှိသွားကြပြီး အသီးသီး ဝင်ရောက် ကြည့်ရှု လာကြလေသည်။

ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေခဲနှင့် နှင်းကမ္ဘာကြီး ထဲတွင် ရွှီယန်က ဆီးနှင်းပြင်ပေါ်၌ ကျားကြီး တစ်ကောင်ကို ပွတ်သပ် နေသည်ကို မြင်တွေ့ လိုက်ရလေသည်။

[လောင်ရွှီ ရဲ့ လိုက်ဖ် ထဲကို ဝင်လာတိုင်း အတွေ့အကြုံ အသစ်တွေ ရနေတာပဲ]

[ဟယ် ဒီတစ်ခါရော ဘာတွေ လျှောက်လုပ် နေပြန်ပြီလဲ]

[ဒါက အရှင်လတ်လတ် ကျားကြီး လား]

[ဒါက တောရိုင်း ကျား လား ဒါမှမဟုတ် အိမ်မွေး ကျား လား ဆိုတာကို မင်း မေးသင့်တယ်]

ကွန်မန့်စာသားများက ချက်ချင်းပင် စည်ကားသိုက်မြိုက် လာတော့သည်။

"ဒါက တောင်စောင့်နတ်လေး ပါ... နို့သောက်ရတာ ကြိုက်တဲ့ အကောင်လေ..."

"ကျွန်တော်နဲ့ ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံရတာ ပိုများပါတယ်..."

ရွှီယန်က အားလုံးကို ပြောပြ နေလေသည်။

တောင်စောင့်နတ်လေး က တကယ်ကို ဩဇာတိက္ကမ ရှိလှပေပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု က အထူးပင် ကောင်းမွန်ကာ ဝင်သက်ထွက်သက် တိုင်းတွင် အပူငွေ့များ မှုတ်ထုတ် နေလေသည်။

ရွှီယန်က အတော်လေး ထူထပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အထူစား ဘဲမွေးအင်္ကျီနှင့် ဘွတ်ဖိနပ် တို့ကို ဝတ်ဆင်ထားရာ ကြည့်ရသည်မှာလည်း နွေးထွေး နေလေသည်။

ရွှီယန်က တောထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကျားနှင့် အချိန် အတန်ကြာ ဆော့ကစား နေလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို စတင်ရန် ရွေးချယ် လိုက်လေသည်။

[ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို စတင်ပါပြီ မြေခွေးက ကျား၏ ဩဇာကို အသုံးချခြင်း]

[တာဝန် အကြောင်းအရာ အရှေ့မြောက် ကျား၏ အနောက်သို့ လိုက်ပါကာ တောင်ကို တစ်ပတ် ကင်းလှည့်ပါ]

[တာဝန် ဆုလာဘ် ကျွမ်းကျင်မှု ကျားသေး၏ အနံ့ ဆီးသွားသည့် အခါ ရွေးချယ်၍ ကျားသေး၏ အနံ့ကို ထည့်သွင်းနိုင်ပါသည် ဤနည်းအားဖြင့် တိရစ္ဆာန်များကို ခြောက်လှန့်နိုင်သော အာနိသင်ကို ရရှိစေပါမည်]

ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် အောင်မြင်စွာ စတင် သွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် ရွှီယန်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်လေသည်။

ဤသည်က အနံ့ဆိုးသော ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤကျွမ်းကျင်မှုက ရွေးချယ်၍ အသုံးပြုရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သာမန်အားဖြင့် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက ရွှီယန် အနေဖြင့် လက်ခံရန်ပင် ရည်ရွယ်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ကျွမ်းကျင်မှု က သိပ်အသုံးမဝင် သော်လည်း ကျားနှင့် အတူတကွ တောင်ကို ကင်းလှည့် ရသည်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က တာဝန်ကို လက်ခံ လိုက်လေသည်။

တောင်စောင့်နတ်လေး က မတ်တတ်ရပ်ကာ အကြောဆန့် လိုက်ပြီး အပြင်ထွက်၍ တစ်ပတ် လှည့်ပတ်ရန် ရည်ရွယ် လိုက်လေသည်။

"သွားမယ်... တောင် ကင်းလှည့် ကြရအောင်..."

ရွှီယန်က အရှေ့မြောက် ကျား တောင် ကင်းလှည့်မည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အတူတကွ လိုက်ပါ သွားလေသည်။

ထို့နောက် လူတစ်ယောက်နှင့် ကျားတစ်ကောင် က စတင် လမ်းလျှောက် ထွက်သွား ကြတော့သည်။

တောင်စောင့်နတ်လေး က အရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ လမ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်ပြီး ရွှီယန် က ဘေးနားမှ လိုက်ပါ သွားလေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းထဲရှိ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့သြချီးကျူး နေကြလေသည်။

ရွှီယန်က ပြုံးလျက် စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့ ကျားဘုရင်ကြီး ရဲ့ အနောက်ကို လိုက်ပြီး တောင် ကင်းလှည့် မယ်... ကျား တွေက အတည်တကျ နေထိုင်လေ့ မရှိဘဲ နေ့တိုင်း လမ်းလျှောက် ထွက်ပြီး ကင်းလှည့် တတ်ကြတယ်..."

"သူ့ရဲ့ ပိုင်နက် တွေကို သွားကြည့် ကြတာပေါ့…”