အခန်း ၁၁၅

အခန်း ၁၁၅   

မကြာမီပင် စစ်ဆေးရေးအခန်းအတွင်း အလွန်ဆိုးရွားသော အနံ့ဆိုးတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာလေတော့သည်။ ရဲအရာရှိ ရှောင်ဝူမှာ မနေနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ရ၏။  

ဒီအဘွားကြီးက လန့်ပြီး သတိလစ်သွားတာက ထားပါတော့…

ချီးပါ ထွက်ကျလာတယ်ဆိုတော့ တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းလွန်း‌တယ်

သို့သော် ဤအဘွားကြီးက စစ်ဆေးရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို နှောင့်နှေးစေသဖြင့် အပြင်ဘက်မှ အကူအညီများ တောင်းခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ရဲအရာရှိက သူမကို အရင်ဆုံး အချုပ်ထဲထည့်ထားပြီး သတိရလာမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရဲအရာရှိက စစ်ဆေးရေးအခန်းမှ ထွက်လာပြီး ချန်ကောဟွားအား အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ပြောပြလိုက်သည်။ 

ကျားကျန်းရှီမှာ ပန့်ကန့်၏ အမှားအတွက် အလုပ်ကြမ်းစခန်းတွင် အလုပ်လုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထောင်ထဲတွင် နေရမည့်အချိန်မှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးသွားမည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ချန်ကောဟွားလည်း စိတ်အေးသွားလေတော့သည်။

ကျင်းယွီက မကြာမီ မီးဖွားတော့မည်ဖြစ်ရာ ဤအဘွားကြီး ခြံဝင်းထဲတွင် ပြဿနာရှာနေမည်ကို သူ မလိုလားချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူမနှင့် ပန့်ကန့် နှစ်ယောက်လုံး ခြံဝင်းထဲတွင် မရှိတော့ရာ သူလည်း ကျေနပ်အားရသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ရဲစခန်းမှ ထွက်ခွာကာ အလုပ်သို့ သွားလေတော့သည်။

ချန်မိသားစုဘက်သို့ ပြန်ဆက်ရလျှင် ချန်ကောဟွား ထွက်သွားပြီးနောက် ချင်ဟွိုင်ယွီက ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ ရေတစ်ပုံး ခပ်ယူလာပြီး ချန်မိသားစုအိမ်တွင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သို့သော် ချန်မိသားစုအိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထမင်းစားပွဲပေါ်တွင် တည်ခင်းထားသော မနက်စာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ 

ဂျုံမုန့်ပေါင်းများ၊ ဆန်ပြုတ်၊ ကြက်ဥပေါင်း ဘဲကင်ဟင်းချို……  

ချင်ကျင်းယွီ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း သူမ သိသော်လည်း ဤသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်လွန်းနေသည်။ သိထားရမည်မှာ ထမင်းစားပွဲပေါ်တွင် ချန်ကောဟွား ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဤအစားအစာများထဲမှ အများစုမှာ သူမ တစ်သက်လုံး မြင်ပင်မမြင်ဖူးခဲ့သည့်အရာများ ဖြစ်ပြီး စားဖူးရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင် ဖြစ်သည်။ 

ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် သွားရည်များ တရဟော ထွက်ကျလာလေတော့သည်။ ဤမျှ ကြွယ်ဝသော အစားအစာများမှာ ချင်ကျင်းယွီ၏ မနက်စာ တစ်နပ်စာမျှသာ ဖြစ်သည်။ မမက်မောဘူးဟု ဆိုလျှင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် မက်မောသော်လည်း ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ ယနေ့ သူမ၏ တာဝန်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း ရင်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်။ 

ထိုအရာမှာ ချန်မိသားစုအတွက် အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးပြီး ချန်ကောဟွား၏ အကူအညီကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့မှသာ ပန့်ကန့်က ရဲစခန်းမှ စောစီးစွာ ထွက်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့တွေးတောရင်း ချင်ဟွိုင်ယွီက တစ်လုပ်လောက် စားချင်စိတ်ကို အတင်းဖိနှိပ်ကာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ငန်းကို စတင်လိုက်လေတော့သည်။ 

အဝတ်စုတ်ကို ယူကာ ရေပုံးထဲတွင် စိမ်လိုက်ပြီး ညှစ်ထုတ်ပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ စတင်တိုက်လေတော့သည်။

ယခုအချိန်မှာ မတ်လ၏ အအေးဝင်လာသော အချိန်ဖြစ်သည်။ သူမက မနက်စာလည်း မစားရသေးချေ။ ထို့အတွက်ကြောင့် အချိန်အနည်းငယ် ကြာသည်နှင့် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ အေးခဲကာ နီရဲလာပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း ပင်ပန်း၍ မောဟိုက်လာလေတော့သည်။

"ဖူး"

ထိုအချိန်တွင် ကုတင်ပေါ်မှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။ သူမက ကုတင်ပေါ်ရှိ ချင်ကျင်းယွီကို နှိုးမိမည်ကို စိုးရိမ်နေကြောင်း သိသာလှသည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ချန်မိသားစုသို့ ဤမျှစောစော လာရောက်ရခြင်းမှာ အလုပ်ချိန်မရောက်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ချင်ကျင်းယွီ အိပ်နေချိန်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် အလုပ်များကို အပြီးသတ်လုပ်ဆောင်လိုက်ပါက သူမနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မိမိ၏ မျက်နှာကိုလည်း အနည်းငယ် ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီ မသိသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် ချင်ကျင်းယွီမှာ အိပ်မှုန်စုံမွှားဖြင့် နိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ ချန်ကောဟွား ထွက်သွားကတည်းက ချင်ကျင်းယွီမှာ နိုးနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ချင်ဟွိုင်ယွီက မည်သို့လုပ်ဆောင်မည်ကို သိချင်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ မထဘဲ နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်ကျင်းယွီ မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ဟိုတုန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးကာ မာနထောင်လွှားခဲ့သော ချင်ဟွိုင်ယွီက ယခုတော့ ရိုးရိုးကုပ်ကုပ်ဖြင့် သန့်ရှင်းရေးလုပ်‌ေနသည်။ ဤသည်က ချင်ကျင်းယွီကို အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စေသည်။

သိထားရမည်မှာ ထိုနှစ်က ချင်ဟွိုင်ယွီက ချင်ကျင်းယွီကို မြို့ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ အတွေ့အကြုံရှာခိုင်းစဉ်က အလွန်ပင် မောက်မာသော မြို့သူတစ်ဦး၏ လေယူလေသိမ်းဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီက အစကတည်းက သူမကို အထင်သေးခဲ့ကြောင်း သိသာသည်။

သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီက ကျားမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပြီးကတည်းက အခြေအနေများမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆိုးရွားလာသည်။ ဝဝလင်လင် စားသောက်ရသော ဘဝမျိုး မရရှိရုံသာမက ယခု သူမအတွက် အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေလေပြီ။

ဤမျှကြီးမားသော ကွာဟချက်ကြီးက ချင်ကျင်းယွီကို ယနေ့ည အိပ်မက်မက်ရင်းပင် ရယ်မောနိုးထလ‌ာ‌‌ေစနိုင်သည်။ ယခုလေးတင် သူမက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်‌ေသးသည်။

သို့သော် ဤရိုးရှင်းသော ရယ်သံလေးကပင် ချင်ဟွိုင်ယွီကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ကြွက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

ချင်ကျင်းယွီက ထိုအခါမှသာ သူမ၏ ဝမ်းကွဲအစ်မက သူမကို ဤမျှ ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။ ထိုအချက်ကို သိရှိပြီးနောက် ချင်ကျင်းယွီ၏ ရင်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရလာသည်။ သူမက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ချင်ဟွိုင်ယွီ နင် အလုပ်လုပ်တဲ့ အသံက အရမ်းကျယ်နေတယ်၊ ငါနဲ့ ဗိုက်ထဲက ကလေး အနားယူတာကို နှောင့်ယှက်နေတယ်"

တည်ငြိမ်သော အသံမှာ အိမ်ရှင်မတစ်ဦး၏ ဩဇာအာဏာကို ဖော်ပြနေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေတော့သည်။

"ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့ ငါ…ငါ သတိထားပါ့မယ်"

ချင်ဟွိုင်ယွီက အလျင်အမြန်ပင် ညင်သာသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာလေတော့သည်။

ဟွန့်…ဘာတွေများ ဂုဏ်ယူနေတာလဲ

ငါမရှိဘဲနဲ့ နင့်လို တောသူတစ်ယောက်က ဒီနေ့လို အခြေအနေမျိုး ရနိုင်ပါ့မလား

အခုမှ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး ဟန်ရေးပြနေသေးတယ်ပေါ့

စောင့်နေလိုက်…ငါ့ရဲ့ ပန့်ကန့် ရဲစခန်းကနေ ထွက်လာတဲ့အထိ စောင့်နေလိုက်

နောင်တစ်ချိန်မှာ အောင်မြင်လာရင် နင်တို့ ချန်မိသားစု ငိုရမယ့်အချိန် သေချာပေါက် ရောက်လာမှာပဲ

ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ ပြန်မပြောနိုင်သဖြင့် ဤသို့သာ တွေးနေရုံသာ ရှိတော့သည်။

"အလုပ်လုပ်လေ ဘာလို့ ငါ့ကို ကြည့်နေတာလဲ"

ချင်ကျင်းယွီက ချင်ဟွိုင်ယွီက သူမကို ငေးမောကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။ အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူမလည်း အိပ်ရာမှ ထလိုက်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီကို ခိုင်းစေရသည်မှာ အလွန်ကျေနပ်စရာကောင်းသော်လည်း ယခုအချိန်မှာ အလုပ်သွားရမည့်အချိန် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ချင်ကျင်းယွီက ချင်ဟွိုင်ယွီအပေါ် အချိန်မဖြုန်းလိုတော့သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဆင့်အတန်းတူသူများ မဟုတ်တော့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ကျားမိသားစုဘက်မှ ကျားတုန်းရွှီ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချင်ဟွိုင်ယွီ ဒီနေ့ ငါ့အမေကို သွားကြည့်ရမယ်၊ မြန်မြန်လာပြီး ငါ့ကို ရဲစခန်းကို တွန်းပို့ပေးဦး"

အစကတော့ ချင်ဟွိုင်ယွီက တင်းခံထားနိုင်သေးသော်လည်း ကျားတုန်းရွှီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူမ လုံးဝ ပြိုလဲသွားလေတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမနှင့် ချင်ကျင်းယွီ၏ ကွာဟချက်မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို သူမ တွေးမိသွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ချန်ကောဟွားနှင့် ကျားတုန်းရွှီ နှစ်ဦးကြားတွင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ယောက်ျားမှာ အားကိုး၍မရသည့်အပြင် သူမကပါ သူ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနေရသေးသည်။ သို့သော် ချင်ကျင်းယွီ၏ ယောက်ျားမှာမူ အရည်အချင်းရှိသည်ကို မပြောလျှင်ပင် ချင်ကျင်းယွီအပေါ် အလွန်ပင် ဂရုတစိုက်ရှိလှသည်။

ဤသို့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ ကြမ်းသုတ်ရင်းဖြင့် ဝမ်းထဲမှ ဒေါသများမှာ ဝမ်းနည်းမှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

ထိုနှစ်ကသာ ချန်ကောဟွားကို မငြင်းဆန်ခဲ့လျှင်…

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကောင်းကောင်းစား၊ ကောင်းကောင်းနေ၊ အလုပ်ကောင်းကောင်းရပြီး အစေခံများ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသော သူဌေးကတော်မှာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ယနေ့ကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ချင်ကျင်းယွီအတွက် ကြမ်းပြင်သုတ်ပေးရမည့် အဖြစ်မျိုး မည်သို့ ရောက်လာနိုင်မည်နည်း။

ဤသို့ တွေးမိလေလေ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ ရင်ထဲတွင် ပို၍ နောင်တရလေလေ ဖြစ်သည်။ နောင်တရမှု ခံစားချက်များအောက်တွင်ပင် နောက်ဆုံး၌ မျက်ရည်များမှာ တန်ဖိုးမရှိသကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းလာလေတော့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ လောကတွင် နောင်တရဆေးမရှိချေ။ စားစရာမရှိသဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီက မည်မျှပင် နောင်တရနေစေကာမူ တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနေရုံသာ ရှိတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဦးနှောက်ထဲ ဝင်သွားသော ရေများသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည်မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် မျက်ရည်များအဖြစ်သာ စီးကျလာမည်ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ မလာသေးတာလဲ၊ မင်းက သွားချင်တဲ့ပုံ မပေါ်ဘူးပဲ ဟမ်"

ကျားတုန်းရွှီ၏ အော်ဟစ်သံက ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ လက်ထဲရှိ အလုပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ရလေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ကျင်းယွီ၏ သဘောတူညီချက်ကို ရယူပြီးနောက် သူမ၏ အိမ်သို့ ပြန်လာသည်။ မကြာမီအချိန်တွင် သူမက ကျားတုန်းရွှီကို တွန်းကာ ရဲစခန်းရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

ရဲစခန်းဘက်တွင်မူ ကျားကျန်းရှီက ထောင်ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ပြဿနာရှာရဲသော သတ္တိမရှိတော့ဘဲ မေးသမျှကိုသာ ဖြေဆိုနေသည်။

သူမ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် စစ်ဆေးရေးလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ချောမွေ့စွာ တိုးတက်လာပြီး မကြာမီပင် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။ ရဲများက သူမ၏ ပြစ်ဒဏ်ကို အတည်ပြုရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင်ပင် အခြားရဲအရာရှိတစ်ဦးက စစ်ဆေးရေးအခန်း၏ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဝူ ကျားကျန်းရှီရဲ့ မိသားစုတွေက သူ့ကို တွေ့ချင်နေတယ်၊ မင်း သွားပြီး စီစဉ်ပေးလိုက်ဦး"

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျားကျန်းရှီမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေတော့သည်။ သူမကို ကယ်တင်ရန် မိသားစုများ ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။