အခန်း ၁၁၈

အခန်း (၁၁၈)

ချင်ဟွိုင်ယွီ ဗျာများနေစဉ် ရှားကျူးသည် ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျားတုန်းရွှီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေပြီး သေလုမျောပါးဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် လက်ထပ်ရမည်မှာ သေချာနေပြီဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဆရာဝန်က သူ့ထံမှ ဆေးဖိုးဝါးခ တောင်းခံသည်။ယွမ်ရှစ်ဆယ်တိတိပင်ဖြစ်သည်။

ရှားကျူးသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လူပင် မှင်တက်သွားသည်။ မူလက သူ၏အလုပ်မှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျားမိသားစုအတွက် ပစ္စည်းများ ယူဆောင်လာပေးမှုကြောင့် လစာလအနည်းငယ် ဖြတ်တောက်ခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဆေးဖိုးဝါးခပါ ပေးဆောင်ရမည်တဲ့လား

သူကတော့ သဘာဝအားဖြင့် မပေးနိုင်ပေ။

သို့သော် ရပ်တန့်မရအောင် ပြောဆိုနေသော ဆရာဝန်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရှားကျူးတွင်လည်း မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မရှိတော့ပေ။ ကျားတုန်းရွှီကို ဆေးရုံမှ ကျောပိုးကာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကယ်၍ ကျားတုန်းရွှီသာ သေဆုံးသွားပါက မိမိနှင့် ချင်ဟွိုင်ယွီတို့ အဆင်ပြေသွားမည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျားကျန်းရှီသည် အိမ်တွင်မရှိကြောင်းကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကျားတုန်းရွှီကို ဒေါသထွက်စေရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကျားတုန်းရွှီကို ကျောပိုးကာ အိမ်ဘက်သို့ ပြန်လာသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ခြံဝင်းထဲရှိ အန်တီကြီးအချို့က ဤမြင်ကွင်းကို သဘာဝအားဖြင့် မြင်တွေ့သွားကြသည်။ တစ်ယောက်စီတိုင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စပ်စုလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

"ဟယ် ဒါက ကျားတုန်းရွှီ မဟုတ်ဘူးလား"

"သူ ဘာဖြစ်လာတာလဲ"

"မျက်နှာက ဒီလောက်တောင် ဖြူရော်နေတာ သေတော့မယ် ထင်တယ်"

"သေတော့မှာဆိုရင် ဆေးရုံကို အမြန်ပို့လေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အိမ်ဘက်ကို ခေါ်လာရတာလဲ"

"ဟုတ်တယ် ရှားကျူးက သူ့ကို ကျောပိုးလာတာပဲ"

"မကောင်းတော့ဘူး ဆေးရုံမတက်နိုင်လို့ သေချာပေါက် ရှားကျူးက ကျားတုန်းရွှီကို ကျောပိုးပြီး ငါတို့ခြံဝင်းထဲကို အကူအညီတောင်းဖို့ လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

အန်တီကြီးတစ်ဦးက ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီးနောက်တွင် စောစောက ခြံဝင်းထဲ၌ စကားစမြည်ပြောနေကြသူအားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် အိမ်ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကြသည်။ သိသာထင်ရှားစွာပင် ပုံမှန်အချိန်များတွင် ကျားမိသားစုကို ကူညီထောက်ပံ့ပေးရသည်ကို ခြံဝန်းထဲရှိ လူများအားလုံး အလွန် ရွံရှာနေကြပြီဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျားတုန်းရွှီ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ သဘာဝအားဖြင့် ဝေးဝေးရှောင်ကြလေတော့သည်။ အားလုံးက ကိစ္စများနှင့် မပတ်သက်လိုသော အသွင်အပြင်ကို ပြသနေကြသည်။

ခြံဝင်းထဲရှိလူများအားလုံး မြွေဆိုးတစ်ကောင်ကို ရှောင်ရှားသကဲ့သို့ ရှောင်ရှားနေချိန်တွင်ပင် ရှားကျူးသည် ကျားတုန်းရွှီကို ကျောပိုးကာ လမ်းတစ်လျှောက် အပြေးအလွှားဖြင့် ကျားမိသားစုအိမ်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျားမိသားစုအိမ်သို့ ပြေးဝင်သွားပြီးနောက်တွင် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာဖြင့် ငေးမောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အစ်မချင် မြန်မြန် လာကူပေးဦး၊ ငါ ကျားတုန်းရွှီကို ကျောပိုးပြီး ပြန်ခေါ်လာပြီ"

ချင်ဟွိုင်ယွီ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှားကျူးက ကျားတုန်းရွှီကို ပြန်ခေါ်လာရတာလဲ

စောစောက သူမသည် ကျားတုန်းရွှီ သေသင့် မသေသင့်ကို ဗျာများနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျားတုန်းရွှီက တစ်ခုခု ရိပ်မိသွားမည်ဆိုလျှင် သူမကို သေချာပေါက် ကျိန်ဆဲတော့မည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ချင်ဟွိုင်ယွီမှာ ရွံရှာမိသည်။

အလွန် ရွံရှာမိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျားတုန်းရွှီ အိမ်ပြန်ရောက်ခြင်း မရောက်ခြင်းကို ဗျာများနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား အသက်ငင်နေသော ကျားတုန်းရွှီကို ချထားရန် ကူညီပေးရမည်ဖြစ်သည်။ မကြာမီ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ အကူအညီဖြင့် ကျားတုန်းရွှီကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ချထားပေးလိုက်သည်။

"ရှားကျူး နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တုန်းရွှီကို ပြန်ခေါ်လာရတာလဲ၊ သူက ဆေးရုံမှာ ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့ လိုသေးတယ်လေ"

ချင်ဟွိုင်ယွီ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက်တွင် စတင် အပြစ်တင်ပြောဆိုလေတော့သည်။ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှားကျူးလည်း စိတ်ထဲတွင် နားလည်သွားသည်။ ချင်ဟွိုင်ယွီက ကျားတုန်းရွှီကို ဆေးရုံတွင် ဆေးကုသမှု ခံယူစေချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆေးကုသမှု ခံယူရန်မှာလည်း ငွေလိုသည် မဟုတ်ပါလား။ ဆေးဖိုးဝါးခ မပေးဘဲ မည်သို့ ဆေးကုသမှု ခံယူမည်နည်း။ သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီက ဆေးဖိုးဝါးခကိစ္စကို ထုတ်မပြောပေ။ သိသာထင်ရှားစွာပင် သူမက မိမိကို ကျားတုန်းရွှီအတွက် ငွေရှင်းစေချင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ချက် တွေးလိုက်ပြီးနောက် ရှားကျူးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မချင် အစ်ကိုကျားက ကံကောင်းတဲ့သူပါ၊ ဆရာဝန်ကလည်း သူ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ပြောတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာတာပေါ့"

ရှားကျူးက ချိုသာသော စကားများဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးနေသော်လည်း ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကိုမူ မသိရှိပေ။ သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီက မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

"ရှားကျူး တုန်းရွှီက စောစောက သွေးအန်ထားတာနော်၊ အနားယူဖို့ အချိန်လိုတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှားကျူး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်။

ကျားတုန်းရွှီ ဒေါသထွက်ပြီး သွေးအန်သည်ကို ဆေးရုံသို့ သွားမကြည့်ဘဲ မိမိကို သူမအစား ဆေးရုံသို့ သွားခိုင်းသည်။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် မိမိကို သူမ၏ ကျားမိသားစုအတွက် ဆေးဖိုးဝါးခ စိုက်ထုတ်ပေးရမည့် လူမိုက်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့တွေးမိသောအခါ ရှားကျူးက ခနဲ့တဲ့တဲ့ဖြင့် ပြောဆိုလေတော့သည်။

"အစ်မချင် အစ်မပြောတဲ့စကားကတော့ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလေးတောင် မရှိဘူးလေ၊ ဆေးဖိုးဝါးခကို ဘယ်ကနေ သွားထုတ်ပေးနိုင်မှာလဲ"

ရှားကျူးလည်း ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘဲ သူမကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောချလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဖိအားများက ချင်ဟွိုင်ယွီဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရှားကျူးက သူမကို အလကား ကူညီမပေးချင်ကြောင်း အတိအလင်း ပြသနေပြီဖြစ်သည်။ ယခု သူမ မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။

ချင်ဟွိုင်ယွီ မှင်တက်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဆေးဖိုးဝါးခ ပေးရန် ငွေလိုသည်ဆိုပါက သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကျားမိသားစု၏ စုဆောင်းငွေများ ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူမတွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုရှိနေသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ စုဆောင်းငွေများကို ယူကာ ကျားတုန်းရွှီ၏ ဆေးဖိုးဝါးခအဖြစ် အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဟယ်ယွီကျူးကို ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးမှ ငွေကြေးကောက်ခံပေးရန် အကူအညီတောင်းရန်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျားကျန်းရှီသာ ရှိနေပါက ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ပထမတစ်ခုကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျားကျန်းရှီက မရှိသောကြောင့် လှုပ်ရှားရန် အခွင့်အရေးရှိနေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် ပန့်ကန့်မှာ လူငယ်ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းတွင် ရှိနေသေးရာ ချင်ဟွိုင်ယွီအနေဖြင့် မိမိ၏ သားအတွက် စဉ်းစားပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် အိမ်ရှိ စုဆောင်းငွေများကို ယူ၍ ကျားတုန်းရွှီကို ဆေးကုသပေးရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်ရမည်လား။

ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချင်ဟွိုင်ယွီက ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှားကျူးသည် ယခုအချိန်တွင် မည်သည့်စကားကိုမျှ နားမဝင်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှားကျူးတွင်လည်း ငွေကြေး သိပ်မရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ချက်ချင်းပင် တွေဝေသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှားကျူးသည် ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ အခက်အခဲကို သတိပြုမိသွားသည်။ ထို့နောက် သူက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မချင် အစ်မ မလောပါနဲ့၊ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိပေမယ့် ငါ့အဖွား နားမကြားတဲ့အဖွားကြီးမှာ ရှိတယ်လေ"

"ဒါပေမဲ့ သူကတော့ သူ့မြေး အိမ်ထောင်ကျမယ့်အချိန်ကို အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေတာ"

"အစ်မ ငါ့ကို မိန်းကလေးကောင်းကောင်း တစ်ယောက်လောက် မိတ်ဆက်ပေးပါလား၊ ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စသာ အောင်မြင်သွားရင် အဖွားကြီး ဝမ်းသာပြီး ပိုက်ဆံထုတ်ပေးဖို့ ဦးဆောင်ပေးလိမ့်မယ်"

ရှားကျူးသည် မိမိအတွက် ဇနီးလောင်း မိတ်ဆက်ပေးရန် ပြောနေသော်လည်း ထိုစကားကို ပြောနေချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများက ချင်ဟွိုင်ယွီကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်ကို အများကြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုဘဲ လူတိုင်းက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

အပေါ်ယံတွင် သူ့အတွက် ဇနီးလောင်း မိတ်ဆက်ပေးရန် ပြောဆိုနေသော်လည်း တိတ်တဆိတ်အားဖြင့် ဟယ်မိသားစု၏ အိမ်ထဲသို့ မည်သည့်အချိန်တွင် ဝင်ရောက်မည်ကို ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရှားကျူးကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး သူ စကားပြောဆိုနေသည်ကို အပြစ်တင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ရှားကျူး၏ စကားက ချင်ဟွိုင်ယွီကို သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကျားတုန်းရွှီသည် ဤသို့ အခေါက်ခေါက်အခါခါ ဖြစ်နေရခြင်းကြောင့် အမှန်တကယ် ထွက်သွားရတော့မည်လည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အမှန်တကယ်ပင် ထွက်သွားမည်ဆိုပါက ချန်ကောဟွားကိုပင် ကျေးဇူးတင်ရမည်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမကို ဒုက္ခပင်လယ်ထဲမှ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးသည် မဟုတ်ပါလား။

အမှန်တကယ်တော့ ချင်ဟွိုင်ယွီ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်သည်။ သူမက ချန်ကောဟွားကို ကျေးဇူးတင်ရမည်သာမက ကျားတုန်းရွှီ ကိုယ်တိုင်လည်း ချန်ကောဟွားကို ကျေးဇူးတင်ရမည်ဖြစ်သည်။

မူလဝတ္ထုထဲတွင် ကျားတုန်းရွှီသည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ဖခင်မရှိတော့ဘဲ ကျားကျန်းရှီက သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် လက်ထပ်ပြီး ဟွိုင်ဟွားကို မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် လောင်ကျားကဲ့သို့ပင် အလုပ်ခွင်ထိခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားသည်။

သို့သော် ချန်ကောဟွားသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲရှိ ဇာတ်ကောင်တိုင်းအပေါ် အနည်းနှင့်အများ လွှမ်းမိုးမှုများ ရှိလာသည်။ ထို့ကြောင့် ကျားတုန်းရွှီသည် အလုပ်ခွင်ထိခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားကာ ဤမျှလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ကြည့်မည်ဆိုပါက သဘာဝအားဖြင့် ချန်ကောဟွားကို ကျေးဇူးတင်ရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုလုပ်ပါလား ရှားကျူး၊ နင် တုန်းရွှီကို ဆေးရုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျောပိုးသွားလိုက်၊ မှတ်ထားနော် သေချာပေါက် ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားရမယ်နော်"

"ဒါဆို အစ်မကရော"

ရှားကျူးက အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ…ငါ တုန်းရွှီအတွက် ပိုက်ဆံသွားစုလိုက်ဦးမယ်"

ချင်ဟွိုင်ယွီက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ ပိုက်ဆံ မလောက်ဘူးဆိုရင် သူ့ကို ပြန်ကျောပိုးလာခဲ့ပေါ့"

"ဘာ"

ရှားကျူး မှင်တက်သွားသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဤမျှလောက် အေးနေသည်ကို ဤသို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ကျောပိုးသွားလာနေရခြင်းမှာ သာမန်လူတစ်ဦးဆိုလျှင်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းမာရေးချို့တဲ့နေသော ကျားတုန်းရွှီအတွက် ဆိုလျှင်တော့ ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။ ဤသည်မှာ ပို၍ပင် သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျားတုန်းရွှီ သေဆုံးသွားပါက မိမိအနေဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် ပတ်သက်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ရှားကျူးသည်လည်း အများကြီး ထပ်မတွေးတော့ဘဲ ကျားတုန်းရွှီကို ကျောပိုးကာ လေအေးများထဲသို့ ပြေးထွက်သွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက် လှုပ်ခါကာ ဆေးရုံသို့ အပြေးအလွှား သွားလေတော့သည်။