အခန်း ၁၂၀

အခန်း (၁၂၀)

အနောက်ဘက် ခြံဝင်း… နားလေးသောအဖွားကြီး၏ အိမ်တွင်

"ဘာ"

"မြေးလေး မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"အဖွားက အသက်ကြီးပြီဆိုတော့ သိပ်မကြားရဘူး"

နားလေးသောအဖွားကြီး စတင်၍ နားပင်းချင်ယောင် ဆောင်လေတော့သည်။ နားလေးသောအဖွားကြီးသည် ခြံဝင်းထဲတွင် အသက်အရှည်ဆုံး နေထိုင်သူဖြစ်သည်။ အရာရာကို အသိမြင်ဆုံးသူလည်း ဖြစ်သည်။

သူမက ရှားကျူး၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို သဘောကျသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူမလည်း ရှားကျူးကဲ့သို့ လူမိုက်ဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို လျစ်လျူရှုကာ မုဆိုးမတစ်ဦးကို အကန့်အသတ်မရှိ ကူညီပေးခြင်းမျိုးကို ရှားကျူးမှလွဲ၍ မည်သူမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နားလေးသောအဖွားကြီးဆိုလျှင်တော့ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် နားလေးသောအဖွားကြီးသည် ချင်ဟွိုင်ယွီဆိုသော အမျိုးသမီးကို သဘောမကျပေ။ ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ဉာဏ်များလွန်းသည်ဟု သူမ ထင်မြင်မိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ချင်ဟွိုင်ယွီ ခြံဝင်းထဲမှ နှင်ထုတ်မခံရစေရန်အတွက် ဝင်ရောက်ပြောဆိုပေးခဲ့ခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် ကျားမိသားစုဝင်များအားလုံးသည် တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်ကြပြီး ဤမျှလောက် ကြီးမားသော အကူအညီပေးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျေးဇူးတင်စကား တစ်ခွန်းမျှပင် မဆိုခဲ့ကြပေ။ ထိုသို့သော သူမျိုးကို ရှားကျူးသာ ကူညီလိုစိတ်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာသော သက်ကြီးရွယ်အိုများသည် ကလေးများကို သဘောကျတတ်ကြသည်။ ရှောင်တန်းနှင့် ဟွိုင်ဟွားတို့ကဲ့သို့ အသက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ဖြင့် ဤမျှလောက် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေရသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် သနားစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သနားသည်က သနားသည်သာဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ငွေအမှန်တကယ် ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ သွေးစုပ်တတ်သော အကျင့်စရိုက်အရ ထိုငွေများကို ပြန်လည်ရရှိရန် ခဲယဉ်းမည်ဖြစ်သည်။

ချင်ဟွိုင်ယွီက ပြန်မဆပ်လျှင် ရှားကျူးကို ပြန်ဆပ်ခိုင်းမည်လား။

ရှားကျူး၏ ဖခင်မှာလည်း အစောကြီးကတည်းက ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အလုပ်မှာလည်း ထိခိုက်မှုရှိထားရာ နောင်တွင် ငွေသုံးစွဲရမည့် နေရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် နားလေးသောအဖွားကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်မှာ ရှားကျူးက ချင်ဟွိုင်ယွီကို ငွေချေးပေးမည်ဟု ပြောသော်လည်း ထိုငွေမှာ သေချာပေါက် ပြန်ရမည်မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ အလဟဿသာ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

"ဒီရှားကျူးက တကယ့်ကို ဝက်လို အနေအထိုင်မတတ်တဲ့ကောင်ပဲ"

နားလေးသောအဖွားကြီးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ရှားကျူးသည် ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းအတွက် သူမ အလွန် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။

နားလေးသောအဖွားကြီးက ငွေမချေးချင်သောအခါ ရှားကျူးတွင်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ သို့သော် မိန်းမလှလေးက သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေးမိသောအခါ ရှားကျူးလည်း တောင်းပန်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"အဖွား ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒီလမှာ လစာမရလို့ပါ၊ ငါ့ကို ငွေနည်းနည်းလောက် အရင်ချေးပေးပါ၊ နောက် လစာရရင် သုံးလအတွင်း အကုန်ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

နားလေးသောအဖွားကြီးက ရှားကျူးကို ငွေမချေးပေးလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ချင်ဟွိုင်ယွီကို ငွေမချေးပေးလိုခြင်းသာဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှားကျူး၏ တောင်းပန်မှုကို သူမ မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။

နားလေးသောအဖွားကြီးသည် တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်သူဖြစ်ပြီး သားဖြစ်သူမှာလည်း စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးသွားခဲ့ရာ ရှားကျူးအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခြင်းမှာ သူသည် သားဖြစ်သူနှင့် အနည်းငယ် တူညီသည်ဟု ထင်မြင်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့‌နောက် ရှားကျူး၏ တောင်းပန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ နားလေးသောအဖွားကြီးလည်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ရှာဖွေလေတော့သည်။

ပိုက်ဆံအိတ်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အထဲတွင် ငွေများစွာနှင့် ကူပွန်လက်မှတ် အမျိုးမျိုး ပါရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းကြည့်မည်ဆိုပါက ကျပ်သုံးရာခန့် ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤငွေများသည် သူမ၏ နေထိုင်စားသောက်စရိတ်သာမက နောင်ရေးအတွက်ပါ စုဆောင်းထားခြင်းဖြစ်ရာ အားလုံးကို ရှားကျူးထံ ပေးလိုက်၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

နားလေးသောအဖွားကြီးသည် တစ်‌ေမာင်းတန် အကြွေစေ့ အနည်းငယ်ကိုသာ ယူလိုက်ပြီး ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ဆယ်ကျပ်ပြည့်အောင် စုဆောင်းကာ ရှားကျူးထံ ပေးလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ပဲ ရှိတော့တယ်၊ ချင်ဟွိုင်ယွီကို ချွေချွေတာတာ သုံးဖို့ ပြောလိုက်"

"ဒီတစ်ခါတော့ ထားလိုက်တော့ နောက်တစ်ခါ မိန်းမတွေကြောင့် မျက်စိကန်းပြီး လုပ်လာရင်တော့ နင့်ကို လုံးဝ မကူညီတော့ဘူး"

နားလေးသောအဖွားကြီးက ငွေများကို ရှားကျူးထံ ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ့အား တစ်ချက် ဆုံးမလိုက်သည်။

မိမိ၏ စိတ်ကူးကို သိရှိသွားသော်လည်း ရှားကျူး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။ ငွေဆယ်ကျပ် ချေးငှားနိုင်ခြင်းကပင် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။ ကြက်မကြီး အကောင်ရေ အတော်များများ ဝယ်ယူနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ငွေဆယ်ကျပ် ချေးငှားခြင်းဖြင့် ချင်ဟွိုင်ယွီက မိမိအတွက် ဇနီးလောင်း ရှာပေးမည်ဖြစ်သည်။ ရှားကျူးက ဤအပေးအယူသည် အရှုံးမရှိသည့်အပြင် အမြတ်များစွာ ရရှိသည်ဟုပင် တွေးထင်နေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူသည် ရှောင်တန်းတို့ နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျားမိသားစုအိမ်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်လာသည်။ သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နားလေးသောအဖွားကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် နောင်တရစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျားမိသားစုကို ခြံဝင်းထဲမှ နှင်ထုတ်ရန် အဆိုပြုချက်ကို ဆက်လက် အခိုင်အမာ မတောင်းဆိုခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျားမိသားစုကိုသာ ခြံဝင်းထဲမှ နှင်ထုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ရှားကျူးကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းရန် မည်သို့ အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်မည်နည်း။

ရှားကျူးလည်း သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမခံရပါက သူမအား လိမ်လည်လှည့်ဖြားသည့် ကိစ္စမျိုး မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။ သူမအတွက် ငွေဆယ်ကျပ်မှာ များပြားသော ပမာဏမဟုတ်သော်လည်း ထိုငွေဆယ်ကျပ်မှာ ချင်ဟွိုင်ယွီထံမှ ပြန်ရရန် သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရှားကျူးကိုသာ ပြန်ဆပ်ခိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နားလေးသောအဖွားကြီးသည် ငွေကြေးကို အလွန်အမင်း အလေးထားသူတော့ မဟုတ်ပေ။ ရှားကျူးသည် ငွေရှိလျှင်လည်း စုဆောင်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူမ ထင်မြင်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှားကျူးထံမှ ငွေပြန်တောင်းမည့်အချိန်တွင် ရှားကျူး၏ လစာကို မိမိထံ အပ်နှံထားရန် နည်းလမ်းရှာရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မှသာ ချင်ဟွိုင်ယွီ၏ သွေးစုပ်ခြင်းကို ဆက်လက် မခံရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နားလေးသောအဖွားကြီး၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း တွက်ချက်ပြီးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ မျက်စိမှိတ်သွားသည့်အခါ ငွေများအားလုံးကို ရှားကျူးထံ ချန်ထားခဲ့ပြီး အိမ်ကိုလည်း ရှားကျူးထံ ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ဤပိုင်ဆိုင်မှုများ ရှိနေပါက ရှားကျူးအတွက် နောက်မျိုးဆက် မရှိလျှင်ပင် အာမခံချက်တစ်ခု ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤအရာများကို ချင်ဟွိုင်ယွီကို ယူဆောင်သွားခွင့် လုံးဝ မပေးနိုင်ပေ။ ရှားကျူး တစ်ယောက်သာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ချန်ကောဟွား၏ အရည်အချင်း ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့် ရှိမည်ဆိုပါက ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေဆိုးရွားလာမည် မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် ရှားကျူးတွင် အလုပ်ရှိပြီး စားရေးသောက်ရေး မပူပန်ရသော စားဖိုမှူးတစ်ဦးဖြစ်ပါလျက်နှင့် မုဆိုးမတစ်ဦး၏ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုကြောင့် ထမင်းပင် မစားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ကြည့်မည်ဆိုပါက တကယ်ကို အသုံးမကျသူပင် ဖြစ်သည်။

နားလေးသောအဖွားကြီး၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း နောင်တရစိတ်များ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်က ရီကျုံးဟိုင်နှင့် ခြံဝန်းထဲရှိ လူများအားလုံးနှင့် ပူးပေါင်းကာ ကျားမိသားစုကို ခြံဝင်းထဲမှ နှင်ထုတ်ခဲ့သင့်သည်။

အကယ်၍ ကျားမိသားစုသာ မရှိတော့ပါက ချင်ဟွိုင်ယွီသည် ရှားကျူးကို မည်သို့ လာရောက် ပတ်သက်နိုင်မည်နည်း။ ထို့နောက် ရှားကျူးအတွက် ကောင်းမွန်သော ဇနီးလောင်းတစ်ဦး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက သူ၏ ဘဝသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်လာမည် မဟုတ်ပါလား။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင် နားလေးသောအဖွားကြီး နောင်တရနေချိန်တွင်ပင် ရီကျုံးဟိုင်နှင့် အန်တီကြီးရီတို့သည် အိမ်၌ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ပြုလုပ်ခဲ့သော ခြံဝင်းအစည်းအဝေးအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"အဘိုးကြီးရီ တကယ်တော့ ချန်မိသားစု ကျေနပ်အောင် ကျားမိသားစုကို ခြံဝင်းထဲကနေ နှင်ထုတ်ဖို့ဆိုတာ မလိုအပ်ပါဘူး"

အန်တီကြီးရီက ဖိနပ်ချုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သြော် ဒါဆို မင်းမှာ ဘာနည်းလမ်းရှိလို့လဲ"

ရီကျုံးဟိုင်မှာ သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မိမိ၏ ဇနီးဖြစ်သူတွင် တကယ်ပင် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေသည်လား။

"သူတို့နှစ်မိသားစုကို ပြေလည်အောင် လုပ်ပေးလိုက်လေ ဒါဆိုရင် ခြံဝင်းအတွက်လည်း ကောင်းတယ်"

ရီကျုံးဟိုင်က ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ကျားမိသားစုက ပြေလည်ချင်ရင်တောင် ချန်မိသားစုက သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ပြီးတော့ ခဏတဖြုတ် ပြေလည်သွားရင်တောင် နောက်ပိုင်း ကျားကျန်းရှီက ချန်မိသားစုဆီက အခွင့်အရေးယူဖို့ နည်းလမ်းရှာဦးမှာပဲ အဲဒီအခါကျရင် ပြဿနာတွေ ပြန်ဖြစ်လာဦးမှာပဲ"

အန်တီကြီးရီသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မှန်ကန်သည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။ သို့သော် ကျားကျန်းရှီနှင့် ပန့်ကန့်တို့ ရဲစခန်းတွင် ရှိနေသည်ကို တွေးမိသောအခါ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။

"အဘိုးကြီးရီ ဒီလိုဆိုရင်ရော အဆင်ပြေမလား"

"အစပိုင်းမှာတော့ ချန်မိသားစုက ကျားမိသားစုရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုကို အများကြီး ခံခဲ့ရတယ်၊ အခု ကျားကျန်းရှီနဲ့ ပန့်ကန့်တို့လည်း ခြံဝင်းထဲမှာ မရှိဘူးလေ"

"ငါတို့လည်း ကျားမိသားစုကို သွားမကူညီဘဲ ငါတို့ရဲ့ သဘောထားကို ချန်မိသားစု သိအောင် ပြသလိုက်မယ်"

"အကယ်၍ ချန်မိသားစုက ဒီလောက်နဲ့ မလုံလောက်ဘူးလို့ ထင်ရင် ငါတို့က ဦးဆောင်ပြီး ကျားမိသားစုကို ဖယ်ကြဉ်ထားလိုက်မယ်၊ ဒီလိုလုပ်တာက ကျားမိသားစုကို တိုက်ရိုက် နှင်ထုတ်တာထက်စာရင် အများကြီး ပိုပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့တယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ခြံဝင်းထဲကလူတွေက ဒီကိစ္စကို အကြောင်းပြပြီး ပြဿနာရှာမှာ မဟုတ်ဘူး"

အန်တီကြီးရီ ပြောပြီးသွားသောအခါ ရီကျုံးဟိုင်၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက သဘာဝကျတယ်၊ ငါလည်း ချန်မိသားစုကို ဘယ်လို မျက်နှာချိုသွေးရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ… ဒီနည်းလမ်းက ကောင်းတယ်"

ထိုသို့ပြောနေစဉ်မှာပင် ရီကျုံးဟိုင်၏ မျက်မှောင်များက အလိုအလျောက် ကျုံ့သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျားတုန်းရွှီက..."

ရီကျုံးဟိုင်၏ တွက်ချက်မှုအရ ကျားမိသားစုဝင် အားလုံးကို ဖယ်ကြဉ်ရာတွင် ကျားတုန်းရွှီကိုလည်း သဘာဝအားဖြင့် ချန်လှပ်ထား၍ မရပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျားတုန်းရွှီသည် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ တကယ် သေဆုံးသွားပြီး ချင်ဟွိုင်ယွီနှင့် ရှားကျူးတို့ အဆင်ပြေသွားမည်ဆိုလျှင် ထိုအခါ ချန်ကောဟွားက မိမိနှင့် ရှားကျူးတို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်ဟု ထင်မြင်သွားပါက မိမိ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ အလဟဿ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

"အဖွားကြီးရီ ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိပြီ"

"ချင်ကျင်းယွီ မွေးတော့မယ် မဟုတ်လား၊ သူကလည်း ယွီလီနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်ဆိုတော့ မင်း ယွီလီနဲ့ သွားပြီး ရင်းနှီးအောင် လုပ်လိုက်"

"ယွီလီနဲ့ ရင်းနှီးသွားပြီဆိုရင် ချင်ကျင်းယွီနဲ့ သွားပြီး ရင်းနှီးအောင် လုပ်လိုက်"

"တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် မင်းက ကလေးထိန်းပေးတာမျိုး လုပ်ပေးလို့ရတယ်၊ ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့မိသားစုနဲ့ ချန်မိသားစုက ဆွေမျိုးတွေ ဖြစ်သွားပြီပေါ့"

ရီကျုံးဟိုင်က အန်တီကြီးရီအား စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ပုကွေ့သည် တွက်ချက်ရာတွင် အတော်ဆုံးဟု အခြားသူများက ထင်မြင်ကြသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်၌ ခြံဝင်းထဲတွင် အတွက်ချက်ဆုံးသူမှာ ရီကျုံးဟိုင်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ပုကွေ့ တွက်ချက်သည်များမှာ အသေးအဖွဲ ပစ္စည်းလေးများသာ ဖြစ်သော်လည်း ရီကျုံးဟိုင်ကမူ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ မိမိအတွက် အကျိုးအရှိဆုံး အရာများကို တိုက်ရိုက် တွက်ချက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ရှားကျူး၊ ကျားမိသားစု၊ ချင်ဟွိုင်ယွီတို့နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အင်း ဒါဆို ချင်ဟွိုင်ယွီက ကျားတုန်းရွှီအတွက် ပိုက်ဆံ လိုက်စုနေရင် ငါတို့ ကူညီပေးသင့်လား"

အန်တီကြီးရီက သံသယဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ရီကျုံးဟိုင်က ပြတ်သားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မကူညီဘူး လုံးဝ မကူညီနိုင်ဘူး"

"ချင်ကျင်းယွီလည်း မွေးတော့မယ်၊ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ကျားမိသားစုက ပြဿနာဖြစ်တာကြောင့် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရဘူး"

နောက်ဆုံးတွင် အန်တီကြီးရီက ခိုင်မာစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။