အခန်း ၃၄၈

အခန်း (၃၄၈) အခြေအနေကို ကယ်တင်ပေးမည့်သူ ရှာဖွေခြင်း

ချန်ဖုန်းသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်၏။

ဂိုအသင်းဥက္ကဋ္ဌ၏ ဝိချီစွမ်းရည်သည် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ နျဲ့ဖင်းထက် များစွာ သာလွန်သော်လည်း ကူရာကီယုနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသေးပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကူရာကီယုသည် ဂိုကစားခြင်းကို နှစ်လေးဆယ်ကျော်ကြာ လေ့လာခဲ့သူ ဖြစ်လေ၏။ သူ၏ စစ်တုရင်စွမ်းရည်မှာ အတော်လေး မြင့်မားလှပေသည်။

အဲလစ်ဇဘက်သည်လည်း ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ကာ သူမက လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီမစ္စတာကူရာကီရဲ့ စစ်တုရင်စွမ်းရည်က တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ... ဟွာရှနိုင်ငံတော့ ရှုံးတော့မယ်ထင်တယ်..."

ချန်ဖုန်းက အထက်ရှိ မျက်နှာပြင်ကြီးကို စကားပြောစရာမဲ့သော အမူအရာဖြင့် လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“အော် အဲ့ဒါတော့ မင်း ပြောမှလား ငါလည်းမြင်ပါတယ်…ဂိုအသင်းဥက္ကဋ္ဌကို ကြည့်တာနဲ့တင် သူက စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်... ချွေးတွေလည်း အများကြီးထွက်နေပြီး လက်ဝါးက ချွေးတွေကို တစ်ရှူးနဲ့ အဆက်မပြတ် သုတ်နေရတယ်...မြင်နေရတာပဲလေ"

အကွက်တိုင်းကို မချခင် အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားနေရ၏။ အခြားတစ်ဖက်ရှိ ကူရာကီယုကို ကြည့်လိုက်လျှင်မူ သူက သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရပြီး သူ၏ အစွမ်းအစအပြည့်ကို အသုံးမပြုရသေးကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

လူမိုက်ပင်လျှင် ဤပွဲမည်သို့ ပြီးဆုံးမည်ကို သိနိုင်ပေ၏။

"ဟီးဟီး..."

အဲလစ်ဇဘက်က အနေရခက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အဖွဲ့အစည်းသို့ သူမ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က စွမ်းရည်များစွာကို သင်ယူခဲ့ရပေ၏။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လုပ်ကြံသူများအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အရာများပင် ဖြစ်သည်။

ဝိချီ (ဂို) နှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူမ အနည်းငယ် သင်ယူခဲ့ဖူးလေ၏။

သို့သော် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာထားခြင်းတော့ မရှိခဲ့ချေ။

သာမန် စစ်တုရင်ပွဲများကို နားလည်နိုင်သော်လည်း အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းသွားပါက သူမ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

ချန်ဖုန်းနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးလာစေရန် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို သူမ ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း သူက သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ချန်ဖုန်းနှင့် အဲလစ်ဇဘက်တို့ လူအုပ်ထဲ၌ ပေါ်လာချိန်တွင် လူအချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်ဖုန်းသည် ဟွာရှနိုင်ငံမှ လာသူဖြစ်သည်။

အဲလစ်ဇဘက်မှာလည်း ထူးခြားသော ဟန်ပန်ရှိသည့် နိုင်ငံခြားသူ အလှလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။ သို့သော် လူအများစုမှာ မျက်နှာပြင်ကြီးပေါ်ရှိ ဝိချီ (ဂို) ပြိုင်ပွဲဆီသို့သာ အာရုံရောက်နေခဲ့ကြသည်။

လူအနည်းငယ်ကမူ လာရောက်စကားပြောလိုကြသော်လည်း ဟွာရှလူမျိုးများကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြဆဲ ဖြစ်လေ၏။

ဟွာရှနိုင်ငံရှိ လူတိုင်းသည် ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ကြသည်ဟု ဆိုကြပေသည်။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ ကျွမ်းကျင်သူများချည်းပင် ဖြစ်၏။

အတိတ်က လျှပ်စီးကြိမ်လုံးငါးချက် ဟုခေါ်သော အထူးစွမ်းရည်တစ်ခုရှိသည့် ဆရာသခင်မာ တစ်ဦးရှိခဲ့ဖူးပြီး အဝေးမှနေ၍ ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် လူများကို လွင့်ထွက်သွားစေနိုင်သည်ဟု ဆိုကြပေသည်။

အကယ်၍ ဤဆံပင်ရွှေရောင် နိုင်ငံခြားသူလေးကို သွားရောက်နှုတ်ဆက်မိပြီး သူမဘေးရှိ ဟွာရှလူမျိုး၏ ရိုက်နှက်မှုကို ခံရလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ ရသည်ထက် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုများသော ကိစ္စဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် လူတိုင်းသည် မျက်နှာပြင်ဆီသို့သာ အာရုံပြန်လှည့်သွားကြလေ၏။

ထိုအချိန်၌ ဂိုအသင်းဥက္ကဋ္ဌဝမ်က ရုတ်တရက် သူ၏ ဂိုကျောက်ခဲကို ချထားကာ သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မစ္စတာကူရာကီက တစ်လှမ်းသာသွားပါတယ်... ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ်...ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက် အသက်နည်းနည်း ပိုကြီးတာကိုး... ကျွန်တော့်ကို နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ပေးပါ... ခင်ဗျားကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူပြမယ်..."

"ဥက္ကဋ္ဌဝမ်... ရှုံးတာက ရှုံးတာပါပဲ... ဆင်ခြေပေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."

ကူရာကီယုက အလွန် ညင်သာသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

သို့သော် သူပြောလိုက်သော စကားများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မောက်မာလွန်းလှပေသည်။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်လောက် မတော်ဘူးဆိုတာကို ဝန်ခံရတာ အဲဒီလောက်တောင် ခက်နေလို့လား... ဟွာရှ စစ်တုရင်ကစားသမားတွေက ငါ ကူရာကီယု လောက် မတော်ဘူးဆိုတာကို ဝန်ခံရတာ အဲဒီလောက်တောင် ခက်နေလို့လား..."

"ရှုံးသွားရင်တောင်မှ ကိုယ့်အရှုံးအတွက် ဆင်ခြေပေးနေကြသေးတာပဲ... ကျွန်တော် အရမ်းကို စိတ်ပျက်မိတယ်..."

"ဟွာရှနိုင်ငံက စစ်တုရင်ကစားတာပဲ ညံ့တယ်လို့ ထင်ထားတာ... သူတို့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကပါ ဒီလောက် ဆိုးရွားနေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... သူတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကိုတောင် ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိမရှိကြဘူး..."

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင်လေ...ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စွမ်းရည်အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ငါတို့ ဆာကူရာနိုင်ငံမှာဆို လုံးဝကို အသုံးမကျတဲ့သူတွေ ဖြစ်နေမှာပဲ..."

"တောင်းပန်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌဝမ်... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး...အဲဒီက လူတွေကိုသာမကဘဲ ဒီမှာရှိနေတဲ့ လူတိုင်းကို ပြောနေတာပါ..."

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကူရာကီယု စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆာကူရာနိုင်ငံမှ လူများက အားပေး ​အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စကားတွေပဲ”

“တကယ်ကို ကျေနပ်စရာပဲ”

အချို့လူများမှာ ကူရာကီယုနှင့်အတူ ဟွာရှနိုင်ငံသို့ မသွားခဲ့ရသည်ကိုပင် နောင်တရနေကြပြီး ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင် အလွန်ကောင်းမွန်မည်ဟု ပြောဆိုနေကြပေသည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာလည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြလေ၏။

၎င်းတို့၏ စစ်တုရင်စွမ်းရည် ညံ့ဖျင်းသော်လည်း ဟွာရှနိုင်ငံရှိ လူတိုင်းက ကူရာကီယုထက် နိမ့်ကျနေသည်ဟု မဆိုလိုချေ။

အချို့လူများမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါဖြင့် ပြေးတက်သွားကာ ကူရာကီယုအား ရိုက်နှက်ချင်စိတ်များပင် ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ အကြောင်းအရာကို ဆွဲဆန့်ပြီး ပြောဆိုနေခြင်းပင်။ သူက ဟွာရှနိုင်ငံကို အသုံးချကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုးကို တမင်တကာ မြှင့်တင်နေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဥက္ကဋ္ဌဝမ်က လူအုပ်ကြီးကို အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"မစ္စတာကူရာကီ... စောစောက ကျွန်တော် ဆင်ခြေမပေးခဲ့သင့်ပါဘူး... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားထက် နိမ့်ကျနေတာ အမှန်ပါပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကူရာကီယု၏ မျက်နှာပေါ်၌ နောက်ဆုံးတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

ဥက္ကဋ္ဌဝမ်က ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားထက် နိမ့်ကျနေတာက ဟွာရှနိုင်ငံမှာ ကျွမ်းကျင်သူ မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး... ခင်ဗျားက အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပဲ ပြိုင်ပွဲကို စီစဉ်ခဲ့တာလေ..."

"ဟွာရှ စစ်တုရင်ကစားသမား အများအပြားက မရောက်လာသေးပါဘူး...တခြားကိစ္စတွေကို ခဏ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါဦး..."

"အဲဒီအချိန်တုန်းက ဂိုသူတော်စင် လေ... အဘိုးကြီး ဂိုသူတော်စင်... ခင်ဗျားက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

…….

"မဆိုးပါဘူး... ကူရာကီယု... မင်းက ငါတို့လို သာမန်ကစားသမားတွေကိုပဲ အနိုင်ကျင့်နိုင်တာပါ..."

"ဆာကူရာနိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ် ကစားသမားအနေနဲ့ ငါတို့ကို အနိုင်ရတာက ဘာစွမ်းရည်များ ဟုတ်လို့လဲ... မင်း တကယ်စွမ်းရင် အဘိုးကြီးဖန်ကို အရင် အနိုင်ယူပြစမ်းပါ..."

"ဟုတ်တယ်..."

"မင်းက ငါတို့ကို အသုံးမကျဘူးလို့ ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့... ငါရဲရဲကြီး လောင်းရဲတယ်... အဘိုးကြီးဖန်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ မင်းကလည်း အသုံးမကျတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါပဲ..."

လူအုပ်ကြီး၏ လှောင်ပြောင်မှုများကို ကြားချိန်တွင် ကူရာကီယုက အားရပါးရ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... အဘိုးကြီးဖန်ရဲ့ စစ်တုရင်စွမ်းရည်ကို ငါ အတွေ့အကြုံယူချင်နေတာ ကြာပြီ... ဒီနေ့ ဟွာရှနိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ် ဂိုသူတော်စင်ကို ငါ ဒီမှာပဲ စောင့်နေမယ်..."

"ဂိုသူတော်စင် ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့ ထိုက်တန်သူက ငါဆိုတာကို မင်းတို့ကို ပြသပေးမယ်...တခြားသူတွေကတော့...ဂိုသူတော်စင် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို လုံးဝကို စော်ကားနေတာပဲ..."

ဒေါသထွက်စရာပင်။

အနိုင်ကျင့်လွန်းလှ၏။

မောက်မာလွန်းလှပေသည်။

ဤစကားလုံးများက လူတိုင်းကို ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့လေ၏။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော မိခါမိ ယူအာမှာမူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရပေသည်။

ဆရာဖြစ်သူက ဟွာရှနိုင်ငံတွင် ရန်သူများလွန်းမည်ကို သူမတို့ စိုးရိမ်နေကြပြီး ၎င်းက အန္တရာယ်များစွာကို ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် ဆရာဖြစ်သူက ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။ သူမတွင်လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း သည်းခံနေရုံသာ တတ်နိုင်ကြပေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအခါ အချို့လူများက Live လွှင့်နေကြသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့က တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုခု လုပ်ဆောင်လိုက်ပါက ဟွာရှနိုင်ငံက ကြောက်ရွံ့နေသည်ဟု လူအများက ပြောဆိုကြပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများကို လျစ်လျူရှုကာ ကူရာကီယုသည် နောက်ဘက် နားနေခန်းသို့ သွားရောက်၍ အနားယူကာ အားအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေခဲ့ပြီး အဘိုးကြီး ဂိုသူတော်စင် အတွက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့ပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ဂိုသူတော်စင် သည် ကူရာကီယုနှင့် ယှဉ်နိုင်မလားဆိုသည်ကို သူလည်း သိချင်နေခဲ့သည်။

"တကယ်ကို မောက်မာလွန်းတာပဲ..."

ချန်ဖုန်း၏ လက်ရှိ ဝိချီ (ဂို) စွမ်းရည်များနှင့် ကူရာကီယုကို ယှဉ်ပြိုင်မည်ဆိုပါက ရလဒ်မည်သို့ ထွက်ပေါ်လာမည်ကို သူ မသိခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဥက္ကဋ္ဌဝမ်လောက်တော့ ဆိုးဆိုးရွားရွား ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်၌ ဂိုအသင်း၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ နျဲ့ဖင်းက သူ့ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုလာခဲ့လေ၏။

"ဟလို ချန်ဖုန်း... ငါ နျဲ့ဖင်း ပါ... အရင်က ငါတို့ ကျီ မိသားစုဆီကနေ ဝိချီ ကစားခဲ့တာ မှတ်မိလား..."

"စီနီယာ... ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စများ လိုအပ်လို့လဲ..."

ချန်ဖုန်းက ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်ပြီး သူသည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

နျဲ့ဖင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကူရာကီယု ရဲ့ ဝိချီပြိုင်ပွဲကို မင်း ကြည့်ဖြစ်လားတော့ မသိဘူး... အဲဒီခွေးကောင်က တကယ်ကို မောက်မာလွန်းတယ်...ငါ သူ့ကို ပညာပေးချင်နေတာ ကြာပြီ... ဒါပေမဲ့ ငါလည်း မတတ်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်..."

"ညီလေးချန်... မင်းလည်း စစ်တုရင်ကစားတာ တော်တော်ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်... မင်း လာပြီး အခြေအနေကို ကယ်တင်ပေးလို့ မရဘူးလား..."

"ကျွန်တော်က သူ့ကို အကွက်အနည်းငယ်လောက် ယှဉ်ကစားပေးရမလား..."

ချန်ဖုန်းက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်တော်လည်း အခု Live ကြည့်နေတယ်... ခင်ဗျားတို့က ဂိုသူတော်စင် ကို ဖိတ်ထားပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဟူး..."

နျဲ့ဖင်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးဖန် ဒီကိုရောက်လာဖို့ အချိန်နည်းနည်း ယူရဦးမယ်... အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်ကစားပေးဖို့ လိုနေတယ်..."

"အဘိုးကြီးဖန် မရောက်လာခင် မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်ပဲ မင်း တောင့်ခံထားပေးဖို့ လိုတာပါ...ငါတို့ နိုင်ငံအနေနဲ့ ပွဲတစ်ပွဲကို ရှုံးရင်ရှုံးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုတော့ အရှုံးမပေးနိုင်ဘူး..."

ချန်ဖုန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အချိန်မီ ရောက်နိုင်မယ် မထင်ဘူး... ကျွန်တော် အခု ဆာကူရာနိုင်ငံကို ရောက်နေလို့..."

"ဟင်..."

နျဲ့ဖင်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားလေ၏။

ချန်ဖုန်းက ကစားပေးရန် မဖြစ်နိုင်သလို ကွင်းထဲတွင်လည်း အခြားကစားနိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ချေ။

မည်သို့ လုပ်ရမည်နည်း။

ချန်ဖုန်းက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဟွာရှနိုင်ငံမှာ မရှိပေမဲ့လည်း အခြေအနေကို ကယ်တင်ပေးလို့ ရပါတယ်... စီနီယာနျဲ့... စောင့်သာကြည့်နေလိုက်ပါ..."

—