အခန်း ၃၅၃

အခန်း (၃၅၃) ဒေါသထွက်လွန်း၍ သတိလစ်သွားခြင်း

အရင်က ချန်ဖုန်း သူ၏စွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့စဉ်က ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်ခဲ့ကြပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ကြချေ။

သို့သော် အခုတော့ မစ္စတာ ကူရာကီက လှုပ်ရှားလိုက်​လေပြီ။ အဲဒါက ဆာကူရာနိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ် ဝိချီဆရာသခင်ပဲ... သူက ချန်ဖုန်းကို လုံးဝ ခြေမှုန်းနိုင်လိမ့်မယ်…ဟု ကူရာကီယုအပေါ် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုမှာ မျက်ကန်းယုံကြည်မှုပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဟွာရှနိုင်ငံမှ နျဲ့ဖျင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ကစားသမားနှစ်ဦးကြားမှ ပွဲစဉ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်နေကြလေသည်။

၎င်းတို့၏ လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးများ ပျံနေ၏။

၎င်းတို့သည် ကူရာကီယု၏ စွမ်းရည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဆာကူရာနိုင်ငံ၏ နံပါတ်တစ် ဝိချီကစားသမားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်းနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။

ချန်ဖုန်းကတော့...

တစ်ဖက်လူက ဆာကူရာနိုင်ငံက ထိပ်တန်းကစားသမား အများအပြားကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးပေမဲ့ ကူရာကီယုလို ထိပ်တန်းကစားသမားနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တာကိုတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ...

ဆယ်မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အကွက်သုံးဆယ်ကို ရွှေ့ပြီးသွားခဲ့ကြလေပြီ။

ဝိချီခုံပေါ်ရှိ ကျောက်တုံး ခြောက်ဆယ်လုံး၏ နေရာများကို သူတို့က မှတ်သားထားရသကဲ့သို့ပင်။

‘ဒါက မှတ်ဉာဏ်ကို တကယ် စမ်းသပ်တာပဲ…’

ထိုအချိန်၌။

ကူရာကီယု၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ချန်ဖုန်းကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်နေခဲ့၏။

၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော အပြုအမူလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ ကြည့်ရှုသူအချို့က ၎င်းကို ဖမ်းယူမိသွားခဲ့လေပြီ။

"ပြီးပြီ... ချန်ဖုန်း ရှုံးတော့မယ်..."

"သူ့မှတ်ဉာဏ်က ကူရာကီယုလောက် မကောင်းသေးဘူး ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာတာက တော်တော်လေး ကောင်းနေပါပြီ..."

"ဟုတ်တယ်... ကူရာကီယုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ပိုပိုပြီး အရေးတကြီး ဖြစ်လာတယ်... ပြီးတော့ သူက တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ရှေ့ဆက်နေတာ... အကွက်တိုင်းမှာ ချန်ဖုန်းကို သူ့ရဲ့ထောင်ချောက်ထဲကို အတင်း တွန်းပို့နေတာပဲ..."

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း အတွေ့အကြုံက အရေးပါတာပဲ..."

"နောက်နေတာလား... ကူရာကီယုက ဒီလွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်လေးဆယ်ကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးခဲ့ပါဘူး... သူက ဝိချီပညာကို အမြဲတမ်း လေ့လာနေခဲ့တာ... သူက မျက်လုံးပိတ်ပြီး ဝိချီကစားတာကို အများကြီး လေ့ကျင့်ထားလောက်တယ်..."

"..."

အင်တာနက်အသုံးပြုသူများသာ မဟုတ်ချေ။

မီကာမီယုအာ ပင်လျှင် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပေ၏။

“တကယ်လို့ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် နာရီဝက်တောင် မကြာဘဲ ဆရာ သေချာပေါက် နိုင်မှာပဲ…”

ကျိုတိုမြို့စွန်ရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုအတွင်း၌။

ဂိုသူတော်စင်သည်လည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

သူ၏ဘေးတွင် အသက်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ခန့်ရှိပုံရသော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး ထိုင်နေပြီး သူက လေးနက်ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှင့်နေပေ၏။

ဂိုသူတော်စင်က တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာတော်တန်... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ ဒီကို ရုတ်တရက် ရောက်လာတာလဲ... ဘာအကြောင်းများရှိလဲ မသိဘူးနော်..."

"ငါ့စိတ်ထဲက ကိစ္စတစ်ခုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီလေ... ပြီးတော့ မင်းနဲ့လည်း ဝိချီတစ်ပွဲလောက် ကစားချင်လို့ပါ..."

ဘုန်းတော်ကြီးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

ဂိုသူတော်စင်က သူ၏ရှေ့ရှိ ဝိချီခုံကို ရုတ်တရက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီပွဲမှာ ဘယ်သူက အသာစီး ပိုရနေတယ်လို့ ထင်လဲ..."

"လောလောဆယ်မှာတော့ မစ္စတာ ကူရာကီက နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများတယ်... သူ ရွှေ့တဲ့ အကွက်တိုင်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိတယ်... ပြီးတော့ မစ္စတာ ကူရာကီက မျက်လုံးပိတ်ပြီး ဝိချီကစားတာကို အရမ်း သေချာ လေ့လာထားတာ ရှင်းနေတယ်..."

“ဦးနှောက်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်စွမ်းရည်ကိုလည်း အပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ထားတယ်...

အသက်ငါးဆယ်အရွယ်ရှိသူတစ်ယောက်က ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်ရှိလိမ့်မယ်လို့ စိတ်ကူးကြည့်ဖို့ ခက်တယ်…”

“ဒါပေမဲ့...ဒီမစ္စတာချန်ကလည်း တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ…”

"မင်းလည်း အဲဒါကို သတိထားမိတယ်ပေါ့..."

ဂိုသူတော်စင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

ဘုန်းတော်ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မစ္စတာချန်က အခက်တွေ့နေပုံရပေမဲ့ ကူရာကီယုက ကျောက်တုံးချရမယ့် နေရာကို ပြောလိုက်တိုင်း သူက ချက်ချင်း ဆက်ရွှေ့နေတာပဲ...ပြီးတော့ သူရွေးချယ်တဲ့ နေရာတွေမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေတယ်…”

"အဲဒါ တကယ် ထူးဆန်းတာပဲ..."

ဂိုသူတော်စင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့် သူသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ သေချာ မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်၌ ချန်ဖုန်းက နောက်ထပ်နေရာတစ်ခုကို ပြောလိုက်သည်။

အဖြူရောင်ကျောက်တုံး ကျသွားသည်နှင့်…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကူရာကီယု၏ အသာစီးရမှုအားလုံးသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချထားပုံရသော ဝိချီကျောက်တုံးများသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်းအဖြစ် ဆက်သွယ်သွားပုံရပေ၏။

ရုတ်တရက် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုပင်...

"ဒါက..."

ဂိုသူတော်စင် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ကို ထိုနေရာတွင် အေးခဲသွားစေ၏။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း နက်ရှိုင်းသော ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"နတ်ဘုရား ရွှေ့ကွက် (Gods Move)..."

"ဟုတ်တယ်... ဒါက သေချာပေါက် နတ်ဘုရား ရွှေ့ကွက် (Gods Move) ပဲ..."

သူသည် ဟွာရှနိုင်ငံ၏ ဂိုသူတော်စင် ဖြစ်လျှင်ပင် ယခုအချိန်ထိ နတ်ဘုရား ရွှေ့ကွက် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။

ဒီစွမ်းရည်အဆင့်က ဝိချီကစားသမားတိုင်း သူတို့ရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လိုက်စားကြတဲ့ အရာပဲ…

တွက်ချက်နိုင်စွမ်း…

အခင်းအကျင်း စွမ်းရည်…

မှတ်ဉာဏ်…

အဲဒါက တကယ့်ကို အကြွင်းမဲ့ သခင်အဆင့် အသုံးချမှုပဲ…

ချွေးများရွှဲနစ်နေသော ကူရာကီယုသည် ကင်မရာရှေ့တွင် ချန်ဖုန်းနှင့် ဤမျှကြာအောင် ကစားရခြင်းသည် သူ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် ချန်ဖုန်း၏ နောက်ဆုံး ဝိချီကျောက်တုံးမှ ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူသည် ဒေါသထွက်ကာ သွေးတစ်လုတ် အန်ချလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ကူရာကီယု မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

“မဖြစ် မဖြစ်နိုင်ဘူး…

အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် ကောင်းလေးတစ်ယောက်က ဝိချီကစားနည်းမှာ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရား ရွှေ့ကွက် ကိုရောက်နေတာလား…”

နတ်ဘုရား ရွှေ့ကွက်က ကူရာကီယုရဲ့ ဘဝတစ်သက်တာ ရည်မှန်းချက်ပဲ...သူ့တစ်ဘဝလုံး မရောက်ဖူးပေမယ့် အခုတော့ ချန်ဖုန်းက အဲ့ဒီ့အဆင့်ကို ရောက်နေတယ်တဲ့လား…

"ဆရာ..."

မီကာမီယုအာသည် သူ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်လုံးဖုံးကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကူရာကီယုကို မြေပြင်မှ ထူမပေးလိုက်၏။

တစ်နေ့တွင် သူမရဲ့ ဆရာ ရှုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ကူရာကီယုက လက်ကာပြလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခါ ဝိချီယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဟွာရှနိုင်ငံကို လာခဲ့တာက အထက်လူကြီးတွေရဲ့ အမိန့်ကြောင့်လေ... အခု သူ ရှုံးသွားပြီဆိုတော့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူတို့ကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲဆိုတာ သူ မသိတော့ဘူး။

ထိုအချိန်၌ ကူရာကီယု၏ အကြည့်များသည် ဘေးရှိ ဝိချီခုံပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားကာ မေးလိုက်လေ၏။

"ဒါက မင်း ပြန်လည်သုံးသပ်ထားတဲ့ ပွဲစဉ်လား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

မီကာမီယုအာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဆရာနဲ့ ချန်ဖုန်း ရွှေ့ခဲ့တဲ့ အကွက်တိုင်းကို ဝိချီခုံပေါ်မှာ ကျွန်မ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်..."

ကူရာကီယုသည် သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သူ၏ အင်္ကျီလက်စဖြင့် သုတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် ဝိချီခုံကို သူ သေချာစွာ လေ့လာလိုက်သည်။

"ငါ သူ့ကို သိပ်မကြိုက်ပေမဲ့ သူက တကယ့် ထိပ်တန်း ဝိချီဆရာသခင် တစ်ယောက်ဆိုတာကိုတော့ ငါ ဝန်ခံရမယ်...သူ့ရဲ့ ဝိချီစွမ်းရည်တွေက ဂိုသူတော်စင် ထက်တောင် သာလွန်နေပြီ…”

သို့သော် ခနအကြာတွင် သူ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပေ၏။

ဝိချီခုံပေါ်ရှိ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကျောက်တုံးများသည် စာလုံးနှစ်လုံးကို ပုံဖော်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"အံ့သြစရာပဲ..."

"ဟုတ်ပုံရတယ်..."

မီကာမီယုအာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ဝိချီခုံပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခု အဝေးမှနေ၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုစာလုံးနှစ်လုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ထင်ရှားနေပေသည်။

"ဖူး..."

ကူရာကီယုသည် သွေး နောက်တစ်လုတ် ထပ်အန်လိုက်ပြီးနောက် သတိလစ်ကာ လဲကျသွားတော့သည်။

"ဆရာ... ဆရာ..."

မီကာမီယုအာသည် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားလေသည်။

‘ဆရာက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သတိလစ်သွားတာပဲ…’

သူမသည် ဥက္ကဋ္ဌဝမ်နှင့် အခြားသူများကို အလျင်အမြန် ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဆရာဖြစ်သူကို ဆေးရုံသို့ အမြန်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြ၏။

ကူရာကီယု ဒေါသထွက်လွန်း၍ သတိလစ်သွားသည့် ဤမြင်ကွင်းကို...

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ ကြည့်ရှုသူများက မြင်တွေ့သွားခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပေ၏။

ကူရာကီယုက မောက်မာပြီး ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ရောက်လာခဲ့ပေမဲ့ အခု သူ ရှုံးသွားပြီဆိုတော့ စိတ်ပျက်စရာ အခြေအနေ ဖြစ်သွားပြီပဲ...

...

"ဒီလောက်တောင် စိတ်ဓာတ်ခွန်အား နည်းရသလား..."

ချန်ဖုန်းသည် သူ၏နှာခေါင်းကို မပွတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ကူရာကီယုကို သူ စောစောကတည်းက အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက နိုင်ငံခြားသား မိတ်ဆွေတစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးရမည် ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် ရေလွှတ်ပေးရင်း တစ်ဖက်လူ အကွက်ရွှေ့ရန် လမ်းပြပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိချီကျောက်တုံးများကို "အံ့သြစရာပဲ" ဆိုသည့် စကားလုံး ပုံဖော်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

ချန်ဖုန်း ပွဲစဉ်ကို နိုင်သွားချိန်တွင် ဆာကူရာနိုင်ငံမှ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေ၏။

သူတို့နှလုံးသားထဲတွင် တစ်ခါမှ မရှုံးဖူးသော ဆာကူရာနိုင်ငံ၏ နံပါတ်တစ် ဝိချီကစားသမားသည် ပွဲရှုံးသွားရုံသာမက ဒေါသထွက်လွန်း၍ သတိလစ်သွားခဲ့ပေသည်။

သူတို့ ဝန်မခံချင်ရင်တောင်မှ

ချန်ဖုန်းရဲ့ ဝိချီစွမ်းရည်က ကူရာကီယုထက် တကယ်ကို ပိုသာတယ်ဆိုတာ ဒီအချိန်မှာ ဝန်ခံရတော့မှာပဲ။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော အဲလစ်ဇဘက်မှာလည်း အလွန် ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေခဲ့၏။

သူမ၏ရှေ့ရှိ အဇူရာနန်းတော် သခင်ကို သူမ သိပ်နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

‘အစွမ်းထက်တာက တစ်ပိုင်းပေါ့…

သူ့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်တွေကလည်း အရမ်းကောင်းတာပဲ…အခု ဝိချီကတောင် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ စွမ်းရည်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား…’ဟု သူမ တွေးလိုက်၏။

ကူရာကီယု ရှုံးနိမ့်သွားသည့် သတင်းသည် နိုင်ငံအသီးသီးမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

ဆာကူရာနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း အုပ်ချုပ်သူများကလည်း တိတ်ဆိတ်နေကြပေသည်။

ဝိချီကို အနိုင်ယူခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် ၎င်းတို့ မူလက အလိုရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ အခြေအနေမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့၏။

၎င်းတို့ကို အတုခိုးလိုသော အခြားနိုင်ငံများကလည်း ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

တကယ်လို့ သူတို့ ရှုံးသွားရင်...

ဆုံးရှုံးမှုတွေက ပိုတောင် ကြီးမားသွားဦးမှာဖြစ်သည်။