အခန်း ၁၀၉၆

အခန်း (၁၀၉၆) သူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သော တောက်ယင်ကျင့်စဉ်နှင့် အဆုံးမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်။ (၂)

စူးချန်ခုန်းသည် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပေါင်းစပ် ကျင့်ကြံလိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အမြောက်အမြားမှာ မြူခိုးငွေ့များအဖြစ် စုစည်းလာပြီး သူ၏ ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေသည်။ သူသည် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်သားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စဉ်ဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သဘာဝစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။

သာမန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် တိုက်ရိုက် စုပ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်မှာ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များမှာ နူးညံ့သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စီးကြောင်းများကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အရွတ်များနှင့် အရိုးများကို ပြုပြင်ရန် ကြိုးပမ်းသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝတရားနှင့် ပိုမိုလိုက်လျောညီထွေဖြစ်လာစေရန် ရည်ရွယ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော အကြမ်းပတမ်း သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် နာကျင်မှုဒဏ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောအချို့မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူအတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲ ဒဏ်ရာများမှာ ဆံပင်တစ်မျှင် ကျိုးသွားသည်နှင့်ပင် မခြားနားပေ။

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး စူးချန်ခုန်းမှာ သိုင်းပညာ၏ နယ်ပယ်သစ်များနှင့် အဆင့်သစ်များကို ရှာဖွေရင်း လုံးဝ နစ်မြုပ်နေသည်။

"တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (အဆင့် (၁၁)၊ ဘိုးဘေးတို့၏ အရောင်အဝါကို တုန်လှုပ်စေခြင်း - ၅၇%)"၊ "တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (အဆင့် (၁၁)၊ ဘိုးဘေးတို့၏ အရောင်အဝါကို တုန်လှုပ်စေခြင်း - ၅၉%)"၊ "တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (အဆင့် (၁၁)၊ ဘိုးဘေးတို့၏ အရောင်အဝါကို တုန်လှုပ်စေခြင်း - ၆၁%)"။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့နေရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများသည်လည်း တစ်စတစ်စ အသွင်ပြောင်းသွားသည်။ သွေးကြောများသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငွေရောင်သမ်းသော အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ဖောက်ထွင်းမြင်သာလာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ အိပ်မက်ဆန်ဆန်နှင့် ဝေဝါးနေပြီး သွေးကြောတစ်ခုစီတိုင်းမှာ ဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခု ဖြစ်လာသကဲ့သို့ပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခြောက်လတာ ကာလတစ်ခု ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

"ဘုန်း"

ကောင်းကင်ကြီး တုန်ခါသွားပြီး မိုင်ပေါင်းတစ်သောင်းပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ စူးချန်ခုန်း၏ တည်ရှိရာနေရာသို့ ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ စုစည်းရောက်ရှိလာသည်။ ထိုမျှလောက် များပြားသော စွမ်းအင်များကိုသာမန် သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး စုပ်ယူပါက ပေါက်ကွဲသေဆုံးနိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာမူ တည်ငြိမ်နေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ သွေးကြောများမှာ ပိုမိုကြည်လင်လာပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စတုတ္ထမြောက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာသည်။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်တွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သုံးခုသာ ပိုင်ဆိုင်လေ့ရှိကြသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာမူ ထိုကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"တောက်ယင်ကျင့်စဉ် (အဆင့် ၁၂၊ သူတော်စင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်း ၁%)"

စတုတ္ထမြောက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ ငြိမ်သက်ပြီး ထူးခြားသော အမှတ်အသားဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုမျိုးစေ့သည် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူပြီး ကြီးထွားလာသည်။

"တောက်ယင်ကျင့်စဉ်... နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်သွားပြီ။" စူးချန်ခုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤစတုတ္ထမြောက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ သာမန်မဟုတ်သည့်အပြင် သူ၏ အခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်သုံးခုနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

တောက်ယင်ကျင့်စဉ်မှတစ်ဆင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ဤနတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာမူ ထူးခြားပြီး သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့်သာ သက်ဆိုင်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထမြောက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့က... သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်တယ်။"

စူးချန်ခုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အမှန်တကယ်တော့ လောကကြီးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောများပင်လျှင် စွမ်းအင်ကို စုစည်းပေးနိုင်ရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ စတုတ္ထမြောက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ စွမ်းအင်ကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်နိုင်သည့်အတွက် သာမန်သဘောတရားများကို လုံးဝ ဆန့်ကျင်နေသည်။ ဤသည်မှာ အနာဂတ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသည့်တိုင် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်ဖြင့် ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ထို့အပြင် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ မိုင်ပေါင်းတစ်သောင်းအကွာအဝေးအထိ စွမ်းအင်များကို စုစည်းနိုင်သည်အထိ အားကောင်းလာသည်။

"ဧရာမ ဝေလငါး ကောင်းကင် ဝါးမြိုခြင်း"

တစ်ခဏချင်းမှာပင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများနှင့်အတူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားသည် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရစပ် စီးဝင်လာသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် ပင်လယ်တို့၏ အရောင်အသွေးမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အဆမတန် ဖောင်းပွလာသည်။

သူသည် သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ သိုလှောင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့လေပြီ။

"အဆင့် ၁၂ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ဧရာမ ဝေလငါး ကောင်းကင် ဝါးမြိုခြင်း နည်းစနစ်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အရိုးတွေထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အပြည့်ဖြည့်ထားနိုင်တယ်။ ငါ တိုက်ကွက်တစ်ခုမှာ စွမ်းအင်တွေကို အကုန်ထုတ်လိုက်ရင်တောင် ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်မှာပဲ။"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေ၏။

ဧရာမ ဝေလငါးကျင့်စဉ် အဆင့် (၁၂) သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဧရာမဝေလငါး ကိုယ်ခန္ဓာအပြင် စူးချန်ခုန်း၏ ဧရာမဝေလငါး ကောင်းကင်ကို ဝါးမြိုခြင်းသည်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည်ရှိသရွေ့ ပြင်ပသဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မိမိကိုယ်ပိုင်အတွက် မြိုချနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအဆုံးမဲ့ မြှင့်တင်နိုင်စွမ်းသည် စုပ်ယူထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ကန့်သတ်ချက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် တစ်ချက်တည်းသာ အစွမ်းထက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်စုဆောင်းရန် အချိန်လိုအပ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ အဆင့် (၁၂) တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် မိုင်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော အကွာအဝေးအတွင်းမှ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လိုသလို ထိန်းကျောင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဧရာမစွမ်းအင်သိုလှောင်ကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါကလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ အမှန်ပင် အံ့မခန်းဖွယ်ရာပင်။

ယခင်က သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ဖြစ်ခဲ့သောအရာသည် ယခုအခါ သူ လိုသလို အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်နိုင်သည့် သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုမျှသာမကသေး စူးချန်ခုန်းသည် သူ ပို၍ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်သေးကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အသက်တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ရာ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် စုစည်းလာသည်။ ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း ကြည်လင်သော အရည်စက်များအဖြစ် ပုံဆောင်ခဲ ဖြစ်လာသည်။ ထိုအရာမှာ အလွန်လှပပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းသည်။

၎င်းမှာ မူလအနှစ်အရည်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ငါ... တကယ်ပဲ လူပုံစံရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြော ဖြစ်သွားခဲ့ပြီထင်တယ်။ သဘာဝရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကနေ မူလအနှစ်အရည်ကို သန့်စင်ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ မူလအနှစ်အရည်စက်ကို ကြည့်ရင်း အတိုင်းအဆမရှိ အံ့ဩမိသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မူလအနှစ်အရည်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝသော နေရာများတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်ရှိ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ အကြားတွင် အသုံးအများဆုံး ငွေကြေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုရှေးဟောင်းဂိုဏ်းများနှင့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများသည် အလွန်ထူးခြားသော ဝိညာဉ်သွေးကြောများကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းဖြင့် မူလအနှစ်အရည်များကို အဆက်မပြတ် ရရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာမူ မူလအနှစ်အရည်ကို လူတို့၏နည်းလမ်းဖြင့် ပုံဖော်သန့်စင်ပေးနိုင်နေပြီ ဖြစ်ရာ မည်မျှအံ့ဩဖွယ်ကောင်းလိုက်သနည်း။

"ငါနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဆင့်ကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူး။ နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ပေါင်း ခြောက်ရာကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ ရောက်ဖို့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်က ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် လိုအပ်တဲ့ မူလအနှစ်အရည်တွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရယူပေးနိုင်တယ်။ အချိန်သာ ရမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ပုံဖော်ဖို့ဆိုတာ အလွယ်လေးပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ နတ်ဘုရားအမှတ်အသား တစ်ခုချင်း တိုးလာတိုင်း လိုအပ်သည့် အရင်းအမြစ်များမှာလည်း ပိုမိုများပြားလာသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဆင့်ရှိ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးသည် နတ်ဘုရား အမှတ်အသား (၃,၀၀၀) အထိ ရောက်ရှိရန် အရင်းအမြစ်များနှင့် အချိန်များစွာ လိုအပ်သည်။

စူးချန်ခုန်းတွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ (၄) ခု ရှိနေသည့်အတွက် သီအိုရီအရ သူ၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာသည် နတ်ဘုရားပုံစံအမှတ်အသား (၄,၀၀၀) အထိ သယ်ဆောင်နိုင်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသည့် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသကဲ့သို့ အရင်းအမြစ်များလည်း ပိုမိုလိုအပ်ပေမည်။

သို့သော်လည်း တောက်ယင်ကျင့်စဉ်သည် မူလအနှစ်အရည်ကို သန့်စင်ပေးနိုင်သည့်အတွက် စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာကို အချိန်တိုင်း အမြင့်ဆုံးအရှိန်နှုန်းဖြင့် ကြီးထွားစေရန် လွယ်ကူစွာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။

ထိုအခါ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘဲ အချိန်ကိုသာ အသုံးပြုရန် လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"တောက်ယင်ကျင့်စဉ် အဆင့် (၁၂) ကို ရောက်သွားတာ... ငါ့အတွက်တော့ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေပဲ။ ငါကိုယ်တိုင်ကကိုပဲ မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး ဖြစ်နေပြီ။"

စူးချန်ခုန်း၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အားလုံးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ စုပေါင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ တစ်ခုချင်းစီ၏ ပေါင်းလဒ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။

အမည်- စူးချန်ခုန်း

အသက် - ၄၉ နှစ်

သက်တမ်း - ၃၇၀၀ နှစ်

စွမ်းရည်ရမှတ် - ၄၄၀ အမှတ်

စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းပြဇယားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

တောက်ယင်ကျင့်စဉ်၏ တိုးတက်မှုကြောင့် သူ၏ သက်တမ်းမှာ (၄,၀၀၀) နှစ်နီးပါးအထိ တိုးမြှင့်လာခဲ့သည်။

"သွားချိန် တန်ပြီ... ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေကို သွားတွေ့ပြီးရင်တော့ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ဆီ ပြန်သွားရမယ်။ အဲဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကြွယ်ဝတော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် ပိုပြီး သင့်တော်တယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ တောက်ယင်ကျင့်စဉ် အဆင့် (၁၂) သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိစေရန်အတွက် အလွန်အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုမျှနှင့် လုံလောက်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ထိုကောင်းကင်မိစ္ဆာကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် သူ့မှာ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသေးပါ။

သူသည် ထိုကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်အထိ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် သာလွန်သည်အထိ ပိုမိုအားကောင်းလာရန် လိုသေးသည်။

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်အောင် ကြိုးစားရမယ်။" စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်ပနေ၏။

နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ သူအတွက်တော့ အနှေးနှင့် အမြန်သာ ဖြစ်သည်။

မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ထားခြင်းက မည်သည့်ရန်သူကိုမဆို ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်စေမည်။ ထိုအခါ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာနတ်ဆိုးကို ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကကဲ့သို့ အင်အားမဲ့နေရတော့မည် မဟုတ်ပေ။