အခန်း ၁၁၀၁

အခန်း (၁၁၀၁) ရှေးဟောင်း တောရိုင်းသင်္ချိုင်းနှင့် သားရဲစစ်ဧကရာဇ်။ (၂)

ဟွားရှန်နှင့် အခြားသူများ နောက်ဆုံးအကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့စဉ်က ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ပင် တည်ထောင်ခြင်းမရှိသေးပေ။ ထိုအချိန်က သားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများ၏ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်သွေးကြောများ ပြန်လည်သက်ဝင်လာကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝလာခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနေရာတွင် ပြိုကျနေသော တောင်ကုန်းများ၊ ပျက်စီးနေသော နံရံများနှင့် နှစ်ထောင်ချီကြာသော်လည်း မပျောက်ကွယ်နိုင်သော သွေးစွန်းရာများကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ ကျေးဇူးကြောင့် သားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းတစ်ခုလုံးမှာ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အပင်မျိုးစုံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သို့သော် အပင်များမှလွဲ၍ အသက်ရှိသော သတ္တဝါဟူ၍ မရှိသောကြောင့် အလွန်တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တောအုပ်အတွင်း၌ နွယ်ပင်များနှင့် ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အရာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ဖုံးလွှမ်းနေသော အရာများ လွင့်စင်သွားပြီး အလွန်ကြီးမားသော အရိုးစုများကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ လေး၊ ငါးမိုင်ခန့် ရှည်လျားသော မြွေကဲ့သို့သော သားရဲကြီးများ၏ အရိုးစုများ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ရှင်သန်နေစဉ်ကာလက မည်မျှ ကြီးမားလိမ့်မည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်သည်။

ထိုနေရာတွင် ဝက်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော သားရဲအရိုးစုများ၊ နေရောင်ကိုပင် ပိတ်ဆို့နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော တောင်ပံများရှိသည့် ငှက်ကဲ့သို့သော သားရဲအရိုးစုများ အများအပြား ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ တစ်ချိန်က သားရဲမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး မိစ္ဆာစစ်တပ်ကို နောက်ဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲသည် သားရဲတစ်သောင်းဂူကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ပြီး အရိုးစုများမှာ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဂူနန်းတော်အတွင်း ပျံသန်းရင်း သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ ရှာဖွေစူးစမ်းကြည့်သော်လည်း ရှေးဟောင်းတိုက်ပွဲမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရိုးစုများ၊ အပင်အမျိုးမျိုးနှင့် အခြားအမှတ်အသားများမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

ဟွားရှန် ပြောကြားခဲ့သည့်အတိုင်း ဤနေရာသည် သားရဲအစစ်များအတွက် ဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားလိုက်ရတယ်"

သို့သော် ရုတ်တရက် စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ချောင်းကြည့်နေသယောင် ဝိုးတဝါး ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုပြီး ရှာဖွေကြည့်သည့်တိုင် စူးချန်ခုန်း မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ သားရဲတစ်သောင်းဂူအတွင်း၌ အသက်ရှိသော သတ္တဝါဟူ၍ မရှိပေ။

သူသည် သတိဝီရိယရှိစွာဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ပြီး မည်သည့် မမျှော်လင့်ထားသည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေစေရမည်။

"မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့က ဒီမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားတွေကို အသုံးပြုပြီး သားရဲအစစ်တွေ အနှံ့အပြား လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေစဉ်က သားရဲတစ်သောင်းဂူရဲ့ အခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည် ပုံဖော်ပေးနိုင်လောက်မလား။"

ထိုသို့ တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွင် ခေတ်ကာလများကို ကျော်လွန်၍ ပြန်လည် ရောင်ပြန်ဟပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်။ လူဖြစ်စေ၊ အရာဝတ္ထုဖြစ်စေ သူတို့၏ ပုံရိပ်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့အား မြင်တွေ့ပြီး မှတ်သားထားရန်တော့ လိုအပ်သည်။

ယခုတွင်မူ သားရဲတစ်သောင်းဂူသည် ထိုသားရဲအစစ်တို့၏ အမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် တစ်ချိန်ကရှိခဲ့သည့် ဂူဗိမာန်၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် ဖော်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။

"လုပ်စမ်းပါ။ ငါ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်တွင်းရှိ 'မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့' ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ဝီး ဝီး ဝီး

မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့သည် အလျင်အမြန် လည်ပတ်နေပြီး သားရဲတစ်သောင်းဂူတစ်ခုလုံး၏ အထက်ကောင်းကင်ပြင်တွင် မှန်ချပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ အောက်ရှိနယ်မြေအားလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ပုံဖော်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်၌ စူးချန်ခုန်းသည် အမှန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည့် မြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သားရဲတစ်သောင်းဂူတစ်ခုလုံးသည် အချိန်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသကဲ့သို့ မိစ္ဆာသားရဲများ မတိုက်ခိုက်မီကာလက အခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ဝိညာဉ်မြက်များနှင့် နတ်ဆေးပင်များသည် နေရာတိုင်းတွင် ပေါများနေသည်။

တောင်တန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်ဆင့်နေပြီး ဤလောကတွင် အရာအားလုံးမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားနေသကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် စူးချန်ခုန်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဧရာမလူသားများ၏ နယ်မြေထဲတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရှူး"

စူးချန်ခုန်း၏ စူးစမ်းလေ့လာမှု နယ်ပယ်အတွင်း၌ အံ့ဩစရာကောင်းလှသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်တန်းများကြားတွင် ဧရာမဦးခေါင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ လမင်းဝိုင်းကြီးကို မော့၍ ဟိန်းဟောက်နေသည်။

၎င်းမှာ အချင်းနှစ်ရာမီတာခန့် ရှိပြီး အနက်ရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဧရာမမြွေခေါင်းကြီး ဖြစ်သည်။

"ဝေါင်း"

တောအုပ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားစေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံကြီးကို ပိုမိုဝေးကွာသော အရပ်မှ ဝိုးတဝါး ကြားလိုက်ရသည်။ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့၏ ဘုရင် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဝှစ်

ကောင်းကင်ယံမှ ဧရာမအရိပ်ကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာသည်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော အကြေးခွံများ ပါရှိပြီး တောင်ပံဖြန့်လျှင် မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော ငှက်ကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး လေကိုခွင်း၍ ပျံသန်းသွားလေသည်။

"တကယ့်ကို ထူးခြားလိုက်တာ။ သားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းကို မိစ္ဆာတွေ မတိုက်ခိုက်ခင်က အခြေအနေအတိုင်းပဲ"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။ မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ ပုံဖော်မှုအောက်တွင် သားရဲတစ်သောင်းဂူ အတွင်းရှိ အရိုးစုများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေရာတွင် အမျိုးအစားစုံလင်လှသော သားရဲအစစ်များများဖြင့် အစားထိုးနေရာယူလိုက်သည်။

"ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်ရအောင်။ ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေကို အဆင့်တက်ဖို့အတွက် ကူညီပေးနိုင်မယ့် သားရဲအစစ်မျိုး ဒီနေရာမှာ ရှိမလားဆိုတာ ကြည့်ရဦးမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ပြီး သားရဲတစ်သောင်းဂူအတွင်း၌ တစ်ဖန်ပြန်၍ လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေသည်။ ပင်လယ်ရေပြင်တွင် နေထိုင်ကြသော မြွေနှင့် ငါးအမျိုးအစားများမှအစ၊ တောနက်ကြီးများတွင် နေထိုင်သည့် ဝက်ဝံနှင့် ဝံပုလွေပုံစံ သားရဲအစစ်များ၊ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေကြသည့် ငှက်ပုံစံ သားရဲအစစ်များအထိ အမျိုးအစားစုံလင်လှပေသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်များကို တင်းကြပ်စွာ ကြုတ်ထားမိသည်။

"ဒီသားရဲအစစ်တွေက... တော်တော်များများကတော့ ငါ့အတွက်တော့ သာမန်အတိုင်းပဲ ဖြစ်နေတယ်။ ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာကို အဆင့်မြင့်တင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ စိတ်ကူးဉာဏ်ကို ပေးနိုင်ဖို့ဆိုတာ ဝေးသေး။"

စူးချန်ခုန်းကို စိတ်ပျက်သွားစေသည်မှာ ဤသားရဲအစစ်များထဲမှ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းသည်ဟု မခံစားရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိအစွမ်းသတ္တိဖြင့်ဆိုလျှင် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားအောက်ရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤသားရဲအစစ်များထဲမှ အချို့မှာ အင်အားကြီးမားကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်လောက်သည့် အဆင့်မျိုး မရှိကြပေ။

"ယုတ္တိကျကျ ပြောရမယ်ဆိုရင် သားရဲတစ်သောင်းဂူထဲမှာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နဲ့ တန်းတူရည်တူရှိတဲ့ သားရဲအစစ်ဘုရင် တစ်ကောင်တော့ ရှိနေရမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ တစ်ကောင်မှ ရှာမတွေ့ဘူး။

ဒါမှမဟုတ် မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ရဲ့ စွမ်းအားက သူတို့ကို ပုံဖော်ပေးဖို့ မလုံလောက်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် သားရဲအစစ်ဘုရင်တွေရဲ့ အရိုးစုတွေကိုပဲ တစ်ယောက်ယောက်က ယူသွားတာလား။"

စူးချန်ခုန်းမှာမူ အဖြေမရရှိသေးသည့် မေးခွန်းများစွာဖြင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးလျက် ရှိနေတော့သည်။