အခန်း ၁၁၀၂

အခန်း (၁၁၀၂) ရှေးဟောင်း တောရိုင်းသင်္ချိုင်းနှင့် သားရဲစစ်ဧကရာဇ်။ (၃)

သားရဲဘုရင်ဆိုသည်မှာ သားရဲမျိုးနွယ်စုတို့၏ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ပြီး တစ်ကောင်စီတိုင်းမှာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားပိုင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

သားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းတွင် သားရဲဘုရင်များ ကျဆုံးခဲ့သည်မှာ သေချာသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာမူ တစ်ကောင်မျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတို့က သားရဲမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ်သတ်ဖြတ်စဉ်က အင်အားကြီးမားသော သားရဲဘုရင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအဖြစ် သိမ်းဆည်းယူဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။ ဤသင်္ချိုင်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ သာမန်သားရဲများ၏ အရိုးစုများသာ ဖြစ်ဟန်ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်း စိတ်ညစ်သွားသည်။ သူ၏ ခရီးစဉ်မှာ အချည်းနှီးဖြစ်သွားပြီလား။ သူသည် မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အကျိုးမထူးပေ။

"မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား ကုန်ခမ်းလုနီးပြီ၊ ပုံဖော်တာကို ရပ်လိုက်တော့မယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည့်အတွက် စိတ်ပျက်မိသော်လည်း အလွန်အမင်း စိတ်ညစ်မနေခဲ့ပေ။ သူ တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံကာ သဘာဝ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုစွမ်းအင်များကို မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းသို့ ပို့လွှတ်ကာ ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ကုန်ဆုံးလိုက်ရသည့် စွမ်းအင်ပမာဏမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော်လည်း ကံကောင်းစွာဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်မှာ မိုင်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီသော အကွာအဝေးမှ သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အလွယ်တကူ ဆွဲယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့အပြင် သားရဲတစ်သောင်းဂူအတွင်းတွင် မဟာဝိညာဉ်ကြောများစွာ ရှိနေသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပေါများနေကာ စွမ်းအင်ပြန်လည် ပြည့်ဝလာစေရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ စွမ်းအင်များ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ဆယ်ရက်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

"ဒီခရီးစဉ်ကတော့ အလဟဿ ဖြစ်သွားပုံပဲ..."

စူးချန်ခုန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တွေးတောရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ဤနေရာတွင် မြှုပ်နှံထားသည့် သားရဲအစစ်တို့၏ အရိုးစုအမြောက်အမြားမှာ သူ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်တက်နိုင်စေရန် မကူညီနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်မိသည်။

"ဟင်"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည့်အတွက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားလေ၏။

အစပိုင်းက သားရဲတစ်သောင်းဂူထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်ကတည်းက စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသလို ဝိုးတဝါး ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် မည်သည့်နေရာမှ ကြည့်နေမှန်း မသိရသဖြင့် မိမိ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်ဟုပင် ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ထိုခံစားချက်ကို ထပ်မံရရှိလိုက်ပြန်လေပြီ။

"သားရဲတစ်သောင်းဂူထဲမှာ ငါ့အပြင် တခြားသူ ရှိနေတာလား"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။ သားရဲတစ်သောင်းဂူ၏ တည်နေရာမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်လှပြီး မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်နှင့်လည်း အလွန်အမင်း ဝေးကွာလှသည်။ ဤနေရာကို သိရှိသူဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကြီးထံမှသာ သိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီဘက်က"

စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုစောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားချက်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ထိုခံစားချက်လာရာ ဦးတည်ရာကို တိတိကျကျ ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ထိုဘက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝူးရှ်

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ စူးချန်ခုန်းသည် ထိုနေရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှစ်ခနဲ ပြေးထွက်သွားသည်။ သို့သော် ထိုလမ်းကြောင်း၏ အဆုံးတွင်မူ မည်သည့်အရာမျှ ရှိမနေဘဲ စောင့်ကြည့်နေသူ၏ အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရပေ။

"အဲ့ဘက်မှာ"

ရုတ်တရက် စူးချန်ခုန်းသည် စောင့်ကြည့်ခံနေရသည့် ခံစားချက်ကို ထပ်မံရရှိလိုက်ပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို သိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ရှေ့က လေဟာပြင်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ရှူး"

သူ၏ ရွှေရောင်မူလဝိညာဉ်သည် ဓားသွားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့ရှိ အာကာသအတားအဆီးကို အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုအက်ကြောင်းထဲတွင် အရာအားလုံး၏ အငွေ့အသက်များကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် မည်းမှောင်နေသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါ... သားရဲတစ်သောင်းဂူထဲမှာ နောက်ထပ် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခု ရှိနေတာလား။ ဒီလမ်းကြောင်းထဲမှာ ဘာတွေများ ရှိနေတာလဲ။ ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တောင်မှ ဒီသားရဲတစ်သောင်းဂူဆီ ရောက်လာတဲ့အခါ ဒီလမ်းကြောင်း ရှိနေတာကို မသိခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုလမ်းကြောင်းကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားမိသည်။

ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကြီးသာ သိရှိခဲ့ပါက ဤမျှအရေးပါသော သတင်းအချက်အလက်ကို ချန်လှပ်ထားမည် မဟုတ်ဘဲ သူ့အား ပြောပြခဲ့မည်မှာ သေချာပါသည်။

ဤလမ်းကြောင်းမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်လွန်းလှသည်။ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ယခင်က မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အမည်မသိ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စောင့်ကြည့်နေသော ခံစားချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် စူးချန်ခုန်းသည် ဤလမ်းကြောင်းကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား ဤလမ်းကြောင်းဆီသို့ တမင်တကာ လမ်းပြပေးနေသယောင်ပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လှိုင်းများ စမ်းသပ်လွှတ်ကြည့်သော်လည်း ရှုပ်ထွေးနေသော ထိုလမ်းကြောင်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ပင်လယ်ထဲသို့ ရွှံ့နွံကျသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် အတွင်းဘက်တွင် ဘာရှိသည်ကို သူ မသိရှိရပေ။ ဤအချက်က စူးချန်ခုန်းအား တွန့်ဆုတ်သွားစေသည်။

လမ်းကြောင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် အတိအကျ ဘာများရှိနေသနည်း။ အကယ်၍သာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အရာတစ်ခုခု ဖြစ်နေပါက အလောတကြီး ဝင်ရောက်ရန်မှာ အလွန်စွန့်စားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

"ဝင်ကြည့်လိုက်ကြတာပေါ့။ ငါ့ကို ဒီလမ်းကြောင်းကို တွေ့အောင် လမ်းပြပေးတဲ့သူက ငါ့ကို အန္တရာယ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိလောက်ပါဘူး..."

ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤမျှဝေးကွာသော ခရီးကို ရောက်လာခဲ့ပြီးမှ အလဟဿ ပြန်လှည့်သွားရပါက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ထို့အပြင် သူ့ကို တမင်တကာ လမ်းပြပေးနေသူမှာလည်း ဆိုးရွားသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမပေါ်ပေ။

အန္တရာယ် အမှန်တကယ် ရှိနေပါကလည်း သူ့တွင် လက်ရှိရှိနေသည့် အစွမ်းသတ္တိများနှင့် မသေမျိုး ကိုယ်ခန္ဓာ ရှိနေသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

ဤသို့ တွေးတောရင်း စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။

ဝူး

စူးချန်ခုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းထဲတွင် ရွေ့လျားသွားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး အချိန်ကာလများပင် ဝိုးတဝါး ဖြစ်သွားသည်။ သူ ထိုလမ်းကြောင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး အမြင်အာရုံ ရှင်းလင်းသွားသည့်အခါ အမြဲသတိဝီရိယရှိနေသော စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့တွင် ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည့် သတ္တဝါဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလျား မိုင်နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိပြီး မှောက်လျက် အနေအထားဖြင့် ရှိနေကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင် အမွှေးအမျှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

၎င်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အရ ကျားတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူပြီး သူ၏ အမွှေးအမျှင် တစ်ပင်ချင်းစီမှ ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်များကို ဝိုးတဝါး ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် အနည်းငယ် ထိမိရုံဖြင့်ပင် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်ပါ အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်မည့်ပုံ ရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလိုအလျောက်ပင် နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများကို ဖြာထွက်စေပြီး မိစ္ဆာသားရဲ အကြေးခွံများများမှာလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အလိုလို ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေသည်လည်း လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်တော်ဆုံး အခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုအလျောက်ပင် ခုခံကာကွယ်ရန် အသင့်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အသက်ရှိတဲ့ အရိပ်အယောင် မရှိဘူး... ဒါက သေနေတာပဲ။"

သို့သော် မကြာမီမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် စိုးရိမ်စရာ မလိုကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ၏ ရှေ့ရှိ ဧရာမသားရဲမှာ အမှန်တကယ်တွင် အလောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး မည်မျှကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့မှန်းပင် မသိနိုင်တော့ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် မှိန်းမောနေရင်း ကြည့်လိုက်မိရာတွင် ထိုဧရာမသားရဲမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ယခုတွင်မူ အရိုးစုမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အငွေ့အသက်များက သူ့အား လှည့်စားထားပြီး ထိုသားရဲကြီးမှာ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသည့်အလား ထင်မှတ်မှားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။