အခန်း ၁၁၀၄

အခန်း (၁၁၀၄) မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝ။ (၂)

မဟုတ်ပါက စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့နှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"သားရဲအစစ်ဘုရင် ငါးကောင်စလုံးမှာ မတူညီတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေထဲ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းနိုင်ဖို့အတွက် သူတို့တစ်ကောင်စီနဲ့ တစ်ကောင်ချင်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမယ်။"

စူးချန်ခုန်း၏ အကြည့်များမှာ စူးရှတောက်ပနေ၏။ သူသည် ဤသားရဲစစ်ဘုရင် ငါးကောင်၏ စွမ်းအားများကို အနည်းငယ်မျှ အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်သည် ပိုမိုတိုးတက်လာကာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ခံယူရရှိလိမ့်မည်ဟု နားလည်ထားသည်။

"တစ်ကောင်ချင်းစီ စတင်ကြတာပေါ့။ မိုးကြိုးတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ဒီသားရဲစစ်ဘုရင်ကနေ စမယ်... သူ့ကို မိုးကြိုးသားရဲဘုရင်လို့ ခေါ်လိုက်မယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့၏ သိုင်းကွက်များကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အတွေ့အကြုံယူလိုသည့် စိတ်ဖြင့် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ ခရမ်းရောင် အမွှေးအမျှင်များရှိသော ကျားတစ်ကောင်နှင့်တူသည့် သားရဲစစ်ဘုရင်ကို ဦးစွာ စိန်ခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းကို 'မိုးကြိုးသားရဲဘုရင်' ဟု အမည်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ စွမ်းအင်ကို ချွေတာရန်အတွက် စူးချန်ခုန်းသည် အခြားသားရဲလေးကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင်များကို ခေတ္တဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးသားရဲဘုရင်ကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။ လျှပ်စီးသားရဲဘုရင်၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား ပြန့်ကားနေပြီး အမွှေးအမျှင်များ လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့လျက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တည်နေသည်။

လှုပ်ရှားမှုမရှိသော်လည်း ထုတ်လွှတ်နေသည့် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကြောင့် လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်များပင် တုန်ရီသွားစေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

"လာခဲ့စမ်း"

စူးချန်ခုန်းမှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေသည်။ သူသည် မိစ္ဆာအကြေးခွံများကို ပေါ်ပေါက်စေပြီး သူ၏ ရွှေအမြုတေကို အမြင့်ဆုံးအထိ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

"ဘုန်း"

လျှပ်စီးကြောင်းများမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တရစပ် ကျရောက်လာသည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်းများစွာမှာ လျှပ်စီးပင်လယ်ပြင် ဖြစ်သွားသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဆန်းကြယ်လိပ်သံချပ်ကာမှာ ကွဲအက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် စူးချန်ခုန်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်။

သို့သော် သူ၏ မိစ္ဆာမသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ဒဏ်ရာများကို မိစ္ဆာစွမ်းအားဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်လည် ကုစားနိုင်ခဲ့သည်။

"ဧရာမဝေလငါး ခန္ဓာကိုယ်၊ ဧရာမဝေလငါး ကောင်းကင် ဝါးမြိုခြင်း။"

စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ အင်အားကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ စစ်ဗုံသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုကြီးမားသွားကာ အကြေးခွံများမှာလည်း သွေးရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ပါးစပ်ကို ဟကာ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အမြောက်အမြား စုပ်ယူလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ မိုးကြိုးသားရဲဧကရာဇ်ထံသို့ ကြီးမားသော လက်သီးဖြင့် အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးသွားများမှာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော သားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။ မိုးကြိုးသားရဲဧကရာဇ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူသည် အသာမရခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ အလွန် ဝမ်းမြောက်မိသည်။

"မိုးကြိုးသားရဲဧကရာဇ်ရဲ့ မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုက မွေးရာပါ စွမ်းရည်ပဲ။ ဒါကို နားလည်ပြီး ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ထဲ ပေါင်းစပ်နိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေ အများကြီး တိုးတက်လာမှာပဲ"

သားရဲအစစ်တွေဟာ မွေးရာပါ အရည်အချင်းများနှင့် သွေးသားဇာစ်မြစ်တို့ကိုသာ အမှီပြုပြီး ကျင့်ကြံခြင်း မလိုဘဲ အရွယ်ရောက်လာသည့်အခါ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။

မိုးကြိုးသားရဲဘုရင်နှင့် အခြားသော သားရဲစစ်ဘုရင်တို့မှာ သားရဲအစစ်များထဲတွင် အသက်အကြီးဆုံးနှင့် အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့၏ အရည်အချင်းနှင့် သွေးသားဇာစ်မြစ်များမှာ ကောင်းကင်ဘုံကပင် ကောင်းချီးပေးထားသကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး မွေးဖွားလာစဉ်ကတည်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

မိုးကြိုးသွားကို ထိန်းချုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ရေနှင့် မီးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သည်ဖြစ်စေ သူတို့မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း အောင်နိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် အခြားသော သားရဲစစ်ဘုရင်များပင် အားနည်းလှသယောင် ရှိနေပေသည်။

ဤသားရဲအစစ်ဘုရင် ငါးကောင် မည်သို့ သေဆုံးခဲ့ရသည်ကို စူးချန်ခုန်း မသိပေ။ အသက်ရှည်ခြင်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိပြီး သားရဲတစ်သောင်းဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကျင့်ကြံရင်း သေဆုံးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သလို မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စုနှင့် တိုက်ပွဲကြီးဖြစ်ပွားစဉ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ ကျဆုံးခဲ့ခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အကြောင်းရင်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ဤသားရဲအစစ်ဘုရင် ငါးကောင်၏ စွမ်းအားများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ရရှိသွားပါက သူ့ကိုယ်သူ ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားစေမည်ကို စူးချန်ခုန်း သိပါသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းရည်တန်ဖိုးမှာ ၄၄၀ အမှတ်အထိ အံ့ဩဖွယ်ရာ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ပါရမီစွမ်းရည်တန်ဖိုး ၁၀၀ ကျော်ပါက ထူးချွန်ထက်မြက်သူအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး၊ မည်မျှပင် ဝေးလံခေါင်ဖျားသောဒေသတွင် မွေးဖွားခဲ့စေကာမူ ထိုသူမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။ ၄၄၀ အမှတ်အထိ မြင့်မားသည့် စွမ်းရည်အလားအလာဖြင့်ဆိုလျှင် စူးချန်ခုန်းကို လူသားမျိုးနွယ်သမိုင်းတွင် အလွန်ရှားပါးလှသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဉာဏ်ကြီးရှင် တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။