အခန်း ၁၁၀၅

အခန်း (၁၁၀၅) ) မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာဝ။ (၃)

"မိုးကြိုး... ရက်စက်ပြီး ဖျက်ဆီးတတ်တယ်။ ထိမိလိုက်တာနဲ့ ပြာမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

စူးချန်ခုန်းသည် မိုးကြိုးသားရဲဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေသည်။ သူသည် ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရင်း မိုးကြိုး၏ သဘာဝကို သူ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်များထဲသို့ ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ဤအရာမှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာနှင့် အကြိမ်ကြိမ် နားလည်သဘောပေါက်မှုများ လိုအပ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက အလွန်စိတ်ရှည်ပါသည်။

ထိုနေ့က မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က သူသည် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အသတ်ခံရမည့်အခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုခံစားချက်မျိုးကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံမကြုံတွေ့လိုတော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနှင့် ပြန်တွေ့ပါက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အသတ်မခံရစေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အနားယူပြီး စွမ်းအားများ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသောအခါ မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် မိုးကြိုးသားရဲဧကရာဇ်ကို ပုံဖော်ကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်သည်။

တစ်လခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် မိုးကြိုးသားရဲဘုရင်နှင့် တတိယအကြိမ်မြောက် အဖြစ် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြန်သည်။

အင်အားချင်း မမျှတသည့်အတွက် စူးချန်ခုန်းမှာ အကြိမ်တိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများဖြင့် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။

မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးနှင့် တန်းတူရည်တူရှိသည့် ဤသားရဲဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

သို့သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ကျင့်ကြံရန်ဖြစ်ပြီး ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် သူသည် မည်မျှပင် အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရစေကာမူ မလျှော့သောဇွဲဖြင့် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

ဤမိုးကြိုးသားရဲဘုရင်အပြင် အခြားသော သားရဲဘုရင်များမှာလည်း ထူးခြားလွန်းလှသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့ကိုလည်း စိန်ခေါ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အသုံးပြု၍ သူတို့အသက်ရှင်စဉ်က ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များကို ပုံဖော်ထားရာ အပြည့်အဝမဟုတ်သည့်တိုင် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

"ဒီမြေကမ္ဘာသားရဲဘုရင်က မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ခုခံကာကွယ်မှုက တော်တော်လေး ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ် အစွမ်းကုန် ခုတ်ပိုင်းချက်နဲ့တောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရေပြားအပေါ်ယံလောက်ပဲ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

စူးချန်ခုန်းသည် အညိုရောင်ကြံ့နှင့် တူသည့် သားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ မိုးကြိုးသားရဲဘုရင်နှင့် မခြားနားပေ။

နှေးကွေးပုံပေါက်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခိုင်ခံ့စွာ ရပ်တည်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ထူထဲသည့် အကြေးခွံအလွှာများကြောင့် စူးချန်ခုန်း၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများပင် သူ့ကာကွယ်မှုကို မဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။

မြေကမ္ဘာသားရဲဘုရင်၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် တောင်ပြိုခြင်း၊ မြေပြင်အက်ကွဲခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ သူ၏ ပြင်းထန်မှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။

အခြားသားရဲဘုရင် သုံးကောင်တွင်လည်း အစွမ်းထက်သည့် မွေးရာပါ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ရှိကြသည်။ လင်းယုန်နှင့် တူသည့် လေသားရဲဘုရင်မှာ လေကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး တောင်ပံတစ်ချက် ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် မိုင်ပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းများကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

မိကျောင်းနှင့် တူသည့် ရေသားရဲဘုရင်မှာ စိတ်ကူးလိုက်ရုံဖြင့် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ သွန်းဖြိုးသော မိုးရွာသွန်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အရာအားလုံးကို ရေလွှမ်းမိုးစေနိုင်သည်။

အနီရောင်အမွှေးအမျှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မီးလျှံများကို မှုတ်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ယံကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည့် မျောက်ဝံနှင့် တူသော မီးသားရဲဘုရင်လည်း ရှိသည်။

သားရဲဘုရင် ငါးကောင်စလုံးမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သဘာဝစွမ်းအားများကို ကိုယ်စားပြုနေကြကာ ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ဘေးအန္တရာယ်များကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိကြသည်။

၎င်းတို့မှာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ ပုံဖော်မှုမျှသာဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ရင်ဆိုင်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့်အထိ အနိုင်မခံအရှုံးမပေးဘဲ ကြံ့ခိုင်နေကြပေသည်။

"မြေကြီး၊ လေ၊ ရေ၊ မီး၊ လျှပ်စီး... ဒီသားရဲအစစ်ဘုရင် ငါးကောင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စွမ်းအားတွေက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ သဘာဝကို ထိန်းချုပ်ထားတာပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် သားရဲဘုရင် ငါးကောင်စလုံးနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သားရဲဘုရင် ငါးကောင်၏ ထူးခြားသော အားသာချက်များ၊ တစ်ကောင်စီတိုင်းသည် ဘေးဒုက္ခအပေါင်းကို ဖန်တီးနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်ကို သူ အံ့ဩရသည်။

အကယ်၍သာ ဤသားရဲဘုရင် ငါးကောင်၏ စွမ်းအားအားလုံးကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ဝှေ့နည်းပညာတွင် ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက မည်မျှပင် ကြောက်ခမန်းလိမ့်မည်နည်း။

စူးချန်ခုန်းမှာ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေသည်။

ဤအရာကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ သူ၏ အရည်အချင်းနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှု ရှိသော်လည်း လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ သည်းခံခြင်းတရား ချို့တဲ့မနေပါ။

"ဒီသဘာဝစွမ်းအားကြီး ငါးမျိုးကို ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာထဲမှာ ထည့်သွင်းမယ်... မိုးကြိုးရဲ့ ပေါက်ကွဲအား၊ မီးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ အပူရှိန်၊ ရေရဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ လွှမ်းခြုံမှု၊ လေရဲ့ လျင်မြန်သွက်လက်မှု၊ မြေကြီးရဲ့ တည်ငြိမ်ခိုင်မာမှု..."

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ငယ်စဉ်က သင်ယူခဲ့ရသည့် ပထမဆုံးသော သိုင်းပညာရပ်ဖြစ်သော ဝူချင်းရှီကို ကျင့်ကြံသည်။ ၎င်းကို ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဟွားရှန်ထံမှ သင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဤသိုင်းပညာရပ်အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုမှာလည်း တိုးတက်လာပြီး မကြုံစဖူး အဆင့်တစ်ခုအထိ ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုတွင်မူ စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းအား နောင်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းမည့် အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ရန် ရည်မှန်းထားသည်။

သဘာဝစွမ်းအား ငါးမျိုး၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာများကို စူးချန်ခုန်း တွေးတောကာ သူ၏ သိုင်းပညာရပ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးပမ်းသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ခက်ခဲနက်နဲလှသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သဘာဝမှာ သဘောတရားအရ ရိုးရှင်းသယောင် ရှိသော်လည်း ၎င်းကို အမှန်တကယ် နားလည်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည်။

သာမန်လူတို့သည် ပျံသန်းခြင်း၏ သဘောတရားကို သိရှိသော်လည်း အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပျံသန်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲသည်နှင့် တူပေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အခြားသောအရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။ သားရဲတစ်သောင်းသင်္ချိုင်း အတွင်းတွင် သူသည် မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှတစ်ဆင့် သားရဲစစ်ဘုရင် ငါးကောင်ကို အချိန်အခါအလိုက် စိန်ခေါ်ရင်း သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ကိုယ်တိုင်ခံစားသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်မှာ သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတစ်ခါမျှ ပျင်းရိခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

နေ့တိုင်းတွင် သူသည် တိုးတက်မှု အနည်းငယ်ကို ခံစားရပြီး သဘာဝတရားအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ အဆင့် ၁၂ ရှိ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အမြဲတစေ ဆွဲယူကာ တိုက်ရိုက်သန့်စင်နိုင်သည့် မူလအနှစ်အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည်။

၎င်းက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အားဖြည့်ပေးပြီး နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများ များပြားလာကာ သူ၏ နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုသန်မာစေသည်။ အရင်းအမြစ်များ ပေါများစွာရှိသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် တိုးတက်နေ၏။

သားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းအတွင်းတွင် စူးချန်ခုန်းသည် တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်... သုံးနှစ်စသည်ဖြင့် အချိန်ကို မေ့လျော့ကာ သဘာဝတရားကို နားလည်ရန်၊ သူ၏ သိုင်းပညာကို ပြည့်စုံကောင်းမွန်စေရန်နှင့် အဆင့်မြင့်မားစေရန် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းအပြင် သားရဲတစ်သောင်းသင်္ချိုင်း အတွင်းတွင် ရေခဲသလင်းနှင့် ပြင်းထန်သော မီးလျှံများအတွင်း ဖုံးအုပ်ခံထားရသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် အသွင်ကူးပြောင်းမှု ခံယူနေသည်။ မဖျက်ဆီးနိုင်သော ရေခဲလွှာနှင့် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသည့် မီးလျှံတို့မှာ သူ၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည့် ရှေးဦးမူလဥတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီအမျိုးသမီးက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ။ ဒီနေရာမှာ သူ ရှိနေတာ၊ အသွင်ကူးပြောင်းမှု ခံယူနေတာ... သားရဲအစစ်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေမှာပဲ... သူလည်း ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူများ များလား။"

စူးချန်ခုန်းသည် ရေခဲတောင်နှင့် မီးလျှံများအတွင်းရှိ အမျိုးသမီးကို မကြာခဏ စောင့်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ အံ့ဩမိသည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ သာမန်လူမဟုတ်၊ ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကဲ့သို့ပင် ဤထူးခြားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသုံးပြုကာ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရယူပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်ရောက်ရန်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ပြီးမြောက်စေရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်ရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အာရုံခံမှုအရ ဤအမျိုးသမီးမှာ ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဟွားရှန်ထက် လျို့ဝှက်နက်နဲသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ကြီး ကိုးပါးထဲမှ တစ်ပါးတော့ မဟုတ်ပေ။

ဟွားရှန်ထံမှ သူသိခဲ့ရသည်မှာ ထိုသူတော်စင်ကြီး ကိုးပါးတွင် အမျိုးသမီး မပါဝင်ပေ။ သို့သော်လည်း ဤအမျိုးသမီးက သူ့အား ဤနေရာသို့ တမင်လမ်းပြပေးခြင်း၊ သားရဲဘုရင် ငါးကောင်ကို သားရဲတစ်သောင်းသင်္ချိုင်းတွင် မြှုပ်နှံထားခြင်းတို့မှာ သူမအနေဖြင့် သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုလိုစိတ် မရှိဘဲ ကံကြမ္မာတစ်ခုခု ရရှိစေရန် ကူညီပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူတည်ရှိနေကြပြီး တစ်ဦးစီသည် မိမိတို့၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှုများကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

အချိန်ရထားက မှန်မှန် ခုတ်မောင်းနေဆဲပင်။ စူးချန်ခုန်းသည် အစပိုင်းတွင် ရက်အလိုက် ဂရုတစိုက် မှတ်သားထားသော်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်ပြဘောင်ကွက်ပေါ်ရှိ သက်တမ်း တိုးလာမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သားရဲတစ်သောင်းသင်္ချိုင်း အတွင်း၌ ဆယ်ကျော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

သားရဲတစ်သောင်းသင်္ချိုင်းအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် တိရစ္ဆာန်ငါးကောင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေသည်။

ဆယ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်းတွင် တောက်ယင်ကျင့်စဉ်သည် အမြဲတစေ လုပ်ဆောင်နေပြီး သူ၏ တိုးတက်မှုကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ထိန်းသိမ်းထားသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများမှာ ထူထပ်စွာ ရေးထိုးထားပြီး လေးထောင်နီးပါးအထိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သာမန် နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် သိုင်းပညာရှင်များသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးခုကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက နတ်ဘုရား အမှတ်အသား သုံးထောင်အထိသာ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။

နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ လေးခုကို ပေါင်းစပ်ထားသော စူးချန်ခုန်းမှာ နတ်ဘုရား အမှတ်အသား လေးထောင်အထိ ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ထူးခြားသော အလားအလာနှင့် နားလည်မှု၊ ဆယ်နှစ်ကျော် စုဆောင်းမှုတို့က သူ၏ တိုးတက်မှုကို တစ်စုံတစ်ရာသော အဆင့်ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိစေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။