အခန်း ၁၁၀၇

အခန်း (၁၁၀၇) ဆန်းကြယ်သစ်လွင်သော ဝူချင်းရှီ။ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရရှိခြင်း။ (၂)

လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပုံစံတိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်လူ တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပုံပေါက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာစက်ကဲ့သို့ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ဘဲ ဒေါသထွက်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်က သဘာဝတရားရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး စွမ်းအားတွေနဲ့ ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး ငါ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့အပြင် ငါပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကြောင့် အခုအချိန်မှာ ငါက မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိတဲ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တွေကြားမှာတောင် ကိုယ့်ဘာသာကို ရပ်တည်နိုင်လောက်အောင် သန်မာနေပြီ။

ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင်... တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရမယ်လို့ အာမမခံနိုင်ပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မယ့် စွမ်းအားတော့ ရှိမှာပဲ။"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်သည် မဟာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အဆင့် (၁၃) သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းသတ္တိတွင် ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမည့် အပြောင်းအလဲကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ အင်အားမဲ့နေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အမည် - စူးချန်ခုန်း (၆၃ နှစ်)

ကျန်ရှိသောသက်တမ်း - နှစ် ၄၃၀၀

စွမ်းရည်အမှတ် - ၅၀၀

စူးချန်ခုန်းက အရည်အချင်းပြဘောင်ကွက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းက သူ၏သက်တမ်းကို နှစ် ၅၀၀ အထိ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့ပြီး သူ၏ စွမ်းရည် ပါရမီ အမှတ်မှာလည်း အမှတ် ၅၀၀ ဆိုသည့် ထူးခြားသောမှတ်တိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

စူးချန်ခုန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ဤသားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းထဲတွင် သူ၏ ပန်းတိုင်ကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူသည်လည်း ဤသင်္ချိုင်းမှ ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရေခဲတောင် မီးလျှံများအပြင်ဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အမည်မသိ အမျိုးသမီးမှာ အသွင်ကူးပြောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ ကျွန်တော်တော့ သွားတော့မယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူမကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းမှ ထွက်လာပြီး လတ်ဆတ်သော လေကို ရှူရှိုက်လိုက်ရချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း လန်းဆန်းတက်ကြွသွားလေ၏။

"အရင်ဆုံး ပြန်ကြရအောင်။ ဒီတစ်ခါ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ကျင့်ကြံခဲ့တာ ဆယ်နှစ်ကျော်သွားပြီ..."

စူးချန်ခုန်းသည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာမြင့်ခဲ့သော ဤခရီးစဉ်သည် သူ့အား ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိစေခဲ့သည်။

သူသည် သားရဲတစ်သောင်း သင်္ချိုင်းတွင် ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်ကို မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ်၏ ထိပ်တန်း အစွမ်းသတ္တိရှိသူများထဲသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝူးရှ်…

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နူးညံ့သော လေပြေညင်းဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မိုင်တစ်ရာကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ စိတ်ကူးယဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။

ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်၊ လေနတ်ဘုရား၏ အလျင်၊ အမြန်နှုန်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းခြင်းတို့တွင် ကျွမ်းကျင်မှုက စူးချန်ခုန်း၏ ခရီးသွားနှုန်းကို ယခင်ကထက် ဆယ်ဆနီးပါး ပိုမိုမြန်ဆန်လာစေခဲ့သည်။

ဤနေရာသို့ လာစဉ်က တစ်နှစ်နီးပါး ကြာခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ပြန်လမ်းတွင် ထိုရှည်လျားသော ခရီးကို တစ်လကျော်ကျော်ဖြင့်ပင် ဖြတ်ကျော်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"ငါရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ နယ်စပ်ကို ရောက်နေပြီ။" တစ်လအကြာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ကျယ်ပြောလှသော အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ခရီးကို အလျင်အမြန် ဆက်လက် တိုးဝင်ခဲ့သည်။

"ဟင်" ရုတ်တရက် စူးချန်ခုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အဝေးမှ လွင့်ပျံ့လာသော ပြင်းထန်သည့် သွေးနံ့ကို ရလိုက်သည်။ ထိုပြင်းထန်မှုအရ ကြီးမားသော အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း အရိပ်အယောင်ပင်ဖြစ်သည်။

"သွားကြည့်ရအောင်" စူးချန်ခုန်းသည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက ရှောင်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။

မိုင်ရာနှင့်ချီ ဝေးကွာသောနေရာတွင် လူဦးရေ တစ်သန်းကျော်ရှိသည့် မြင့်မြတ်သောရှေးဟောင်းနိုင်ငံ၏ ပင်လယ်ကမ်းခြေမြို့ဖြစ်သော ပင်လယ်ညမြို့ ရှိသည်။

ဒေသခံ မော့မိသားစုသည် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ပင်လယ်ညမြို့ကို မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကျော်ကြားပြီး စည်ကားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

သို့သော် လက်ရှိ ပင်လယ်ညမြို့သည် ၎င်း၏ ယခင်က စည်ကားသာယာမှုနှင့် အလှမ်းဝေးနေသည်။

တစ်မြို့လုံးတွင် သွေးများမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ စီးဆင်းနေပြီး ကိုယ်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများနှင့် အလောင်းများမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေကာ ငရဲခန်းတစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသဖြင့် ငရဲပြည်သို့ ရောက်နေသလောဟု တွေးမိလောက်အောင်ပင် လူတစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို ဖျော့တော့သွားစေနိုင်သည်။

ပင်လယ်ညမြို့အပေါ်တွင် သွေးရောင် တိမ်တိုက်များ စုဝေးနေပြီး၊ အတွင်းတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးသားရဲအချို့က အောက်ကို ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။

"အရှင်ကုန်းစွန်း၊ မော့မိသားစုက အတော်လေး ရက်စက်တာပဲ။ ကိုယ့်မြို့သားတွေ အသတ်ခံနေရတာကို မြင်လျက်နဲ့တောင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ကြည့်နေရဲသေးတယ်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့တောင် မပြရဲကြဘူး။"

သူတို့ကြားထဲတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားသူတစ်ဦးက လက်ပိုက်လျက် အောက်ရှိ အဆောက်အအုံအုပ်စုကြီးကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ထိုအဆောက်အအုံများသည် အလင်းတန်းအကာအရံကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

အရှင်ကုန်းစွန်းမှာ ဆံပင်ဖြူရှိသော်လည်း အားနည်းသည့်အရိပ်အယောင် မရှိသည့် ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသော အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အစိမ်းရောင် မျက်လုံးတစ်စုံမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေကာ "မော့မိသားစုက အထဲမှာပဲ ပုန်းနေရမယ်ဆိုတာကို သိတဲ့အတွက် ဉာဏ်ကောင်းတယ်။ အပြင်ထွက်လာရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေရာကျမှာကို သူတို့ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကာကွယ်ရေး အစီအရင်က သူတို့ကို ထာဝရ ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ သူတို့ တကယ်ထင်နေတာလား" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြောသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဘိုးအိုသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

အမည်းရောင် နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်များသည် ဧရာမ လက်တစ်ဖက် ပုံစံဖြစ်ပေါ်လာပြီး အောက်ရှိ အလင်းတန်း အကာအရံဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်သည်။

"ဒုန်း" ထိုဧရာမ လက်ကြီးသည် အကာအရံပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်ရာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ညမြို့တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

"အထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ လိပ်အုပ်စုတွေ... ငါ့လက်ထဲမှာ အပြင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး အသတ်ခံရမယ့်အစား မင်းတို့ကိုယ်တိုင် အပြင်ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သိက္ခာရှိရှိနဲ့ သေသွားနိုင်မှာပေါ့။" ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့်နှင့် အဘိုးအိုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သောက်မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေ... ငါတို့ သူတို့ကို တိုက်ပွဲဝင်တာ ပိုကောင်းမယ်" အကာအရံအတွင်းမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်ဝင်ရောက်သူ တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သတိမလွတ်နဲ့... သူက တကယ့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအစစ်ပဲ။ ငါတို့ မိသားစုခေါင်းဆောင်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတာ။ အဲဒီကို တက်သွားတာက သေတွင်းထဲ တိုးဝင်တာနဲ့ အတူတူပဲ။" နောက်တစ်ယောက်က သူ့ကို အလျင်အမြန် တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

လူတိုင်းက ဒေါသတကြီး သွားများကြိတ်နေကြသည်။ ပင်လယ်ညမြို့၏ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မိသားစုဝင် မော့မိသားစုဝင်များဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မိသားစုခေါင်းဆောင် မော့ရူဖုန်းမှာ ပင်လယ်ညမြို့၏ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့သည့် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာသေးမီက ရန်သူများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသောအခါ မော့ရူဖုန်းသည် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ထိုခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဘိုးအိုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး မိသားစုအတွင်းသို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ရကာ ကာကွယ်ရေးအတွက် အစီအရင်ကို အသက်သွင်းခဲ့ရသည်။

ထိုအုပ်စုသည် မော့မိသားစုက အရင်းအမြစ်များစွာ သုံးစွဲ၍ တည်ဆောက်ထားသော အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ပင်လယ်ညမြို့ရှိ အရပ်သားများကို အစားထိုး သတ်ဖြတ်ရန် ပြောင်းလဲလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်ရှိသူများ၏ စွမ်းအားဖြင့် ဤသာမန်လူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်အုံကို နင်းချေခြင်းကဲ့သို့ လွယ်ကူလှပြီး ပင်လယ်ညမြို့ကို ခဏအတွင်းမှာပင် သွေးမြစ်အဖြစ်၊ လူ့လောက၏ ငရဲခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

ထိုခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသော အဘိုးအိုနှင့် သူ့အဖွဲ့သည် မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ နားလည်ထားသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာက တစ်ခါက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စုသည် ရုတ်တရက် အာရုံစိုက်မှုကို ခံလာရပြီး မြင့်မြတ်သောရှေးဟောင်းနိုင်ငံတွင် သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ဖျက်ဆီးမှုများ စတင်ခဲ့သည်။