အခန်း ၁၁၀၈

အခန်း (၁၁၀၈) ဆန်းကြယ်သစ်လွင်သော ဝူချင်းရှီ။ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရရှိခြင်း။ (၃)

ပင်လယ်ညမြို့လည်း တိုက်ခိုက်မှု၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်မှာ သိသာပါသည်။

မျက်နှာဖြူဖျော့လျက်ရှိသော မော့ရူဖုန်းသည် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဒဏ်ရာများကို ကုသနေသည်။

သူလည်း အပြင်သို့ အပြေးထွက်ကာ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက သေလမ်းသို့သာ ပို့ဆောင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လက်စားချေနိုင်ရန်အတွက် အသက်ကို ချမ်းသာရာရှာထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

"ကပ်ဘေးကြီး... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ။" မော့ရူဖုန်း အတွင်းစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤမြေပေါ်တွင် ကြာရှည်စွာ တည်ရှိခဲ့သော မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သည် မကြုံစဖူးသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်ထားသည်။

"ဒီအကာအကွယ်က တကယ်ကို မာတာပဲ... ထားလိုက်တော့၊ ထွက်သွားကြစို့။ မဟုတ်ရင် ဒီမှာ အကြာကြီးနေမိရင် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်။"

ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဖိုးကြီးသည် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်သွေးကြောများစွာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော စွမ်းအားအကာအကွယ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

လျှပ်တစ်ပြက် တွေးတောပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး လူသတ်ပွဲအတွင်း ဖျက်ဆီးခဲ့မှုများမှာ လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

တစ်နေရာတည်းတွင် အကြာကြီးနေခြင်းမှာ မိုက်မဲရာရောက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ အစွမ်းထက်သူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာကောင်တွေ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီမှာ အကြောက်အလန့်မရှိ သတ်ဖြတ်ရဲတာလဲ။"

ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဖိုးကြီးက သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို သူ့နှင့်အတူ ထွက်သွားရန် အချက်ပြမည်အပြုတွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက် လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ရောက်လာသူမှာ ထုံးစံအတိုင်း စူးချန်ခုန်းပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်သို့ ပြန်ရောက်ကာစဖြစ်ပြီး လေထဲတွင် သွေးနံ့ကို ရလိုက်သည်။

မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ သွေးချောင်းစီးနေသော မြင်ကွင်းကို သူမြင်တွေ့လိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ငရဲခန်းတစ်ခုနှင့် တူနေသဖြင့် သူ၏နှလုံးသားတွင် လူသတ်လိုသောစိတ်များ တောက်လောင်လာသည်။

ထိုပြစ်မှုကျူးလွန်သူများမှာ သူ၏ရှေ့မှ လူအနည်းငယ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီအဖိုးကြီးက မိစ္ဆာနတ်ဆိုးပဲ... ပြီးတော့ တခြားသူတွေကတော့ သူ့ကို သစ္စာခံတဲ့ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်ရမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုပြီး ထိုအုပ်စု၏ အထောက်အထားကို ချက်ချင်းပင် ခွဲခြားသိလိုက်သည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသော အစွမ်းထက်သည့် အဖိုးကြီးက မိစ္ဆာနတ်ဆိုး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ မြို့များကို သတ်ဖြတ်ရန် ရဲတင်းနေသည်ကို အံ့အားသင့်မိသော်လည်း သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ သူတို့ကို ကြီးမားသော တန်ဖိုးပေးဆပ်စေခြင်းပင် ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် လာနေတာလား။ သူက ဘယ်သူလဲ။"

အကာအကွယ်အောက်ရှိ မော့မိသားစုဝင်များအားလုံး စူးချန်ခုန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြသည်။

"သူက... စူးချန်ခုန်းလား။"

မော့မိသားစုခေါင်းဆောင် မော့ရူဖုန်းအတွက်မူ သူ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ဖြာထွက်လာသည်။

တစ်ဆယ်စုနှစ်ကျော်က မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များစွာသည် မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကို ရှာဖွေရန် ကိုးတိုက်ကြီးသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

မိစ္ဆာသားရဲ ခုန်ကျစ်က မဟာဝိညာဉ်သွေးကြောကို အဓမ္မယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့စဉ်က မော့ရူဖုန်းလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းနှင့် ရွှမ်းကျန့်တို့ ပူးပေါင်း၍ ခုန်ကျစ်ကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

မော့ရူဖုန်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

"ညီလေးစူး... သတိထား။ အဲဒီအဖိုးကြီးက မိစ္ဆာနတ်ဆိုး။ အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး။"

မော့ရူဖုန်းသည် စူးချန်ခုန်းကို သတိထားရန် အသိပေးလျက် အသံလှိုင်းဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဖိုးကြီးက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

"သူက စူးချန်ခုန်းလား။ မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ လူသားကောင်လေး"

မိစ္ဆာများအကြားတွင်ပင် သတင်းအချက်အလက်ကွန်ရက် ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဖိုးကြီးသည် စူးချန်ခုန်းအကြောင်းကို သိရှိထားကာ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် မူလဝိညာဉ်ကို သူပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းလည်း သိသည်။

"သူနဲ့ ပတ်သက်မနေနဲ့၊ သွားကြစို့"

လျှပ်တစ်ပြက်တွေးတောမှုနှင့် ပြင်းထန်သော သတိထားမှုတို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသော အဖိုးကြီးသည် စူးချန်ခုန်းနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။

လျှပ်တစ်ပြက်ဖြင့် သူသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားလေ၏။

ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဖိုးကြီး၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လေထဲမှ ကြိုးများကဲ့သို့ ရေစီးကြောင်းများစွာက သူ့ကို ပတ်ရစ်ပြီး တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အောင်း"

ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းတောင့် အဖိုးကြီးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ထိုရေကြိုးများကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းရင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မိစ္ဆာချီစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သို့သော် ဤပျော့ပျောင်းပုံရသော ရေစီးကြောင်းများမှာ အမှန်တကယ်တွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာပြီး ကျိုးပဲ့မသွားနိုင်သော ချည်နှောင်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ မည်မျှပင် ရုန်းကန်သော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ ရေနတ်ဘုရား လှိုင်းထန်ခြင်းသည် စွမ်းအားကို ငြိမ်းသတ်ရန်နှင့် ရန်သူများကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ကျွမ်းကျင်သည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းတောင့် အဖိုးကြီးမှာ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးစွမ်းအားရှိသော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲ၌ ရွှံ့စေးကဲ့သို့ပင် အားနည်းလှသည်။

သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှ အကုန်ထုတ်သော်လည်း အဖိုးကြီးသည် သူ၏ ကြီးမားသော မိစ္ဆာနတ်ဆိုး ပုံစံအစစ်ကို ပြသခဲ့သော်လည်း လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

သူသည် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသတို့ ရောထွေးနေသည်။

"ဒီစူးချန်ခုန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းရတာလဲ။"

မူလက ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဖိုးကြီးသည် စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်ဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာလည်း ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထို အဖိုးကြီး မသိသည်မှာ စူးချန်ခုန်း အသုံးပြုနေသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များသာ မဟုတ်ဘဲ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

"အရှင်ကုန်းစွန်း... အဖမ်းခံလိုက်ရပြီလား။ မြန်မြန်၊ ထွက်သွားကြတော့"

ကျန်ရှိနေသော လေးငါးဦးမှာ ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို သိလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကာ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးကြသည်။

ဤသူတို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တောင့် အဖိုးကြီး၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားကို လက်ခံထားသည့် မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများကို ကူညီ၍ ကိုယ့်လူမျိုးကို သတ်ဖြတ်နေသည့် သစ္စာဖောက်လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ သူတို့အပေါ် သနားကြင်နာစိတ် လုံးဝမရှိပေ။

"ရှူး ရှူး ရှူး ရှူး"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အသားစများ ပြဲထွက်သွားသည့် အသံများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သော မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များသည် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်များ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်မှ အသက်မဲ့စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဤမိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များကို သာမန်မျှသာ ရှင်းလင်းပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးပုံစံဖြင့် ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသော အဖိုးကြီးဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူက လေးနက်စွာဖြင့် "ခင်ဗျားတို့ ဘာကြောင့် ဒီမှာ အကြောက်အလန့်မရှိ သတ်ဖြတ်ရဲတာလဲ။" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဗလတောင့်တောင့် အဖိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အနည်းငယ် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလာသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား ချည်နှောင်မှုကို မဖောက်ထွက်နိုင်တော့ကြောင်းနှင့် အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ခြင်းမှာ အလကားသာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူက မဲ့ပြုံးပြုံးကာ "ဒါကတော့ ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာအရှင်တွေရဲ့ အမိန့်တော်အတိုင်း မင်းတို့လူသားမျိုးနွယ်စုကို ချေမှုန်းဖို့ လုပ်ဆောင်တာပေါ့။ ဒါက အစပျိုးရုံလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။" ဟု ရယ်မောပြောဆိုလိုက်သည်။

"စစ်ပွဲက... စနေပြီပေါ့"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်။ သူသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်မျှ ကျင့်ကြံနေခဲ့ရာ ပြင်ပလောက၏ အခြေအနေမှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စုတို့သည် လူသားမျိုးနွယ်စုကို အလုံးအရင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီး ဤမိစ္ဆာသားရဲများမှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော် တစ်လျှောက် လူသားများကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ကာ အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရန် ဖျက်ဆီးနေကြပုံရသည်။

"ငါ့ကို သတ်လို့... ဘာမှမထူးဘူး။ တစ်နေ့ကျရင် ငါ ပြန်ပြီး ရှင်သန်လာလိမ့်မယ်။"

ထိုအဖိုးအိုမှာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေသည်။ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် သူတို့မှာ ထူးခြားသောစွမ်းရည် ရှိကြသည်။ သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် လောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ အကြည့်တို့မှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီး စကားအပို မဆိုတော့ဘဲ ထိုအဖိုးအိုအား ချည်နှောင်ထားသော ရေကြိုးတို့မှာ ချွန်ထက်သော ဆူးချွန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ အသား၊ အရိုးနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို အကြိမ်ကြိမ် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

"အား အား အား"

ဗလတောင့်တောင့် အဖိုးအို၏ ဝေဒနာပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်သံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နေသော်လည်း မိစ္ဆာစွမ်းအားကြောင့် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ အဖိုးအိုကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း ပင်လယ်ညမြို့၏ ငရဲခန်းကဲ့သို့သော အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ့အား လွယ်လွယ်ဖြင့် သေဆုံးခွင့် ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ထိုဗလတောင့်တောင့် အဖိုးအို၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားစေပြီး အဆိုးရွားဆုံး ဝေဒနာများဖြင့် သေဆုံးသွားစေရန်သာ ရည်ရွယ်ထားသည်။