အခန်း ၁၁၀၉

အခန်း (၁၁၀၉) ကပ်ဘေးဆိုက်ရောက်ခြင်း။ စကြဝဠာကြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်ခြင်း။ (၁)

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆက်မပြတ် ထိုးဖောက်ခံနေရပြီး သူ၏မိစ္ဆာစွမ်းအားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသော အဖိုးကြီး၏ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ကုန်စင်သွားကာ ဒဏ်ရာရထားသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြန်လည်မကောင်းမွန်နိုင်တော့ဘဲ သူ၏အသက်စွမ်းအားများလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

သို့သော် သူအတွက်မူ ဤသည်မှာ လွတ်မြောက်ခြင်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဤမိစ္ဆာသားရဲကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာများ ပေါ်လာကာ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ကြီးမားသော မငြိမ်မသက်မှုများ စတင်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် စွမ်းအားအကာအကွယ်အတွင်း ထိတ်လန့်စွာ ပုန်းအောင်းနေသော မော့မိသားစုဝင်များနှင့် အခြားသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက သူတို့ကို အာရုံသိပ်မထားခဲ့ပေ။ သူလုပ်နိုင်သည့်အရာမှာ မိစ္ဆာသားရဲများကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

"အရင်ဆုံးတော့ ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဟွားရှန်နဲ့ တွေ့ပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို နားလည်အောင်လုပ်ရမယ်။"

ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဟွားရှန်၏ နေအိမ်ဖြစ်သည့် ဆေးနီတောင်ကြားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။

နှစ်ရက်၊ သုံးရက်ကြာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးနီတောင်ကြား အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် နတ်ဘုရားအသီးအနှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကြားထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားသည်။

ဆေးနီတောင်ကြားအတွင်း လမ်းကြောင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားသော နွယ်ပင်များမှာ နှစ်ဖက်သို့ ဖယ်ရှားသွားကြပြီး ဟွာရှန်းမှာ စူးချန်ခုန်း ရောက်လာသည်ကို သိနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဆေးနီတောင်ကြား၏ အတွင်းပိုင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် သာမန်အဖိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ရေပုံးဖြင့် လယ်ကွက်များကို ရေလောင်းနေသော ဟွာရှန်းကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် ဟွားရှန်၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားကာ သူ၏အံ့ဩမှုကို "မင်းရဲ့အသက်စွမ်းအားက... အရင်ကထက် ပိုပြီး သန်မာနေတာပဲ။ မင်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာပုံပဲ။" ဟု ဖော်ပြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့။ အဲ့ဒါက ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကြီး အကြံပေးခဲ့တဲ့ သားရဲတစ်သောင်းသင်္ချိုင်းကြောင့်ပါ။ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အဲဒီနေရာကနေ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရလိုက်ပါတယ်။"

စူးချန်ခုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ သားရဲတစ်သောင်းသင်္ချိုင်းသို့ ခရီးစဉ်သည် ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်ကို မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး သူအတွက် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဟွားရှန်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အမှန်တကယ် ပီတိဖြစ်နေသည်။

"ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကြီး၊ ကျွန်တော် ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ကို ပြန်လာတုန်းက လူသားမြို့တွေကို မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေ သတ်ဖြတ်နေတာကို ကြုံခဲ့ရပါတယ်။ လက်ရှိအခြေအနေက အတိအကျ ဘယ်လိုရှိပါသလဲခင်ဗျ။"

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းက သူသိလိုသည်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟွားရှန်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် "အဲဒီကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာတွေက ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်အတွင်း ပုန်းအောင်းနေတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ရန်စပြီး ပြဿနာရှာခိုင်းနေကြတယ်။ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုအတွက် အသင့်ဖြစ်နေသလိုမျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အာရုံလွှဲဖို့ လုပ်နေတာလို့ အဖိုးတို့ သံသယရှိတယ်။" ဟု ပြောသည်။

"အာရုံလွှဲတာလား။"

စူးချန်ခုန်း နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

ဟွားရှန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ပြောရရင် ဒီကောင်းကင်မိစ္ဆာတွေရဲ့ စွမ်းအားက သူတို့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်မရောက်နိုင်သေးဘူး။ ဒီအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေတာက အဖိုးတို့ကို အာရုံလွှဲဖို့ တစ်စုံတစ်ရာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။" ဟု ဆိုသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျန်းမိသားစုက သူတို့ရဲ့ ရနိုင်တဲ့ အင်အားတွေကို စုံစမ်းဖို့အတွက် စေလွှတ်ပြီးသားပါ။ အဖိုးတို့ မကြာခင်မှာပဲ သတင်းရလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။" ဟု ဟွားရှန်က ဆိုသည်။

စူးချန်ခုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှာ အစွမ်းထက်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မည်သူမျှ မိုက်မဲသူများ မဟုတ်ကြပေ။ ဤကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပို၍ စိုးရိမ်နေကြပုံရသည်။

"ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကြီးခင်ဗျ၊ ကျွန်တော် ကူညီနိုင်တဲ့အရာ တစ်စုံတစ်ရာရှိရင် အချိန်မရွေး ပြောပေးပါ။" ဟု စူးချန်ခုန်းက ဟွားရှန်ကို ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စု၏ လုပ်ရပ်များမှာ အရာအားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိသည်။ သူသည်လည်း လူသားမျိုးနွယ်အတွက်သာမက မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်ပါ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စုကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပါဝင်ကူညီရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က ဘုန်းတန်ခိုးကြီးခဲ့သော စစ်မှန်သည့် သားရဲများမှာ သားရဲတစ်သောင်းသင်္ချိုင်းတွင် အရိုးစုများအဖြစ်သာ ပြန့်ကျဲကျန်ခဲ့သည်ကို စူးချန်ခုန်း ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် မင်း တကယ်ပဲ အရေးပါတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နိုင်မှာပါ။" ဟွားရှန်က သဘောတူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးသည် ကြီးမားသော အစီအစဉ်တစ်ခုတွင် များစွာ မပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ကြီးမားသော အလားအလာနှင့်အတူ သူ၌ အလားအလာကောင်းသော အနာဂတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ကျင့်ကြံရန် ဆေးနီတောင်ကြား၌ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဟွာရှန်းမှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာတွင် အလွန်ထူးချွန်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဟွားရှန်မှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ သမိုင်းတွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာအဆင့်၌ သူ့အဆင့်တွင် လူနည်းစုများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။

"ဆေးဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကို သင်ပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ"

ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက ဟွားရှန်ကို မေးလိုက်သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ ၁၂ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သိပ်မဝေးတော့ပေ။ အခြားသိုင်းပညာရပ်များတွင် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သိသာထင်ရှားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာကိုပါ လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ရတာပေါ့။" ဟွားရှန်က လွယ်လွယ်ကူကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။

"ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာဆိုတာ အမှိုက်ကို ရတနာအဖြစ် ပြောင်းလဲတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ပဲ။ နတ်ဆေးဝါးမျိုးစုံကို နတ်ဆေးလုံးတွေအဖြစ် ဖော်စပ်တာက သိပ်ပြီး ထူးခြားတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ လမ်းစဉ်ကတော့ သာမန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေနဲ့ နတ်ဆေးလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းမှာပဲ..."

ဟွာရှန်းသည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာအကြောင်း နားလည်မှုကို စူးချန်ခုန်းနှင့် မျှဝေခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းမှာလည်း အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်နေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည်လည်း သံနက်အိမ်တော်တွင် နေစဉ်ကဲ့သို့ ပြန်ရောက်နေသလိုမျိုး ခံစားရပြီး ဟွားရှန်ထံမှ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်ကို ကြိုးစားလေ့လာနေကာ ဘာမှ မပြောင်းလဲသလို ခံစားရသော်လည်း အရာအားလုံးမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

"အချိန်တွေက ဘယ်လောက်တောင် မြန်လိုက်သလဲ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ အဲဒီနေ့ရက်တွေကနေ ဆယ်စုနှစ်တွေတောင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။" စူးချန်ခုန်းသည် နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောမိသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးအတွက် ဆယ်စုနှစ်များမှာ ကြာရှည်သော အချိန်မဟုတ်သော်လည်း သာမန်လူများအတွက်မူ ထိုကာလမှာ တစ်သက်၏ တစ်ဝက်၊ တစ်သက်လုံးပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်း ၅၀၀၀ အထိ အသက်ရှည်နိုင်စွမ်းရှိသော စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့သူအတွက်မူ ဤသည်မှာ သူ၏ဘဝတွင် အလွန်တိုတောင်းသော ကာလတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်သန်ခြင်းဆိုသည်မှာ ပိုမိုများပြားသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ မသေမျိုးအခြေအနေကို လိုက်ရှာနေတာ... ဒါကလည်း လုံလောက်ဖို့ ဝေးပါသေးတယ်။ သူတို့က ငါ့လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါကလည်း အန္တရာယ်အားလုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်မယ်... ရန်သူက ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဘုရားပဲ ဖြစ်ဖြစ်။"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြတ်သားနေသည်။ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူ့အပါအဝင် အခြားသော သက်ရှိများအားလုံးကို ပျက်သုဉ်းစေရန်ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူတို့ကို အမှန်တကယ်ပင် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်မည်ဖြစ်သည်။

ဟွားရှန်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုးစုံ၏ ဆေးဝါးဗေဒကို စနစ်တကျ လေ့လာသင်ယူကာ သူတို့၏ ကြီးထွားမှုပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အခြားဆေးပင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုများကို နားလည်လာသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။

ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုးစုံကို ဆေးလုံးအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီးမှသာ သူတို့၏ အာနိသင်ကို သိရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဆေးပင်များ၏ သဘောသဘာဝကို နားလည်လာပြီး ဆေးလုံးအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်လည်း ထိုသို့သော အာနိသင်များ အဘယ်ကြောင့် ရှိရသနည်းဆိုတာကို နားလည်လာကာ အဆင့်နှစ်ဆင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသွားပေသည်။