အခန်း ၂၁၀

အခန်း (၂၁၀) တောင်ဘက်ဒေသ၏ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများ၊ ဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသမီး

ရှုချွမ်း ရတနာတိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပုံမှန်အားဖြင့် လူသူဆိတ်သုဉ်းပြီး ခြောက်သွေ့ခေါင်သီလှသော ပေဟန်တောင်ဆီသို့ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူကြီးများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

ဧကရာဇ်အရှင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ချန်ထားခဲ့သော ရတနာတိုက်ကြီးကို မည်သည့်သိုင်းပညာရှင်က လိုချင်တောင့်တခြင်း မရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။

အကယ်၍ ၎င်းအတွင်းမှ ရတနာအချို့ကိုသာ ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက တစ်ဟုန်ထိုး ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး တောင်ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ချက်ချင်း ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် အလွန်တရာ တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် ရတနာတိုက်၏ ကျောက်တံခါးကြီး အပြင်၌ သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြား ချက်ချင်း ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့သွားခဲ့ကြရတော့၏။

“ဒါက ဒဏ္ဍာရီ ဧကရာဇ်အရှင်နယ်ပယ်တစ်‌ေယာက်ရဲ့ ရတနာတိုက်ကြီးလား”

“အထဲမှာ ဘယ်လို ရတနာတွေ ရှိနေလို့ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူကြီးတွေ ဒီလောက်အထိ အုပ်စုလိုက် စုပြုံရောက်လာကြတာလဲ”

“ဘယ်သူသိမှာလဲ... ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်လှတဲ့ ရတနာတွေ ဖြစ်ရမယ်”

ပတ်ဝန်းကျင် အစွန်းပိုင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်များက ကျောက်တံခါးကြီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း တိတ်တဆိတ် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။

သူတို့၏ ယခုခရီးစဉ်မှာ ကံစမ်းရန်နှင့် စည်ကားမှုကို လာကြည့်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ရတနာတိုက်ကြီးကို တောင်ဘက်ဒေသ၏ ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီးများက စောစီးစွာကတည်းက သူတို့အပိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့ကဲ့သို့သော သာမန်လူများအတွက် ဝင်ရောက်ခွင့်ရရန် မည်သို့မျှ အခွင့်အရေး ရှိမနေခဲ့ပေ ။

သူတို့က ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက် နားလည်ထားကြသည်။

“ဟေး... ကြည့်စမ်း၊ ဟိုလူက စန်းယန် မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ မဟာအကြီးအကဲ‘ ကျောက် ဟန်’မဟုတ်ဘူးလား။ စန်းယန် မြင့်မြတ်နယ်မြေ အရှင်သခင်ရဲ့ လက်အောက်မှာဆိုရင် နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲလေ”

“ကြည့်စမ်း... ဟိုဘက်ကိုလည်း ကြည့်ဦး၊ ‘ကျောက်မြူဂိုဏ်း’ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ‘ယွီဝမ်ဟောက်’ပဲ”

“မဟာတောရိုင်း နိုင်ငံက လူတွေလည်း ရောက်လာကြပြီဟ”

“ကြည့်ရတာ ဒီရတနာတိုက်က ငါတို့နဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်၊ သူတို့ အချင်းချင်းပဲ ခွဲဝေယူကြတော့မှာပဲ”

ကျော်ကြားလှသော အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင်ကြီးများစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သာမန်သိုင်းပညာရှင် အများစုမှာ သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ ရှိနေခဲ့ဖူးသော သေးငယ်လှသည့် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင်လေးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ဘေးမှနေ၍ ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ်သာ တည်ငြိမ်စွာ ခံယူလိုက်ကြတော့သည်။

လူအတော်များများကလည်း ဤနေရာမှနေ၍ လှည့်ကာ ချက်ချင်းပင် စတင်ထွက်ခွာသွားကြတော့၏။

ဤထိပ်တန်း အင်အားစုကြီးများမှ လူများက အချင်းချင်း ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ မသင့်မြတ်ကြသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဤနေရာ၌ ကြီးမားလှသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဧကန်မုချ ပွင့်ထွက်လာနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်ကျမှ ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်မည်ဆိုပါက အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ ။

“ဒီရတနာတိုက်ကို ငါတို့ စန်းယန် မြင့်မြတ်နယ်မြေက အပိုင်ယူမယ်” စန်းယန် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ မဟာအကြီးအကဲ ကျောက်ဟန်က အစောဆုံး စတင်၍ စကားဆိုလိုက်ပြီး သူ၏။ပထမဆုံး စကားလုံးဖြင့်ပင် ရတနာတိုက်တစ်ခုလုံး၏ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ဗြောင်ကျကျ ထုတ်ပြောလိုက်တော့သည်။

သူက အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားလှပြီး ရောက်ရှိနေသော မည်သူ့ကိုမျှ သူ၏ မျက်စိထဲ၌ ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိပေ ။

သူ ဤမျှလောက်အထိ ရဲရဲဝံဝံ ပြောဝံ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် သူက တောင်ဘက်ဒေသ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အင်အားစုကြီးဖြစ်သော စန်းယန် မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားမှာလည်း ကောင်းကင်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့် ၉သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ဤမျှလောက် မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ရောက်ရှိနေသော အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူများစွာကို ငုံ့ကြည့်ရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း စန်းယန် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းများနှင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေငယ်များမှ လူအားလုံးမှာ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ပြန်လည်၍ စကားမဆိုဝံ့ကြရှာပေ။

“ဟမ့်"

“ဒီတောင်ဘက်ဒေသကြီးက ဘယ်တုန်းကနေပြီး မင်းတို့ စန်းယန် မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခုတည်းက အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိသွားရတာလဲ”

လူတိုင်းက စန်းယန် မြင့်မြတ်နယ်မြေအနေဖြင့် ဤရတနာတိုက်ကြီးကို လွယ်လွယ်ကူကူ အပိုင်သိမ်းတော့မည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ဝေးကွာလှသော နေရာတစ်ခုမှနေ၍ ပြတ်သားလှသော စကားသံကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျောက်ဟန်၏ မျက်နှာကို လက်ဝါးဖြင့် ဗြောင်ကျကျ ရိုက်နှက်လိုက်သည့်အလား သူ့အား စိုးစဉ်းမျှ မျက်စိထဲ ထည့်မထားခဲ့ပေ ။

“ဘယ်ကကောင်လဲ"

ကျောက် ဟန်က သူ၏ ခေါင်းကို ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ စူးရှလှသော အလင်းတန်းများ ထွက်လာခဲ့ကာ မည်သူက သူ၏ မျက်နှာကို စော်ကားဝံ့ရသနည်းဟု ကြည့်ရင်း သူ့အား အသွေးအသားတို့ဖြင့် ရင်းရမည့် ကြီးမားသော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန် ကြံစည်လိုက်တော့သည်။

၎င်းနောက် သူက ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်ယံထက်မှနေ၍ ရွှေရောင်အတောင်ပံရှိသော ငှက်ကြီးတစ်ကောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းက ရတနာတိုက် ကျောက်တံခါးကြီး၏ အရှေ့၌ ဆင်းသက်လိုက်ကာ သန်မာထည်ဝါလှသော လူသန်ကြီးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ကျောက်ဟန် ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို မြင်လိုက်ရလျှင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ မည်းမှောင်လှသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့၏။

“ငါက ဘယ်သူကများ ဒီနေရာမှာ လာပြီး ရဲရဲတင်းတင်း စကားပြောနေသလဲလို့... ကြည့်စမ်းတော့ မင်းဖြစ်နေတာကိုး၊ အမွှေးထူ ကြီး”

ထိုလူသန်ကြီးက ကျောက်ဟန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း ချက်ချင်းပင် ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ့အား စိုးစဉ်းမျှ မျက်နှာသာပေးခြင်း မရှိခဲ့ပေ ။

သူတို့ နှစ်ဦးကြားရှိ ရန်ငြိုးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် နက်ရှိုင်းလှခြင်းဖြစ်ပြီး တွေ့ဆုံလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သေရေးရှင်ရေး စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု သေချာပေါက် ပွင့်ထွက်လေ့ရှိသည်။

“မင်း သေချင်နေတာပဲ” ထိုလူသန်ကြီး၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ကြားလျှင် ကျောက်ဟန် ချက်ချင်းပင် ဒေါသဇောများ အရူးအမူး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ လူသန်ကြီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

“ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရှုံးနိမ့်သူတစ်ယောက်က ငါ့ကို ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်ဝံ့သေးတယ်ပေါ့”

ထိုလူသန်ကြီးက ကျောက်ဟန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို စိုးစဉ်းမျှ မျက်စိထဲ ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိပေ ။

သူက သူ၏ ညာလက်ကို ဧရာမ အတောင်ပံကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ရာ ထိုအတောင်ပံထက်ရှိ အမွှေးအတောင်များအတွင်းမှနေ၍ ဖြူစင်လှသော အလင်းတန်းများ ထွက်လာခဲ့ပြီး အတောင်ပံကြီးမှာ ခိုင်မာလှသော ဒိုင်းကာကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ကျောက်ဟန်၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကြီးမှာ ထိုဒိုင်းကာပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုလူသန်ကြီးအတွက်မူ ယားယံရုံမျှထက် စိုးစဉ်းမျှ ပိုမိုထူးခြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ ။

“နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားခဲ့တာတောင် မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေက တကယ်ပဲ ဘာမှ တိုးတက်မလာခဲ့ဘူးပဲ”

ထိုလူသန်ကြီးက ကျောက် ဟန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ လှောင်ပြောင်နေခဲ့သည်။

သူ လုပ်သမျှ ကိစ္စတိုင်းမှာ ကျောက်ဟန်အား အစွမ်းကုန် ဒေါသထွက်အောင် ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့ပြင် ကျောက်ဟန်သည်လည်း သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကြီးက ထိုလူသန်ကြီးအပေါ် မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မပေးနိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလျှင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာမှ သွေးစက်များပင် စိမ့်ထွက်လာတော့မည့်အလား ထင်ရပေသည်။

“သေစမ်း”

ကျောက် ဟန်က နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထပ်မံ၍ လှုပ်ရှားလိုက်ပြန်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူက သူ့၌ ရှိသမျှသော စွမ်းအားအားလုံးကို စိုးစဉ်းမျှ ချန်လှပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ အရူးအမူး ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုလူသန်ကြီးအား အပြင်းအထန် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသွားစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဤပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ ထိုလူသန်ကြီးသည်လည်း သူ၏ မျက်နှာကို လေးနက်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး စတင်၍ တည်ကြည်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်တော့၏။

သူက ကျောက် ဟန်အား သူ၏ လက်အောက်၌ ရှုံးနိမ့်ဖူးသောသူဟု နှိမ့်ချပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ဖြစ်၏၊

ကျောက် ဟန်၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားက မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းကြောင်းကိုမူ သူကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ဤမျှလောက် ပြင်းထန်လှသော အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှုကြီးကိုမူ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပေါ့ဆစွာ ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲသဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် စတင်၍ အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မမြင့်မားလှသည့် သာမန်သိုင်းပညာရှင် အားလုံးမှာမူ သူ၏ ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအဆမရှိလှသော ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသဖြင့် အသည်းအသန် စတင်၍ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူကြီး နှစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် ထိတွေ့မှုအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ပေါက်ကွဲမှု အရှိန်အဝါအပိုင်းအစလေးတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သူတို့ကဲ့သို့သော သာမန်လူများကို နေရာ၌တင် အသွေးအသားနှင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပါ လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးသွားစေရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။

“ရပ်လိုက်ကြစမ်း”

သူတို့ နှစ်ဦး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် တိုက်ခိုက်မှုကြီးများ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိတွေ့တော့မည့် ဆဲဆဲနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို မြေလှန်ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည့် အခိုက်အတန့်၌ပင် အလွန်တရာ အေးစက်လှသော အမျိုးသမီး အသံကြီးတစ်သံ ကောင်းကင်ယံထက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။

၎င်းနောက်တွင်မှ ရောက်ရှိနေကြသော သိုင်းပညာရှင် အားလုံးက သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် မည်သည့်အခါမျှ မေ့ပျောက်နိုင်တော့မည်မဟုတ်သော ထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ကြရတော့၏။

ဖြူစင်လှသော ဝတ်စုံဖြူကို ဆင်ယင်ထားပြီး မျက်နှာကို ပါးလွှာလှသော မျက်နှာကာ ဖြင့် တစ်ဝက်ခန့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူတို့ နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြီးများကြားရှိ ဟင်းလင်းပြင်အလယ်တည့်တည့်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏ လက်ချောင်းလေးကို ရှေ့သို့ လှမ်း၍ ခပ်ဖွဖွ ထိုး လိုက်ရာ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော ဖျက်ဆီးခြင်း တိုက်ခိုက်မှုကြီးနှစ်ခုစလုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လေထဲ၌ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများနှင့် မတူညီသည်မှာ ကျောက်ဟန်နှင့် ထိုလူသန်ကြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာမူ သူတို့၏ အရှေ့၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ဤအမျိုးသမီးကို အလွန်တရာ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားလှသော မျက်နှာထားများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိကြတော့သည်။

သူတို့၏ ယခင် တိုက်ခိုက်မှုကြီး နှစ်ခုစလုံးမှာ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ကို သူတို့ နှစ်ဦးသာလျှင် အသိဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့် ၉ ရှိကြသော သိုင်းပညာရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲမှုကြီးမှာ ကောင်းကင်ဘုရင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် လုံးဝ ဥဿုံ တူညီလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း တိုက်ခိုက်မှုကြီးကိုမူ ဤအမျိုးသမီးက မည်သည့် ဖိအားမျှ ရှိမနေသည့်အလား လွယ်လွယ်ကူကူ ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဤအမျိုးသမီးက ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ် ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး လုံးဝ ဖြစ်ရပေမည်။

သူမက ရွှမ်ထျန်း တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အမြင့်ဆုံးသော အထွတ်အထိပ်ထက်၌ ထိုင်နေကြသည့် ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရှင်မျိုး သာလျှင် ဤမျှလောက်အထိ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရှိပေသည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့၏ အရှေ့ရှိ ဤအရှင်ကို စော်ကားမိမည်ကို အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့သွားကြသဖြင့် ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

သူတို့က ဧကရာဇ်အရှင်းတစ်ပိုင်းနယ်ပယ် အမျိုးသမီး အရှင်က မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသည်ကို မသိရှိကြသော်လည်း ဖြစ်၏၊

ဧကရာဇ်အရှင်တစ်ပိုင်းနယ်ပယ်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော စွမ်းအားကြီးကို သူတို့ ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခြင်းအပေါ် စိုးစဉ်းမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ ။

“ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်တဲ့သူရှိရင်... သေရမယ်”

ဤအစွမ်းထက် အမျိုးသမီး အရှင်က စကားလုံးများကို အလွန်တရာ ခြစ်ကုပ်၍ ပြောလေ့ရှိပြီး သူမ၏ လေသံမှာ အလွန်တရာ အေးစက်လှပေသည်။ သူမ ပြောလိုက်သော စကားလုံးများက ရောက်ရှိနေကြသော လူတိုင်း၏ ကျောရိုးကို ချက်ချင်းပင် အေးစက်တုန်ရင်သွားစေခဲ့တော့၏။

သူမက ရတနာတိုက်၏ ကျောက်တံခါးကြီး၏ အနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်းကို သေသေချာချာ စတင်၍ လေ့လာနေခဲ့သည်။

ရောက်ရှိနေသော မည်သူမျှ သူမအား လာရောက်နှောက်ယှက်ရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲကြသဖြင့် သူမအား စိတ်ကြိုက် လေ့လာခွင့်ပေးထားရန်သာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မှ သူမက စကားကို ထပ်မံ၍ ပြော လိုက်တော့သည်။

“အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ရတနာတိုက်ရဲ့ ကျောက်တံခါးကြီးကို အတူတကွ ဖျက်ဆီး ကြမယ်။ ရောက်နေတဲ့သူ မည်သူမဆို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိစေရမယ်၊ ပြီးရင် တော့ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပြီး နင်တို့ လိုအပ်တဲ့ ရတနာတွေကို ကိုယ်စီ ရှာဖွေယူကြ”

ဤအမျိုးသမီး အရှင်၏ စကားလုံးများက ဤရတနာတိုက်ကြီး၏ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ကိစ္စကို လုံးဝ ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရလျှင် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် အားနည်းပြီး မည်သည့် နောက်ခံမျှ မရှိကြသော သာမန်သိုင်းပညာရှင် အားလုံးမှာမူ သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအဆမရှိလှသော ဝမ်းမြောက်သော အမူအရာများ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့၏။

သူမ၏ စကားလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သူတို့အားလုံး အတူတကွ ပူးပေါင်း၍ ကျောက်တံခါးကြီးကို ဖျက်ဆီး နိုင်သရွေ့ ရောက်ရှိနေသော မည်သူမဆို ဤဧကရာဇ်အရှင်၏ ရတနာတိုက်ကြီးအတွင်းသို့ ဘေးကင်းအောင် ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည်လည်း ရတနာတိုက်အတွင်းမှ ရတနာများကို ရရှိနိုင်မည့် ကြီးမားလှသော အခွင့်အလမ်း ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်း အင်အားစုကြီးများမှ သိုင်းပညာရှင်များမှာမူ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ပထမဆုံး အခိုက်အတန့်၌ပင် သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအဆမရှိလှသော မကျေနပ်မှုများ သေချာပေါက် ပေါက်ဖွားသွားခဲ့ကြရတော့သည်။

ဤမျှလောက်များပြားလှသော သာမန် အမှိုက်ကောင်များနှင့် ရတနာတိုက်ကြီးကို အတူတကွ ခွဲဝေယူရမည်ဟူသည်မှာ သူတို့ ရရှိမည့် ရတနာပမာဏ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခဲ့ချေပြီ။

သို့သော်လည်း ဤအမျိုးသမီး အရှင်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော စွမ်းအားကြောင့်သာ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် သူတို့အားလုံး ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမဆိုဝံ့ကြဘဲ သူတို့၏ စိတ်ထဲမှသာ တိတ်တဆိတ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ မတတ်နိုင်ဘဲ ငြိမ်သက်နေကြရတော့သည်။

၎င်းနောက်တွင်မှ ရောက်ရှိနေကြသော သိုင်းပညာရှင် အားလုံးမှာ အတူတကွ စုစည်းလိုက်ကြပြီး ရတနာတိုက်၏ ကျောက်တံခါးကြီးကို အစွမ်းကုန် စတင်၍ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

သော့ မရှိဘဲနှင့် ဤကျောက်တံခါးကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက်ဆိုပါက သူတို့တွင် အတင်း ခွန်အားသုံး၍ ဖျက်ဆီး ခြင်းဟူသော လမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဤမျှလောက် ခိုင်မာလှသော ကျောက်တံခါးကြီးကို အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သူတို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီး နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ ။

သို့သော်လည်း ဤအချက်က ရောက်ရှိနေကြသော သိုင်းပညာရှင်များ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများကို စိုးစဉ်းမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ သူတို့အားလုံးမှာ သူတို့၌ ရှိသမျှသော ခွန်အားအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ကြရင်း ထိုကျောက်တံခါးကြီးကို အပြင်းအထန် ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။