အခန်း ၉၃

(အခန်း) ၉၃ သရုပ်ဆောင်များ

"ဟင်..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန် ခေါင်းစောင်းသွားပြီး အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ မိုနာ က ရိုအန် ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် စကားဆိုလေသည်။

"ဖရက်ဒီ က အခု အရမ်း နောင်တရ နေပြီ... ငါတို့ က ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု ကို စုံစမ်း နေတာ ဆိုတာ သိသွားတော့... သူ သိထားတဲ့ သဲလွန်စ တချို့ ကို ပြောပြ ပေးပါ့မယ် တဲ့... နောက်ပိုင်း တရားသူကြီး အရှေ့ ရောက်တဲ့ အခါ ကျရင် ငါတို့ ဘက်က သူ့အတွက်..."

မိုနာ ၏ ပြုံးစစ မျက်နှာနှင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကားလိုက်သော ဟန်ပန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရိုအန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"အရင်ဆုံး သွားနားထောင် ကြည့်ကြတာပေါ့..."

ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု နှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့် သတင်း အမှားအမှန် မသေချာသော်လည်း နားထောင်ကြည့်ရန် တန်လှလေသည်။ ရိုအန် က တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း လုံးဝ မရှိဘဲ နေရာမှ မတ်တပ်ရပ်ကာ မိုနာ နှင့်အတူ စစ်ကြောရေး အခန်း အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

စစ်ကြောရေး အခန်း အတွင်း၌ လက်ထိတ် ခတ်ခံထားရသော ဖရက်ဒီ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ထို ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဖရက်ဒီ တစ်ယောက် အလုပ်ပြုတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အလုပ်ကို ဆက်လက် လုပ်ကိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သော်လည်း လစာများ ဖြတ်တောက် ခံခဲ့ရလေသည်။

လစာ ဖြတ်တောက် ခံလိုက်ရသဖြင့် စားဝတ်နေရေး အခက်အခဲများ ကြောင့်သာ ဖရက်ဒီ အနေဖြင့် ထိုလူစု ၏ ဗုံးကိစ္စကို သဘောတူ လက်ခံခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

အက်ဖ်ဘီအိုင် များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဗုံးကိစ္စကြောင့် မိမိကို လာရောက် ဖမ်းဆီးခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်သွားသဖြင့် ဖရက်ဒီ က လုံးဝ စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် စောစောက စစ်ကြောရေး ပြုလုပ်ချိန်တွင် ဤ အက်ဖ်ဘီအိုင် စုံထောက်များ သူ့ထံသို့ လာရောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု ကြောင့် ဖြစ်နေကြောင်း ဖရက်ဒီ ရုတ်တရက် သိရှိသွားခဲ့ရလေသည်။

"ခွေးမသား တွေ..."

"သောက်ကျိုးနည်း တွေ..."

ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဖရက်ဒီ ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီး အမေရိကန် ၏ ရိုးရာ ယဉ်ကျေးလှသော ဆဲရေးတိုင်းထွာမှု များကို အသုံးပြုကာ ဘဏ် ဓားပြများ နှင့် သူတို့၏ မိသားစုဝင် များကို အဆက်မပြတ် ဆဲဆိုနေတော့သည်။

ထို ဘဏ် ဓားပြ နှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီး မိလိုသော ဖရက်ဒီ ၏ ဆန္ဒမှာ ရိုအန် တို့ထက်ပင် ပိုမို ပြင်းပြနေပြီ ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထိုမျှမက ထို ဓားပြ နှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးပြီးပါက မည်သည့် အကျဉ်းထောင်သို့ ပို့ဆောင်မည် ဆိုသည်ကို ရိုအန် ထံမှ မေးမြန်းချင်နေပြီး သူတို့ အချင်းချင်း တွေ့ဆုံရန် အခွင့်အရေး ရနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုပင် သိချင်နေလေသည်။

စစ်ကြောရေး အခန်း၏ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ရိုအန် နှင့် မိုနာ တို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖရက်ဒီ က အလွန် လောလောဆယ်ဆယ် မျက်နှာထားဖြင့် စကားဆိုလေသည်။

"မင်းတို့ ရဲ့ စုံစမ်း စစ်ဆေးမှု က အခု ဘယ် အခြေအနေ အထိ ရောက်နေပြီလဲ... သံသယရှိသူ တွေကို တိတိကျကျ သတ်မှတ် နိုင်ပြီလား..."

"..."

ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရိုအန် မှာ ဖရက်ဒီ ၏ စကားကြောင့် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရလေသည်။ ဖရက်ဒီ ဤကဲ့သို့ မေးမြန်းရသည့် အကြောင်းရင်းကို တွေးတောမိသွားသောအခါ ရိုအန် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားရတော့သည်။

သို့သော် ရိုအန် က မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာကိုမျှ ထုတ်ဖော် ပြသခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ဖိုင်တွဲကို ဖွင့်ကာ အေးဆေး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဖရက်ဒီ... အခု က ငါ က မင်း ကို မေးခွန်း မေးရမယ့် အချိန် ပဲ... မင်း က ငါ့ကို မေးခွန်း ပြန်မေး နေရမှာ မဟုတ်ဘူး... ရှင်းလား..."

"ရှင်းပါပြီ... ရှင်းပါပြီ..."

ရိုအန် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖရက်ဒီ က ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် တိုက်ရိုက်ပင် စကားဆိုလေသည်။

"ဘဏ် ကို ဓားပြတိုက် တဲ့ ဓားပြ တွေ က... လူနှစ်ယောက် တည်း လုံးဝ မကဘူး..."

ဤ ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု ကြီး ခြောက်ကြိမ် တိတိ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်းကို သာ ဖရက်ဒီ က သိရှိထားလေသည်။ ပဉ္စမမြောက် နှင့် ဆဋ္ဌမမြောက် အမှုများကို အခြား လူများက ကျူးလွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ သိရှိထားခြင်း မရှိချေ။ ထို့အပြင် ပထမဆုံး ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့သော နေ့တွင် ဖရက်ဒီ က ထို ဘဏ်၏ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်း အဖြစ် တာဝန် ကျနေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဖရက်ဒီ ပြောဆိုသော စကားများ အားလုံးမှာ ဓားပြတိုက်မှု ဖြစ်ပွားစဉ် အချိန်က အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်များ သာလျှင် ဖြစ်လေသည်။

"လူနှစ်ယောက် တည်း မကဘူး ဟုတ်လား..."

ဖရက်ဒီ ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန် ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး ခေါင်းမော့ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"မင်း စကား ရဲ့ အဓိပ္ပာယ် က ဘာလဲ..."

"အဲ့ဒီ နေ့ တုန်းက ဓားပြ နှစ်ယောက် က ဘဏ် ဧည့်ခန်းမ ထဲက လုံခြုံရေး ကင်မရာ တွေကို ဆေးမှုတ် ပြီး ဖုံးကွယ် လိုက်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ... သူတို့ ရဲ့ ဖုန်း ကို အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်ခဲ့တဲ့ လှုပ်ရှားမှု တွေ ရှိခဲ့တယ်..."

ဖရက်ဒီ က ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ရှိမည့် ကိုယ်ဟန် အနေအထား သို့ ပြောင်းလဲ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သော လေသံဖြင့် စကားဆိုလေသည်။

"သေနတ် ကိုင်ထားတဲ့ ဓားပြ က သူရဲ့ ဖုန်း ထဲက အသံဖိုင် ကို ဖွင့်ပြီး ကျွန်တော့် ကို သေနတ် ချဖို့ ခြိမ်းခြောက် ခဲ့တယ်... အဲ့ဒီ အချိန် မှာ ဓားပြ ရဲ့ ဘေးနား က မှန် ထဲကနေ တစ်ဆင့်... သူ ကိုင်ထားတဲ့ ဖုန်း ထဲကို စာတို နှစ်စောင် ဝင်လာ တာ ကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း မြင်လိုက် ရတယ်..."

"စာတို ရဲ့ အသေးစိတ် အကြောင်းအရာ ကိုတော့ ကျွန်တော် သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး... ဒါပေမဲ့ ဓားပြ က အဲ့ဒီ စာတို တွေကို ဖတ်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ... ဖုန်း ကီးဘုတ် ကို နှိပ်ပြီး စာပြန် ပို့လိုက်တဲ့ အစီအစဉ် က... အရာအားလုံး အဆင်ပြေ တယ် ဆိုတဲ့ စာသား ပဲ..."

ဖရက်ဒီ ၏ ပြောပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရိုအန် ၏ မျက်မှောင်များ တင်းတင်း ကြုတ်သွားလေသည်။ မိုနာ လည်း ခေါင်းစောင်းကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာ တုန်းက မင်း ပေးခဲ့တဲ့ ထွက်ဆိုချက် ထဲမှာ... ဒီ ကိစ္စ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောထားတာ မျိုး လုံးဝ မတွေ့ရဘူး..."

"မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော် ဒီ ကိစ္စ ကို ပြောပြ ခဲ့ပါတယ်..."

ဖရက်ဒီ က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ထိုနေ့က သူ၏ ထွက်ဆိုချက်ကို မှတ်တမ်းတင် ယူခဲ့သူမှာ နယူးယောက် ရဲတပ်ဖွဲ့မှ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသော ရဲသားသစ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ စကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြလေသည်။

မူလက ဖရက်ဒီ အနေဖြင့် ထို ရဲသားသစ် နှင့် စကား အချေအတင် ပြောဆိုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့လေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဘဏ်မန်နေဂျာ က သူ့ကို အော်ခေါ်လိုက်သဖြင့် ဘဏ်မန်နေဂျာ ကို မကျေနပ်အောင် မလုပ်ရဲသောကြောင့် အချေအတင် ပြောဆိုမည့် အကြံအစည်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရလေသည်။ ထို ရဲသားသစ်ကို မျက်စောင်း တစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာမှ လှည့်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

မိုနာ က ရိုအန် ကို ခေါင်းစောင်း ကြည့်လိုက်လေသည်။ ရိုအန် တစ်ယောက် ခေါင်းငုံ့ကာ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လက်ထဲရှိ ဘောပင် ဖြင့် စားပွဲကို ခေါက်လိုက်ပြီး လေးနက် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"မင်း ဆီမှာ အခြား သက်သေ အထောက်အထား တွေ ရော ရှိသေးလား..."

"မရှိတော့ဘူး..."

ဖရက်ဒီ က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သော်လည်း သူ ပြောဆိုသော စကားများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထို ဘဏ် ဓားပြ အဖွဲ့၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြားသော အပေါင်းအပါများ ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်ကြောင်း ဆက်လက် အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေလေသည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

ထို သတင်း အချက်အလက်ကို မှတ်စုစာအုပ် အတွင်းသို့ သေချာစွာ ရေးမှတ်လိုက်ပြီးနောက် ရိုအန် က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ ထို အချက်အလက် နှင့် ပတ်သက်၍ မိမိ၏ ထင်မြင်ချက်ကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုခြင်း မရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပင် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဖရက်ဒီ... ဒီ ဘဏ် ဓားပြ နှစ်ယောက် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး... မင်း သံသယ ရှိတဲ့ လူများ ရှိနေလား..."

"ရှိတာပေါ့..."

ရိုအန် ၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖရက်ဒီ က ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ဒီ ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု မဖြစ်ပွား ခင် တုန်းက... ဘဏ် ကနေ ဘဏ်မန်နေဂျာ တစ်ယောက် ကို အလုပ် ထုတ်ပစ် ခဲ့တယ်... ကျွန်တော် အဲ့ဒီ လူ ကို အရမ်း သံသယ ရှိနေတယ်..."

ဖရက်ဒီ ၏ ပြောပြချက်များအရ ပထမဆုံး ဓားပြတိုက်ခံခဲ့ရသော ဘဏ် တွင် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကာလ တစ်ခုတုန်းက ဓားပြ နှင့် အရပ်အမောင်း ကိုယ်အလေးချိန် ခပ်ဆင်ဆင် တူညီသော အိုဝင် အမည်ရ လူဖြူ ဘဏ်မန်နေဂျာ တစ်ဦး ရှိခဲ့ကြောင်း သိရှိရလေသည်။

"အဲ့ဒီ အိုဝင် ဆိုတဲ့ ကောင် က နေ့တိုင်း သရုပ်ဆောင် တစ်ယောက် လို ဟန်ဆောင် နေတတ်တယ်... မိသားစု ဓာတ်ပုံ နှစ်ပုံ ကို ကိုင်ပြီး ဘဏ် ထဲက ဝန်ထမ်း တွေ နဲ့ သူ့ မိသားစု အကြောင်း လိုက်ပြော နေတတ်တယ်... သူ့ မိသားစု လေး က ဘယ်လောက် ပျော်စရာ ကောင်းကြောင်း နဲ့ ဇနီးသည် က သူ့ကို ဘယ်လောက် ချစ်ကြောင်း တွေကို အမြဲတမ်း ကြွားလုံးထုတ် နေတတ်တာ..."

ထို ဘဏ်မန်နေဂျာ အကြောင်းကို ရောက်သွားသောအခါ ဖရက်ဒီ တစ်ယောက် ဒေါသတကြီးဖြင့် မကျေမနပ် ပြောဆိုလေတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘဏ် ထဲမှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်း သိနေတာ က... အဲ့ဒီ အိုဝင် က အလုပ်ဆင်း တာ နဲ့ နေ့တိုင်း ဘား တွေကို သွားပြီး အရက်သောက် ကာ မိန်းမ လိုက်ရှာ နေတတ်တယ်... အိမ် ကို လုံးဝ မပြန်တတ် ဘူး ဆိုတာ ပဲ..."

"အိုကေ..."

ရိုအန် က မှတ်စုစာအုပ် အတွင်း၌ အိုဝင် ၏ နာမည်ကို သေချာစွာ ရေးမှတ်လိုက်လေသည်။ ဖရက်ဒီ ကို နောက်ထပ် မေးခွန်း အချို့ ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ ထံမှ အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များ ထပ်မံ မရရှိနိုင်တော့ကြောင်း သေချာသွားသောအခါ မိုနာ ကို ခေါ်ဆောင်၍ စစ်ကြောရေး အခန်း အတွင်းမှ လှည့်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"ကြည့်ရတာ ဖရက်ဒီ က အဲ့ဒီ အိုဝင် ဆိုတဲ့ လူ ကို တော်တော်လေး ကြည့်မရ တဲ့ ပုံ ပဲ..."

စစ်ကြောရေး အခန်း အတွင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် မိုနာ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စကားမပြောနိုင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

စောစောက ရိုအန် အနေဖြင့် ဖရက်ဒီ ကို အခြားသော မေးခွန်းများ မေးမြန်းသည့် အချိန်တွင် ဖရက်ဒီ က အကြောင်းအရာ များကို အိုဝင် ၏ အကြောင်းဆီသို့ အမြဲတမ်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"မနာလို ဖြစ်တာ လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါမှမဟုတ် အလုပ် ခွင် ထဲက အခြား ပြဿနာ တွေ ကြောင့် လည်း ဖြစ်နိုင်တာ ပဲ လေ..."

ရိုအန် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပင် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။ မိမိ၏ အလုပ်ခုံသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြောဆန့်လိုက်ကာ မိုနာ ကို ဆက်လက် စကားဆိုလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ အိုဝင် ကို လည်း တစ်ချက် လောက် စုံစမ်း ကြည့်ပါဦး... တစ်ဖက်လူ က လည်း အနည်း နဲ့ အများ တော့ သံသယ ရှိစရာ ကောင်းနေတယ်..."

"ဒီ ဓားပြတိုက်မှု ခြောက်ခု စလုံး ဖြစ်ပွား ခဲ့တဲ့ အချိန် တွေမှာ... အဲ့ဒီ အိုဝင် ဆိုတဲ့ လူ က ဘယ် နေရာ တွေမှာ ရောက်နေလဲ နဲ့ သူ့မှာ ခိုင်လုံ တဲ့ သက်သေ အထောက်အထား ရှိမရှိ ဆိုတာ ကို သေချာ စုံစမ်း ကြည့်လိုက်..."

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

မှတ်စုစာအုပ် ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် မိုနာ က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ လက်ချောင်း ဆယ်ချောင်း က ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

ဘေးနားရှိ လေစီ က ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာပြီး မိုနာ ရေးမှတ်ထားသော စစ်ကြောရေး မှတ်တမ်းများကို ကောက်ယူ ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တုန်ခါသွားပြီး ရိုအန် ကို ခေါင်းစောင်း ကြည့်ကာ စကားဆိုလေသည်။

"ဒီ အိုဝင် ဆိုတဲ့ လူ က..."

ရိုအန် က လက်ထဲရှိ မှတ်စုစာအုပ် ကို ခေါင်းငုံ့ ကြည့်နေပြီး မေးစေ့ကို ထောက်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"တစ်ခု လောက် ပိုပြီး စုံစမ်း လိုက်ရုံ နဲ့ ဘာမှ အချိန် နှောင့်နှေး သွားမှာ မှ မဟုတ်တာ..."

ကီးဘုတ်ကို ခေါက်နှိပ်နေသော မိုနာ က ကြားဖြတ်၍ ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ကံကောင်း ရင် လည်း ကံကောင်း နေမှာ ပေါ့... ဒီ အိုဝင် ဆိုတဲ့ လူ က တကယ်ပဲ ဓားပြ ဖြစ်နေရင် ရော..."

"ကောင်းပါပြီ..."

လေစီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ကံကြမ္မာ ဆိုသည်မှာ မည်သူကမျှ တိတိကျကျ မပြောနိုင်သော ကိစ္စရပ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မိုနာ ၏ စကားများမှာလည်း ဖြစ်နိုင်ချေ လုံးဝ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

မိနစ်အနည်းငယ် အကြာတွင် မိုနာ က ရုတ်တရက် ကီးဘုတ်ကို အရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကားလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ငါ မှားသွားတယ်... ကြည့်ရတာ ငါတို့ ကံ သိပ်မကောင်း ဘူး ထင်တယ်..."

"ဒီ အိုဝင် ဟာ လုပ်ငန်း ဆိုင်ရာ ပြဿနာ တွေ ကြောင့် ဘဏ် ကနေ အလုပ် ထုတ်ခံ လိုက်ရပြီးတဲ့ နောက်မှာ လေယာဉ် နဲ့ ဖက်ဒရယ် ပြည်ထောင်စု ထဲကနေ ထွက်သွား ခဲ့တယ်... ဥရောပ နိုင်ငံ တွေ ဆီမှာ ပဲ ဆက်တိုက် နေထိုင် နေခဲ့ပြီး အခုချိန်ထိ ပြန်မလာ သေးဘူး..."

ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင် ပေါ်ရှိ လေယာဉ် လက်မှတ် မှတ်တမ်းများကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လေစီ က ပခုံးတွန့်လိုက်လေသည်။ ယခင်က နည်းပညာ ကျွမ်းကျင်သူများ ပြုစုထားခဲ့သော သံသယရှိသူ စာရင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွယ်တကူ ကောက်ယူ မြှောက်ပြလိုက်ပြီး စကားဆိုလေသည်။

"ဒီ စာရင်း ထဲမှာ လူ ဆယ်ယောက် ကျော် လောက် ကျန်နေသေးတယ်... ငါတို့ က တစ်ယောက်ချင်း စီ ကို လိုက်ပြီး စုံစမ်း စစ်ဆေး ရမှာလား..."

မိုနာ က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည် ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသော ရိုအန် က မှတ်စုစာအုပ် ပေါ်တွင် ဘောပင်ဖြင့် စက်ဝိုင်း တစ်ခု ထပ်မံ ရေးခြစ် လိုက်ပြန်လေသည်။

"ရိုအန်... နင် ဘာတွေ များ ရှာဖွေ တွေ့ရှိ သွားလို့လဲ..."

မိုနာ နှင့် လေစီ တို့က ရိုအန် ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အကြည့်များကို ပြိုင်တူ လွှဲပြောင်းလိုက်ကြလေသည်။ ရိုအန် က အပိုစကားများ မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် စကားဆိုလေသည်။

"စောစောက ဖရက်ဒီ က အိုဝင် ကို တင်စား ပြောဆို သွားတဲ့ စကားလုံး တွေ က ငါ့ကို သတိပေး လိုက်တာ ပဲ..."

"နင်တို့ တွေးကြည့်စမ်း... ပဉ္စမမြောက် နဲ့ ဆဋ္ဌမမြောက် အမှု မှာ အတုခိုး ပြီး ပြစ်မှု ကျူးလွန် ခဲ့တဲ့ ဓားပြ တွေ ရဲ့ တကယ့် အစစ်အမှန် အလုပ်အကိုင် က သရုပ်ဆောင် တွေ များ ဖြစ်နေမလား..."

"သရုပ်ဆောင် တွေ ဟုတ်လား..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိုနာ နှင့် လေစီ တို့ နှစ်ဦးစလုံး အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး မှင်သက်သွားကြလေတော့သည်။