အခန်း ၁၀၂

(အခန်း) ၁၀၂ မှတ်စုစာအုပ်

၄ နာရီကြာပြီးနောက် အမှတ် ၅ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ စစ်ကြောရေးအခန်းအတွင်း။

ဖလက်ချာအား ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လက်ထိတ်ခတ်ထားလေသည်။ ဖလက်ချာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေပြီး သန်းဝေခြင်းကို အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်နေလေသည်။

"ဖလက်ချာ..."

ရိုအန်နှင့် လေစီတို့သည် ပစ္စည်းအချို့ကို သယ်ဆောင်ကာ စစ်ကြောရေးအခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။ ရိုအန်နှင့် လေစီတို့ နေရာယူထိုင်လိုက်ပြီးနောက် လေစီက ဖလက်ချာကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်ကာ ဓားပြတိုက်မှု ၄ ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သော အချိန်များကို တစ်ခုချင်းစီ ရွတ်ပြလိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒီအချိန် လေးခုစလုံး မှာ မင်း ဘယ်မှာ ရှိနေခဲ့လဲ..."

"ငါ..."

ဖလက်ချာက မျက်လုံးများကို ကလည်ကလည် လုပ်လိုက်ပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။

"ငါ အပြင်မှာ ခရီးထွက်နေတာ..."

"ဟုတ်လို့လား..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လေစီက အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ရိုအန် စောစောက ယူဆောင်လာခဲ့သော မှတ်စုစာအုပ်ကို ဘေးမှ ယူကာ စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို ဖလက်ချာအား ပြသလျက် အေးစက်သော လေသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"ဖလက်ချာ... ငါတို့ မင်းနဲ့ အပိုစကားပြောနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး... မင်း အမှန်တိုင်း မြန်မြန် ပြောတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

"ဒီ မှတ်စုစာအုပ် ထဲမှာ ရေးထားတဲ့ စာတွေက ပြီးခဲ့တဲ့ ဘဏ် ဓားပြတိုက်မှု ၄ ခု မှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ ဓားပြ နှစ်ယောက် ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု တွေ နဲ့ တစ်ထပ်တည်း တူညီ နေတယ်... ပြီးတော့ မင်း နယူးယောက် ဆိပ်ကမ်း ကနေ အလုပ်ထုတ် ခံလိုက်ရတဲ့ ကိစ္စ ကိုလည်း ငါတို့ သိထားပြီးသား... မင်း ပြောတဲ့ ခရီးထွက် တယ် ဆိုတာ က ဘယ်လို အဓိပ္ပာယ် မျိုးလဲ..."

ရိုအန်က ဖလက်ချာ၏ အိပ်ခန်းအတွင်းမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော မှတ်စုစာအုပ်တစ်ခုထဲတွင် အရှေ့ပိုင်းမှ ဘဏ်ဓားပြတိုက်မှု ၄ ခု၏ အဆင့်တိုင်းကို စာမျက်နှာ အနည်းငယ်ခန့် ပြည့်နှက်နေအောင် ရေးသားထားလေသည်။

ကနဦး စုံစမ်းထောက်လှမ်းသည့် အဆင့်တွင် အပျော်မယ်များကို အသုံးပြု၍ နေရာကြိုတင်လေ့လာခြင်းများ၊ ဘဏ်ဓားပြတိုက်ပြီးနောက် လုံခြုံရေးကင်မရာများကို မည်ကဲ့သို့ ရှောင်တိမ်းရမည်နှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့မှ ဓားပြများ၏ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ မရှာဖွေနိုင်စေရန် မည်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရမည် ဆိုသည့် အချက်များ ပါဝင်နေလေသည်။

ရဲတပ်ဖွဲ့ကို မည်ကဲ့သို့ လှည့်စားရမည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်သော နေရာအချို့တွင် တက်တူးစတစ်ကာများ ကပ်ထားပြီး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ မျက်မြင်သက်သေများကို မတော်တဆ မြင်တွေ့သွားစေရန် မည်သို့ ဖန်တီးရမည် စသည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ရေးသားထားလေသည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် မှတ်စုစာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများတွင် ဘဏ်ဓားပြတိုက်မည့် စီမံကိန်းတစ်ခုလုံး ပါဝင်နေပြီး ဓားပြတိုက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကြုံတွေ့လာနိုင်ခြေရှိသော ပြဿနာအများစုနှင့် တိကျသော ဖြေရှင်းနည်းများကိုပါ ထည့်သွင်း ရေးဆွဲထားလေသည်။

ရိုအန်၏ အမြင်အရ ဆိုရလျှင် မှတ်စုစာအုပ်ထဲရှိ ထိုစာသားများသည် ဘဏ်ဓားပြတိုက်ပြီးနောက် ငွေမည်းများကို မည်ကဲ့သို့ ခဝါချရမည်ဆိုသည့် အချက်နှင့် အခြား အသေးအဖွဲ ချို့ယွင်းချက် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော အရာများအားလုံးမှာ အလွန် ပြည့်စုံလှလေသည်။ မှတ်စုစာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများအတိုင်းသာ လိုက်လံလုပ်ဆောင်မည် ဆိုပါက ဘဏ်ဓားပြတိုက်ခြင်း၏ အောင်မြင်နိုင်ခြေ ရာခိုင်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှလေသည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်..."

လေစီ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရပြီး ဖလက်ချာ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ မှတ်စုစာအုပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဖလက်ချာ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားလေသည်။ ဖလက်ချာမှာ ရုတ်တရက် လန်းဆန်းသွားပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ငါ မဟုတ်ဘူး... တကယ် ငါ မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဇာတ်ညွှန်း တစ်ခု သက်သက် ပါ..."

"ဇာတ်ညွှန်း..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန်နှင့် လေစီတို့ နှစ်ဦးစလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြလေသည်။

"မှန်တယ်... ဇာတ်ညွှန်း ပါ..."

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ စုံထောက်နှစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဖလက်ချာက အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး စကားများကို အလွန် မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် စတင် ရှင်းပြလေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လ တုန်းက ငါ့ မိန်းမ ကားတိုက်မှု ဖြစ်ခဲ့တယ်..."

ဖလက်ချာ၏ ပြောပြချက်များအရ အချစ်ဆုံး ဇနီးသည် ကားတိုက်မှုဖြင့် သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဖလက်ချာသည် အသံကုန်ဟစ်၍ ငိုကြွေးသင့်သည်ဟု ဆိုလေသည်။ သို့သော် မည်သည့် အကြောင်းရင်းကြောင့် မှန်းမသိဘဲ ဖလက်ချာမှာ မျက်ရည်တစ်ပေါက်မျှ မကျခဲ့ချေ။ ဖလက်ချာ၏ ဇနီးသည် လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား နေ့စဉ် ဘဝကို ပုံမှန်အတိုင်း ရှေ့ဆက် နေထိုင်ခဲ့လေသည်။

ဇနီးသည်၏ ရုပ်အလောင်းကို ထုံထိုင်းစွာဖြင့် စီစဉ်ဆောင်ရွက်ပြီး ဆွေမျိုးသူငယ်ချင်းများကို နာရေးအခမ်းအနားသို့ ဖိတ်ကြားချိန်တွင်လည်း ဖလက်ချာမှာ ပြင်ပလူတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ထိုအရာများ အားလုံးက မိမိနှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိဟုပင် ထင်မှတ်နေခဲ့လေသည်။ ဇနီးသည်၏ အစ်မဖြစ်သူထံမှ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသည့် အချိန်အထိ ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အဲ့ဒီနေ့ က ငါ ပါး ကို အုပ်ပြီး ကားမောင်း ကာ အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့တယ်..."

ဖလက်ချာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်ကာ မျက်ရည် နှာရည်များ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေလေသည်။

"ကုတင် ပေါ်မှာ လှဲချလိုက် တဲ့ အချိန် ကျမှ ငါ့ မျက်ရည် တွေ ရုတ်တရက် ကျလာခဲ့တယ်... ဘယ်လို လုပ်လုပ် တိတ်မသွား ခဲ့ဘူး..."

ဖလက်ချာ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် လေစီ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး ခေါင်းစောင်းကာ ရိုအန်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရိုအန်က စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒါက လူတွေ ရဲ့ အရေးပေါ် ကာကွယ်ရေး ယန္တရား တစ်မျိုး ပဲ..."

"ကိုယ့် အပေါ် ကို ရုတ်တရက် ကျရောက် လာပြီး ကိုယ်တိုင် လုံးဝ ပြောင်းလဲ နိုင်စွမ်း မရှိတဲ့ ကပ်ဘေး မျိုး နဲ့ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခါ... တချို့ လူတွေ ရဲ့ ဦးနှောက် က အဲ့ဒီ ကိစ္စ ကို ဖုံးကွယ် ထားတတ် ကြတယ်... အဲ့ဒီ လို ကိစ္စ မျိုး လုံးဝ မဖြစ်ခဲ့ ဖူးသလို သဘောထား ပြီး ကိုယ့် ကိုယ်ကိုယ် ဆက်ပြီး ရှေ့ဆက် လျှောက်လှမ်း စေတာပေါ့..."

"ဒီလို ကိစ္စ မျိုး က တော်တော်လေး အဖြစ်များ တဲ့ အရာ တွေ ပါ... အခြေအနေ သိပ်မဆိုး တဲ့ သူတွေ ဆိုရင် ဥပမာ ငယ်ငယ် တုန်းက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက် ခံခဲ့ရတဲ့ မိန်းကလေး တွေ... ဒါမှမဟုတ် ဖလက်ချာ လို မျိုး ရုတ်တရက် ဆွေမျိုး သေဆုံး သွားတာ ကို ကြုံတွေ့ ရတဲ့ သူတွေ ပေါ့... သူတို့ က အဲ့ဒီ ကပ်ဘေး ကြီး ကို အလိုအလျောက် သိစိတ် နဲ့ လျစ်လျူရှု ထားတတ် ကြတယ်... နောက်ပိုင်း ရုတ်တရက် ပြန်သတိရ လာတဲ့ အချိန် အထိ ပေါ့..."

"အခြေအနေ ဆိုးရွား တဲ့ သူတွေ ကျတော့ စိတ်ကစဉ့်ကလျား ရောဂါ ဖြစ်သွား တတ်တယ်... သားကောင် တွေ က သူတို့ ရဲ့ ဦးနှောက် ထဲမှာ လူတစ်ယောက် ကို စိတ်ကူး ယဉ် ဖန်တီး လိုက်ပြီး ကိုယ့် အစား ဆင်းရဲ ဒုက္ခ တွေကို ခံစား စေတာပေါ့... သူတို့ ကိုယ်တိုင် ကတော့ အဲ့ဒီ ကိစ္စ တွေကို မေ့ပစ် လိုက်ပြီး ရှေ့ဆက် သွားကြတယ် လေ..."

စောစောက မိုနာ ကွန်ပျူတာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အခြေအနေများကို ရှင်းပြနေစဉ်ကတည်းက ရိုအန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့ တွေးတောမိနေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သက်သေအထောက်အထား မရှိသေးသဖြင့် မပြောဖြစ်ခဲ့ခြင်း သာ ဖြစ်လေသည်။

လေစီ၏ မျက်မှောင်များ တင်းတင်း ကြုတ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ဖလက်ချာ ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ စားပွဲပေါ်ရှိ မှတ်စုစာအုပ်ကို ပုတ်ကာ ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒါတွေ က မင်း ပြောတဲ့ ဇာတ်ညွှန်း နဲ့ ဘာ သက်ဆိုင် လို့လဲ..."

ဖလက်ချာက မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

တစ်ညလုံး အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် ဖလက်ချာသည် မိမိ နယူးယောက် ဆိပ်ကမ်းမှ အလုပ်ထုတ် ခံလိုက်ရသည့် သတင်းကို ကြားသိခဲ့ရလေသည်။ တစ်ရက်လုံးလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေပြီးနောက် ဖလက်ချာသည် အလုပ်ထုတ်ခံရသည့် ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ ဖလက်ချာတွင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရမည့် ပို၍ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

"ငါ့ မိန်းမ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေး တုန်းက... ငါ နဲ့ လက်ထပ် လိုက်ရလို့ သူ့ ရဲ့ အိပ်မက် တွေကို အကောင်အထည် ဖော်ဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံး သွားရတယ် လို့ ပြောဖူးတယ်..."

ဖလက်ချာက လက်သူကြွယ်ပေါ်ရှိ လက်စွပ်ရာလေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် လွမ်းဆွတ်နေသော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ဖလက်ချာ၏ ဇနီးသည်မှာ မိသားစု နောက်ခံကြောင့် ငယ်စဉ် ကလေးဘဝ ကတည်းက ခရစ်ယာန် ဘာသာကို အလွန် ကိုင်းရှိုင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည် ကိုးကွယ်သော လိမ္မာသည့် မိန်းကလေး တစ်ဦး အနေဖြင့် ဖလက်ချာ၏ ဇနီးသည်သည် တစ်ခါမှ တက်တူး မထိုးခဲ့ဖူးချေ။ အခြား အမျိုးသမီးများ၏ ပစ္စည်းများကို ခိုးယူခြင်း လုံးဝ မပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသလို ဆေးခြောက် လည်း မရှူခဲ့ဖူးပေ။ အမှုန့်ဖြူ ကဲ့သို့သော မူးယစ်ဆေးများလည်း တစ်ခါမှ မသုံးစွဲခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ အချွတ်အပြဲ ကလပ် သို့လည်း လုံးဝ မသွားခဲ့ဖူးချေ။ တစ်ခါမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးသော အရာများ...

လုံးဝ မလုပ်ခဲ့ဖူးသော အရာများက အလွန် များပြားလှလေသည်။

ထို့အပြင် ဖလက်ချာ၏ ဇနီးသည် တွင် အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေခဲ့သော အိပ်မက် တစ်ခု ရှိလေသည်။ ထိုအရာမှာ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာမ တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး ကိုယ်တိုင် ရေးသားထားသော ဇာတ်လမ်းများကို ဟောလိဝုဒ် ၏ ရုပ်ရှင်ဖန်သားပြင် ကြီးပေါ်တွင် မြင်တွေ့ခွင့် ရရန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အဲ့ဒါကြောင့် ဆက်လက် ရှင်သန် ရမယ့် ဘဝ မှာ... ငါ့ မိန်းမ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ် က ပြောခဲ့ဖူး တဲ့ အိပ်မက် တွေကို တစ်ခုချင်းစီ အကောင်အထည် ဖော်ပေး ဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ် လိုက်တာ..."

မှတ်စုစာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများမှာ ဖလက်ချာက ဇနီးသည်၏ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာမ ဖြစ်ချင်သော အိပ်မက်ကို အကောင်အထည် ဖော်ပေးရန်အတွက် ရေးသားထားသည့် ဇာတ်လမ်းများထဲမှ တစ်ပုဒ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

စောစောက မိုနာ ရှင်းပြခဲ့သော ဖလက်ချာ၏ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ဘဝ တစ်ဝက်၏ နောက်ခံ အကြောင်းအရာများနှင့် အတွေ့အကြုံများကို တွေးတောမိသွားသောအခါ ရိုအန်နှင့် လေစီတို့၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး ဖလက်ချာ၏ စကားကို တစ်ဝက်ခန့် ယုံကြည်သွားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖလက်ချာသည် ဘဏ်ဓားပြတိုက်မှု ၄ ခု ဖြစ်ပွားချိန်တွင် ကိုယ်တိုင် မည်သည့် နေရာ၌ ရှိနေခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မပြောဆိုရသေးသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရိုအန်နှင့် လေစီတို့မှာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မိမိကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဖလက်ချာ က အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချကာ စကားဆိုလေသည်။

"ဓားပြတိုက်မှု ၄ ခု ဖြစ်ပွား တဲ့ အချိန် တုန်းက... ငါ က နယူးဂျာစီ ပြည်နယ် ကို သွားပြီး ခွေးအ ရာဇဝတ်ဂိုဏ်း ဆီကနေ ဆေးခြောက် တွေ နဲ့ အမှုန့်ဖြူ တွေ သွားဝယ် နေခဲ့တာ..."

"ငါ့ အိပ်ခန်း ထဲမှာ မင်းတို့ စောစောက တွေ့ခဲ့တဲ့ အမှုန့်ဖြူ တွေ က... ငါ ခွေးအ ရာဇဝတ်ဂိုဏ်း ဆီက ဝယ်လာ တာတွေ ပဲ..."

"အဲ့ဒီ အချိန် တုန်းက ငါ တစ်ထုပ် သေးသေးလေး ပဲ ဝယ်ခဲ့တာ... တစ်ခါ လောက် သုံးရုံ နဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး လို့ ထင်ခဲ့တာ လေ... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း မှာ ပိုပိုပြီး ဝယ်လာ မိလိမ့်မယ် လို့ ထင်မထား ခဲ့ဘူး..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန်၏ မျက်မှောင်များ တစ်ချက် ပင့်တက်သွားလေသည်။ စောစောက ဖလက်ချာ တစ်ယောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပြိုလဲကျသွားသည်မှာ အဆန်းတော့ မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ ထို အမှုန့်ဖြူများကို ခွေးအ ရာဇဝတ်ဂိုဏ်း ထံမှ ဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေလေသည်။ ခွေးအ ရာဇဝတ်ဂိုဏ်း ၏ လက်ထဲရှိ ထို အမှုန့်ဖြူများ အားလုံးမှာ ဖန်တနိုင်း များ ရောစပ်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။

ဖန်တနိုင်း ၏ အဆိပ်ပြင်းထန်မှု နှင့် စွဲလမ်းစေနိုင်မှု မှာ...

ဖလက်ချာ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် စုံထောက်နှစ်ဦး အချိန်အနည်းငယ်မျှ တိုင်ပင် ဆွေးနွေးလိုက်ကြပြီးနောက် လေစီ က နေရာမှ မတ်တပ်ရပ်ကာ စစ်ကြောရေးအခန်း အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ဖလက်ချာက ထိုနေ့ရက်များတွင် မိမိ၌ မူးယစ်ဆေး အမှုန့်ဖြူများ ပါရှိနေသဖြင့် လမ်းခုလတ်၌ ရဲတပ်ဖွဲ့မှ စစ်ဆေးမိမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် နယူးဂျာစီ ရှိ တည်းခိုခန်း တစ်ခုတွင်သာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုထားလေသည်။ ယခု လေစီ ထွက်သွားခြင်းမှာ ထို တည်းခိုခန်း ၏ လုံခြုံရေးကင်မရာ မှတ်တမ်းများ နှင့် မျက်မြင်သက်သေ များကို သွားရောက် စုံစမ်း စစ်ဆေးရန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အရမ်း ကောင်းတယ် ဖလက်ချာ... မင်း စောစောက ပြောသွား တဲ့ စကား တွေ အားလုံး အမှန် ပဲ လို့ ငါတို့ ခဏ လောက် သတ်မှတ် ထားလိုက်မယ်..."

လေစီ ပိတ်သွားသော စစ်ကြောရေးအခန်း ၏ တံခါးပေါ်မှ အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ရိုအန် က အာရုံစိုက်မှုကို ဖလက်ချာ ထံသို့ ပြန်လည် လွှဲပြောင်းလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လေးနက် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် စကားဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ရဲ့ မှတ်စုစာအုပ် ထဲက စာသား တွေ က ဓားပြတိုက်မှု ၄ ခု စလုံး နဲ့ တစ်ထပ်တည်း တူညီ နေတယ်... ဒါက ဘာကို ပြနေ လဲ ဆိုရင် အဲ့ဒီ ဓားပြ အဖွဲ့ က မင်း နဲ့ သေချာပေါက် အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့တယ် ဆိုတာ ကို ပြနေတာ ပဲ... သူတို့ ဟာ မင်း ရဲ့ ဆွေမျိုး သူငယ်ချင်း တွေ တောင် ဖြစ်နေနိုင်တယ်..."

"အခု မင်း ကို သေချာ စဉ်းစား စေချင်တယ်... မင်း အပြင် တခြား ဘယ်သူ တွေ က များ ဒီ မှတ်စုစာအုပ် ထဲက အကြောင်းအရာ တွေကို မြင်ဖူး ခဲ့သေးလဲ..."

"အဲ့ဒါ ကတော့ အရမ်း များတယ် စုံထောက်ကြီး ရယ်..."

ဖလက်ချာက ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီး ထို မှတ်စုစာအုပ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို ပြီးခဲ့သည့် ၄ လ အတွင်း စိတ်ကူးဉာဏ် ရရှိစေရန်အတွက် ဆွေမျိုး သူငယ်ချင်း များစွာထံသို့ အကူအညီ တောင်းခံကာ ပြသခဲ့ဖူးကြောင်း ရှင်းပြလေသည်။ အချို့သော လူများကမူ ဖလက်ချာကို လူမှားပေါင်းမိပြီဟု ယူဆကာ ဖလက်ချာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ သို့သော် အချို့သော သူများကမူ ဖလက်ချာကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြလေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင် ရင်းနှီးလာခဲ့ပြီး အပြန်အလှန် ကူညီ ဖေးမလာခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့က ဖလက်ချာကို ထိုကဲ့သို့ အေးစက် ရိုင်းစိုင်းသော လူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်နေကြခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရိုအန်၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"အဲ့ဒီ လူတွေ ထဲမှာ ဘယ်သူ တွေ က စစ်တပ် ထဲ ဝင်ဖူး လဲ... ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် တွေ ရော ပါလား... ဒါမှမဟုတ် အထူးစစ်ဆင်ရေး တပ်ဖွဲ့ လို မျိုး အထူး ဌာန တွေမှာ တာဝန် ထမ်းဆောင် နေတဲ့ သူတွေ များ ရှိလား..."

"အဲ့ဒါ ကတော့..."

ဖလက်ချာက ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အချိန်အတန်ကြာ စဉ်းစား တွေးတောနေလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖလက်ချာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။

"မရှိလောက် ဘူး စုံထောက်ကြီး..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရိုအန်၏ မျက်ခုံး တစ်ချက် ပင့်တက်သွားလေသည်။ တစ်စုံတစ်ခု ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖလက်ချာက လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် ပုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ စကားဆိုလေသည်။

"အော် ဒါနဲ့ စုံထောက်ကြီး... ငါ ကိစ္စ တစ်ခု ကို သတိရ လိုက်တယ်…”